45185 resultaten.
Bloot en onbedekt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
670 er schilfert verf van
het uitzicht op gisteren
vloeren kraken je
de toekomst tegemoet
nog nooit heb je
de sloten horen vallen
de klik is nieuw
de deur sluit alles uit
je woonde zomaar ergens
je trok de muren aan
een jas die altijd paste
waarheen je ook kon gaan
die jas is nu kapot
de kou dringt door de gaten
je voelt je bloot en…
Je ogen ontsnapten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
662 je bleef staan
stopte met bewegen
je ogen ontsnapten
je lachte verstild
vluchtig en blij
keek naar mij
schudde ijs
uit emoties
ontdooide je handen
omvatte met woorden
het vuur de pijn
van verbranden
je masker van as
vervloog in
verstikkende rook
angst werd
weer zichtbaar
schuld en de schande
tranen die kwamen
want…
Zijn langzaam verdwijnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.319 kind
voel ik nog zijn knuisten
pas later gebruikte hij
soms ook zijn vuisten
maar in de strijd
om bestaan heeft hij zich
nooit laten gaan relativeerde
en blies dan wat pluizen
het laatste gevecht
heeft hij niet kunnen winnen
het onzichtbaar venijn
zat te diep bij hem binnen
de hand is al koud
zijn lichaam vroeg oud
maar in het leven…
Heilig water
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
530 Helder en koel,
dorstlessend,
helend
als een kleed
om je lichaam,
doorschijnend als glas,
dankbaarheid
voor het leven,
het heilige water.…
Vechter.
hartenkreet
2.3 met 15 stemmen
1.917 de hartmonitor
piept piept piept
om je in leven
te houden vandaag-
je ogen staan bang
de hartmonitor
piept piept piept.
tot het stopt
midden in de nacht
gestopt-
met leven.…
Mijn gebed is valse hoop
netgedicht
2.4 met 11 stemmen
656 ik stak kaarsen aan
en wilde bidden
maar de wind golft rook
het licht speelt spook
op zwart beroete muren
mijn gebed is valse hoop
de dag brandschildert
licht in lood gezette ruiten
leven speelt al eeuwen buiten
binnen rusten zielen van
hen die in de tijd ontvielen
hun tempels zijn geplaatst
in urnen aan de muur
ze begraven was…
Naakt en nieuw
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
691 op een kleine heuvel
heb je de citadel gebouwd
onneembaar en vertrouwd
de stenen zijn je
zonder vragen aangedragen
alleen de kleur heb je geschouwd
met cement uit
alle lagen tolerantie
hechtte jij de verdere expansie
maar je vrijheid was ommuurd
het veilig nest gevangenis
op uitbraak werd gevuurd
bent ondergronds gegaan
gevlucht…
Vroor parels zonder huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
561 je gistte
borrelde bruiste
en siste
verkleurde
werd warmer
en geurde
verdampte
sloeg neer
dat deed zeer
een koude ruit
vroor parels
zonder huid
tekende
gevoelens
van binnenuit
ik blaas je
transparant ontdooi
je met mijn hand
tot je
weer gist borrelt
bruist en sist…
Ideaal
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
832 Ik kleur de emoties in hun gezicht
uit mijn ziel met losse hand
ik geef mij over en verdicht
zonder beredenerend verstand
Ik voel 'zo' de mens op het linnen aan
hun glans straalt vervuld intens
dus laat ik mijn kwast de contouren af gaan
van ook dit prachtige mens
Zo schilder ik iedere dag van mijn leven
niet vlak maar met perspectief heel…
Onstuimig hart
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
816 ze lieft de zee
de golvende hartstocht
de branding
die haar hart doet kloppen
haar bloed doet stromen
ze voelt de horizon
in onstuimig verlangen
zo lieft ze ook de soulmuziek
met tranen in haar ogen
kan ze luisteren
naar het timbre van diepe stemmen
het lokken van klanken
haar voeten dansen
haar handen vangen
de diepte
het ritme…
- Totdat de tijd stil staat -
netgedicht
4.1 met 45 stemmen
1.345 Heftige momenten, een leven vol tijdnood met vragen
mensen die denken, dat dromen niet verder blijven gaan.
Tijd de projectie, een grote illusie, alle kansen wagen,
voordat het horloge compleet stil zal gaan staan.…
Een handvol duisternis
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
665 met wat
streepjes licht
en een handvol
duisternis zit ik
op de rand
van mijn bestaan
nog het minste
met mezelf begaan
zoek ik met licht
een wankel evenwicht
maar als ik kijk
verdwijnt realiteit
blijft alleen de pijn
de chaos van steeds
iemand moeten zijn
mezelf verliezend
in fragmenten die
nooit mochten hechten
mijn leven
vaak…
De ruïnes van vandaag
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
640 ik heb mijn vlag geplant
op de ruïnes van vandaag
overleven is nog vaag
het eerste stuk werd geplaveid
met rituelen uit de morgen
chaos kwam met haat en nijd
om twaalf uur boog alles
en ging barsten ik zag
brokken ongebruikte tijd
was gevangen in de niet
doorbroken cirkel van verwachten
kon niets tot mijn ultieme spijt
ik duisterde…
een dag vol vragen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.872 wie liet de zon zo leven?
och wat een mooi gezicht!
antwoorden krijg ik niet,
ik maak me ook geen zorgen.
dit is wat ik zie
en ook de dag van morgen!…
Door glitter en glamour
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
694 als coullisse ben ik ooit
op de voorgrond getreden
het gordijn viel te snel
had geen achtergrond
in verleden en heden
het toneel was er wel
was misplaatst
als kronkel van de
regisseur slechte tijden
die mij als pion
door glitter en
glamour zag schrijden
het gordijn viel te snel
voor mijn wording als ster
die hel was mij nog een…
Herfstmorgen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
581 een mooie bloem
wat eenzaam ogend
aan de graskant
van de sloot
wiegend
in de wind
een laatste hommel
drinkend van de nectar
tot de herfstregen
hem verstoord
een vlinder
die nog even dartelt
de vleugels gespreid
een vrouw die in de vroege morgen
haar venster opent
zichzelf goede morgen wenst
een kushand toe glimlacht
aan het nieuwe…
Een bijn-dood ervaring...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.621 Zij had een (bijna-dood) ervaring
Hoe wonderlijk is haar verhaal
Een vrouw die zó bang voor de dood was
Beleefde die echt en heeft een moraal
Haar geest voelde ze uit haar
Lichaam getrokken
Ze bekeek zichzelf drie-dimensionaal
Zweefde momenten boven haar lichaam
Geleid door het licht is
De titel van haar verhaal
Sereen de sfeer die haar…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Voor een dubbeltje geboren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
573 hij had ze
zelf gegoten
geschuurd en gepolijst
beschilderen kwam
later pas gezichten
met een blik van ijs
de neuzen
naar een kant
met wapens in de hand
op het slagveld
van zijn jeugd speelde hij
de strijd van klein en groot
hij kleurde rood
met het succes zijn
wereld was het best
toch is zijn tin
nooit goud geworden hij was…
Een haan kraait
gedicht
2.1 met 276 stemmen
47.298 Zoals, andersom,
de schreeuw van wie
heelhuids ter wereld komt:
in woede en pijn
je moeder verlaten en
dan toch luidkeels
willen leven en leven.
Onbegrijpelijk, later.
----------------------------------------
uit: 'Wat blijft komt nooit terug', 2002.…
Voor het blok gezet
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
604 je rolt
in eindeloze
cirkels rond
maar ik
heb je voor
het blok gezet
je uitloop
is belet door
vierkant en gedrongen
heb je gedwongen
tot een stil
moment van rust
een overwegen
of bol en blok nog
samen kunnen leven…
ontvouwen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
578 Ik heb dit over mezelf
afgeroepen
dit tere wachten
op een teken van vervulling
morgen, ergens
de duizenden gaten
die mijn hand zouden vullen
de halve onthouding
opdat het zoveelste moment
naar meer zou smaken
dan gewoon een keerpunt
ik had de weg
moeten opgaan
zonder ooit om te kijken
maar het trekt
om naar dezelfde plekken
terug…
Na ontsluitend afscheid
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
686 al bijna ingedaald
raak jij steeds meer
de buitenkant van leven
het vol bewegen
zal beginnen na ontsluitend
afscheid van lief binnen
de babykamer is opnieuw
behangen en bereid je
als bewoner te ontvangen
alles ademt al jouw sfeer
wachten is op het verlossend
huilen voor de eerste keer…
Buitenwijk en binnenstad
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
633 je ademt
in de buitenwijk
de groene longen van de stad
de standaard blond
die je als kind
al aangemeten was
toch trekt
als een magneet
de binnenstad
de bohemiéns
en het gemengd publiek
de vrolijkheid en de muziek
het uitgaan
in de kleine uurtjes is
spannender dan koffie bij de buurtjes
het trekt en stoot weer af
de buitenwijk…
Na al die jaren
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
819 heb eindelijk
de hand geschud van hem
die altijd naar mij keek
hij ving mijn blik
in tal van situaties
was uit op confrontaties
ik ben hem uit
de weg gegaan omdat
hij te veel op mij leek
leerde hem ontwijken
hij bleef maar naar mij kijken
volgde alles wat ik deed
na al die jaren heb ik toch
de hand geschud van hem
die in de spiegel…
Een straffe zenuwpijn
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
638 heb eindelijk
de vinger gelegd
op de zere plek
gevoeligheid en
irriteren een andere
houding uitproberen
mijn geest zocht
naar excuus werd
meester in negeren
totdat het lijf
in opstand kwam en
heftiger ging reageren
een straffe zenuwpijn
door merg en been
begon te genereren
met pillen fysio en
wat gebed heb ik mijn werken…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
In een afscheidsgroet
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
751 ik nam je hand
in je ogen zag ik muren breken
vergeten zorgen weer bewegen
in het stof van niet meer weten
je blik verwees mij naar de verte
lichaam in een afscheidsgroet
je gezicht verzachtte in zijn trekken
je mompelde het gaat je goed
ik bouw een wereld met mijn eigen wegen
slecht horizonnen stuk voor stuk
ik zal bekrompen beelden wreken…
Vechtlust
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.882 Hoelang, moet ik straks je praatjes missen
de berichtjes, je grapjes, het is nu stil
geen knikjes, geen liedjes die ik nu hoor;
over dit alles heeft men kunnen beslissen
het gebeurde immers tegen mijn eigen wil
iets kostbaars, wat ik op deze manier verloor!
Hoelang moet ik nog zoeken naar ander werk
overal waar ik zocht hoorde ik alleen maar…
Allerzielen
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
681 Als een uitspansel ontvouwen wordt
grond klei is die kneedbaar is
de bedding van de rivier droog staat
iets nog getrimd mag groeien
toon jij ooit de kleur
ook van mijn hand en mijn wangen
alles gaat goed we hadden nog veel tegoed.
Zet jezelf niet gevangen in een cel
Wat is een Franse steen
de blues staat hoog in het vaandel
vier en vijf…