Alle inzendingen over mijn vader

5600 resultaten.

Sorteren op:

DE WANDEL-KROEGEN GROEP 'ANALOOG'

hartenkreet
4.1 met 16 stemmen aantal keer bekeken 383
Analoog, de Wandel-Kroegen groep 'Analoog' nee ik lieg niet, echt niet, zeker weten wat was dat leuk die spontane groep lief, loom en lekker gebekt zeker lekker smullend van de patatjes OP z'n Belgisch geserveerd Amsterdamse vrouwen en mannen analoog op pad dus zonder smartphones op Wandel-Kroegentocht door de Jordaan dat is wel zwoegen…

Tong Tong

netgedicht
4.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 683
Luister naar de klanken van de Indische tong tong uit holweerklinkende waringin galmend als een gong dreunend in het duister luider dan een gamelan van de dessa naar de kampong voor een koempoelan Een geur van sateh waait mij uit de Oosthoek tegemoet treft mij als een kris poesaka van de gordel van smaragd onbewust mijn ziel doorruisend…
Maxim27 mei 2018Lees meer >

Alles Rijmt Wanneer Je Achteruit Het Boek Gaat Lezen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.313
============ ================== ik tekende paarden, steeds weer paarden, die dezelfde kant op rijden. in het patroon van het tafelzeil zie ik alles wat bestaat door een manier van kijken en er was warmte en geluk mijn moeder strijkt de overalls, blauwgelapt, met boerenbonte boetepleisters de kachel likt de kolenkit, houd hem in de gaten…
Simon K.7 december 2025Lees meer >

Midas in de polder

snelsonnet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 988
Geen vaag verhaal of een obscure foto Van wat er is gezien in Luttelgeest Nee, Janneke vond daar een echt dood beest Waarschijnlijk aangereden door een auto En ook al wordt hij niet tot wolf verklaard Dat dorp staat toch weer even op de kaart…

Oma.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.676
Er is een oma dood gegaan. Mijn oma wel te verstaan. Sinds geruime tijd was zij aan het dementeren en je wist die band tussen ons zou niet wederkeren. Er is een oma dood gegaan. Mijn oma wel te verstaan. Ik ben bij haar nog menigmaal geweest. Wij aten chocola en dronken thee. Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek van het tehuis. Er…
martin valk18 oktober 2013Lees meer >

Synode 2014: Ze dronken een glas…

snelsonnet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 758
In Rome is het resultaat ontknoopt: Schoorvoetend blijkt een slotgeschrift geschreven Waar veel meer bij het oude is gebleven Dan Paus Franciscus stiekem had gehoopt Hij is niet bang zijn bisschoppen te tarten En sprak verwijtend van gesloten harten…

Pauw: poep- en pies-gesprek

snelsonnet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 902
De media zijn vol van het tableau ‘Hij is een geitenneuker’, “Zij, een hoer!” Zelfs Pauw gaat mee op deze trieste toer al zinkend naar een dubieus niveau Die schijndiscussies ben ik ronduit zat Ik snak naar een inhoudelijk debat…

Inundatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 706
Het kraaien van de haan waarschuwt voor ongenade. Hoe de schop de grond ingaat, er kracht gezet wordt op de spade! Emmers worden neergelaten en vullen zich met zand. Het graafwerk door soldaten is nog geen ogenblik gestrand. Er is koortsachtig overleg dat vast en zeker ons betreft. Vinden zij hier net als wij de weg? Is er ook van ons…

AOW-leeftijd

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.151
Vandaag is geboren precies 9 maanden na mijn verjaardag op 12 februari 2017 mijn 65ste nu echt mijn AOW leeftijd: 65 jaar en 9 maanden Ik voelde me ook in blijde verwachting soms had ik wat buikpijn en ook kopzorgen 65 en AOW gerechtigd! tel ik nog wel mee? doe ik nog wel mee? Toen besefte ik mij doe er wat mee doe er wat aan ga…

Roze film Sauvage

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Ìn 'Sauvage', film met glansrol van Felix Maritaud, onder regie van Camille Vital-Naquet gezien op de slotavond van de week van de roze filmdagen in Amsterdam wordt wild, ruw, ongetemd, woest, ruig, ziedend, kokend, gewelddadig, agressief, ruig en rauw de wereld van de mannenprostitutie getoond, vertoond op groot bioscoop-doek met indrukwekkende…

Daar heb ik zo’n hekel aan

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 741
Ik ben wel een oud mens van 98 jaar, zelfs een behoorlijk oud mens in mijn 99ste levensjaar zeg maar een oude doos maar ben nog niet dood, geen kijkdoos met van die ogende kleine gaatjes waar je doorheen kan staren, turen ik heb ook geen gaatjes in mijn hoofd ik heb heel veel nog behoorlijk op een rijtje zelfs bekoorlijk van tijd tot…

Ze is eindelijk vrij

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
Soms mis ik nu die handen, haar amber geuren wil ook ik enkel met dat ene lieflijke gezicht in alle rust nog even een gesprek beginnen. Vragen hoe deze toch zonnige dag nu echt was, leven zonder 'n gevecht haar wel weer inspireerde, de kans gaf te kiezen hoe zij zelf leven regisseerde. Of ze nu daar al nieuwere wandelpaden weet vandaag zeker…

MIJN HERINNERING!

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 698
het haardvuur hongert ik geef het stuk voor stuk, ‘t gekapte hout van de eik, waarin wij samen, zo dikwijls klommen, na schooltijd terwijl het vuur eet, genieten wij van een op eik gelagerde Saint-Amour en vult warmte en speels vlammenlicht onze nu volledig eiken living alzo, versmelten wij samen in de gloeiing en de herinneringen…

NK tegenwindfietsen

snelsonnet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
Het vraagt om een gedegen voorbereiding, acht kilometer knokken tegen storm. Een fiets zonder versnelling is de norm. Gelukkig had ik goede begeleiding. Om het traject wat beter door te komen heb ik mijn trainer achterop genomen.…
Wim Meyles17 februari 2020Lees meer >

VOOR EN OVER JAN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 524
als hij aarzelt om je mee te nemen omdat hij vermoedt deze heeft nog zoveel om te geven en het leven je ook niet los laat de strijd tussen die beiden jou te veel pijn doet en jij voelt dat hun spagaat ten koste van jou gaat dat jij dan inziet van ik verlies mijn diepe warme gloed en dat jij dan de regie neemt in dezen dat jij beseft…

50 tinten grijs

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Het flauwe middagzonnetje achter een dunne wolkenlaag laat z’n licht schijnen op de kalme branding van de zee even geen uitbundigheid van zon, zee en strand; gezien vanuit het heelal neigt de aarde grijs en grauw maar wie goed kijkt doorkijkt en doorvoelt ziet minstens 50 tinten grijs Jan Jacob Krediet, schrijverij Peter van der…

Spraakwaterval

snelsonnet
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 736
Van monologen kun je ruzie krijgen: het valt niet mee, een vrouw die eeuwig praat. Ik zei het tactisch, maar zij kaatste kwaad: 'Je overdrijft, ik kan gerust wel zwijgen.' Ze had gelijk, zodat ik eerlijk zei: 'Oké, die twee minuten op 4 mei.'…

LAIS CLXIX

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 381
Op het eindpunt van haar stralen, waar tijd de mens verlaat, aan het raakpunt van haar schijnen waar ’t menselijk betrachten zwicht, in loden stilte achter hemels klaar: de gouden lichtval in heur ochtendhaar. Haar ogen wijken niet, haar lach klinkt klaar, haar hand herhaalt het denken als gebaar, het haar omkranst haar woordeloos gebaar en…
Dirk Vekemans30 november 2020Lees meer >

LAIS CLXX

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
Nu in duizend ongedane daden in klaarte oplicht al geheel het pad met de uitgesponnen levensdraden en niets nog wijst naar vrijheid die het had verborgen in het draaien van het rad, nu het haar licht als git ontvangen heeft en er geen hoop meer in zijn duister leeft, nu feit de nood opheft aan menig woord, nu rust de spin gevangen in haar web…

LAIS CLXXI

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Die liederen herinneren het eraan dat het de zang vergeten is. Het wou alleen LAIS die het bemint, want dat is sluitsteen voor het duister van zijn wil, voltooiend niets en van het niets de schil. Haar blik verbrandt het, haar lijf is vuur, haar lach is gong en slaat zijn laatste uur. Tijd is sluier waarin zij slinks verdwijnt. Dat schrijven…

LAIS CLXXIV

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Motten die elkander open wrijven, als harde diamanten in de nacht: sterrenstof bekleedt de tere lijven bij hun labeur dat niets van hier verwacht maar van het duister wil de pure pracht. Zij, als nacht zo nodeloos geboren, zwart op zwart en in dat zwart verloren, zijn licht dat om zichzelf verlegen zit te bidden dat het duister hen verhore…

LAIS CLXXVI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Toen het had haar stem gehoord die avond die de dag aan duisternis deed klinken, was er geen klank die zijn gehoor nog vond want het hoorde zich in haar weerklinken: vernietiging die in haar bezinken zou, bloed met git verbinden, eindstand met de dagen, en nacht met elke hand. Want het had geboorte zien gebeuren, zwarte kern van de immense brand…

LAIS CLXXVIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 400
Elk lijf is een lijn, ’t frêle huiveren van de pen in de leegte die wij zijn. Handen willen de handen zuiveren, armen de armen ontdoen van de pijn, maar de lijnen blijven altijd te fijn, en het lijf onthoudt niet haar zaligheid. Het draagt zich voor: onthouden lelijkheid en schrijft alsof het sterren doet ontstaan, maar waar zij het in het…

LAIS CLXXIX

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 432
Er is teveel. Het schakelt storing uit: knipt in de lichtenwalm tot het ziet haar zwart verschijnen dat verteert. Het sluit wanklank uit, want walg verstoort het lied. Het hoort zijn stem die zegt wat zij gebiedt. Het is met haar voldaan. Het kent maar kraakt haar erecode niet. Het wacht. Tijd maakt altijd einde aan bezweren van kwaad. Het…
Dirk Vekemans10 december 2020Lees meer >

LAIS CCXXXI

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
Zij sterft daadwerkelijk bij dageraad als weerschijn die de ganse nacht optilt, een rode sluier die in ’t wit vergaat Aurora die het wildste hart verstilt. Het ziet zijn lusten die haar schoonheid schilt, als licht dat wreed door tijd en ruimte gaat en liefde is nu, ver van ieders haat, hoe zij ontbreken, in en aan elkaar: verzegeld wordt het…
Dirk Vekemans12 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 384
Geen christenhond zal haar nog schamen ooit geen moslimrat haar met schuld belagen want nu verschuift niet meer van toen naar nooit, want het zal met schrijven taal verslagen. Zij zal geen rouw meer hoeven dragen, zij is als git in het, als hel in haar. ‘Zie’, zegt het, ‘hoe sterk ik het verbouw: elk woord van het wordt recht en vast en echt…
Dirk Vekemans13 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXVII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 380
Het legt het eigen rot aan banden, schat de tijd rijp voor schoon schip en spoelt het slijk. Het drukt het mormel van ’t humane plat en legt het aan ’t infuus van haar gelijk: haar gebeuren is doorvoeld, maakt het rijk en laat ervaren al wat verscholen is onder nijdige slijm, onder de ergernis die aan de echte stem geen klank meer laat. ‘Versuiker…
Dirk Vekemans18 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXVIII

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 417
Niets zal nooit hun zoenen evenaren, zij hebben dat bereikt waar ruimte tijd en tijd weer ruimte wordt. Hun gebaren in de stilstand stremmen zonder spijt om hun bewegen, vroeger bron van nijd. Strijkt het haar lichaam aan, zijn woord wordt glas: het ziet wat komt, wat is, en wat er was. Het jaagt zich uit de verzen die het maakt en 't leeft…
Dirk Vekemans19 december 2020Lees meer >

LAIS CLXXXIX

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 365
Het is weer donker dus het stoot zich om. Glasbreuk bewijst de naaktheid van voeten. ’t Is weer wakker en het weet niet waarom: wie vindt er nog lering in het moeten? Is ’t niet genoeg? Wie moet er nog boeten? ’t Wordt met wroeging bij de keel gewrongen. In hun dromen is er ingedrongen en eist er liefde op die niemand kent. Angst begreep hen…
Dirk Vekemans20 december 2020Lees meer >

LAIS CXC

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 464
Het wou haar vatten in een klankgedicht, haar naam vercijferd tot een toverspreuk: ontkenning van gemis en van zijn plicht, bazeltaal met intellectuele jeuk, perverse onderstroom, dat maakt het leuk. Het voelt haar nu, het helse dat ze is: der minne eenvoud heet gewoon LAIS. In het licht laat zij zich nooit bekijken, in het duister waar gevoel…
Dirk Vekemans21 december 2020Lees meer >