6609 resultaten.
Het Andijker Volkslied
gedicht
3.8 met 102 stemmen
37.062 Lief plekje grond, omringd door groene dijken
Door 't voorgeslacht ontwoekerd aan de zee
Door vaart en weg verdeeld in kleine rijken
Waarop vol pracht de bloemenvelden prijken
Een oord van vree
Hier klinkt het lied van d'arbeid allerwegen
Te midden van de zangen der natuur
En verre van 't rumoer der stad gelegen
Komt hier 't gevoel van…
't Is lang geleden (6)
poëzie
2.3 met 3 stemmen
1.125 God's wijze liefde had 't heelal geschapen:
Vol lente, net als de appelbomen bloeien;
Weldadig-groen liet voor het vee Hij groeien
Het gras, voor ons doperwtjes en knolrapen,
'T varken om spek en ham, om wol de schapen,
Om boter, kaas, melk, leer, vlees, been de koeien;
Waar steden zijn, liet hij rivieren vloeien;
Het zonlicht spaarde Hij…
't Is lang geleden (7)
poëzie
3.4 met 25 stemmen
2.591 dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg; en toen begreep ik pas,
Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
Dat ik 't zou krijgen.…
Natuur
hartenkreet
2.8 met 23 stemmen
2.282 Wuivend in onstuimig weer met zacht geruis,
Een tropisch bladerdek groen als gras.
Een stuk regenwoud hoort niet in huis,
Evenmin een krokodil als tas.
Tot in de lengte van ons aller dagen,
Blijft de natuur een gift van God.
Ook daarom zou ik met klem willen vragen:
Maak het niet kapot.…
Het hele landschap heeft de zon vertaald
poëzie
3.9 met 17 stemmen
2.319 vertaald:
'T aardappelveld in niet hoog artistiek,
Maar deg'lijk proza; kleurige lyriek
Geef 't koornland in een stijl, die vlamt en straalt;
Episch in vorm, in kleur, in klank, verhaalt
De eik van zijn zonneheros in epiek;
De populieren zoeken 't in tragiek,
Hoe op 't geen hoogstreeft, 't noodlot bliksemstraalt;
Paarse ernst van groene…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw
Dichtbij doch onbereikbaar
Ligt een eiland groen…
Aangebrand
poëzie
3.7 met 19 stemmen
4.099 "
Nu kwam er eens een schotelvol groen eten
Te voorschijn, die Kok Aagt spinazie had geheten:
Hiervan kreeg kleine Piet zijn deel op 't bord gesmakt;
Hij roert er in: hij vindt twee achterpoten
Van d'arme kikvors, onder 't warmoes kort gehakt,
En legt, met de ogen half gesloten,
Zijn eetvork neer, terwijl hij vraagt:
"Heeft…
De zebra
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.684 Een zebra ging eens naar de stad
om het leven te leren kennen
Maar het eerste wat hij leerde
was voor zijn leven rennen
Want hij dacht op een zebrapad
even een tukje te doen
Maar toen sprong het stoplicht
onverwachts op groen
Het dier verdwaalde in de straten
en wat wilde het geval
Hij stond plotseling oog in oog
met een junk die hem…
'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal
poëzie
3.1 met 20 stemmen
2.045 'K zag de aarde zwenken op 't planetenbal,
En achter haar wapperde groen en breed
Het witomzoomd fluweel van 't slepend kleed,
En luchtig woei 't kant van zijn golvenval;
Zelf zong tot dansmuziek ze orkaangeschal,
En, uit het wolkend zwart van haren, reet
Bacchantisch zij de naalden los en smeet
'T rinkelend goud door wijddav'rend heelal…
Kikkervisje
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.526 kan vermoeden
Waar wortels ooit begonnen
En argeloze bonte bloesem
Blijft bestuivers lokken
Bronnen staan niet stil
De herfst blijft steeds komen
Het regent net niet te veel
Tussen die galerij van bomen
Ik wandel er net als jij
Met het eind op de hielen
Die duizend ogen eigen makelij
Om te doen bloeien te bezielen
Ik ben nog zo groen…
Mooie meisjes
hartenkreet
3.1 met 14 stemmen
3.620 De jongen bukt voor de rokken,
kleeft een spiegelscherf aan de wreef
Zij nog te groen van schaamte,
te kaal in de liezen.
De volgroeide mens is schaars.
Jammer want hij kan smullen met zijn ogen
die weten wat ze voor waar nemen.
Of traag drinken van dure wijn.
Zijn armen wenken,
benen dragen hem naar het uiterste zuiden.…
de wind je eerste vrind
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.376 ze plantte en haar ogen
zagen weer geen bloem
onkruid moet vergaan
dat leven heeft geen recht
op een normaal bestaan
geen water en geen licht
de groene handen
knepen ook emoties dicht
je stond alleen met regen
en wat zon op steen
ze ving jouw vlinders
en je kleuren werden vaal
de bladeren steeds kleiner
je takken bijna kaal,
de…
Tuinpad
gedicht
2.4 met 103 stemmen
42.229 In ’t groen draagt dit de waarde van een daad.
----------------------------------------------
uit: 'Natuurlijk evenwicht' (1984)…
Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou
poëzie
4.1 met 13 stemmen
1.984 Of de aarde een sterrenhemel schijnen wou,
Sidderen zonnestelsels, fijn gesteeld:
En ied're graspluim is een sterrenbeeld,
En als een Melkweg hangt die streep van dauw;
'K zie, als ik 't hoofd eerst zo, dan anders hou,
Hoe rode Mars oranje Sirius speelt,
En hoe, knipogend, 't groen zijn gunst verdeelt
Naar 't geel en 't violet van achter…
Bedrogen droom
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.585 Aan de volle groene rokken
verscholen in de zandse zoom
van het trotste Veluws land
ligt lieflijk aan de waterkant
het leven van mijn droom.
Waarin ik heldere beken waad
die monden in de Neder Rijn
en uiterwaarden doelloos dwaal
geen tel minuut of uur bepaal,
bewust ben van mijn eigen zijn.…
Het lied des storms
poëzie
3.4 met 23 stemmen
3.473 Door 't woud der pijnen kreunt en zucht de wind,
En machtig wuiven de gepluimde toppen,
En strooien rond de zware schilfer-knoppen,
Die stuiven over 't knerpend naalden-grint:
En uit het hemel-groen dier ruige koppen,
Die schudden: ja, en neen, van woede ontzind....…
Dapper
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
1.419 In vreemde bossen groen en schemerig
Valt stilte als de zon verdwijnt
Het gevecht is nog in volle gang
Dan sluit de dag het bosgeluid
En grijpt de duisternis haar kans
Tot niets meer is of schijnt
Dan wordt hij bang
Hij is verdwaald en helemaal alleen
Ontspringt hij nog de dans?…
Oogstlied
gedicht
3.2 met 83 stemmen
35.229 Scharen knippen;
Topjes wippen;
Geurend valt het groen.
Kijk die chicks hun best doen!
Heup aan heup op sportschoen,
Top in zakjes doen!
't Warmer branden
van de lampen
ontkent het avonduur;
Afzuiginstallatie,
Zoemt een zacht triomflied;
Een duister avontuur!
Stoonde knippers,
Toppenwippers,
Net alweer gebeurd!…
Pakjesavond
poëzie
2.3 met 4124 stemmen
173.787 dat was
Zo'n prachtig beestje, grijs en wit; het lag
Gezellig in zijn mandje in mooi-groen gras;
En als 'k van school kwam, bleef ik iedre dag
Staan kijken, bang, dat 't weg zou zijn. En, ach!
Eens was het weg: en toen begreep ik pas,
Dat ik toch heimlijk steeds was blijven hopen,
dat ik 't zou krijgen.…
Dagen Later
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.679 Ik swing op oude platen
waar niemand het wil hebben over ritme
daargelaten
Buiten op het kerkhof (in 1975 gesloten)
groeit het groen onwetend verder
waar zoveel wijsheid eindigde
daargelaten
Ik geloofde serieus dat die lantaren altijd brandde
een smoes voor alle energie die gloeide in mijn handen
ik liet het gaan -ik kon niet vliegen- en…
herfstten in het rijke rood
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.422 ik zag de
knoppen botten
je prille lente
was zo groen
je bloeide open
keek verwonderd
naar al het nieuwe
bloosde diep
om het te doen
mijn handen
streelden in een
zacht gebaar je haren
je ogen zomerden
volgroeiden lente
en in de warmte
van onze armen
verstrengelden we
heel teder tot een paar
we herfstten
in het rijke rood
dat…
roze kleurt van paars naar zwart
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.455 ik schilder
maar dit jaar want
woorden zeggen weinig
mijn paletten staan al klaar
de tubes leeggedrukt
in kleuren van het leven
penseel in grove schets wat
door seizoenen is gegeven
ik mes emoties in een
woest begin waarin het roze
kleurt van paars naar zwart
omdat de werkelijkheid verwart
dan sprankelt lente in het groen
bloeien…
Mijn Veluwe
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.297 Veluws zand; grond van mijn hart
trots blik ik naar je groen gordijn
dat zich plooiend rust in zomen
waarlangs zilv’ren beken stromen
die zich monden in de Rijn.
Veluws woud; als een ware kroon
fier op sterke stam gedragen
wiens wortels bodemloos verzinken
om van het levensvocht te drinken
dat in je kern ligt opgeslagen.…
Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein (1919)
poëzie
4.5 met 31 stemmen
2.148 Nog hoorbaar, heel heel ver, is de avondtrein, -
Blauw naast groen korenveld een boer aan 't werk.
Hei. Boven bos de toren van een kerk.
Rust, overal; 't diepst op de spoorweglijn.…
Adagio voor het leven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
870 ik wist dat het einde kwam,
nabij was, bijna tastbaar,
toen je rustig ging liggen
op de rulle, okergele aarde
je blik ging naar het blauw,
je keek naar de wolken en
je handen streelden teder
het malse, groene gras,
de Stradivarius speelde
nog eenmaal het adagio,
jouw adagio voor dit leven,
liquide, sprankelende klanken
vervulden ons…
mijn droomwereld
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
950 mijn droomwereld
Als groene bossen en wateren in de bergen
Als dieren en natuur in de dalen
Waar rust en stilte heerst
Waar vrede en géén oorlog is
Mijn droomwereld is hier
Als witte wolkjes in de hemel
Als de zon in de heldere lucht
Waar géén auto of afval is
Waar géén vervuilende mensen zijn
Mijn droomwereld is hier
Als grote en wilde…
blauwe vinvis
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.505 vreemd opbollen rond haar kop
waar één neusgat gaapt
zij niest een stoompluim op
haar longen nemen een verse hap
voeden het lauwe bloed
rondgepompt door die homp
een hart van een halve ton
dan duikt zij lang en diep
want boven vindt zij niets
de rugvin - even zichtbaar -
snijdt het klotsend sop
baleinen in haar bek
zeven het fijne groen…
Elegie
gedicht
2.3 met 16 stemmen
11.910 Het licht was vreemd; een tere
groene schijn was in de hemel en stilte regeerde
boven twee die aangenaam verdoofd waren,
hun mededeling ver van hen gedragen en gelost -
en een in wie het stormde als in een versomberd bos.…
Schooltje?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
3.278 Het oude schooltje,samen
in de klas met de gebladderde plafonds
waarin het venster van de wereld
verkleind werd door geblindeerde ramen
ver weg van de lentezon en het
uitnodigende groene gras
die lonkten aan de verkeerde zijde
van dat weerbarstig glas, schemerig
verlicht door matglas bovenlicht
in de schaduw van de hoofdcipier
die met puntige…
Eindeloos verdriet
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.062 wereld met zich mee
Ik ontkende
Dat zielen zo gelijk
Zo onvoorstelbaar mooi kunnen zijn
Toch kwam
Die allesverzengende hitte
Samensmelting van ons twee
Uit mijn hart
Ontsprongen de eerste twijgjes
Die mijn liefde deden ontbloeien
Genadeloos
Gaf ik mij over
Aan de oevers van de tijd
Die schone tijd
Dat alles leek
Uit het groene…