Alle inzendingen over duister

3063 resultaten.

Sorteren op:

Leeg .....

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Ogen stralen verdriet machteloos zie ik de pijn woordloos lees ik leegte wanhopig voelt het gemis krampachtig verscheurt het behouden tijdloos in verleden gestruikeld over zinnen gevallen in diep duister wentel ik mij in eindeloze leegte…
metha8 augustus 2004Lees meer >

in de schaduw van de zon

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 832
mijn schaduw volgt je tussen bomen struikel ik sneller dan ik ooit zal kunnen lopen, ren je ik weet niet waarheen ik wil een schaduw volgt me tussen bomen doodstil wachten tot je roept mijn schaduw mengt zich met jouw duister tussen bomen struikel ik…
toverfeetje8 september 2004Lees meer >

onhoorbaar gefluister

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.258
luister naar de nacht hij fluistert jouw dromen onhoorbaar zacht enkel jij zal het horen in het geruis van sterren die oneindigheid waar liefdesverlangen weerkaatst in het licht wat ontnomen aan het duister geborgen in de nacht als een woord van liefde onhoorbaar wacht…
danny cant.11 september 2004Lees meer >

eeuwigheid

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 781
diep in haar angsten zoekt zij de slaap verliest zich in dromen waar zij nooit meer ontwaakt haar diepste verlangen doolt in het duister het pad der tranen de weg naar gefluister waar zachtjes de nacht het huilen aanhoort sterren waken een eeuwigheid door…

Bede

poëzie
3.7 met 27 stemmen aantal keer bekeken 3.320
Lichte nacht, die lichter zijt Dan mijn donker droeve dagen, Sterrennacht, die groter zijt Dan mijn kleine hart kan dragen - Laat mij knielen in het duister, Waar geen sterveling mij ziet, En mij bidden tot uw luister: Doof het licht mijns harten niet!…

WACHT

poëzie
2.9 met 172 stemmen aantal keer bekeken 37.529
Zee, storm en duister en eeuwigheden breken in de nacht; mij worde dracht van firmamenten zeer verzacht. ik kan der vuren huiverende wacht niet langer hoeden ik ben gans ontkracht geef mij uw schemering geef mij uw grijze wind ------------------------------- uit: Verzamelde Gedichten.…

Vredeschijnsel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 496
Schijnsel dat draagt de mensen duister vult met licht dagen rijgt tot tijden vol liefde en geduld licht dat omvat de wereld ’t zij bij dageraad of nacht; breng vrede op aarde ’t mensdom heeft zolang gewacht.…

Eeuwig

hartenkreet
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.201
Nog een keer wil Ik bij jou zijn Alvorens ik Verdwijn Als een kaarsje In het duister Uitgestorven in ‘t zacht gefluister Vlammetje teer en klein In z’n laatste tel verstikt Laatste momenten weggetikt Ik vlieg Op de flanken van de tijd Naar de mooie Eeuwigheid……
Anne Sophie23 januari 2006Lees meer >

avond

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.507
in de schemering bewegen zij op zoek naar drinkbaar water er wordt gedag gezegd en tot later wie de dikste is en spaart voor de jaren van mager het gebeurt steels voordat het duister komt op zachte voetkussens aangetreden de schepsels van de nacht op jacht gaan tot de dag…

Breker

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 697
langzaam bereikt zij de vloedlijn wind waait tranen droog haar wil golft door het duister langs nooit en ooit de zon roept ogen helder terwijl passen zich vastzuigen in thuiskomen streelt zacht zout haar gewonde haren…
metha30 maart 2006Lees meer >

Ontkiemend zaad en niemand weet hoe

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 835
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe: donker in 't duister van de aardeschoot, maar springlevend en groot in kiemkracht niet te stuiten. Dit leven een wonder, vanbinnen en buiten; de liefde een kracht die de dood zal trotseren, een hoop die niet sterft voor al wie wil horen: alles wordt weder geboren.…
Adeleyd11 april 2006Lees meer >

ademritme

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 658
nee, ik ken je niet zoals je nu spreekt die taal is mij vreemd laat ons voor even zwijgen over woorden van een goudschaaltje genomen weten dat het lichter zal worden mijn handen tasten liever niet in het duister altijd weer wil ik mijn vingers op jouw huid met je adem zien meegaan…

poËzie

netgedicht
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 6.014
poëzie, zegt de dichter tegen mij is het licht dat het duister ontsluit is het vuur dat jaagt langs mijn huid is de vrouw die ik begeer is het kind waar ik van leer poëzie zegt de dichter in mij heeft geen woorden nodig verdraagt alleen het woord dat stilte spreekt…

Het verdriet

poëzie
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.590
Maar als een lichtende lantaren Hef ik U op en volg U 't duister in.…

Esperanto

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 708
Jouw vingers spreken teder een wereldtaal vertolken een beeld van verbonden handen waar duistere landen thuisgrenzen sluiten en men vlucht op zoek naar morgen adem ik jouw adem vlecht verlangen voor vrede en kom thuis…
metha10 juni 2007Lees meer >

Wat uit de mond komt

gedicht
2.5 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.743
wat uit de mond komt zijn alleen maar woorden vleermuizen botsend tegen het niets - de gedachtengang van een grot naakt zal ik uit het duister treden en dan blind de zon omhelzen de gedachtensprong een schot - zo draait een mens de wond uit zicht [Vert.…

tasten naar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
vingertoppen voelen zandkorrels aan steen, hoe leven kleeft voelen ribbels aan een stof die warmte geeft vingertoppen die langs muren in het duister tasten licht ontdekken het maakt handomdraaiend leven zichtbaar in een flits dat even hecht…
lemmy.cn11 september 2007Lees meer >

De Nachtzwaluw

netgedicht
4.1 met 26 stemmen aantal keer bekeken 679
Door het nachtelijke van gedachten Scheert de zwaluw snijdend voort Om de dageraad af te wachten Terwijl hij dromen overhoort Dan bij het ochtendgloren De tedere vleugels uitgespreid Stort hij neder in de brakke ziel Het eeuwig duister der vergetelheid Ivan Grud…
Ivan Grud16 januari 2008Lees meer >

Haat

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.398
Iedereen haat mij ik hoor er gewoon niet bij het maakt me allemaal niets meer uit ik ben niet de kleurige bloem maar het duistere onkruid. Diep verscholen in een donker bos ben ik maar gaan zitten op het mos ik was gevlucht voor alle haat die mij elke dag weer tegemoet gaat.…

Geboortegolf

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Hoe was het 's nachts voor die bewoners van Maasdriel toen er een heli in de kabels was gevlogen en ze zich tastend door het duister voortbewogen we zijn nu 9 maanden verder; 't beviel want onder dank aan onze luchtmacht en bemanning dook men in bed, daar was nog wél voldoende spanning…
trawant29 oktober 2008Lees meer >

Het Licht Gezien

snelsonnet
3.2 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.626
Volgens een duister Europees besluit, draait iedereen over een aantal jaren, met de bedoeling het milieu te sparen, verplicht het peertje van z'n lamp eruit. Het stroomverbruik gaat dan wel naar benee, maar hóe krijgt iemand nog een goed idee?…

in lichtend mooi verlangen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
nog zoveel jaren lang zullen wij buitelen in de nieuwe getijden van onze gedachtegang uit schemering en duister zijn ze in komen en keren zo zwierig mooi opgerezen goudfonkelen nu in onze tijd zo warm en dichtbij in lichtend mooi verlangen…

Toen de nacht

gedicht
1.1 met 2404 stemmen aantal keer bekeken 28.287
toen het licht van de nacht duisternis was het licht van de nacht ons onzichtbaar maakte en wij alleen nog stemmen waren op een bank in de tuin toen de nacht ons omgaf en meenam in de duistere vragen wanneer en waar en wie toen de nacht een geheim was dat met de nacht verdween -------------------------------- uit: 'Toen ik dit zag…

Ik stond bijna stil

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
Ik ben vannacht bijna doodgegaan, als een vreemde tastte ik in het duister van mijn bestaan; de aanzet tot het komen en gaan, wanneer gedachten worden gekluisterd: het leven is als het spel van wolken en maan, al even ongrijpbaar als haar grillig bestaan; de strijd aangaand met wie niet goed luistert.…

En Toch

netgedicht
3.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 630
Schimmig is het heden duister het kort verleden mijn liefde beukt de gladde helling dromend likkend aan de top van het eens gewenste heden De verdorde rozen met gekromde doornen rollen in zilte tranen ongevraagd door de kille vallei van wat eens was liefde Het kan niet zo zijn…
Ivan Grud25 januari 2010Lees meer >

Gestruikeld

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Ik ben vandaag gestruikeld over onuitgesproken woorden die ik je nog had willen zeggen steeds smaller werd de weg bleef achter op een vlakte door kou bevangen achter het duister van m'n gesloten ogen voel ik dat alleen de zon -nog jouw lippen kust-…
Redcloud10 maart 2010Lees meer >

Verwarmend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 528
het daglicht zie ik krimpen elke dag wat meer herfst komt, daarna winter elk jaar weer het duister zal ik droevig worden van leeggeworden bomen of keer ik in mijzelf waar zonnewarmte blijft onder mijn nieuwe truitje draag ik een lenteshirt…

Stilaan

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 795
Waarom ben je hier en adem je me uit zuchtend zichtbaar het vliegt als cellofaan langs je graaiende handen traant het losse in het blinde en beneemt me de adem stilaan waarom blijf je waarom niet gaan in het ademloze duister die ondenkbare tijd in het onvergetelijke lichte…

paradox in negen regels

netgedicht
4.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 685
censuur maakt verzwegen gedichten teder als het eerste loof aan bomen na een lange winter ogenschijnlijk nietszeggende woorden die teneinde raad van zich doen spreken in doodstil duister zoals geluk bij het ochtendgloren kan zijn wanneer je ziet dat er een gedicht is geboren…

Kinderstem

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Kinderstem Als vage gestalte in de vuurgloed van groen duister schemer het noodlot slaat hard toe door de donk're werkplaats zwart in zijn gloed waart de demonische godheid in het vuur van het lijden d'eenzame stem van het kind treft mij diep…