1473 resultaten.
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur ik voorzichtig…
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 vertrouwd, teder, zachtaardig
beantwoordt hij mijn vragen
zonder verbazing; terughoudend
voorzichtig met zijn poëzie
kleedt hij mij in zijden georgette
wikkelt mijn verlangen in een jas
van zacht soepele kasjmier
hier is alleen het mooiste goed
geen moeite om mij mee te
delen dat het goed is wat ik doe
ik ben zijn open boek
hij prijst…
Dozen
gedicht
4.3 met 6 stemmen
5.525 Omdat je in de oorlog altijd hoorde
van vóór de oorlog, hoe argeloos
ze waren, ben ik nu heel voorzichtig.
Gooi ik iets weg, bijvoorbeeld
een kartonnen doos, dan hoop ik
dat die doos mij nooit meer zal
heroveren in vorm van zelfverwijt:
weet je nog wel, hoe zorgeloos,
we gooiden gewoon dozen weg!…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Licht heeft zich voorzichtig ontwikkeld...
Water en Catastrofe lijken het eens te worden.
Pas op: reken niet buiten de wind.
Klokjes en krokussen zijn er zómaar,
zorgen alvast voor een glimlach.
Een handreiking aan wie het ziet.
Tijd om dingen bij hun naam te noemen.
Overtolligheid in de ban te doen.
Volop puur te ademen.…
Redenen genoeg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Kinderen moeten leren liegen
en het hopelijk niet doen
Leugens maken je ongelukkig
argwanig en onaanraakbaar
omhuld door voorzichtigheid
en medeplichtigen, als het groot wordt
ook dienaars van de wet
onderhandelaars en voorspellers
met op maat gemaakte maten
die alles voor elkaar praten
niet dom…
De mysteries van het leven
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
441 Moet men roekeloos wezen of is
de voorzichtigheid de troef
die het wordt?
De mysteries van het leven.
Slapend lijkt het of we gaan.
Alle tijd duurt slechts heel even.
Is voorbij voor we verder gaan.…
Eerste lentebloeiers
netgedicht
5.0 met 77 stemmen
463 ik zag
hoe jij al
voorzichtig
je passen nam
keek waar jij
je voeten zette
op een vrije
plaats tussen
de takjes van
herfststruiken
want onder
het droge blad
waren de eerste
krokussen in alle
rust aan het ontluiken
je hand
stuurde mij in
samen ontwijken
omdat wij zo lang
mogelijk naar
deze nu nog
bijna verborgen
eerste…
Laat elegantie leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 je bewegen
laat subtiel
elegantie leven
in het licht
dansante dat
gras en planten
doet wiegen
op een warme
zomerse wind
in voorzichtig
raken lijken
vonkjes te
ontwaken die
overspringend
hun energie
ontladen om de
aantrekkingskracht
intenser te maken
er zijn natuurlijk
meer paren die
scharen om
jouw lach te
onderscheppen…
Toonhoogtegevoelig
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 In kleine flitsjes
weerkaatste
de kristallen zon
sprongen hoge
tonen er bovenuit
waar gevoelig
slanke vingers
de ornamenten
voorzichtig
schoonmaakten
het ordenen
was onderhevig
aan een streng
ritueel dat de kans
op breuk nivelleerde
want juist de
gaafheid van
het glaswerk maakte
een belangrijk deel van
de geschatte waarde…
Het ongewone
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
410 ik zag dat
je droomde
jij die altijd
lachte vertrok
je mond naar
het ongewone
een gespannen
strakke mimiek
met ogen die
draaiden en nog
even voorzichtig de
werkelijkheid aaiden
ik raakte je
handen en gezicht
in een warm
dichtbij komen
jij in een langzaam
terug uit nare dromen
zuchtte diep
keek me aan
ik hoorde je woorden…
Tijdelijke uren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 met flarden en rafels
aan elkaar vastgebonden
nare langdurende uren
kruipen traag voorbij
met bellen en toeters
uitgelaten zwaaiend
blije kortdurende uren
rennen snel voorbij
met beide handen
worden rustige uren
voorzichtig vastgepakt
opgeborgen voor later
voor later
als een paar extra uren
het verschil kunnen maken
tussen…
Opa
hartenkreet
4.4 met 716 stemmen
67.735 Waarna ze je foto,...heel voorzichtig,
...weer terug op tafel legt...…
Herkenning
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
3.251 Zinnen krijgen een betekenis
woorden vormen een warm gevoel
telkens als ik in jouw ogen kijk
ik ben jouw zachte stem
sterk en voorzichtig
ik ben jouw wonderlijke ziel
rustig en angstig
ik ben jouw tedere ogen
helder en onzeker
een gevoel van thuiskomen
krijgt een betekenis
iedere keer
weer
het is een sleutel zonder pijn
een vriendschap…
In ziele sfeer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 jij liet mij
bijna alles
van liefde zien
de lach een
onverwachte kus
de warme hand
waar vonken
springen in ontladen
dierbare omhelzing voor
intieme samensmelting
toch hangt er nog
een licht taboe over
ontmoeten in ziele sfeer
begrijpen heeft dezelfde
woorden niet meer
voorzichtig kijken
baant nieuwe wegen
in het doelenperspectief…
Terug
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
990 Ik loop door mijn gedachten
Tot ik bij de achterkamer ben
De snijdende pijn die nooit went
Hoe lang ik ook zal wachten
Voorzichtig open ik de deur
Mijn gezicht bedekt met tranen
Mijn spiegelbeeld in alle ramen
Met in mijn hart een grote scheur
Ik wil zo graag even terug
Naar alles wat ik ooit liefhad
De voldoening in mijn hart
Heel even…
Redenen genoeg
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
4 Kinderen moeten leren liegen
en het hopelijk niet doen
Leugens maken je ongelukkig
argwanig en onaanraakbaar
omhuld door voorzichtigheid
en medeplichtigen
als het groot wordt ook
door dienaars van de wet
onderhandelaars en voorspellers
met op maat gemaakte maten
die alles in orde praten
niet dom en niet verstandig
genoeg om…
Einder
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
1.244 doodstil
heb ik me vanochtend
door je woorden gesleept
en er lag niemand
in mijn armen
voorzichtig
vouwde ik je brief
tot een witte schelp
maar zelfs de zee
was van karton
en op het strand
waar ik bellen blies
winterde een bladstroom
mijn huid ijzig wit
neerwaarts naar de kale takken
afgesneden van het middaglicht
ik…
Wees lief....
hartenkreet
3.9 met 10 stemmen
1.698 Wees voorzichig met mijn hart
want het heeft nog geen eelt
Wees voorzichtig met mijn hart
het duurt anders zo lang voor het is geheeld
Wees lief voor mijn ziel
ze is nog zo teer
Wees lief voor mijn ziel
ze verlangt nog naar zoveel meer
Geef me je dromen
daar alleen kan ik je beminnen
Geef me je dromen
daar kan de passie beginnen
Geef…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 Het schip zucht op haar bogen
Een laatste gelovige legt zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig…
4 seizoenen
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
944 De voorzichtige zon
Bevalt me wel.
Ze neemt de plaats in
Waar je leegte was.
Zomer
De warmte bevalt me wel
Ze neemt je plaats in
Nu kan ik wel zonder je.
Herfst
De wind bevalt me wel.
Ze fluit in mijn oren,
En roept steeds je naam.
Ik wacht op de winter.…
De brief
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
625 In de la, een vergeelde envelop
na al die jaren
nog steeds dicht
de inkt begint wat te verbleken
soms wik en weeg ik die envelop
in beide handen
….zal ik….maar nee
deze brief die neem ik mee
ongelezen
op de dag dat ik voorgoed zal gaan
vandaag lag die weer even in mijn hand
de vergeelde envelop
voorzichtig druk ik er
mijn lippen op…
Handen.
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.440 Vol liefde en voorzichtig,
Dat is iets waar ik naar verlang.
Jouw warme handen,
Nu vol vriendschap maar ook verdriet.
Dat voelde ik in mijn hartje,
Op het moment dat je mij verliet.
Die warme handen,
Die mis ik nu zo.
Kom bij me terug,
Ik verlang naar jou.
En naar je handen.…
Op de rand van de afgrond
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
499 ze loopt
op de rand
kijkt angstvallig niet
in de afgrond
voorzichtig
stap voor stap
krampachtig kijkend
naar het moment
de depressie
diep beneden
grijnzend
hopend
dat ze valt
ze wankelt
de depressie houdt
haar adem in
hoopvol loerend
maar ze vindt
haar evenwicht terug
rechtdoor
steeds rechtdoor
dan voelt ze
vaste…
Verborgen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
619 wolken zich uit als de krant
zich opengevouwen aandient
om het gedrukte nieuws te openbaren
het regent letters vol ongeloof
en afschuw over hoe onveilig de wereld
is heel ver weg maar ook dichtbij
zijn onzichtbare grenzen overschreden
blijft de pijn voor nu verborgen
daar het brein dit nog niet bevatten kan
kleurt het witte kant voorzichtig…
Pril groen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
556 ik kus de krullen en hoor rauw klinkende stemmen
zonnestralen kietelen van grote hoogtes
banen zich 'n weg door langs tegen
omarmen de weelde van Moeder Aarde
bloemen kruipen voorzichtig uit hun schulp
kleuren de dag nog mooier dan dat ze begon
pril groen ontrolt zich zienderogen
dansen bolletjes wol bokkig in de wei
het wachten is op…
Herfstdag in Den Haag
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.162 (voor Bob)
de hemel grijzig blauw
'k waai met de wind en bladeren mee
over het stil bekende pad, naar jou
in de verte het geluid van verkeer
een hond blaft, jij rust
ik kniel voorzichtig bij je neer
pluk dorre blaadjes weg
vertel je van mijn wel en wee
daarna ga ik terug en verder
en ook al laat ik je hier achter
je gaat in alles…
boven smart
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
666 waar licht voorzichtig
eerste stappen zet
loopt tijd door ijle sluiers
in nevelwerelden vol zon straalt weten
als de stem van nu
een gezang dat zware tonen blaast
vol levensmelodiën
op mijn knieën lig ik kleiner
als gebogen spiegelglas, de ingehouden smart
van nu
heeft zich ervan gekweten
water glanst haar stille charme
tot een lang…
Bouwdoos
gedicht
4.3 met 3 stemmen
5.691 Je oogopslag ligt in een bouwdoos,
je nagels, je haren, je stem;
voorzichtig het spanen deksel in
de houten gleuven schuiven - dicht.
Nog even het plaatje bekijken
waarop vijfmaal een ander huis
te bouwen van dezelfde stenen.…
in de sterren geschreven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 toen we de woorden
nog niet hadden en
klanken haperend
aan ons kleefden
leefden we in duisternis
kwamen voort uit de
traan van een godenoog
verborgen ons onder
een tapijt van mos
alles wat we wisten
stond in de sterren
geschreven
met schorre
klanken knabbelden
we voorzichtig
aan woorden
proefden aarzelend
het verlangen…
jouw koolstof brandt weer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 ik zie de schetsen
van je hand
jouw koolstof brandt
weer in verwisselbare lijnen
je verblaast het stof
en scherpe contouren
laten je hart weer in
het zichtbare verschijnen
zacht in pastel
ben je gaan kleuren
voorzichtigheid in rozerood
toenal proefde ik je geuren
je beeld komt op uit
onverwerkte contrasten
herboren laat jij je…