1372 resultaten.
Verdriet
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 het blijft bij ons wat eens
in kwaadheid werd neergegooid
wanneer niemand de moed vindt
om ook maar iets van vroeger op te rapen
ze doen of alles gewoon is
maar dat is het absoluut niet
de schakels van het verleden
vormen een ketting die tegenhoudt
maar ook één die niet af te breken valt
daarom kan ik enkel het raam openen
om zonlicht…
de herinnering blijft
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.164 In een groene oase
door sereenheid en rust omgeven
waar het zonlicht de graven kust
besef je de eindigheid van het leven
waar alleen het gezang van de vogels
de stilte doorbreekt
als het verdriet
zacht tot ons spreekt
dan voel je het gemis
van een dierbaar mens
die er niet meer is
In deze stille oase ontstaat
een moment van bezinning
om…
Jouw bevrijding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Jouw silhouet tegen het zonlicht.
Het gezicht is jouw bevrijding.
Je bent donker uitgedrukt.
Met fijne contouren van je gezicht.
Het gezicht is jouw bevrijding.
Zacht van aandachtige aanraking
Zoals een vlinder haar bloem bestuift.
Het gezicht van jouw bevrijding.
In een zuurstofrijk groene omgeving.…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.884 Een grauwe sloot,
maar hier blauw
en vol goud riet
de wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust…
Dans van Donkere Maan
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
652 Twee vuren
dansen
om elkaar heen,
onverwoestbaar hoog
laaien vlammen op
in het felle zonlicht.
De zon brandt
tot er brand uitslaat,
en een orkaan,
een tsunami,
nodig zijn om te blussen.
De aardbeving trilt nog na.
Het vuur smeult nog na.…
Gedicht
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
489 Ik heb niets op deze aarde gezet
een ding heb ik gedaan
een gedicht van de ondergang gered
ze was zo
bevrijd geschreven
zij moest gewoon blijven leven
lankmoedig is zij
een voorbeeld niet alleen voor mij
maar voor velen
zij kan veel verdragen
en bovenal weet zij te delen
een pracht van een gedicht
zij schittert in het zonlicht
maar…
Vliegen grote hoogte
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
819 jouw vlinders
zijn de vleugels
van het paard
waarop jij schaart
in zonlicht om te drogen
vliegen grote hoogte
na een nacht in
het moeras waar gas
haar donkere lichten gaf
we dwaalden in het
volgen van de vlam zij
spookte tot de zon weer kwam
kom op mijn paard
ja jij voorop in alle dromen
jouw vlinders zijn mijn zomer…
Lang vóor Keulen, lang daarna!
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
479 lang, heel lang geleden
hadden vrouwen zeggenschap
mannen eerden hen
als draagsters van leven
vroede vrouwen heelden ziektes
met doorgegeven wijsheid
en kennis van kruiden
mannen behoedden hen
langzaam, o zo langzaam
moet oude pijn genezen
éer Goden met Godinnen dansen
zal zonlicht nog vaak ondergaan…
Ze schaduwen pigmenten
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
807 plamuurde snel
het grote doek
met basiskleuren
jij gaf de wereld
meer gezicht zonlicht
deed wat geel verkleuren
maar in ongebreideld
mengen werd snel
het schildersmes gezet
je probeerde nog met
water aan te lengen in
contouren was je leven uitgezet
nog dagelijks
penselen we in oliezacht
het wit van licht en zon
maar de…
Een nieuwe dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Zodra de dag als een dreigbrief
In mijn kamer wordt geschoven,
Worden de rode zegels van de droom
Door snelle messen zonlicht losgebroken.
Huizen slaan traag hun bittere ogen op
En sterren vallen doodsbleek uit hun banen.…
Zeldzame pigmenten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
820 ik vijzel ook
de hardste steen
op zoek naar
zeldzame pigmenten
was het zand
en aarde in mijn
nijvere arbeid uit
en koester de momenten
dat een nieuwe kleur
het zonlicht ziet
de plaats inneemt die
schepping haar gebiedt
ontdek een
wereldvreemd palet
waarmee ik hart en ziel
het witte doek opzet
getekend met
de turbulentie…
Trouw
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
540 In voelen, denken, dromen
ben ik tot jouw hart gekomen
daarom ben ik de vijver
die in de winter bevriest
om met je ijver na te denken
in de lente ben ik een vlinder
die voor je danst in het zonlicht
de bloesem van een fruitboom
het maanlicht in de donkere nacht
en je wordt lichter dan mijn gedachten
klimt in de dromen van het droomlandschap…
Contourenspel
netgedicht
5.0 met 272 stemmen
405 zie je vingers
spelen met het
warme middaglicht
in een contourenspel
dat nooit lijkt
te gaan vervelen
schaduwen zijn
razendsnel
er is geen winnaar
want er duiken
steeds opnieuw
andere variaties op
het eindigt pas
als de weerkaatsing
in het zonlicht stopt
dan keert de rust
weer terug in
jouw mimiek
als het begin van
een lach…
Beurs
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 rivieren
van een ingetogen droomland
naar de onthulling van het geheim
verlang je
maar er zijn geen geheimen
te onthullen
de maatschappij draait
om economie en geld
empathie is ver te zoeken
aan het einde van de horizon
waar een nieuw moraal
zal beminnen
voor dromers is geen plaats
zoveel is de naakte waarheid
onder zinderend zonlicht…
Pijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
470 in kleine
en grote
stralen
flitste aarde
zonlicht terug
in mijn bereik
spiegelde
warmte over
gezicht en huid
als extra gift
op deze
nazomerse dag
ook de zee
flitste met water
van rollende
golven en het
stuk rimpelloos
wateroppervlak
zo dachten
wij onze huid
te pleasen maar
vergaten te
smeren door pijn
gaan wij dat snel…
Vogelgezang
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
560 Wanneer de zomer haar warme
handen uitstrekt over het land, kleurt het samenzijn met klanken die in zonlicht wentelen.
Stemmen stijgen op — als sublieme
solisten, als geliefden subtiel in duet, of als koren
die het zwerk vullen met hun gouden lijntjes.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar ik in kan gaan,
jouw stille ruis vol dichterlijke luister.…
Bitter
netgedicht
4.2 met 50 stemmen
1.748 Hoor nu, luister
Schenk je aandacht
Geheel aan mij
Alleen deze nacht
Morgen is nieuw
Dageraad is vrij
Lopend in zonlicht
Voel jij je blij
Zoutig mijn tranen
Bitter mijn verdriet
Je sliep naast mij
Maar je zag 't niet…
zwart wit
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.565 De wereld lijkt wel zwart wit
Bestolen van al zijn mooie kleuren
Zelfs de prachtigste melodieën
Weten mij niet op te fleuren
Het drijfzand trekt me dieper
Zonlicht is plots verdwenen
De duisternis treedt langzaam in
En ik…..ik kan alleen nog wenen
Ogen zo groen helder van kleur
Kijken zo vaak in het verleden
Denkend aan jou mijn allerliefste…
aardekind.....
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.381 kind van de aarde
droom in een droom
omhels de sterren
zonlicht is jouw lach
fluister als wind
heers over stormen
laat tranen als regen
verheerlijk dit leven
kind van liefde
laat de maan jou beminnen
wordt één met jezelf
kleur regenbogen
zin van bestaan
schenk ons het leven
laat licht in het donker
wees aardekind…
Kunst- en letterwinkel
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
7.666 Verdwaald in je taal
heb je een doel
dat woorden heeft
buiten zinnen
terwijl de vorst zich invriest
het zonlicht blaren brandt
vloeien tranen zouter
het verschil met verdriet
is het spoor van de vore
dat je dansend niet trekt
emoties kleuren
in het zichtbare licht
als jij kunst- en letterwinkelt
als
wanneer je durft
in flarden…
Symbolisch (II)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Zonlicht, wind en water
boetseren hem doelgericht:
met wat tijd en geduld
staat daar een Megazuil...
Trots gaan de wortels akkoord:
'Dit is het specifiek
door ons gegenereerd
uitbundig iepenlicht!'
Glorieus opgericht.
Voor een bijzonder Iemand.…
In een vreemde lucht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 ik voelde hoe
de tijd verschoof
hoorde paarden
rook de geur van
omgeploegde aarde
in het schimmige
voorbijgaan proefde
ik hun angst en pijn
zag de aftocht in het
bloedige verslagen zijn
vanuit mijn ooghoek
werd het langzaam stil
het zonlicht straalde
helder als voorheen
ik was moederziel alleen
maar de sporen
waren warm en vers…
Nergens klinkt
gedicht
3.4 met 18 stemmen
7.862 Nergens klinkt
een schot blaft een hond
beweegt een haas tussen de slapen
krommende ochtenden een rug
recht het hele huis weer
moeizaam steunend in de beugels
en ze verplaatst haar nieuwe bank
blankt ongeschoren benen
vol zonlicht;
Alle kinderen zijn op
de hond trekt met zijn poten
jankt en gromt.
------------------------------…
het zachtste woord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
635 met stompe punt
het potlood ongeslepen
schrijf ik mijn zachtste woord
voor jou mijn lief
zoek het in de chaos
die mijn dagen draagt
dat ene woord zacht en warm
als de vacht van het lam
nooit zal het wijken
verpakt in stralend zonlicht
met zilveren maanlicht lint
wacht het op jou
ik zwijg bedeesd
durf het niet luidop te noemen…
Eens komt de tijd...
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.101 in moeilijke dagen
en tijden van nood
denk je zo dikwijls
ik wil nog niet dood
een hang aan het leven
is mensen bekend
je wilt hier nog blijven
de weg vóór je nog zo onbekend
maar eens komt de tijd
dat je loslaten moet
dan zijn daar de eng'len
die melden: daar is het goed
daar is het zonlicht
daar is het licht
en dan zijn je ogen…
Weerspiegeld
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
735 In jou zie ik mij
Weerspiegeld
Als jij daar bent
Constante stroom van esprit
Lachen diep van binnenuit
Wij spelen met levenslust
Dartelend over de toppen
Van jouw en mijn kunnen
Spitsvondig, elkaar te slim af
Samen opgenomen in zonlicht
Jij was weer even thuis
Nu pas het besef van stilte
Kun je zo eigen worden
met de ander?…
Bij mijn graf
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.066 Ik ben zonlicht op het graan,
Regendruppels op het raam.
Ik ben de lippen die je kust,
Ik ben de stilte in de rust.
Ik ben de vlinder in zijn vlucht,
Ik ben adem in je zucht.
Laat bij mijn graf geen traan om mij,
Ik ging niet dood. Ik ben nu vrij.…
Hemelvaartsdag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
636 Een vrije dag
een glimlach in de agenda
diepere betekenis verloren
vrije dagen geboren
Als kind wist ik
van varen op de wolken
een geest die brandend
in mensen
hun passie zou vertolken
Zonder passie als drijfveer
Blijft een onvervuld verlangen
Knagend, meer, steeds meer
verstillen onze innerlijke zangen
Het zonlicht zal over de dagen…