31572 resultaten.
aalscholver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 zompig waren de hectaren
zomers groen en winters kaal
waar stads de mensen lonkend
rij aan rij nu huizen staan
ooit daar lag zijn kolonie
waar in bronsgroen vederpak
kruiend op de wind gericht
hij zijn gedachten droogde
kronend zilverig zijn manen
kon hij genieten van zijn vangst
die uit rijk toen het water nog
zijn gehaakte snavel viste…
Je bent
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
574 Je bent in Hogere Regionen opgestaan en
van daar uit kijk je op me neer en zie je
hoe ik straks ook niet meer ben die ik
schijn te zijn, maar een lege huls, een
verpakking van een Hoger Ik, waar jij
al bent en ik ooit zal zijn.…
Lied
gedicht
4.5 met 2 stemmen
1.720 Hef ik het hoofd, zingt scherp gewet,
zingt wars van dood en wars van vrees
het drieste lied van bloed en vlees
en parelt over dood en wet
en zingt van deze dode boom
met blinde keel de kleine vreugd
van droombeest aan de oeverzoom,
van duiker in de waterdeugd
en zingt verblind van drift en jeugd
en droom.…
Krachtlijnen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
509 wij liepen als kind
al over sporen in het land
die ons blij maakten
er waren paden straatjes
en weggetjes waar je
meer sfeer voelde dan anders
pas later wisten wij
door verhalen de historie van het
hoe en waarom in kaart te lezen
krachtlijnen hebben mensen
al eeuwig gebruikt en waar zij elkaar
kruisen sluit ontmoeten niets uit
daar…
Vergankelijk.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Stof stuift door mijn kop
zinvolle gedachten vervlogen
in mijn denkruimte van zijn
waar is de verloren vraag
verdwenen in het niets alom
een ons onbekend terrein
sporen zweven er volop
vruchtvolle zaden bewogen
in een natuurlijk vertoon
waar blijven de vruchten
vergankelijk is het verdorde
oer onmetelijk fantoom
meteen begint het…
Apocalyptisch manifest
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
516 ik heb de tijden
erop na geslagen
het zal u niet
behagen maar
dit is alweer de
duizendste uitgave
van het veel te
vaak gepubliceerde
apocalyptisch manifest
ik ben gestopt
waar vissen kleine
plastic tranen huilen
in hun van afval
totaal vergeven zee
waar spiegels steeds
ondoorzichtige beelden
geven van vervuiling
door kleverig…
De bruid zegt:
poëzie
4.0 met 2 stemmen
771 ‘k Zie er me lévens-waar
spíeglend in zijn...
‘k Hou mijne leden, als
ware ik beschaamd…
– Uw adem, om mijn hals,
die zoelig aêmt...
- Is het een lente-gloed
die door me gaat?
Hoe toch uw strak gelaat
me rillen doet...
…’k Voel me zo vreemd, – zo vreemd
bevángen zijn…
Uw stille stemme fleemt
als zoete wijn.…
Nasi goreng
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
600 ',
waar ik altijd positief op antwoord, ook
al is het vaak veel te heet voor mij, maar
ik zie dat plastic zakje zo graag in de
tas met lekkernijen verdwijnen, alsof er
stiekem een naakte Chinese op me wacht.…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 ongelofelijk rein, dat
woord is waar en stil
genoeg, de gevoelsgrens voorbij
toen je er naar vroeg,
was ik sprakeloos,
het antwoord ligt in
de toekomst zonder
te hebben gehoord.…
Het stille woord
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
772 zij verdwijnen
in het punt
waar ooit onze
geboorte was
het nirwana bad
wil melker
26/12/2018
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Wij vergroenden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 waar zij hechtten
waren wij ons netwerk
aan het vervlechten
wil melker
31/01/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
Voorheen bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 De bomen waar ik altijd langs liep
onder schuilde bij de eerste regen
die me schaduw gaven in hete dagen
waar ik de vogels in hoorde zingen
in lentegroen en najaarskleuren
zijn ineens veranderd in een stomp
Groenbeheer meneer, werd mij
na veel doorverbinden verteld
waren ze dan ziek of gevaarlijk?…
Vloeiden uiteen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
446 nog koud
in golven verpakt
rolden de eerste
verhalen op een
al lenteachtig strand
hoofdletters
schuimden in wit
hun belangrijk bericht
doken en vloeiden
uiteen in vergeten
zand wiste
met kwistige hand
onbelangrijke details
alleen waar wind vat
op kreeg bleef in stand
hij joeg de
hotspots wat verder
het land op waar zij
uitwaaierden…
"Hallo, bent U daar nog?"
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
596 Kort na "De Week van het Gehoor"
Vraag ik uw aandacht voor "Sensoor"
Sinds kort noemen ze zich "De Luisterlijn"
Hun luisterend oor verlicht de pijn
Bij eenzaamheid, geworstel met problemen of andere zorgen
Die niet verdwijnen van vandaag op morgen
Waar is "De Luisterlijn" voor?…
Handtekening
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 ik heb je naam
geschreven in het water
zacht golft jouw
liefde tegen de kant
wil letters pakken
alleen hun inkt
blijft onzichtbaar aan
mijn handen plakken
jouw warmte is
uitgedijd heeft
de wereld bereikt
in een liefdevol raken
daar waar golven
de kanten klotsen vlaagt
wind het samen praten
als ode door de bossen
waar je handtekening…
Wie verkwikt me?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 Waar zijn de armen
die me gelukkig wiegen
en een mooie toekomst beloven?
Bij wie kan ik geborgen zijn?…
Wij dromen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
511 jij hebt je
uitgestrekt
binnen de
reikwijdte
van dit gesprek
overal
met de juiste
articulatie
en modulatie
vol anticiperend
het feest
van de geest
is in alle ogen
goed zichtbaar in
geestdriftig spel
waar begrijpen
en verstaan
soms verloren
dreigen te gaan
in misverstand
jij hebt de
grenzen bepaald
waar de toren
van babel…
Een mooi raadsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Zeg iets
doe iets
maar raak me niet aan
de ogen in jouw handen
mogen mij nu niet lezen
want wat jij denkt
klopt niet, te mooi
is jouw beeld van mij
alsof ik een ander ben
ook al is dat waar…
Blowt de flow
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 je hand
op mijn huid
blowt de flow zijn
invloed snel uit
je lacht
ondeugend als
ik het einde van
ons liedje zing
daar waar jij
begint ken ik al
de woorden en
trap er steevast in…
Het is die ster
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
684 Het is die ster
die over alles en alles
liefde ademt,
die mensen doet gaan
in het holst van een ijskoude nacht
waar hen de warmte
van Het Kindeke wacht.
Het is die ster
die licht voor een nieuwe dageraad.
Waar stro tot dons wordt verzacht.
Omdat nooit zoveel echte Liefde
op één nacht werd gebracht!…
Schoonheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 je ladderde
in veranderend
licht de ontelbare
treden naar
beneden waar de
bloemenmand voor
heden de kleuren
van morgen al had
jij hebt selectief
naar het zonlicht
breken gekeken
met armen vol
keuzes corrigeer jij
stukjes schaduw
tot schoonheid en
harmonie in balans
waar eerst het
prille nog kille licht
de natuur verkent
gaat…
Mediatransparant
netgedicht
5.0 met 112 stemmen
474 zou doen verdwijnen
want het luisterrijk
offreren van brood en wijn
heeft afgedaan in het
verdwijnen van mystiek
waar magie het
goddelijke nog ooit
raakte is mediatransparant
nu de drive van het volmaakte…
Water van hogerop
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
462 heel snel
zijn sneeuwkragen
niet meer zal dragen
je lach trekt
kippenvel omhoog
kramp verstoot
ons van het strandje
waar alleen nog
voetstappen vertellen
van ons dromenlandje…
Groener groeiend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
448 ik liep de
scala in waar
zelfs roezemoes
de welluidende kleur
waar maakte
van groener
groeiend gras
er was geen begin
omdat men nooit
geëindigd was
geen laatst akkoord
of een verdwaalde noot
die de strijkstok
zomaar losgelaten had
hier was muziek
in de speeltuin van
klanken zelfs de
banken zaten zacht
omdat kaatsende
kanten…
Het moment suprême
netgedicht
4.7 met 292 stemmen
818 ontspannen rust ik
op het middag bed
waar kleine uurtjes
spelen met stofjes
die door de warmte
op hun rug worden
gelegd in hun reis
langs kierende gordijnen
waar het licht hen
beschijnt in een
mistige choreografie
tussen vage paladijnen
zij dagen mij uit
in hun onvoorspelbare
tochten om vrij te zijn
mee te gaan en te
voelen wat verheven…
Meeslepend Wezen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 groots meeslepend
en toch klein moet ik leven
met mijn hoofd hoog in de wind
waar ik dat zoek om te overleven
waar ik dat van m’n gading vind
daar het bloed in d’aderen
met moeite omhoog wordt gepompt
zal ik mij rustig moeten weten
nee niet moedig maar ook niet laf
ben ik nooit van mijn zijn afgeweken
gedraag ik me zoals
ik me gedragen…
Suggesties en Patronen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
560 suggesties
Wie is de guru, waar zijn de patronen
Een lege huls in een verhuld domein
Een textuele gordiaanse knoop
Een grabbelton uit de winkel van sinkel
In tenenkrommend managersjargon…
Boeggolven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
504 Mijn wereld hoeft niet groter
dan tot waar mijn ogen reiken
maar ze zien een nieuwe horizon
wanneer ik daar om mij heen kijk
.....Geef me je hand, wacht nog
.....even met gaan en kom
.....bij mij, samen
.....kunnen we thuis zijn
Op straathoeken
zal ik altijd stilstaan
zoeken waar de zon staat
waarheen de wolken gaan
.....Doe je jas…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 vroeger
de heksenwaag
heeft gestaan
was de plaats
waar de tweestrijd
kon worden
uitgevochten in een
visuele confrontatie
die de geestkracht
van een der twee
zou doen splijten…