Netgedichten over overig

Ben ik soms van glas? Is mijn innerlijk te zien -- en onbereikbaar?…

we dansten zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens uit onder de laatste dwalende zon doken rondom het heden de duistere gevaren weg over de huizen van de doden galmden de spoken van het verleden de wind wiegde de kruinen van de bomen een lied sliep in de taal van onze lijven zo licht verstrengeld zo zeker boven de tekens…

Ik zoek een uitweg en kom op een open plek -- waar ik blijf talmen.…

Het is ondiep, met een onderstroom, ik val om -- De boei gaat tollen.…

de nacht is eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in het bed der dronken dromen en ik heb je innig lief gehad eeuwenoud verliefd verleden door mijn hart met brein en tenen steeds opnieuw neem jij de benen smoorverliefd en opgewonden sta ik weer op en zie het licht nu het zoete donker is verdwenen…

Ik ben niet somber, maar iedereen vraagt het me -- Hoe maak je het nu?…

Hoe concreter je iemand iets zegt, hoe slechter -- je begrepen wordt.…

Goud Beijerland, Donderdag den eersten van den Oogstmaand twee millennia en vierennegentig seizoenen de nakende herfst en winter nog niet ingecalculeerd (met het oog op aanstaande, verwachte, voorspelde en gevreesde meteorologisch-epidemiologische klimaatveranderingen in het bouwkasteel rond de oceanen van het zieltogend alias…

Het schemeren legt intiemheid in de wereld -- tederheid in mij.…

Ik ben dus zwanger, maar ik heb geen idee wat -- mijn moedermaat is.…

er is iets in je dat leeg is schrijf jij er is meer dan het leven dat wij leven denk ik er is meer dan de vakantie in de lijst zei jij er is amper taal voor verdriet dachten wij…

Mijn huid is gekleed in een stromend regennet: een haakwerk dat leeft.…

De mens is een dier, maar iets kunstigs vermomt ons -- alsof we méer zijn.…

De dag begint goed, gewoon, zoals gisteren -- maar net iets anders.…

Herinnerd vallen de scherpe feiten uiteen -- in een vage sfeer.…

Hoe zou ik kunnen benoemen waar de schoen wringt -- als ik hem niet draag?…

Ze maken ruzie waar ik bij ben, dus dat moet -- ik blijkbaar weten.…

Oplettend zoekend naar een houding, als houding -- opzij blijven staan.…

Ook een heer van stand wenst menswaardig te leven: soms geen heer te zijn.…

Niet zoals het is, maar zoals het gebeurt, is -- mijn leven oké.…

Zwaar varen wolken door het meer van mijn ogen -- Zwanen vliegen op.…

De golven zijn wild, de kust omsluit mij steeds meer -- Dan, kalm, de zeestraat.…

Een passant vraagt: Waar- vandaan? Waarheen? Ik loop mee -- met hem, stilzwijgend.…

Ik hoor jou niet meer, alleen de golven, wind soms -- maar nergens jouw stem.…

De helden rusten in de vervallen herberg -- die de wereld is.…

Onderdanigheid verbergt vaak een stille kracht -- Een ondergronds vuur.…

Desillusie is: het belachelijke zien -- schoonheid negeren.…

Het bos wordt gekapt, erg jammer, ik ga de boom -- op het plein redden.…

Er is geen wijsheid in het oosten, overal -- zijn de mensen dwaas.…

Koninklijk water: een vorst zonder water valt -- uiteen in wat stof.…