10130 resultaten.
Stukjes ziel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
500 soms zie ik
stukjes ziel in een
onverwacht gebeuren
een oogopslag
of lieve lach zij
kleuren ineens mijn dag
het zijn intense
geluksmomenten
die ik meer zou wensen
het zielenleven
lijkt in zijn roerselen
ons laatste groot geheim
alleen de pijn
kent iedereen uit
een heel diep ervaren
laat geluk maar komen
in een nieuwe dimensie…
Daartussen parelt leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
408 ik eigen blauw
als basis voor
helderheid en kou
het donkere
geeft diepte in
mysterieus verdwijnen
door het lichte
sprankelt zon
zijn magisch schijnen
op pril groen
en later schaduwrijk
koel zomerloof
dat herfst belooft
in vrucht en kleur
een volle rijke oogst
groen en blauw
daartussen parelt leven
als schitterend gegeven…
Snoezelden warmte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
577 ik liep voorzichtig
op rondjes kleur
was helemaal
in de wolken van
hun heerlijke geur
licht speelde
zachte muziek
wij mochten rusten
als de vriendelijke
zuster ons riep
lachten samen
naar het blauw
in de lucht
vogels van angst
waren gevlucht
snoezelden warmte
ontspannen en vrij
proefden geluk
voelden de hemel
al dromend dichtbij…
galerie
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
617 in lijn en kleur
in mest en geur
de boer de kunstenaar
in veld en schuur
aan balk en muur
bezielen zij elkaar
de tand des tijds
splijt biels en steen
is grenzeloos
gaat nergens heen
maakt kracht
ontwerpt, vervormt
beroert, bestormt
je geest
tot scheppen en ontvangen
tot voelen en tot zijn
het leven mag vergangen…
Vroegere decors
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
485 ik verwater
er klinken
geen klaterende
spitsvondigheden meer
kleuren roepen
tevergeefs om het
dansante gaan
ik blijf gewoon staan
in het kijken
kan ik nog
enkel vergelijken
met vroegere decors
de innoverende
details ontgaan mij
raken niet meer
aan mijn vitaliteit
waar ik eerder de
werkelijkheid beleefde
in speelse dromen…
gesloten afdeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 dan telt hij de muren, altijd een even getal
terwijl zijn beloften van kleur veranderen
laten we niet zwaarwichtig doen
een overbodige doch ongevaarlijke aberratie…
BLAUW EN ROOD
poëzie
3.5 met 4 stemmen
965 Met luchteblauw en pannenrood,
Was de wereld schoon beschilderd;
Maar door onze zonden zijn hier en daar
Die kleuren verweerd en verwilderd.…
gekortwiekte tijd (tussen Kairos en Chronos)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
449 in gekortwiekte tijd
waar steeds meer
punten de vloer
aanvegen met komma's
de punten van rust
creëren we tussen
puin en pijn een
sprong in het duister
steentjes ketsen over het
water om de grote
afstand te overbruggen
komma's kleuren op de
verdwenen vernislagen
in gekortwiekte tijd ademen
we het broze leven
in en uit…
Mijn kleine biotoop
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
519 het schrijnt
vervaagt in kleur
verdwijnt uit vorm
lost op zonder geur
nog zoemen bijen
boven de bloemenwei
maar hun oogst is schraal
door afnemende diversiteit
mijn kleine biotoop
sterft een langzame dood
imkers rouwen omdat zij hun
volkeren niet kunnen houden
monocultuur is het unieke
verkwanselen in de natuur
kijk naar kuddes…
Mijn schilderij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 In kleuren vertellen ze verhalen
terwijl ze hun vleugels spreiden.
Ze zijn zo teer en broos
worden met de wind meegevoerd.
Als de regenboog zijn ze oogverblindend mooi.
Dartelend in het ijle, zelfverzekerd gewoon.
Niets doet hen vermoeden,
dat ze daar eeuwig zullen blijven zitten.…
Kus de regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 zij schrijft zinnen in de wolken
in alle kleuren net zo lang
niet dat iemand ze kan lezen
gaan woorden geruisloos over in gezang
zo vervreemd zijn van het daar
kust zij de regen in de zoektocht
naar hetgeen zij ontbeert
hopend dat zij vinden zal wat ze zocht
springend tegen vuurrode muren
vliegt ze met hoge snelheid door ’t geluid
tot…
Langzaam verbinden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 mijn gedachten
drijven niet in de
chaos van mijn hoofd
lijken meer op
vogels die vliegen
alsof ze opgesloten zijn
voor ik het weet
zwermen ze met velen
vleugelen samen beelden
die kleur en
vorm ontdekken in
een langzaam verbinden
de juiste contouren
vinden om in zinnen
het sprekend bewijs te zijn
van een mooie vlucht
dat het…
Heerlijk spontaan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
572 jij hebt er
altijd slag
van gehad
de lucht net
even anders
te kleuren met
jouw warmte
waar dagen
geen gezicht
leken te krijgen
kon jij hun ogen
weer met een
lichte sprankeling
lief laten kijken
dan vonkte het
flitsten lachjes
in een spel van
kleine grapjes
naar elkaar
werd samen weer
heerlijk spontaan…
Geaardheid?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 Kijk, hoe
hij vrijelijk ademt, hij
voelt zich werkelijk een kei,
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
van sociale vriendschap maar
in gemeenschap wordt bemint,
los van kleur en vorm geaard,
door dezelfde afkomst van
lichamelijke erupties uit de
moederschoot door een oerkracht
in schoonheid zijn gebaard.…
Impulsen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
432 ik heb je vaak
uit zien treden
door nuances in
licht en kleur
voelde hoe
jij energieën
met mij deelde
uit een ander leven
het was geen
geven maar een
intenser bestaan
in harmonisch gaan
het was jouw licht
dat ons steeds
nieuwe impulsen gaf
in ontdekken van zicht
jij kende werelden
van heel dichtbij wist
mijn zorgen voor…
Opspattend wit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 traag golft
stilte langs kusten
vol begrip
geen felle
confrontaties
in opspattend wit
een rustig weten
op een bodem
zonder vergeten
stromend
meanderen zonder
direct te veranderen
in opgaande
vloed langs de
weidsheid van strand
tot daar waar
herinneringsbanden
terabytes kleuren in zand
zo voedt database aarde
de kwantumcomputer…
luchtvochtig
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 er blijkt een verte te bestaan
waarin het geruisloos bliksemt
mijlen bij de maan vandaan
luchtvochtig; het gewicht van hemelniets
veschraald avondlicht dat
kleur schikt met zandblauwe velden
wolken en ijsbergen, in tijd verloren
net als hun landschap
niemand vraagt om vergezichten
in aangrenzende regen
er blijkt een hunkering te…
De nieuwe foto
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
489 ik was erbij
maar zijn schaduw
sprak niet tegen mij
zichtbaar was hij
in de keuzes die
hij ooit maakte
kleur en vorm
naar zijn hand in
harmonieus verband
alleen de twinkels
zijn verdwenen met
de innemende lach
zij gaven ziel
en spanning aan alles
dat in zijn omgeving was
stilte zwijgt rondt een
leven af dat nog zoveel…
Luftballon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 in de palm van mijn hand
draag ik een wereld;
uit de verre verte
is een luchtballon geland
met een verblindende kleur
ovaal in vorm, het is met
een eigen zon gevuld
zwevend in een goddelijke geur
ik ontwijk de doornen
links en rechts
ren door dromen
en gedachten,
mijn hart slaat op tilt
het is roemrijke lucht slechts
die vrijkomt…
Zonneblind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
708 Zij, dat meisje
Dat je nooit meer vergat
Waar het verhaal altijd meerdere kleuren bij bevat
Zij, die nooit meer vergeten kon gaan
Bleef bij je
Alsof haar geest met je mee was gedaan
Ze was mooi, lief en intelligent
Niets wat aan haar kon tippen of bij haar in de buurt kwam
Ja, zij, dat meisje dat er altijd was
En nooit meer zou vergaan…
Gespiegeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 echt gespiegeld
hebben wij nooit
we kaatsten
naar elkaar
zagen vorm
en kleur alleen
een vage lach
kon er vanaf
pas later
ontdekten wij
dat ons schrijfgerei
voor lichaamstaal
in formaat
verschillend was
dus een eigen
perceptie had
wij zijn gegroeid
in elkaar lezen
het uittekenen
had niet altijd
een innemende
kracht die kwam…
Haar naturel
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
475 ik zag
de polsslag
van het leven
in je lach
het sierlijk
speels bewegen
liep daarmee
gracieus in de pas
waar zon het
haar blondeert
streept wind de
donkere kleuren
op een huid
die in haar
naturel het
mooiste bruint
geen lijnen
die wijzen naar
verborgen plekjes
waar schaduw woont
hooguit wat
hints naar vage
dromen die…
Op zijn fruitigst
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
402 zelfs aan
de bomen
draaien de
vruchten als
zij weten dat
jij zal komen
de mooiste
blosjes op
lentefluweel
maken een
plaatje van het
fruitig geheel
in deze
schitterende mêlee
van geur en kleur
dans jij langs
lange paden
door boomgaarden
waar blauw
uitbundig zomer
schijnt en wind
warm zwoelt bij
een plaats die
op de hemel…
Najaarspracht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 Schitterende kleuren
gezien, had ik er maar
een kabouter bij neer
gezet, zo mooi was het.
Novemberdag met de
mooie zon, de
paddenstoelen
glinsterden, wat wil je nog
meer.
Natuur, ze blijft je verbazen.....
Foto's Dick Voogd…
Klein ballet
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
573 jij bent ooit
fee geweest
in de nadagen
van magie toen
mystiek nog te
kerke ging bij de
hoge hiërarchie
jouw verschijning
is altijd een
feest geweest
in feeërieke kledij
waarbij jij wit
opende en alle
kleuren ontsloot
in tutu speelde
jij klein ballet
met vederlichte
danspasjes als
kind gedragen
door een dartel
wervelende wind…
gele en blauwe
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
836 juist, dat zijn vleierijen
met bloempjes en lieve woordjes
bestemd voor je mooie oortjes
verpakt als zoete lekkernijen
zo, ik schenk je een bos viooltjes
in gele en blauwe kleuren
inhaleer... alle heerlijke geuren en
koester, levenslang deze kleine symbooltjes!…
Verjaring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
666 Verjaren is
de kleuren van de regenboog
weer helder zien, in een ander licht.
Je graag gewonnen geven
aan het nieuwe vergezicht.
Verjaren is
de deur weer openzetten
voor wat onaangekondigd straalt.
De vogels horen, bloemen zien,
begrijpen wat een kind verhaalt.…
Speciaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 Ik beklim de hoogste ladder
om de mooiste bloem te plukken
speciaal voor vandaag
ik kleur de hemel kobalt blauw
en schilder een zon, die naar je knipoogt
speciaal voor vandaag
ik reik je de hand
voor een dans tussen de sterren
speciaal voor vandaag
ook al heb je twee linker benen
weet dan, dat je even daar was
daar waar de mooiste…
Stroomuitval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Alsof een reuzenhand
onzichtbaar
om mijn torso
klauwt
Adem kwijt
onderweg
De trap
een berg
om tergend
traag
te bestijgen
Mijn handen
onder stroom
uitval
Oogleden
dammen
voor een wellende
zee
Oren
uitgefloten
In alle kleuren
van de regenboog
Vingers
die de pen
torsen
Laat
mij
maar
even
liggen…
Jouw stoet
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 ik zag je
met gevolg
door de wolken
zwieren
licht spatte in
duizend kleuren
uiteen die
regenbogen
vierden
jouw ogen
horizonden
de flauw gebogen
verten toen
jij de teugels even
flink liet vieren
slechts een
vage mist
wist waar jij
gebleven was
toen jouw stoet
eenmaal gas
gegeven had…