6661 resultaten.
LAIS CCLXXXIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
500 De ochtend breekt, aanhoor mijn schittering:
scherven met lijfelijke resten, klaar
licht, ijzig brandende herinnering.
Zotte maan, haar zweten, het rosse haar,
het droge ja (je hebt toch geen bezwaar?).
't Niets niest. Niets helpt goed. Ik kan 't ermee doen,
een vet verhaal dat eindigt in een zoen,
vrouwentongen om te likkebaarden,
passie tussen…
LAIS CCXC
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 In Onterecht woon ik, en Nergens ga
ik ’s zondags heen: die ene dag van licht
telt de weken duisternis en week na
week vergroot in mij ’t gruwelijk inzicht
dat ik ontbonden word en zonder zicht
op toekomst, bij ontstentenis van hoop
vernauwt aldus mijn nare levensloop.
Mocht morgen mij alsnog jouw beeltenis
d’ ogen schroeien, dan wordt mijn…
LAIS CCXCI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 'k Zie de stemmen en de melodieën
strak verstrengelen tot bazuin en klank.
Eén toon verbrijzelt alle elegieën,
't geluk, 't gegeven leven zonder dank.
Negeer vertwijfeling, blaas weg mijn stank,
kots mijn denken uit in 't hopeloze,
breek de oude ketting van het boze,
verzet mijn hart tot slag in het gelid.
Mijn lijf is offerande, verkozen
word…
LAIS CCXCII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 In eindig licht zie ik de ondergang
bewegen van verlangen naar de dood
en stilte sneeuwt haar wonderlijke zang:
“o dwarreling, gebrek aan deel of nood,
het ruisen van uw wit vergeet ik nooit”.
En handen plooien rust in de handen.
En aarde onttrekt zich aan de landen.
En zeeën ruisen als een zijden kleed.
En stormen vuur verglazen de stranden…
LAIS CXLVI
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 Schrikbarend sluit het lot de schemering
gans dof en lusteloos het nachtvel in
en aan het grauw van die ontluistering
voegt zij nog wreed naar waarheid toe de zin,
dat alles weerloos sterven moet daarin.
Er rest ternauwernood herinnering:
haar beeld verwrongen door een woekering.
Zij wringt zich daarin om en om en vrij
en scheukt…
Mijn huisgenote
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.275 Zij was mooi maar echt niet te stuiten
Hier binnen niet en ook niet daar buiten
En telkens kwam zij dan maar weer thuis
Met volle buik van haar borst tot haar kruis
Voor de derde keer in haar prille bestaan
Had zij zich maar weer eens laten gaan
Kijkt mij aan likt zij vriendelijk mijn hand
En weer installeerde ik dan haar mand
Haar streng…
Luchtkasteel
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.046 Eindeloos lijken we verder te gaan
voorzichtig tastend en later overmoedig
als pelgrims op weg naar weer een nieuwe maan
kil en koeltjes zoekend naar een warmbloedig
bestaan in de striemde regens van verdriet
met vage vergezichten in het verschiet
Achter de kale trede een steile klim
naar een wijde blik achter de horizonnen
waar geleden…
Iemand
hartenkreet
4.2 met 18 stemmen
2.430 gemeden, gewoon niet geloofd
Maar nu je weg bent, is die plek leeg
En begreep ik steeds niet wat ik toen van je kreeg
Nu ben je terug en voel ik een afstand
Zie het in je ogen, wat is er aan de hand
Nu ik er klaar voor ben en me wil overgeven
Laat je me los en zeg je dat je zo niet kan leven
Je zegt dat er geen plaats meer is in jouw bestaan…
Herfstbloei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
976 De vlagen van onstuimige winden
verdrijven de chaos in mijn haastig hoofd;
ik leef weer op en kan me vinden
in 'n bestaan dat me niet meer verdooft.…
Liefde of eenzaamheid....
hartenkreet
3.1 met 12 stemmen
2.537 Maar het geluk tart nog eenmaal mijn ziel,
een nieuwe liefde is er in mijn leven,
die jou uit mijn gedachten zal vegen
Het geluk dient zich opnieuw aan,
maar de angst is er en blijft bestaan
Is deze liefde ook nog voor de kerst voorbij,
net als toen in dat jaar met jou?
Vlak voor de kerst
maakte je het uit en weg was jij !…
De nachtuil (2)
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.947 Ik wil het bestaan er hoog om prijzen
dat ik beleef wat diep is en waar.
De mens? – ach, ik kijk er wat op neer
zijn wereld is beslist niet beter,
al is hij een onverbeterlijk weter.
Ik laat hem maar, ook hij verdwijnt weer.
---------------------------------------------------------------
Zie ook [url]http://www.depriman.nl[/url]…
Onder het bordes van een tovenares
netgedicht
3.3 met 165 stemmen
132.471 Mocht haar kracht zich eens met huilen ruilen
verbleken in verschoten scheuten zwart
dan blijkt haar vermogen vervlogen in mij
en goochel ik doldriest met dartelarij
een lichtfestijn in haar donkere hart
Geen dag heeft het lef om te gaan druilen
geen uur is ooit bij ons langs gekropen
we vullen elkaar de spreuken aan
alsof we niet uit twee bestaan…
een moeder met pijn
hartenkreet
3.3 met 21 stemmen
2.759 Ik moet hem laten gaan,
Voor ons gezin en zijn bestaan.
Dat het pijn doet dat is zeker waar,
Dat het veriet doet eveneens.
Maar jeetje had hij die gevoelens
voor ons als gezin toch maar.
Al konden we hem dus niet tegen houden,
Altijd zal ik van hem blijven houden.…
Gebroken dromen
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.498 zomerdag
De zon schijnt maar een schaduw trekt door me heen
De keerzijde van het geluk trekt zich aan mij voorbij
Ik voel me van binnen zo teleurgesteld zo alleen
Het verdriet zo intens en niet in tranen te vertellen
Het geeft mijn ogen een turkoois blauwe tint
De liefde die ik voelde zit zo diep geworteld
Het is op de bodem van mijn bestaan…
Herfstgedachte
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.131 bloemetje verwelkt
Het vogeltje, heel jong is het,
valt uit de hoge boom
En terwijl alles om ons heen verdwijnt
ben jij mijn zekerheid
Tot helder weer mijn oog bevrijdt
en jij verdwenen bent
Het enige wat nu nog rest
kort rouwberichtje zwart omrand
bewijs dat jij
ooit bent geweest
De krant verregend en vervaagd
ontkent later jou bestaan…
Boom voor mijn raam
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
999 Het ruisen van de boom
die zo eenzaam tussen straatstenen
staat te bestaan
is als dat van een
schitterende branding die
in de vuurrood verdrinkende zon
flessen met brieven of
met belastingaanslagen
het strand op laat rollen.…
hoe kan ik
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
2.581 hoe kan ik jou schrijven, schetsen
dragen in de tijd
zó dat zij niet meer bestaan
die urenlange secondes
het naar jou verlangen
in takjes groen
wanneer ik mijn paden ga
hoe kan ik je vinden, ontdekken
je zoeken met wijdopen ogen
in de verborgenheden
en in alles wat maar op jou lijkt
mijn tranen verstommen de woedende zee
die golvend…
De pijn die blijft
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
2.312 De pijn die blijft voor altijd bestaan,
het kindje in je gedachten ook.
Ze zeggen de scherpe kantjes gaan eraf,
het blijven mooie herinneringen,
en de wereld stort even in,
Maar de pijn die blijft.
Toch gaan we door,
niet met z’n drie,
maar even met z’n twee.…
elke dag
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
2.058 Elke dag zinloos, te loos
om op te staan
dat is toch niet de intentie
van ons bestaan?
Elke dag is een geschenk
het hoe en wat vullen we
zelf in.
Elke dag een kleine wenk
elke dag heeft évenveel zin
om gelééfd te worden.…
Jouw echtheid
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.533 Zonder is er geen bestaan..…
Morgen
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
966 Mijn hand
in jouw hand,
mijn gedachten
omstrengelen jouw
gedachten en samen
dalen wij af naar de rand
van ons bestaan, waar diepe
ravijnen, snel stromende rivieren en
prachtige vergezichten elkaar afwisselen.
Samen
klimmen wij
uit het dal om er
gesterkt uit te komen.
De kloven zijn weer gedicht
en de rivieren stromen weer rustig.…
Bolderkarren
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.071 bord met grutten
Daarna een appel en lekker rusten tot de avondbel
Buiten op het bankje voor de deur even dutten
Dan een pijpje vol tabak, koffie met kandij en met vel
Dit is het leven wat hij nooit zou willen missen
En wat hij altijd zonder morren heeft gedaan
Zonder schokkende en vreemde gebeurtenissen
Gelukkig en tevreden met dit simpele bestaan…
Sporen van morgen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
612 Hun toekomst ligt in een ander droomgebied
op zoek naar nieuwe kansen achter de horizon,
in tegenwinden vergedragen, een zwervend
bestaan op drift langs een verdraagzame zon,
zich te nestelen in hun eigen stroomgebied
en hun sporen te verdienen in een
vernieuwend en een duurzaam lied.…
Fossiele Zondag op de gracht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
981 Ontvlucht Zondagse
eenzaamheid, slenter door de
oude binnenstad
Zondag de kerkdag
nu een spookdag die de stad
verandert in spookstad
Onwennig vult men
hun hoofden met flauw vertier
noemt het plezier
Men verdringt achter
vensters de leegheid van hun
alledaags bestaan
Zondags stil en kil
rijk verleden treurt op de
Utrechts Oudegracht…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 oneindige trouw
minden de liefde dwaas in het gras
dachten dat alles voor immer was
en het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren leerden ons anders mijn lief
naast vreugde bleek er ook verdriet
we droegen het moedig en namen
de dagen zoals ze ons kwamen
verloren het zicht op de horizon niet
nu sluipt het afscheid stil dichterbij
stopt bestaan…
Kleven aan de Top
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.004 voel natuurlijk gehijg in mijn nek
van oprukkende eerbare talenten,
al dan niet zichtbaar in de lijn omhoog
maar toch is nog even de beker
van hel en verdoemenis
aan mij voorbij gegaan
ondanks de fundamenten van
vieren en vijven
teer ik een wijle verder in
op inflatoire rente
het maakt maar eens gewaar
hoe kwetsbaar ik ben in mijn bestaan…
Spinnen & Liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.030 gevoel met een vijand
en die vijand, dat is de dood
Spinnen zitten overal
en liefde zit in de lucht
je wordt er pas blij van als je er wat mee doet
en niet als je ervoor vlucht
Spinnen en liefde laten je altijd kriebelen
liefde in je buik en spinnen op je arm
spinnen en liefde
als je ze doorhebt krijg je het warm
Spinnen en liefde
ze bestaan…
PARADISE
gedicht
2.2 met 39 stemmen
17.709 gereserveerd'
tot de letters zwemmen en de wereld een vlek is
De wereld, mijn wereld verhardt zich
Ter illustratie: een hoofd van klei wordt in een oven
geschoven en zo heet gestookt tot het hoofd hard is
en de grootte heeft van een gebalde vuist
Maar een beeld is breekbaar
en dat geloof ik van de wereld niet
Passie is een manier om me aan het bestaan…
Mijn gedicht voor jou
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
3.676 vraagt
verlangen je te raken
door fantasie steeds uitgedaagd
juist dát gedicht te maken
waar woorden passie preken
emotie overheerst
verdriet en pijn verbleken
en dan nog voor het eerst
verrassend orgineel
op wit papier verschijnen
niet als een luchtkasteel
dat langzaam zal verdwijnen
maar eeuwig weet te leven
als deel van jouw bestaan…
De schoonheid van het vergeten
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.881 De radio speelt het oude liedje
Ze veert op, evenals die akelige emotie van weleer
Maar anders deze keer
Vergeten waar het naar verwees
Hoe eng het soms kan zijn
Dat mooie herinneringen langzaamaan vervagen
Zo dankbaar was ze
Dat anderen zomaar ophouden te bestaan…