45185 resultaten.
aqui vive en poeta
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
637 welnu achter deze gevel
komen woorden tot leven
zoals destijds bij de bouw
de metselaar dit huis
liet groeien steen voor steen
zo maakt de dichter
met zorg de juiste keuze
woord voor woord…
nieuwe leer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
846 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
Dief in de nacht
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.161 In het donker wist ik niet
wie je was, hoewel je geuren
voelde een trillen in de lucht
een beven van de grond.
Bij het raam leken de sterren
te bewegen aan het firmament
opende de deur in kamerjas
handen op de rand wachtte ik buiten.
Uit de schaduwen van het donker
lekte licht, maakte grijs
een boom, een schuur, een kat
die net als ik…
Frankrijk aangekaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 een reeks van twaalf galmen
vier mannen aan de tafel
rondom hangt de rook
uit leeggeblazen longen
het einde aangekondigd
van een overjaarse zondag
er ligt miserie op de ronde tafel
meelijwekkend en ook uitdagend
onder gefronste oude mannenblikken
breekt de stilte in duizend stukken
onder het gevloek van een verliezer
of drie, ellende loont…
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…
opdracht 1001
hartenkreet
3.5 met 16 stemmen
914 duindoornbes gloeit geel
in de laatste stralen licht
geurt de wereld rond…
Tot sporen rood
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
726 krab ze maar
tot sporen rood
gaan spreken in
woorden wat is aangedaan
nog vloeit
bloed uit striemen
die niet in
tijd zijn meegegaan
littekens die
wij samen strelen
weer laten helen
in een nieuw ontbloot…
klein wondertje
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
2.072 door het leven
Een reis waarbij ik je mag helpen
Om het op een dag alleen verder te kunnen
Een klein wondertje
Ooit zo klein
Voor je het weet al groot
En volwassen
Met zelf een wonder in je armen
Je bent mijn zoon
Nu nog klein
Maar hoe groot ook later
Voor altijd mijn kleine wonder…
Als je lach
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
898 zag je
de lamellen
langzaam sluiten
zo denk jij
de wereld buiten
maar ik ben
in je hart
voor samen uiten
geen zee
gaat ons te hoog
nooit buigen
we voor stormen
we dijken
onze normen
met stenen van
geloof en hoop
gooi je huis
weer open dan kan
ik binnenlopen als
je lach me weer ontvangt…
Hebben puin geruimd
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
743 er was geen gat
toch groef ik
in de tunnel van
verlangen naar
een opening
steeds blokkeerden
stenen uit je
leven de doorbraak
naar een nieuw
gezamenlijk begin
we hebben puin
geruimd de
paden eindelijk
verlegd gezegd wat
ons zo irriteerde
in initiëren
is onze toekomst
blootgelegd
afhankelijkheid wordt
omgezet in samen existeren…
rode bomen
hartenkreet
4.8 met 32 stemmen
1.011 gekras
langzij
de woudzoom
september kraait
herfstvogels
kelen luids
de grond ontbindt
het gele gras
daar, wat kinderen
zich niet bewust
van de onbestendigheid
der dingen
trekken zich los
van de ouders
tussen rode bomen
in hun herfst
nog
zeg ik niets
verpest niet
hun onwetendheid
lach
en zeg:
fijne dag
tussen rode bomen…
De schaduwen voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
838 in schaduwen
leef ik mijn leven
alleen jouw zon heeft
mij alle warmte gegeven
het licht
om te ontsnappen in
een schrijfsel dat
lijkt op een gedicht
dan toon ik
ook mijn twijfels
mijn gezicht in woorden
die bij mij horen
ben ik de nacht
en schaduwen voorbij
in de warmte van jouw handen
voel ik me eindelijk weer vrij…
Verdwaald
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.068 Zekerheid te leven, maar alleen…
…of het risico van het leven en er echt zijn?…
schaduwleven
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
628 zij leeft in een donkere wereld
als de zon opstaat
schuift zij de gordijnen
naar het midden van het venster
haar ogen verdragen
geen ochtendstond
haar ogen verdrogen
bij zoveel verdriet
het licht
ze ziet het liever niet…
Brandstapelgekte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
539 Het is een contradictie, want
hij kan van doden leven.
Er is dus één der tien geboden,
waar hij zich niet aan houdt.
Hoe tegenstrijdig is het doden:
met vuur maakt hij je koud.…
Het koppie gebogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
609 je polsde
mijn hand sprak
in het spreiden
van vingers duimde
voor dieper verband
heb je omarmd
je schouders geraakt
zag je ogen het koppie
gebogen onze liefde
heeft lippen gesmaakt
opgetogen zijn
we gegaan hebben
minuten tot uren gewogen
de klok wederom horen slaan
wij kunnen de wereld weer aan…
Het dagelijks verdwalen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
909 zag dromen
in je ogen komen
toen de motoriek
je langzaam verliet
onhandige gebaren
naar verten staren
in niet weten
wie en wat je kiest
onrustige stappen
die jouw onzekerheid
bevatten in goed bedoelen
om je toch thuis te voelen
dralen en geen
plaats kunnen bepalen
zoeken naar je huis
in het dagelijks verdwalen…
Stille getuigen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.392 Mijn werk heeft de overhand genomen
Bezuinigingen, reorganisatie, overleven
Want ja, een mens moet toch een baan
Waar moet je anders dan van leven
Maar waar is de lol in mijn leven gebleven..…
Knipoog
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
1.536 Ze reed op haar fietsje
mij lachend voorbij
en ik zag in haar even
de vrouw van mijn leven
Ik trapte zo hard
als ik kon om langszij
toen zij blij naar mij keek
haar een knipoog te geven
Toen zag ik met schrik
haar lui oog waarmee zij
naar mij keek met een blik
die gepleisterd bleef kleven
Ze knipoogde terug
met dat ander - naar mij…
Als onstuimig mannetje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
667 jij hebt
je ankers in
mijn lijf
maar ongelijnd
zwem ik als vis
in woelig water
paai en prooi niet
als onstuimig mannetje
verscholen in het riet
bewaak ons territorium
want weet een ander
wijfje komt er niet…
een keer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.208 Ik wil niet met een twijfel leven
Dat is niks voor mij
Zeg me waar het op staat
Dat maakt het allemaal makkelijker
Stop met die spelletjes
En maak het echt
Iedereen heeft een zwakke plek
Jij bent die van mij
Nooit zal die weggaan
Kan het dan niet voor
Een keer
Een keer maar
Goed gaan.
Jij en Ik..
Of is dat nou echt teveel gevraagd?…
Zijn mozaïek
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
740 ieder legt
zijn mozaïek
de steentjes
heb je meegekregen
patronen echter niet
we voegen ze
met groeien laten
kleuren bloeien in
geluk en harmonie tot
de steentjes breken
wij het geëigende patoon
vergeten niet kunnen
volgen onder kritiek worden
bedolven door af te wijken
van wat gangbaar is
ja ook jij wist
weet dat jouw patroon…
Ballade van de traagheid
gedicht
3.0 met 31 stemmen
15.580 kalmte waarmee ik wilder en wilder word
de traagheid van jouw diplomatisch lichaam
dat geeft en neemt, jouw corps diplomatique,
en de traagheid van een sigaar nadien,
de traagheid van grandeur, de traagheid van wie
zich te pletter rijdt tegen een boom in vertraagde
film, het majestuoso van een ontploffing, plechtig,
plechtig eindigt dit leven…
Haar mozaïek
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
675 zij legt
geen steen
haar mozaïek
is transparant
zij kleurt het glas
in samen kijken
danst sprankelend in
licht zonder enig vergelijken
daar waar wij zwoegen
steeds de fundamenten voegen
hecht zij haar geur en droogt
haar kleuren in een warme zon
jij bent het licht
nooit zijn jouw patronen
ooit gezwicht voor dwang
jij transparant…
Langzaam
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.441 Langzaam los
beetje bij beetje
Mezelf hervinden
op dit planeetje
Langzaam minder
steeds iets meer
Mijn hart geneest
doet minder zeer
Langzaam afstand
van de liefdes pijn
Vind het zelfs fijn
soms alleen te zijn
Langzaam wennen
aan wat niet meer is
Soms vergeet ik even
dat ik je nog zo mis
Langzaam uit de put
terug naar het…
Romantisch Existentialisme
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.313 of mag ik dat bepalen
waarvan ze zeggen dat het mist
Dan heb ik het gevonden
het antwoord van het leven
op de vraag van het bestaan
en hoop ik jou te krijgen
want jij hebt de zin gegeven…
Ogen in beloven
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
773 ik hoor de hakken
het pronte lachen
voel de warmte nu nabij
ja zo ben jij ondeugend
in je oogopslag de slanke
vingers al in loven
je ogen in beloven
nog ongekend wat
ik te bieden heb
kom mee mijn griet laten
we rusten om elkaar in woord
en daad poëtisch te bevruchten…
Vlieg je met me mee
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.346 God je geen vleugels zou geven
een angstig onbegonnen lied
liefde met een ander gaat delen
Dat ik je zoiets heb gevraagd
Ik gun je echt geen pijn
Maar het is toch zo oneerlijk
Ik wil alleen maar bij je zijn
Nu ween ik en denk ik aan je lach,
Dat God mij vleugels heeft gegeven
Oh lieveling je wist ook niet,
Dat ik niet meer lang zal leven…
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 De indianenbomen uit een vergeten jeugd
wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende…
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 De fijnzinnige muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood…