Alle inzendingen

Wat is slim Wat is krom Wat is recht Wat is dom Wat is goed Wat is slecht Soms heb ik Gewoon Een woordengevecht

Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen Was pseudozwangerschap en sterrendom En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger Miraculeus zo’n vreemde binnendringer Te gek ...

Ver van Zeeluinen, onthecht van zijn geliefde duinen zweeft het mannetje Piggelmee ergens hoog boven de Atlantische oceaan. Stevig omklemmen hem vuurvogelklauwen; hoort hij zich hoog in de lucht slingerend zijn grootste angsten uitslaan. Op weg naar het ongewenste; op weg naar het onbeken...

Siberisch kil en eenzaam hart opwarmen, ergens een plicht Echt niet zware opdracht - ieder heeft recht op wat licht -. Oortjes wijd open en het levende wezen laten luchten Des avonds in-tevreden inslapen, prachtige vruchten. Huisdier het onvermogen te delen, geloof dat nooit Ze hebben besli...

Ze was lelijker dan duizend nachten Dun, bleek en koud als steen Geen man die op haar zou wachten Zelfs de Dood liep langs haar heen

eerst verander je van kleur dan van structuur maar soms ook niet als de rukwinden komen en ze komen altijd dan gaan we allemaal zeggen de goden het angstige kind klampt zich vast aan zijn stam en schreeuwt om zijn moeder

Het Europese avontuur naar Mars; Een lander die wel piepte maar niet landde Gelukkig was de reis nog geen bemande Te pletter dus, kapoerewiet, 'n farce De aarde is vakkundig uitgekleed Nu mollen we de volgende planeet.

Is het de arts niet die de wonden heelt, Dan is de tijd een hele goede tweede. Een wond had ik, zo ’n halve eeuw geleden, Die door de tijd veranderd is in eelt. Eenzijdige verliefdheid was het toen, Je bent maar éénmaal groener nog dan groen….

hij dobbert in het bootje van zachte armen haar warme borst is zijn mer à boire sluimerend in de wieg hoort hij het zoete zingen gekooid ijsbeert hij vijf stappen tot de muur evenveel stappen terug geen armen als een bootje waarin hij passen zou zij zingt zoet noch zach...

Jaloezie is een emotie Vaak gezien als negatief Maar leidt, dat moet je ook zien, Vaak tot iets creatiefs "Gaat zij werkelijk met hem uit?" Vroeg Joe Jackson zich ooit af En Dolly Parton smeekte luid: "Pak alsjeblieft mijn man nooit af" "Denk je aan mij als je haar pakt?" Wilde Morisset...

Wolken schoven opzij en daar stond jij, als een warme stralende zon, gericht op mij. Je maakte mij, verstomd, verbaasd en stil en daar, ging mijn eigen wil aan mij voorbij kiezen voor een man, veel te ver en te vaak van mijn zij. Maar toch, je had alles waar ik van gedroomd had waa...

Zo rond mijn achtste jaar bouwde ik in het bos naast ons zomerhuis in Gasselte een boshut van hout en, let op, meerdere lagen prikkeldraad. Ik werd wel eens schertsend Sinaspriltje genoemd, maar in wezen was ik echt depressief en koos ik uit afweer en drang tot zelfbescherming voor d...

ik heb haar zien groeien op de kale rots altijd winderig in armetierig licht met nauwelijks zon waar anderen wiegden schichtte bliksem in donderslag zag hoe fier zij bloeide terwijl toch alles tegen zat zij is nooit geknakt tegenslagen kleurden haar karakter strak zij heeft ...

Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen Tot op de heuvel in het late licht. En vóór mij kronkelen de duistre wegen van ‘t avonddorp, dat daar verlaten ligt. Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder? Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend. Ik mis alleen een vriendelijke schouder, een lich...

Ik zal ook nog een duit in ’t zakje doen. Verplicht met zeventig euthanaseren. Latent is men toch al aan ’t dementeren. Het scheelt de achterblijvers heel wat poen. Gezondheidskosten gaan zo flink omlaag, en geen pensioenprobleem meer voor Den Haag.

Vallende bladeren Verkleurde bomen De zon blijft langer weg En de regen blijft maar komen De zomer zwaait vaarwel Er komen talloze bladeren voor terug En met een adem, een zucht Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht

Laat me de wollen wanten zijn die je zachte handen beschermen tegen de ijzige kou laat me de bron zijn waaraan je je laaft en waardoor jij opbloeit als een roos laat me licht zijn in je donkerste nacht weet dat ik dat alles ben omdat jij in mij huist.

men begraaft de herinneringen met de doden men moet vergeten wat men met eigen ogen zag men witwast de geschiedenis ruimt de graven men leest witte bladzijden men moet vergeten hoe het was ik moet onthouden dat ik herdenk en niet vergeten zal

Wij strooiden lente bloemen Tussen rook en vuur en hielden Onze tranen vast tot in de binnenkamer Een stortvloed vanwege een zee vol met Demonen; en wij, die alleen in het bootje Met de bootsman konden blijven drijven Het leven wordt getart en hoont dat de Sociale status van de hyena wordt ...

'k ben de druppel in de oceaan 'k ben de zandkorrel in de woestijn 'k ben onzichtbaar voor wie me niet wil maar druppel of zandkorrel, ik blijf: van m'n leven niet stil.

Het leven valt me zwaar dag in, dag uit het bewerken van deze lap grond Met schop hark en riek de korrel en de kluit Het zaaien en het oogsten bij zonneschijn en regen Het zijn mensenhanden die de zwaarte wegen: van boer te zijn.

Te zeeluinen is verdwenen een geliefd burger, die een ieder kent bij naam; een kabouterman, die met rede een goede reputatie kent met faam. Een kenner van de vogels, de getijdenwerking op het strand. Als stormen tot nood doen luiden handelt Piggelmee met koel verstand. Te zeeluinen is v...

Wat als de geur verviel, smaak niet bestond Wat als ook het gehoor verdween misschien Men nog wel tastzin had, maar niet kon zien Zou het dan zijn dat men de liefde vond? Wat als de grens die Adam trok vervloog En daarmee alle innerlijke strijd Verging, de mens geen weet meer had van tijd V...

Zonder het woord uit te spreken Is ze er, zoals jij er bent, Zoals ik er is Verzamelt ze de restanten Van vandaag, van gisteren, En neemt hen in zich op - Een enkele regenworm, Een spaarzame pissebed Woelen haar wat onwillig om: Het is nu eenmaal hun taak, Maar zin hebben ze er...

Hoe goed was het om zelf de vleugels uit te slaan de eerste vluchten wat onhandig maar gaandeweg groeide 't zelfvertrouwen, ik kan op eigen benen staan. De vele hindernissen dienden mij het leerde, taal herkennend spreken de ogen wijder open-, en de blik verdiepte de wereld werd tot grot...

ze duiken in de hokjes van een toekomstkeus zou die man of vrouw voor hen nu echt verschil maken? ze ploeteren weer door als keuze is gemaakt brallend blijven woorden klinken na het debat in VEGAS een stad in de woestijn van gokken en van graaien

Ik kruip met mijn laatste krachten door de modderige loopgraven, terwijl ik bevend en wit weggetrokken langs een kameraad ga, die het niet heeft overleefd. Ik kijk in mijn eigen ogen van vroeger. Langzaam duw ik de oogleden naar beneden. Ik tijger nog een mijl, totdat ik in de armen van een...

fel breekt herfst door het bladerdak kaalt takken tot een helder perspectief weer zichtbaar is wij hebben de seizoenen geoogst wachten tot ook de laatste warmte van zomer is gedoofd nog trekken de insecten hun eigen plan gepareld hangen webben als een welkom voor gevang stee...

O die dans van ons Suster! Eers oor die bergtop loer sy skelm, Eh haar oge is skaam; En sy lag saggies. En van ver af wink sy met die een hand; Haar armbande blink en haar krale skitter; Saggies roep sy. Sy vertel die winde van die dans En sy nooi hulle uit want, die werf is wyd en die brui...

Mijn eega regelt alles voor ons beiden, Zij heeft, heet het, de broek aan in dit huis. Zij stuurt en leidt de hele boel hier thuis, Wat lijd ik onder zulk ondraaglijk leiden. Het Drionpil-licht staat voor mij op groen, Laat zij mij nu verbieden dat te doen.