Alle inzendingen

weet je het nog? vele rimpels geleden jij en ik, een gelukkig paar, wat was de wereld tevreden op stap met wat vrienden, een dagelijks tafereel we dansten en lachten en speelden toneel we renden door bossen, beklommen steile rotsen, kampeerden in tenten of in donkere grotten niets ...

Mijn laatste dag op aarde, zal als de eerste zijn. Mijn cirkel wordt gesloten. Wat we liefdevol deden, kan nooit worden ontdaan. Wat we liefdevol geschreven hebben, zal worden bijgeschreven. Wat we liefdeloos nalieten, zal niet kunnen bestaan. Stof, dat we op doen waaien, zal ooit moet...

een dansende spreeuw die luidkeels krijst bij het zoeken naar voedsel, laat zijn wintervoetjes na op een wit kleed van kristal heldere sneeuw. een dennenbos in de buurt, bedankt,schaduw en zonlicht,die toveren de dennenbomen om tot sprookjesachtige figuren op een bouwva...

vroeger met het grote mes schilde ik de lagen in hoog tempo weg had altijd haast om tot de kern te geraken geheimen zichtbaar te maken tegenwoordig laat ik stilte overwegen snijd voorzichtig de partjes zoals zij ooit zijn geregen al doende deel ik het mysterie van dichtbij in bew...

Ja, lieve juffer, inderdaad, Ge zijt bekoorlijk schoon van wezen, En rijk daarbij, wat nimmer schaadt; Ook wordt uw aard te recht geprezen. Wel hem, die gij uw harte biedt: Gelukkig zal hij mogen heten! Maar spreek tot mij van liefde niet... Ik zal Thereze nooit vergeten. Zij mocht gewis m...

Het nieuwste voorstel van het Kabinet is hergebruik: we worden ‘circulair’. Dus niets – geen plastic, luiers, meubilair – mag na één keertje weg, zegt straks de wet. Ik vrees dat ik mijn lot niet meer ontwijk: de overheid eist name-lijk mijn lijk.

lieve jongen vandaag de dag race jij door tuin en woonkamer gelijk een junior verstappen in jouw loopstoel door de wereld terwijl het net nog lijkt dat wij jou - als jongste spruit ons de levensboom zagen verrijken de eerste maanden al bewees jij de betekenis van de jou gegeven naam...

Het blijft een droevige aangelegenheid Wanneer wij bij een open graf staan In alle eerbied en bescheidenheid Wetende dat wij zelf ook eens zullen gaan. Moeilijk, iemand te moeten achterlaten Het geeft zo veel verdriet en pijn Om je beminde te moeten loslaten Te weten nooit meer samen te kun...

Welke zorgen jij hebt gekend in die jaren wie er toen ook de schuld van is geweest ze waren je denk ik heus niet altijd te besparen want wie vertrouwde je in die tijd het meest? Kan je erdoor helpen, door erna te luisteren iemand, zo met haar eigen ideeën en ook 't gevoel dingen, die je so...

De zondagsrust zal zij soms verstoren, ook al refereert haar naam kardinaalspecht aan iets religieus. Haar rode kuif lijkt op het kalotje van een bisschop; als een beste zondags- keus. Met haar staart klimt zij naar hogere boomsferen; lijkt zij met haar vier scherpe teennagels de zwaartekra...

voor eeuwig bestaand geklets achter de rug om geroddel zijn naam!

hoge bergen, tropische landen verre oorden, witte stranden heimwee is niet altijd denken aan vervlogen tijden, soms heb ik heimwee naar je warme handen die zich zoekend een weg banen in mijn wilde haren je bonzend hart dat op hol slaat bij het fluisteren van je naam je sensuele...

straatlantarens en een abnormale maan verlichten een donkere steeg, schilderen grillige schaduwen van oude eiken op oneindig lange muren. de kerkklok slaat twaalf uur vluchtig wandel ik verder, zonder om te zien, niet al te veel op mijn gemak door het geluid van een krakende ...

in dromen regent het soms van beloftes je vindt bijvoorbeeld in een pick-up met gebroken ruiten je dode zusje terug je maakt haar wakker ze sliep alleen maar op een plek waar ik niet zocht

De gouden koets ontbreekt op Prinsjesdag Hij zakte van ellende door zijn veren Zo’n zeven jaar duurt nog het restaureren En op de troon wacht nieuwe tegenslag Je declameert een stuk dat weer niet bekt En waar de inhoud al van is gelekt.

toch nog éénmaal een gedicht geschreven over het bulderen van een laatste lach het galgenmaal tot het dessert verslonden zo nam ik een voorschot op het naderend afscheid en kwam er in de schemering van een laat seizoen de berusting over het ongewenst vertrek

Een relatie wordt vaster naar mate je elkaar loslaat naar mate je elkaar meer gunt dan is een relatie vast en veel zekerder!

Vannacht viel de hagel tikte tegen het raam ik ging kijken want eerder bekeek ik in zwart gekleed de maan Ik zag de sporen van jouw voetstappen aan Morgen zouden zij niet meer zichtbaar zijn in mijn ringvinger klopte pijn

Door jou zie ik de sterren staan Die door de hemel reizen, hier ver vandaan Ik zie je vechten op het ritme van het licht Te vaak denk ik aan jou, maar hou mijn ogen dicht We wachten op een ogenblik Waar jij krachtig aan voorbij schicht Daar sla jij je door, hoopvol als een groot licht Als ik ...

Ouderen pas op je tellen je bent een kostenpost dus beter afgeschreven opdat een ander leeft Je bent alleen nog goed voor de afstand van organen dus men loert op je dood opdat een ander leeft. Men heeft geen geld om jou goed te verzorgen ze willen geen zorgen dus wenst men jou dood o...

Hij ziet gordijnen fladderen door de wind stoelen staan door elkaar heen niet kleur aan kleur verdriet staat aan de deur binnen zonder kloppen of aan te bellen hij wil niemand iets vertellen hij wil niet over komen als een zeur verdriet laat zich zelfs tot de huiskamer toe hij voelt zic...

de mooiste plekjes die liggen in het donker liegen in het licht!

(bij 'Bizarre Duitse paardvrouw' van Otto Soltau) Ze ligt vrolijk dartelend in de groene wei, terwijl ze haar kind de lucht in gooit, het is zo lekker komisch, dat ik meejuich en ik om haar heen zoem als een honingbij, ze is zo heerlijk losjes en verstrooid, geen kritische noot, ontspannen...

1 Het kind is wijs. 2 Het kind weet weinig maar wel zeker. 3 De mantels glanzen dof, 4 van ouderdom en betekenis, 5 een purperen glans over het zwart. 6 Dan was jij de vijand. 7 Dan vochten we tot de avond. 8 Het kind brandt zich 9 aan de schoonheid van het speelg...

ik lijk langzaam te vervagen niet meer in staat om de lasten van dagen te dragen begroet nog altijd het opkomen van zon laat me raken door zijn warme koesterende stralen maar als wij samen schijnen is hij het licht en schaduw ik in dat decor het kleine mijne ik ben geen sc...

Het zijn de snaren, Die door de ruimte varen; Een uitgespannen schaal Van stijve paal tot paal. Die snerpen en die fluiten Door 't nachtelijke buiten En gonzen in de wind, Gespannen, doof en blind . . . De snaren zijn 't, de snaren, Waar langs de stemmen varen Van velen, doof en blin...

Heeft u nog een orgaantje te doneren Als u straks onverhoeds de pijp uit gaat Een bijnier, lever of wellicht prostaat Toch leven na de dood...het kan verkeren Wat zegt u: “Alles mee tot in de kist” Postuum geregistreerd...als egoïst

Wie ben jij Waar kom je vandaan Kan ik je naakt zien Zonder dat we iets van elkaar willen Elkaar zien Elkaar voelen Elkaar in gedachten beminnen Het raadsel van jou Komt in mij binnen En leert mij dat leven Afstand en nabijheid is Het raadsel Blijft En beklijft Omdat niemand Open tege...

zij staat in mijn straat met wolken te strooien. ze zijn van opaak en indigo inkt. zij danst en zij danst, zij glimlacht en zingt. maar niemand die luistert of heel even gilt. zo zie ik haar lopen, het voorhoofd gebogen, na jaren van strooien. geen eten of drinken, geen landschap of straa...

Mijn vriendschap met die merel zingt vrolijk door de hele tuin. Mijn vriendschap met die thuis- fluitster met haar vederpakje lichtbruin. Zij is al reeds op rijpere leeftijd, want zij kent het lustrum van voorheen. En bij al wat mij teleurstelde hield zij mij kranig op de been. Slechts vijf...