177413 resultaten.
Vriendschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 Onze oude kater was mijn grote vriend.
Met hem vergeleken ben ik nog klein.
Ik wil nog steeds worden, terwijl hij al was.
Nachtenlang heb ik met hem geschreven.
Mijn grote vriend is niet meer in leven.
Toch voel ik ons vannacht weer samen,
want zijn wijsheid liet hij bij mij achter.
Verstil...
Sinterklaas
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.015 Ik was zes of zo en Sinterklaas kwam met
veel vrolijk gedoe in onze klas binnen.
Ik herkende het preekboek van mijn vader
en zijn schoenen en zijn zwarte horloge.
Die herkenning was meteen een grote smet
op de magie, de boel was niet bij zinnen
en ik durfde niets te zeggen in elk kader
over...
Zwaarste inzending
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
937 Koning Alcohol regeert dirigeert en heerst
Zware harddrug die overheerst ook zeer vernietigend primeert.
Valt nimmer te bevechten vermits hij steeds wint
Gluiperige smerige vunzige duivel op je schouder zo gezwind.
Doodt meer dan men voor mogelijk houdt, verscheurt en verknalt alles
Een sec...
Opwaaiend stof
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 muren kaatsten
het zinloos gesprek
echo’s dolden
in holle frasen
ramen donkerden in
de zee van misverstanden
die zich ontrolde op
stranden vol onbegrip
de discussie met een
spervuur van woorden
emoties vlamden in
gesticulerende handen
een krijsende meeuw
klaarde de lucht
nam...
Opinies zijn geen feiten
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
797 Wanneer ik mijn sonnetje voorbereid,
doe ik, voordat ik aan het dichten sla,
een rondje nieuws langs onze media,
wat meestal tot een uitgangspuntje leidt.
De commentaren prijken in de kranten…
Opiniemakers? Querulanten!
Schoolzwemmen
gedicht
5.0 met 2 stemmen
3.845 Iedere maandag half negen - zomer,
herfst, winter, lente - zwemmen,
's zondags buikpijn en niet slapen,
's maandags zwemmen in het overdekte bad.
Het is er leeg. Kinderen aan een touwtje,
de schreeuwende badmeneer in korte broek,
kom op de kop er onder, het water is zo
koud, je har...
DE VROUW AAN HET VENSTER
poƫzie
5.0 met 1 stemmen
1.976 Nooit opent zich de poort. 't Raam is zo hoog
Dat zij eerst de aarde ziet in wijde verte:
De stroom omarmt het bos in blauwe boog;
Door 't groen gaan rode vogels, ranke herten.
Niets weet zij van het levensspel daartussen;
Maar het moet schoon zijn, want zij mist het zeer.
Zij wil om...
Woordengevecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Wat is slim
Wat is krom
Wat is recht
Wat is dom
Wat is goed
Wat is slecht
Soms heb ik
Gewoon
Een woordengevecht
Reclusen en Begijnen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
628 Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom
Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen
Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen
Was pseudozwangerschap en sterrendom
En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring
Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger
Miraculeus zo’n vreemde binnendringer
Te gek ...
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Ver van Zeeluinen, onthecht van zijn
geliefde duinen zweeft het mannetje
Piggelmee ergens hoog boven de
Atlantische oceaan. Stevig omklemmen
hem vuurvogelklauwen; hoort hij zich
hoog in de lucht slingerend zijn grootste
angsten uitslaan.
Op weg naar het ongewenste; op weg naar
het onbeken...
Regenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
530 Siberisch kil en eenzaam hart opwarmen, ergens een plicht
Echt niet zware opdracht - ieder heeft recht op wat licht -.
Oortjes wijd open en het levende wezen laten luchten
Des avonds in-tevreden inslapen, prachtige vruchten.
Huisdier het onvermogen te delen, geloof dat nooit
Ze hebben besli...
Muurbloem
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
615 Ze was lelijker dan duizend nachten
Dun, bleek en koud als steen
Geen man die op haar zou wachten
Zelfs de Dood liep langs haar heen
Rukwinden
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
582 eerst verander je van kleur
dan van structuur
maar soms ook niet
als de rukwinden komen
en ze komen altijd
dan gaan we allemaal
zeggen de goden
het angstige kind
klampt zich vast
aan zijn stam
en schreeuwt
om zijn moeder
Mars
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
460 Het Europese avontuur naar Mars;
Een lander die wel piepte maar niet landde
Gelukkig was de reis nog geen bemande
Te pletter dus, kapoerewiet, 'n farce
De aarde is vakkundig uitgekleed
Nu mollen we de volgende planeet.
Groen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
542 Is het de arts niet die de wonden heelt,
Dan is de tijd een hele goede tweede.
Een wond had ik, zo ’n halve eeuw geleden,
Die door de tijd veranderd is in eelt.
Eenzijdige verliefdheid was het toen,
Je bent maar éénmaal groener nog dan groen….
mer à boire
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 hij dobbert in
het bootje van
zachte armen
haar warme
borst is zijn
mer à boire
sluimerend in
de wieg hoort hij
het zoete zingen
gekooid ijsbeert hij
vijf stappen tot de muur
evenveel stappen terug
geen armen als
een bootje waarin
hij passen zou
zij zingt zoet noch
zach...
Ode aan de jaloezie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
699 Jaloezie is een emotie
Vaak gezien als negatief
Maar leidt, dat moet je ook zien,
Vaak tot iets creatiefs
"Gaat zij werkelijk met hem uit?"
Vroeg Joe Jackson zich ooit af
En Dolly Parton smeekte luid:
"Pak alsjeblieft mijn man nooit af"
"Denk je aan mij als je haar pakt?"
Wilde Morisset...
Liefde op afstand
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
626 Wolken schoven opzij
en daar stond jij,
als een warme stralende zon,
gericht op mij.
Je maakte mij, verstomd, verbaasd en stil
en daar,
ging mijn eigen wil
aan mij voorbij
kiezen voor een man, veel te ver
en te vaak van mijn zij.
Maar toch, je had alles waar ik van gedroomd had
waa...
Boshut
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
495 Zo rond mijn achtste jaar
bouwde ik in het bos naast
ons zomerhuis in Gasselte
een boshut van hout en, let
op, meerdere lagen prikkeldraad.
Ik werd wel eens schertsend
Sinaspriltje genoemd, maar in
wezen was ik echt depressief
en koos ik uit afweer en drang
tot zelfbescherming voor d...
Nooit geknakt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
466 ik heb haar
zien groeien
op de kale rots
altijd winderig
in armetierig licht
met nauwelijks zon
waar anderen
wiegden schichtte
bliksem in donderslag
zag hoe fier
zij bloeide terwijl
toch alles tegen zat
zij is nooit geknakt
tegenslagen kleurden
haar karakter strak
zij heeft ...
De zwerver
poƫzie
5.0 met 1 stemmen
1.583 Ik ben vermoeid. Toch ben ik nog gestegen
Tot op de heuvel in het late licht.
En vóór mij kronkelen de duistre wegen
van ‘t avonddorp, dat daar verlaten ligt.
Is nu de wereld zoveel eeuwen ouder?
Alles lijkt mij zo vreemd en toch bekend.
Ik mis alleen een vriendelijke schouder,
een lich...
Participatie
snelsonnet
3.6 met 5 stemmen
876 Ik zal ook nog een duit in ’t zakje doen.
Verplicht met zeventig euthanaseren.
Latent is men toch al aan ’t dementeren.
Het scheelt de achterblijvers heel wat poen.
Gezondheidskosten gaan zo flink omlaag,
en geen pensioenprobleem meer voor Den Haag.
Het einde van de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
619 Vallende bladeren
Verkleurde bomen
De zon blijft langer weg
En de regen blijft maar komen
De zomer zwaait vaarwel
Er komen talloze bladeren voor terug
En met een adem, een zucht
Verwelkom ik de donkere, grauwe lucht
Laat mij
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 Laat me de wollen wanten zijn
die je zachte handen
beschermen tegen de ijzige kou
laat me de bron zijn
waaraan je je laaft
en waardoor jij opbloeit als een roos
laat me licht zijn
in je donkerste nacht
weet dat ik dat alles ben
omdat jij in mij huist.
herdenken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
424 men begraaft
de herinneringen
met de doden
men moet vergeten
wat men met
eigen ogen zag
men witwast
de geschiedenis
ruimt de graven
men leest witte
bladzijden men moet
vergeten hoe het was
ik moet onthouden
dat ik herdenk en
niet vergeten zal
En de stromen kwamen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 Wij strooiden lente bloemen
Tussen rook en vuur en hielden
Onze tranen vast tot in de binnenkamer
Een stortvloed vanwege een zee vol met
Demonen; en wij, die alleen in het bootje
Met de bootsman konden blijven drijven
Het leven wordt getart en hoont dat de
Sociale status van de hyena wordt ...
Zand en water
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
721 'k ben de druppel in
de oceaan
'k ben de zandkorrel
in de woestijn
'k ben onzichtbaar
voor wie me niet wil
maar druppel of
zandkorrel, ik blijf:
van m'n leven
niet stil.
Boer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
668 Het leven
valt me zwaar
dag in, dag uit
het bewerken
van deze lap
grond
Met schop
hark en riek
de korrel en de kluit
Het zaaien
en het oogsten
bij zonneschijn en regen
Het zijn
mensenhanden
die de zwaarte wegen:
van boer te zijn.
De familie Piggelmee - zesde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 Te zeeluinen is verdwenen een
geliefd burger, die een ieder
kent bij naam; een kabouterman,
die met rede een goede reputatie
kent met faam. Een kenner van de
vogels, de getijdenwerking op het
strand. Als stormen tot nood doen
luiden handelt Piggelmee met koel
verstand.
Te zeeluinen is v...
Zonder besef
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
520 Wat als de geur verviel, smaak niet bestond
Wat als ook het gehoor verdween misschien
Men nog wel tastzin had, maar niet kon zien
Zou het dan zijn dat men de liefde vond?
Wat als de grens die Adam trok vervloog
En daarmee alle innerlijke strijd
Verging, de mens geen weet meer had van tijd
V...