15404 resultaten.
Geboortestad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
597 Ik was
weer -even-
in de stad
van mijn geboorte
Het was
weer volop leven
in 'mijn' stad
zon scheen scheutig
De lucht blauw
-'t was mij niet
om het even-
gebouwen groeien er nu
als peppels
tot aan die hemel
de Schepper wordt
-schijnbaar- geevenaard
Door architecten
die naam hebben gemaakt
niet vergeten
willen worden…
Het zuur & zoet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
841 Soms
zijn de druiven zuur
zon
-in schijn-
tussen kleurend en krullend blad
Soms
is het leven duur
niet te krijg
moet je de huid
duur verkopen
Soms
lijkt het leven
als verlopen
de klok
aan slagen voorbij
Soms
proef je pas
het zoet
na lang wachten
is.....te hopen.…
Moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
824 Alles gaat voorbij
De treinen die langsrazen
De koeien die daar grazen
Het leven, jou en mij
De stad, het dorp, de straten
Ooit wordt het stil, verlaten
Terug naar wat ooit was
Van oersoep, water, gas
Naar leven, jou en mij
Treinen razen langs
Koeien in de wei
De zon die onder daalt
Alles gaat voorbij…
Haar dagboek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Geleefd op vruchtbare grond
op de veranda met uitzicht
naar de ondergaande zon
woont de verenigde hartstocht
gevierd bij de open haard
waar de eerste vonk ontstond.
Daar gedetailleerde zinnen
verborgen in haar dagboek
wilt het verleden verbinden
om te blijven samenwonen
met een vergulde glimlach
door intiem te dagdromen.…
Lente
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
600 In een zelfverzekerde rentree
verschijnt de zon door
het trapgat van de ochtend.
Ze vertoont zich anders vandaag,
met meer strijd in de geboorte,
scherp van grootmoedige strooilust.
Geen gestolen stiltes onder de hemelstolp,
geen gefluisterde kamergeheimen,
geen kromtaal van ritselende spreekkoren.…
Jouw groene preludes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
580 jij bloeide muziek
mijn lieflijke
vergeet-me-niet
ik hoorde je groeien
in de border
van mijn tuin
jouw groene
preludes wiegden
harmonieus samenzijn
ik zong in het
ondergaan van zon
mijn kleine aria’s
jij knopte
tonen tot liefde
kleurde refrein
ons afscheid
was stilte met
de melodie van pijn…
Toonhoogte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
544 Bij opkomende zon
ontwaakt zij in silhouet
mijn schaduw van de nacht
die in verlichting over mij waakt.
Met stralen door een kier
glanst zij mijn gezicht
omringt door gezang
wat mij als eerste raakt.
Door herinneringen
klopt hoopvol mijn hart
die haar dynamiek
in een visioen bewaakt.…
Polar Bear Blues
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
580 De zon rust boven de horizon.
Buiten lopen drie ijsberen op het ijs,
die radeloos naar voedsel zoeken.
En ik? Ik verlaat mijn warme bed.
De beren zijn hongerig gaan zwemmen,
naar de rand van hun ijzige bestaan.
En wij? Wij zullen morgenochtend,
luxueus ontbijten gaan.…
rustig
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
549 Ondertussen geeft de zon haar
avondrood,
omdat zij overdag, overdadig warmte bood.
Zij daalt af, tot wij de dag kunnen uitwuiven,
om ’s anderendaags weer de dauw van
een nieuwe dag te mogen opsnuiven.…
Heiligenschijn
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
614 een nog onontwaakte libel
roerloos aan een tak
ragfijne vleugels
weerspiegelen de zon
tussen zilveren draden;
rust - naarstige arbeid
na een lange nacht
zelfs de kleinste trilling
ademt schoonheid
van zo dichtbij
en zo onverwacht...…
in balans
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
492 mijn ziel geniet…
van bomen en struiken die
beschermen een vijvergebied
weerspiegelingen verschijnen
door het licht van de zon
echt om rillingen van te krijgen
betoverend mooi, die kleuren
zo stil op het water
ze beroeren een zelden gebeuren
waarachtig, ik sta op… en ik zing en ik dans
ik voel mij zo zalig
perfect met de natuur in……
Stilt de hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
521 als licht
kraakhelder blijft
verstijft de zon
is de matrijs kapot
waarin warmte en
wondertjes wonen
het soepele dat
danst en zingt
verstart in gaan
stilt de hemel
in een koud en
kil onaangedaan
kom maar wind
vlaag een lieve
eerste lentebries
nog is het wat vroeg
maar kraakhelder
wordt geen troef…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
Zonnekolder
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
480 rokjesdag, o rokjesdag
dolle dag in Lente
vrouwen willen in rokjes
met hun witte benen
op zo'n dag zijn ze licht-zinnig
winterkleren in de kast
zie het luchtig, lachend lopen
gezichten naar de zOn gekeerd
vandaag een mooie rokjesdag
met vrolijk, zwierig deinen
.…
Klimpartij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 Ze klauteren en klimmen
hun benen en armen
zelden stil
Zoeken zich
het hoogste punt, de top
waar zon hen kan verwarmen
hun makker, kameraad
bij deze klim-en klauterpartij
meestal te aanschouwen
in de maand van mei...
Ze klimmen en klauteren
een schouwspel....
in m'n achtertuin
dat ik nimmer missen wil.…
Nadia
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
465 een kind van
het licht
beschadigd
en vermoeid
bidt het bidt
naar de zon
hoe maakt
het kind de
oversteek zonder
de handreiking
van een brug
naar de woorden?…
Eigen weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
791 We kiezen
onze eigen weg
recht of met bochten
We zijn
onbekend, soms
met wat we zochten
We schrikken
terug bij kruising
scherpe bochten
Dé weg
voert ons
naar schone oorden
door zon beschenen
kilte en kou
buitengesloten
Te gek
voor woorden.…
Bloeiende boom
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
483 tot hier en niet verder
zei de pijnboom
tegen het spook
zeer dorstig onder
de stekende zon
en er
kwam een dunne regen
met een sterke wind
en schudde de
spookgewaden af
daar waait ze nu
in de vroege ochtend
een vluchtend beddenlaken
dat om de schoorsteen
blijft hangen
geen winterweb
bedekt de droom
van een…
De rode welle
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 gestaag
golfde energie
middelpuntvliedend
uit jouw bron
het vibrerend
rood raakte alles
als het licht van
de ondergaande zon
er waren geen
obstakels in de
vloed van kracht
die jij ons bracht
warmte kende
eindelijk universele
verbondenheid het
alleen staan was uit
een gepasseerd
station omdat
reizen sindsdien
met de rode…
mijn geluk
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
569 ik liet je gaan
zomaar alleen
je liet begaan
wist niet waarheen
geen woorden meer
alleen maar spijt
mijn kop doet zeer
een hart dat lijdt
ik voel je nog
maar zie je nooit
een koude oorlog
een zon die dooit
waarom nog klagen
ik ben berooid
in rare dagen
mijn geluk verklooid!…
Huid van mijn ziel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 In de vijver warm ik mij aan de zon
als een prins om te kussen
een meisje danst waterlelies
om mij heen, haar spiegeljurk
raakt mij even aan
Bogen haar lippen maar naar mij
om het zout van mijn huid te likken
en de huid van mijn ziel
dan vloog ik tovervlinders
tot in haar tenen, zalfde en kroonde
ik haar, wentelde ik me in haar –…
In de tijd die er is
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
432 Soms word ik gek van al het leven
dat ik wil leven, maar dat niet past
in de tijd die er is
Emoties lopen me in de weg
ze woekeren en vullen
de tijd die er is
Ik moet ze kwijtraken met liefde
want met harde hand lukt het niet
in de tijd die er is
om mezelf open te breken
en mijn aandacht te verleggen
naar de zon
in het leven van…
Met lentelicht
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
438 zal ik je haren
al met lentelicht
laten stralen
of wat
lieve schemer
voor je halen
als de zon
zijn warmte
heeft gebracht
want de
avonden zijn nog
guur en koud
jouw jaren
tellen niet want
jij leeft zonder oud
in een perspectief
waarin jij liefdevolle
vrijheid geniet
nog altijd speelt
er licht op jouw
tijdloze gezicht…
Haar losse hand
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
428 zij drift
zonder gewicht
op de wind
beweegt als
een vogel
in glijvlucht
haar lach
tekent zon
op het strand
kleurt zonder
schaduw een
witte golvenrand
waar gedachten
dwarrelen uit
haar losse hand
ook zij deelt
de database
die schepping heet
kent de momenten
van loaden tussen
cloud en heet zand…
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....languit en wijd geopend
.....glijd ik de wereld in…
Snaren van de ziel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
593 De zon gaat kopje onder
ik kan haast niet wachten
tot ik je in mijn armen sluit
de maan schijnt zacht en zoet
ik heb je zolang gemist
en verlang naar je warme huid
Nu je zo dicht bij me bent
in je nachtpon van rood satijn
nu je halfnaakt voor me staat
aan het begin van de lijn
is er geen plek op aarde
waar ik liever zou willen zijn.…
Stil
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 De zon schijnt lichtelijk
door de ramen.
Eigenlijk heb ik daar
bewust voor gekozen.
In al mijn overdenkingen, neem ik
gedachtes en herinneringen met
mij mee.
Het is soms zo bijzonder
wat stilte doet.
Het is een voorrecht, om
dat te mogen blijven doen.
Stilte en soms rust
nemen is heel goed voor
je brein.…
Volle oogsten
netgedicht
4.5 met 73 stemmen
453 ik wil
dat de zon
gaat schijnen
maar zij
breekt haar
stralen tot een
zielig kwijnen
verlang naar
een strelend plagen
door de wind die
als warmtedrager
met verrassend
koude vlaagjes een
frisse balans hervindt
geef mij maar
de zomer
met stukjes
prille lentebloei
groei die nog
seizoenen mee gaat
en ons volle oogsten laat…
Een sprankje hoop
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
438 Het bosmeertje dat golft
zachtjes over het fijne zand
De zon die dan opkomt
verlicht langzaam het strand.
De wolken drijven
langs de egaal blauwe lucht.
De bloemzaden verspreiden
en vervliegen hun tochtelijke vlucht.…
Het gespiegelde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 jij voelde meer
wenkte de hemel
zag je ogen lichten
toen de eerst zon
je lach verguldde
waardoor warmte
ineens zichtbaar
was en speelde
in energetisch zijn
het waren geen
magische krachten
of mystieke invloeden
van tijd en materie
dat wat wij ervaarden
was het gespiegelde
universum in de
majestueuze gestalten
van ons twee…