3063 resultaten.
Leeg .....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.247 Ogen stralen verdriet
machteloos zie ik
de pijn
woordloos
lees ik leegte
wanhopig
voelt het gemis
krampachtig
verscheurt het behouden
tijdloos in verleden
gestruikeld
over zinnen
gevallen in
diep duister
wentel ik mij
in eindeloze
leegte…
in de schaduw van de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
832 mijn schaduw volgt je
tussen bomen
struikel ik
sneller dan ik
ooit zal kunnen
lopen, ren je
ik weet niet
waarheen ik wil
een schaduw
volgt me
tussen bomen
doodstil wachten
tot je roept
mijn schaduw
mengt zich
met jouw duister
tussen bomen
struikel ik…
onhoorbaar gefluister
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.258 luister naar de nacht
hij fluistert jouw dromen
onhoorbaar zacht
enkel jij zal het horen
in het geruis van sterren
die oneindigheid
waar liefdesverlangen
weerkaatst in het licht
wat ontnomen aan het duister
geborgen in de nacht
als een woord van liefde
onhoorbaar wacht…
eeuwigheid
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
781 diep in haar angsten
zoekt zij de slaap
verliest zich in dromen
waar zij nooit meer ontwaakt
haar diepste verlangen
doolt in het duister
het pad der tranen
de weg naar gefluister
waar zachtjes de nacht
het huilen aanhoort
sterren waken
een eeuwigheid door…
Bede
poëzie
3.7 met 27 stemmen
3.320 Lichte nacht, die lichter zijt
Dan mijn donker droeve dagen,
Sterrennacht, die groter zijt
Dan mijn kleine hart kan dragen -
Laat mij knielen in het duister,
Waar geen sterveling mij ziet,
En mij bidden tot uw luister:
Doof het licht mijns harten niet!…
WACHT
poëzie
2.9 met 172 stemmen
37.529 Zee, storm en duister
en eeuwigheden breken in de nacht;
mij worde dracht van firmamenten
zeer verzacht.
ik kan der vuren huiverende wacht
niet langer hoeden
ik ben gans ontkracht
geef mij uw schemering
geef mij uw grijze wind
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten.…
Vredeschijnsel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 Schijnsel dat draagt de mensen
duister vult met licht
dagen rijgt tot tijden
vol liefde en geduld
licht dat omvat de wereld
’t zij bij dageraad of nacht;
breng vrede op aarde
’t mensdom heeft zolang gewacht.…
Eeuwig
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.201 Nog een keer wil
Ik bij jou zijn
Alvorens ik
Verdwijn
Als een kaarsje
In het duister
Uitgestorven in ‘t zacht
gefluister
Vlammetje teer en klein
In z’n laatste tel verstikt
Laatste momenten
weggetikt
Ik vlieg
Op de flanken van de tijd
Naar de mooie
Eeuwigheid……
avond
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.507 in de schemering bewegen zij
op zoek naar drinkbaar water
er wordt gedag gezegd en tot later
wie de dikste is en spaart
voor de jaren van mager
het gebeurt steels
voordat het duister komt
op zachte voetkussens aangetreden
de schepsels van de nacht
op jacht gaan tot de dag…
Breker
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
697 langzaam bereikt
zij de vloedlijn
wind waait
tranen droog
haar wil golft
door het duister
langs nooit en ooit
de zon roept
ogen helder
terwijl passen
zich vastzuigen
in thuiskomen
streelt zacht zout
haar gewonde haren…
Ontkiemend zaad en niemand weet hoe
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
835 Ontkiemend zaad
en niemand weet hoe:
donker in 't duister
van de aardeschoot,
maar springlevend
en groot in kiemkracht
niet te stuiten.
Dit leven een wonder,
vanbinnen en buiten;
de liefde een kracht
die de dood zal trotseren,
een hoop die niet sterft
voor al wie wil horen:
alles wordt
weder
geboren.…
ademritme
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
658 nee, ik ken je niet
zoals je nu spreekt
die taal is mij vreemd
laat ons voor even
zwijgen over woorden
van een goudschaaltje genomen
weten dat het lichter zal worden
mijn handen tasten liever niet in het duister
altijd weer wil ik
mijn vingers op jouw huid
met je adem zien meegaan…
poËzie
netgedicht
3.6 met 34 stemmen
6.014 poëzie, zegt de dichter tegen mij
is het licht dat
het duister ontsluit
is het vuur dat
jaagt langs mijn huid
is de vrouw die
ik begeer
is het kind waar
ik van leer
poëzie zegt de dichter in mij
heeft geen woorden nodig
verdraagt alleen het woord
dat stilte spreekt…
Het verdriet
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.590 Maar als een lichtende lantaren
Hef ik U op en volg U 't duister in.…
Esperanto
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
708 Jouw vingers
spreken teder
een wereldtaal
vertolken een beeld
van verbonden handen
waar duistere landen
thuisgrenzen sluiten
en men vlucht
op zoek naar morgen
adem ik jouw adem
vlecht verlangen
voor vrede
en kom thuis…
Wat uit de mond komt
gedicht
2.5 met 20 stemmen
5.743 wat uit de mond komt
zijn alleen maar woorden
vleermuizen botsend tegen het niets -
de gedachtengang van een grot
naakt zal ik uit het duister treden
en dan blind de zon omhelzen
de gedachtensprong een schot -
zo draait een mens de wond uit zicht
[Vert.…
tasten naar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
631 vingertoppen voelen
zandkorrels aan steen,
hoe leven kleeft
voelen
ribbels aan een stof
die warmte geeft
vingertoppen
die langs muren
in het duister tasten
licht ontdekken
het maakt handomdraaiend
leven zichtbaar in een flits
dat even hecht…
De Nachtzwaluw
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
679 Door het nachtelijke van gedachten
Scheert de zwaluw snijdend voort
Om de dageraad af te wachten
Terwijl hij dromen overhoort
Dan bij het ochtendgloren
De tedere vleugels uitgespreid
Stort hij neder in de brakke ziel
Het eeuwig duister der vergetelheid
Ivan Grud…
Haat
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.398 Iedereen haat mij
ik hoor er gewoon niet bij
het maakt me allemaal niets meer uit
ik ben niet de kleurige bloem
maar het duistere onkruid.
Diep verscholen
in een donker bos
ben ik maar gaan zitten
op het mos
ik was gevlucht
voor alle haat
die mij elke dag weer tegemoet gaat.…
Geboortegolf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
508 Hoe was het 's nachts voor die bewoners van Maasdriel
toen er een heli in de kabels was gevlogen
en ze zich tastend door het duister voortbewogen
we zijn nu 9 maanden verder; 't beviel
want onder dank aan onze luchtmacht en bemanning
dook men in bed, daar was nog wél voldoende spanning…
Het Licht Gezien
snelsonnet
3.2 met 23 stemmen
1.626 Volgens een duister Europees besluit,
draait iedereen over een aantal jaren,
met de bedoeling het milieu te sparen,
verplicht het peertje van z'n lamp eruit.
Het stroomverbruik gaat dan wel naar benee,
maar hóe krijgt iemand nog een goed idee?…
in lichtend mooi verlangen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 nog zoveel jaren lang
zullen wij buitelen
in de nieuwe getijden
van onze gedachtegang
uit schemering en duister
zijn ze in komen en keren
zo zwierig mooi opgerezen
goudfonkelen nu
in onze tijd
zo warm en dichtbij
in lichtend mooi verlangen…
Toen de nacht
gedicht
1.1 met 2404 stemmen
28.287 toen het licht van de nacht
duisternis was
het licht van de nacht
ons onzichtbaar maakte
en wij alleen nog stemmen waren
op een bank in de tuin
toen de nacht ons omgaf
en meenam in de duistere vragen
wanneer en waar en wie
toen de nacht een geheim was
dat met de nacht verdween
--------------------------------
uit: 'Toen ik dit zag…
Ik stond bijna stil
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
495 Ik ben vannacht bijna doodgegaan,
als een vreemde tastte ik in het duister
van mijn bestaan; de aanzet tot het
komen en gaan, wanneer gedachten worden
gekluisterd: het leven is als het spel
van wolken en maan, al even
ongrijpbaar als haar grillig bestaan;
de strijd aangaand met wie niet goed luistert.…
En Toch
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
630 Schimmig is het heden
duister het kort verleden
mijn liefde beukt de gladde helling
dromend likkend aan de top
van het eens gewenste heden
De verdorde rozen
met gekromde doornen
rollen in zilte tranen ongevraagd
door de kille vallei van wat eens was
liefde
Het kan niet zo zijn…
Gestruikeld
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
578 Ik ben vandaag gestruikeld
over onuitgesproken woorden
die ik je nog had willen zeggen
steeds smaller werd de weg
bleef achter op een vlakte
door kou bevangen
achter het duister van
m'n gesloten ogen
voel ik dat alleen de zon
-nog jouw lippen kust-…
Verwarmend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 het daglicht zie ik krimpen
elke dag wat meer
herfst komt, daarna winter
elk jaar weer het duister
zal ik droevig worden
van leeggeworden bomen
of keer ik in mijzelf
waar zonnewarmte blijft
onder mijn nieuwe truitje
draag ik een lenteshirt…
Stilaan
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
795 Waarom ben je hier
en adem je me uit
zuchtend zichtbaar
het vliegt als cellofaan
langs je graaiende handen
traant het losse in het blinde
en beneemt me de adem stilaan
waarom blijf je
waarom niet gaan
in het ademloze duister
die ondenkbare tijd
in het onvergetelijke lichte…
paradox in negen regels
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
685 censuur maakt verzwegen gedichten
teder als het eerste loof
aan bomen na een lange winter
ogenschijnlijk nietszeggende woorden
die teneinde raad van zich
doen spreken in doodstil duister
zoals geluk bij het ochtendgloren
kan zijn wanneer je ziet
dat er een gedicht is geboren…
Kinderstem
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
632 Kinderstem
Als
vage gestalte
in
de vuurgloed
van
groen duister schemer
het noodlot
slaat
hard toe
door
de donk're werkplaats
zwart
in zijn gloed
waart
de demonische godheid
in
het vuur
van het lijden
d'eenzame stem
van
het kind
treft mij diep…