14069 resultaten.
Ochtend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Vanochtend toen de zang
het bewustzijn prikkelde tot een lach
En wind en dauw speelden
met de vitrages, heel vilein
Verrees mijn lijf, zij het wrang
in een nieuw bestaan zo ik gewag
Licht de tonen, hoe mooi de beelden
om aanvaard op aard te zijn.…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
567 Uit een woelige zee van taal,
zoek ik naar woorden.
Verlangend met mijn hart
om ze te vinden.
Met mijn vingers
sorteer ik de letters,
één voor één.
Ongeduldig tast ik om mij heen.
Ik haat dit zoeken,
moe tot op het bot
Toch wil ik horen,
iedere letter komt aan bod.
Moeizaam vorm ik mijn woorden,
maak ze passend aan mijn gevoel.
Maar…
de leegte raakt aan alles
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
524 het leed smijt
de deur open
onder dekens
dromen
bundeltjes kind in
ruimteloze tijd
tere bloemen
roerloos na
die korte waan
geen woord
gesproken geen
lach geschaterd
aan de muur
afbeeldingen van
Indische goudenregen
en het alfabet
aan de vuurrode
hemel gloeien tranen
de leegte raakt aan alles…
Kikkers en padden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 Bugs bunny, zoef de haas
en max verstappen
Die jakkerden in volle vaart
naar huis
Op de A1 en doodden per
abuis
Een kat die ze niet meer op konden lappen
Uit max z'n oren kwamen
wolken stoom
Veel liever reed hij sloom
met z'n bolide
Tegen een boom die loom weerstand kon bieden
In zandvoort, op 't circuitje
van z'n oom
Enfin…
[ Platte zoutpilaar ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Platte zoutpilaar,
mijn zilten beeld van mama --
Dierbare foto.…
ONTHULLING
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 Toch een jas in de morgen,
overbodigheid ’s middags:
bescherming past tijdelijk;
mensen behoeven een vacht.
In harigheid te kunnen woelen,
tasten naar een onderlaag,
behoefte nog aan oppervlakte:
bevoelen brengt nader, dichtbij.
Maar het kunnen onthullen,
een mantel langzaam ontknoopt,
een laag voorbij en dan weer:
gestaag wordt warmte gewaar…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Door de zon gekust.
Verlangen geblust.
Warmte en verbondenheid.
Een kwetsbaar hart verblijdt.
Een zwoele wind streelt zacht de haren.
Heerlijk gevoel, moed vergaren.
Het mooiste liefdeslied klinkt door de ruisende bomen.
Toont de weg om terug in balans te komen.
Troosteloze gedachten, diepe zucht.
Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht…
IK HAAT JE (niet)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
420 Ik haat de manier dat je met mijn gevoelens speelt en het feit dat dat je nooit verveelt.
Ik haat hoe je aan mijn lichaam zit,
Maar mijn persoonlijkheid nooit aanbidt.
Ik haat hoe je me noemt en naar me kijkt, maar na een "leuke" nacht weer van me weg wijkt.
Ik haat het dat je me alleen appt, wanneer je geen ondergoed meer aanhebt en daarna…
Black
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
798 Als canvas lag de lijkwade
voor mij uitgespreid
als stukken klei onaangetast
zoals haar lichaam ooit was
Overal draait de horizon
rondom haar ziel
als de aarde om de zon
ik zoog de lucht in
rook de geuren
Alwat ik weet
heb ik haar geleerd
alwat zij droeg
heeft zij mij gegeven
verbitterd voel ik
mijn handen kwijnen
onder wolken…
Gemeenteraadsverkiezingen
snelsonnet
4.4 met 14 stemmen
1.372 Ga stemmen op bijvoorbeeld Leefbaar Zeist
Op Hart voor Haarlem, Samen voor Bourtange
Veendam Vooruit of Bemmelse Belangen
Of kies de Snelsonnettendichterslijst
Gebruik dat rode potlood dus massaal
En stem lokaal straks in het stemlokaal…
Stilte en wachten
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
158 Wat kan je doen nu het zo heet is
dan alleen maar rusten en wachten?
Het denken vertraagt, de woorden zwijgen
en zelfs de vogels worden soms even stil.
Wat is het eigenlijk dat ik wil?
Wachten, hopen op koelte en helder denken;
de Wachter wacht, doet zijn naam eer aan
en schreef er zelfs een boek over.
Stilte en wachten, het zal verkeren…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
161 Van top tot teen gloeien
alsof ik word geslagen en gestreeld
door een zon en een storm,
Hoe je mij vult zoete regen
beide oren in
tot ik huid over liefde ben.
Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.
Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
--------------------------------------…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
Sundance kid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 Mijn trip advisor ried mij een piknick
Op curaçao of bali's palmenstrand
Als tijdlijk pied à terre pieds noirs wit zand
Daar klinkt son mieux veel beter dan mijn ik
Een vrucht met minitattoos I want you
Pink lady reine claude cox d'orange
A clockwork orange kanzi jazz mélange
En royal gala elstar winnetou
Corona popscene tour de pandémie…
Sceptrix
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
733 Wie blaast er van de allerhoogste toren
Wie zit er aan de schuiven van de knoppen
Ik hoor in de kapel het hoogste
lied
Van twee falsetten in gemengde koren
Wie deelt de lakens uit, laat zich
niet storen
Wie is er als de kippen bij,
de haan
Zegt niemand die zingt vals, hij
kan het niet
Kijkt niemand achterom, alleen
naar voren
…
TAND OM TAND
snelsonnet
3.7 met 54 stemmen
3.864 De tandarts werd bedreigd, gekweld, beroofd,
ze pijnigden de arme man omstandig
en maakten hem een flinke som afhandig
en slingerden hem daarna naar zijn hoofd:
“Jij hebt ons dikwijls dikbetaald bezeerd
maar ditmaal zijn de rollen omgekeerd !”…