Alle inzendingen over actualiteit

Mijn suikerbeestje heeft me weer zo lief De tijd dat wij voortdurend heibel zochten Elkaar de hele dag de tent uit vochten Is nu voorbij, ik ben haar hartendief Zij hakt mij niet meer en publique in mootjes Ik bak met haar alleen nog zoete broodjes.…

toen de hoge stem van de castraat inviel werd het doodstil... de angst was merkbaar in het publiek men besefte maar al te zeer dat het laatste uur had geslagen…

ik heb stappen ondernomen die in het vervolg de kleur en stijl gaan bepalen van mijn bestaan en dromen waar verlangen de hemel altijd heeft gesierd en in hoop muziek was te horen zal nu uitbundig feest worden gevierd niet op de laag bij de grondse manier waar het aardse zichzelf verliest in boertige grollen en grappen maar waar het hoofse…

Omdat mijn vrouw ontzettend veel verdient Ben ik in staat om lekker thuis te blijven En kan ik rustig aan mijn versjes schrijven Het feminisme, alles overziend Bezorgt haar dus een slopende carrière En mij een doorgezeten derrière.…

Mijn eerste uren van onveilig dichten Heb ik met mijn computer overleefd - Daar deze een XP programma heeft. Wij willen niet voor maffiosi zwichten. Komt er toch - wat voorspeld is - veel gedonder, Met opgeheven hoofd gaan wij ten onder.…

verguld is de schijn van tekening en schilderij in schatkamers vol zonden in museaal vergapen laat men de botten kraken als de heerser dat gebiedt nog spat het bloed van galg en rad waar koppen rollen zonder gat gekochte moordenaars lappen rechten aan hun laars op een slagveld zonder eer de koning doet het weer maakt niet uit in…

Verzoek van sitebeheerder Dichterman, Een oproep aan taalvaardige poëten Om dure lettertypen te vergeten, In deze barre tijden een strak plan. En anders gaat hij over tot verplichten Voortaan alleen in ‘Garamond’ te dichten.…

Er zwieren berkenpollen door de lucht Saharazand en fijnstof uit het oosten Terwijl wij op de vroege lente proosten Loert er gevaar bij elke diepe zucht Blijf doodstil zitten op uw canapé, Gelukkig heb ik daar geen moeite mee.…

Voordat iemand of iets de vlucht verstoorde, Waarna het vliegtuig wel leek uitgevlakt Was er met de bemanning nog contact, Historisch worden dan de laatste woorden. Niet dat het nabestaandenleed verzacht, Maar het is haast symbolisch: ‘Goede Nacht’.…

Wat houd ik van beschaafde complimenten Zoals -bij goed gedrag- een dikke pluim, Of een terloopse opgestoken duim Strijkages zelfs ervaar ik nog als krenten. Van mij mag in ‘oké’ voorgoed de bijl, Er is niks mis met vleierij met stijl.…

Hij zou de duurste hardloopschoenen kopen, Waar hij voorheen ging voor de laagste prijs. Maar er ligt wetenschappelijk bewijs: Hij zal er niet gezonder door gaan lopen. Want welke prijs de schoen heeft aan zijn poot, Een hardloper loopt zich toch altijd dood.…

de marges in het midden werden groter door een vraatzuchtig monster dat bladzijden at en hoofdstukken van wat ik dacht dacht ik in een vliegtuig zaten wij boven een zeekaart die nader kwam dan jij en ik ooit zijn geweest in onze laatste ogenblikken iedereen voelt zich tekort gedaan de stewardess wil liefst als flight attendant…

“Minder minder minder” Een pijnlijke stilte in mijn woedende hart Dans met de moslim en zing met de Roemeen Praat met de Antilliaan en toast met de Chinees “Meer meer meer” Een zachte stilte in een gelukkig en verdraagzaam hart…

aan het hof van koning Nobel verzamelen zich de dieren uit alle windstreken de vos, die is afwezig welnee, dat is de beer uit het verre oosten hij verheft zich grimmig op zijn achterpoten de zon komt op bij de K(r)im de beer, die geen vos is wil afwezig zijn rol spelen in hedendaagse fabel…

de tijd versmalt verspringt verzoekt de goden, de tijd versnelt beweegt met maagdelijke trots het schrijdt het heelt, keert huiswaarts na verveling en raapt de kiezels van de straat, de tijd een drenkeling in nood de tijd een reiziger, een tijdslet die zich voortbeweegt die het sterven in mij – ons doet rijpen, die herinneringen laat vervagen…

Een opera die oog en oren streelt, Wie Dido en Aeneas wil bezoeken Merkt wel dat hij niet dagelijks kan boeken, Twee dagen in de week wordt er gespeeld. Men gaat er ook vanuit dat je dat weet, Daar een der hoofdrolspelers Di/do heet.…

Geert Wilders laat zijn roedel luid scanderen: 'Veel minder Marokkanen in de stad' De eerste huizen worden straks beklad Gezaaide haat kan zomaar exploderen Contouren van een oude spookgestalte Kristallnacht en een verre zwarte halte.…

Je kunt van ‘Geertje’ Wilders alles zeggen Maar als je ziet hoe hij uit beeld verdwijnt Rep dan niet hypocriet van ‘open eind’, Dat filmpje is eenduidig uit te leggen. Maar lukt het eens een keer subtiel te rappen… Ik zal de laatste zijn om weg te zappen.…

Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht maar grenzen bestaan daar boven niet de streep wordt een zee van watten tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht. Ook hoge bomen, ongenaakbaar in hun ouderdom waaieren hun takken brutaal uit over het door mensenhanden neergekwakte prikkeldraad,…

het holle bolle gijs gevoel de grote zucht naar meer dat is wat ik zeggen wil zó geef ik het weer minder is een vaag begrip vrede is hem vreemd hij zal niet eerder rusten tot er volken zijn ontheemd wie stopt de bruut de rasPOETIN wie trekt er aan de bel of zijn we allen murw gebeukt en geloven wij het wel...…

Een kleine man, een kruk en zijn muziek Met Miles en Charlie Parker en Chet Baker De kleinste toon was ademloos trefzeker En steeds intens contact met het publiek Nu hij de plaat voor altijd heeft gepoetst Draai ik Bluesette, daarin was hij het Tootst.…

De kaakchirurg heeft een bijzonder vak, Patiënten hebben soms te smalle kaken Om implantaten goed aan vast te maken, Hij haalt dan bot weg uit het schedeldak. Mij kunnen ze als klant daar wel vergeten, Ik pas ervoor mijn schedel op te (vr)eten.…

Het medicijn dat men had voorgeschreven Als middel tegen depressiviteit Verloste hem van zijn neerslachtigheid, Hij stapt weer blij en vrolijk door het leven. Al voelt hij zich niet meer een echte vent, De man is wél blijmoedig impotent.…

De keeper drijft de bal op met zijn voeten, Een grote kans dat er een doelpunt valt. Bewaar me als een keeper meevoetbalt, Daar moet ik met een hartaanval voor boeten. Ach keepers, speel de bal toch met de handen, Laat mij niet in het ziekenhuis belanden.…

Met zijn voorspelling-van-de-koude-grond “We zullen deze winter ervan lusten”, Bleef weinig anders over dan berusten En hamsteren van voorraad voor de mond. Piet Paulusma wordt hartelijk bedankt, Het is de lente die de beest uithangt.…

Onmogelijk kon hij van haar verwachten Dat, na zijn daad met H2SO4 De pijn haar dwong op enige manier Een oplossing te zoeken voor haar klachten. Zijn straf verlaagd met zevenhonderd dagen, Hoe kan een rechter zich toch zo verlagen.…

De voetenhuid van schilfers schoongehapt, Ik wou dat hoogstpersoonlijk wel beleven. Een reden mij naar Artis te begeven, Daar ben ik in zo 'n vissenbak gestapt. Alleen met die piranha ‘s had ik pech, Mijn tenen hapten o, zo heerlijk weg.…

Wie doet er mee dit jaar? Zuipen met carnaval! Hossen! Verkledingen! Brullen! Alaaf! Feest voor de dommen en Intelligentsia Maar niet voor Merel en Jelle En Aaf…

De tijd danst haar ritme reizende langs leeftijden beleef ik mijn aanwezigheid in wat ik het nu noem Ja de klok wordt ouder hij telt uren en dagen als kalenders in de tijd schrijft geschied-en-is Het nu is de as waar alles omdraait Die in eeuwigheid bestaat zonder notie van tijd…

verguld zijn zij met vaandels en trompetten maar achter maskers schuilt de lust in binnenvetten losgaan met gods zegen dag en nacht ten ondergaan aan drank genot en waan zonder rekenschap te geven doorhalen tot dolle dinsdag ‘s-nachts met vriend en buur als om twaalf uur het masker valt genoeg gelald afstand krijgt de overhand spijt…