9828 resultaten.
Verloren Paradijs
netgedicht
3.4 met 28 stemmen
2.757 Warme tranen koelen de kille pijn
om het verloren paradijs vol zonneschijn.…
Gesloten seizoen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
852 Verloren kijkt bevroren water
naar buiten waar zachte wolken
luchtig ogenblikken stilte raken
dwarrelende vlokken dansen
langs tralies van ijzige pijn,
zij vinden verscholen verdriet,
achter een stalen deur waar
gesmolten water stroomt,
zoekt zij kabbelend haar weg
langs ontdooide dagen, roept
wanhopig om de sleutel welke…
het vroegrijpe rood
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
973 ik kus je
het aards paradijs
de hemel die
ons heeft ontbroken
altijd was er
het vage vuur
waarin een misstap
in pijn werd gewroken
jij was de rib
die God heeft genomen
ik voel het gemis van
wat mij is ontnomen
de cyclus is rond als
de maan er weer staat
in eeuwigdurend herhalen
blijft ons verlangen steeds stralen
kom vlug mijn…
Haar offer
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.232 Naakt voor de spiegel
buigt ze zich over donkere kamers,
haar hoofd valt diep
in de kelders van razernij
ze schuifelt offers tegen
de rand van dronken walging,
haar keel krijst stil
in vers, ontvleesde aders
pijn trekt een rode streep
over de koude, hijgende grond,
haar schuld wordt zwart
en zwicht voor duizend tongen
de dood wacht…
Gebroken hart
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
1.533 Het doet zo'n pijn van binnen
Wanneer is het nu eens klaar?
Ik weet dat ook jij dit niet wilde
maar het is toch weer gebeurd.
Toch zal ik van je blijven houden
maar ben ook nog niet uitgetreurd.
Ik wil je ook niet blijven kwetsen
met mijn intense verdriet.
Jij heb hier ook niet voor gekozen,
dit alles verdien jij niet.…
Kon ik maar
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.163 toch kon vliegen
Alle mensen kon bereiken
Helpen waar het nodig was
Dan zou de wereld beter lijken
Ach als ik toch ter plekke kon zijn
Ieder persoon kon bemoedigen
Omarmen en omhelzen kon
Het geluk wat kon bespoedigen
Ach wat zou de wereld juichen
Lachen en gelukkig zijn
Wat zou veel leed verholpen worden
Verlost van zorgen en van pijn…
Wanneer Harten sluiten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.869 Je sluimerde over het pleintje
het was nog vroeg en de bomen fluisterden
jouw ogen droomden een verscheurd gevoel
de zon kwam gestaag door het wolkendek
De wereld leek te draaien
op een paar vierkante meters
en je hart klopte verleden weg
maar de pijn die bleef
Ik lag in bed
roofde de laatste geuren
die jij achter liet
Mijn tranen…
Molens
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
992 Verdreven warmte door kille kieren
Waar klam en vocht deed zegevieren
Kraken in nachtelijke symfonie Molens
Draaien stenen verkrampte nieren
Verhulde pijn ontbering reeds gewoon
Noeste arbeid beloond met karig loon
Beeldend het landschap tot op heden
Door miljoenen bezocht en betreden
Zo het ware en altijd het heeft behoord
Draaien zij…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Waar ga je heen?
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
1.807 Het zij geen klanken van woorden
die het zingen baren maar liefde
tussen de pijn en vreugde die het levenslied zingt.
Waar ga je heen, mijn lief?
door welke branding
in wat voor stilte
met welk levenslied
dat ik jou niet volgen mag?…
Hymne aan Hildegard von Bingen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
918 Heilige stilte staat als een huis
en bliksemschichten
verlichten de pijn.…
Poëzie
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.010 ook ik had in mijn jeugd nog mooie dromen
want zeg nu zelf die heb je toch als kind
toch zijn ze merendeels niet uitgekomen
ik heb gehuild, gelachen en bemind
en kijk ik terug in mijn herinneringen
dan was de poëzie een goede vrind
die in mijn hoofd een lied kon laten zingen
als ik door leed of pijn werd overmand
wist dat me op het goede…
Masker af
hartenkreet
4.7 met 44 stemmen
2.336 En de pijn is enkel nog een herinnering.
Zie jouw beeld in de spiegel van het water
Toch niet, 't is mijn verbeelding maar.
Wil enkel even alleen zitten peinzen aan de waterkant.
Even uithuilen als het kan.
Even mijn masker af.
Straks moet het er weer op,
En verschijn ik weer met een glimlach op.…
woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.336 woorden dwarrelen
als herfstbladeren door mijn brein
het gedicht rijgt ze aaneen
leeg stom zonder ziel
zonder pijn
woord na woord pak ik bij de oren
rangschik schrap
brutalen protesteren
kleine zwakken
schuiven zonder morren naar voren
geloof nooit
dat een gedicht zomaar wordt geboren
vechten met woorden is sterven
en telkens weer…
Zoektocht naar het geluk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
854 Zoektocht naar geluk
Een pad om te vermijden
Alles wat hij aanraakt gaat er stuk
En iedereen die hem kent, moet lijden
Geluk is niet om naar te zoeken
Het kan er alleen maar zijn
Laat hem gewikkeld in die doeken
Laat hem ervaren die stekende pijn
Alleen dan zal hij begrijpen
Het zoeken naar geluk is slecht
Hij moet zijn messen slijpen
En…
alleen
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
935 Waar ik mezelf mag zijn,
zonder schuldgevoelens of pijn.
Dan plots iemand aan m'n zij,
die zegt: "je bent belangrijk voor mij."
Ik wil je nog niet kwijt,
geef niet op in deze strijd.…
'k Heb je ...
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
4.484 'k heb je pijn gedaan
met mijn onzekere woorden
in je innerlijke land
maar ik wilde je niet storen
in je stilte
'k wou je alleen maar geven
een hand
jouw stem heeft nu
een klank gekregen
en in mijn vreugde
wou ik je mijn liefde geven
'k heb je gekwetst
maar al moet ik
een eeuwigheid wachten
wachten zal ik doen
om terug te keren…
't Afscheid is nabij .....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
762 't Afscheid is nabij
dat weten we allebei
ogen zoeken en vinden
handen die ooit beminden
'n Laatste zucht
ik ren en vlucht
naar 't niet weten
't vergeten
De lichamelijke pijn
maakt me oh zo klein
't verdriet
dat niemand ziet
Uitleg onnodig
woorden overbodig
'n foto, 'n brief
oh, ik had je zo lief ...…
zitkamergevaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
986 hij staat daar met zijn tong die scherp
is geslepen door de pijn, in de aanslag
alle strikken likkebaarden reeds in stilte
als onze vormen langzaam het scherm betreden
als een aan het raam gevroren gier
zijn nek onder het dwangmatig zitten gebogen
en de ogen elk beeld uit de lucht rovend
met behulp van hun glazen netten
-wat verdorven is…
Tussen liefde en leven
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.645 ik heb bemind in gebroken regen
bloedend hart vol goud en pijn
stekend zilver aan mijn degen
veranderde hoop in zure wijn
valse lach en valse blikken
geladen met een portie vuur
laat het wezen nu maar stikken
want de klok slaat slechts een uur
ik heb geen spijt van al mijn pogen
tot een sprankje liefdeswerk
maar die dagen zijn voorgoed…
zonder verleden
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
961 ik hou je in mijn armen
en kijk je rustig aan
je bent er nog maar net
en moet nu alweer gaan
de verdoving tegen mijn pijn
verdooft ook mijn verdriet
ik wil wel reageren
maar huilen kan ik niet
de tijd die glijdt voorbij
ik bewonder je...en wacht
je ademhaling wordt steeds minder
je kunt het niet op eigen kracht
hoe zou…
Diep
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.359 verscheuren mijn leven
zo nadrukkelijk aanwezig
doodop ben ik
van steeds innerlijk
te vechten
kon ik mezelf maar
berechten
huilend met de wereld mee
die op een antwoord wacht
ik kan alleen maar
geven een onzekere lach
zoeken naar vrienden
doe ik niet meer
ik verlies ze toch
iedere keer maar weer
het doet gewoon zo
verschrikkelijk pijn…
Jeugdige Liefde
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.951 Nu we ouder en bezadigd zijn
elkaar alleen 'n nachtzoen geven
doet de herinnering soms pijn.…
kinderen huil niet meer
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.538 het huilen van je kinderen
laat geen ieder onberoerd
je sterft dan duizend malen
bij het aanschouwen van hun tranen
pijn snijdt door je heen
om het bittere geween
geen woorden om te troosten
elk afscheid is er één
stukgelopen dromen
liggen aan de basis
hartjes moeten kiezen
een onmogelijke keuze
ween niet meer mijn kinderen…
Oorlogsmonument
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.843 star stamelt de angst geladen
ontzetting uit stenen beelden
van grijze figuren in het heden
opnieuw worden zij verraden
voor de jaren die zij deelden
en wordt er vals gebeden
hun kinderen werden wezen
van het licht of de schaduw
en op het voetstuk staat te lezen
een onbekende naam en de datum
van hun laatste gruwel
als dan de pijn…
aan het kruis zal ik niet hangen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.765 ik wil lopen op het water
dat veranderde in wijn
zal preken voor de mensen
ze vergeven hoe ze zijn
roep de blinde haal de lamme
zal ze helen naar hun kwaal
kies voor liefde roep je vijand
voor het laatste avondmaal
ik wil God zijn voor u allen
samen delen in de pijn
weet dat hopen en geloven
morgen ook de hemel zijn
aan het kruis ga…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 Deze ogen kunnen doden
kijk me niet meer aan
De ijstijd in mijn nabijheid
is hopeloos bevroren
ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen…
Samen Vinden We de Weg wel...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.003 Laten we de hand in een slaan
zodat we samen sterker zijn
Wil toch niet steeds maar alleen gaan
Deel je smart en deel je pijn
Wees niet trots door steeds te zwijgen
daarom voel je je alleen
Pak die uitgestoken hand maar
Sla de handen maar in een...…
Miljoenen tranen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
974 stil gehuild
Niemand heeft deze ooit kunnen drogen
Waarom heb ik jou toen toch ingeruild
Voor een leven waarin alleen werd gelogen
Mijn hoop op geluk is allang verdwenen
Ik heb vergeten hoe je echte liefde voelt
De zon heeft voor mij niet meer geschenen
Het gevoel voor alles is diep in mij bekoeld
Ik wil niets meer voelen ik verdien die pijn…
met scherpe punt geëtst
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.504 het doek is wit
een maagdmodel
nog niet geopend
het licht nog fel
een schets
met scherpe punt
geëtst om tekening
te geven met reliëf
dat roze scheurt
vulbaar openbloeit
en in contouren groeit
van pijn naar samenzijn
creatie roept
de schilder als hij
zijn model verkleurt
en wegzet in een hoek
waar op de grond
de druppels bloed…