802 resultaten.
Survivalkit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
552 Wat neem je mee op reis
of inderhaast bij overstroming
bij aardbeving, explosie of
bij fel uitslaande brand
bij onverwacht bezoek
van ongenode gasten
Je geld en smartphone in een tasje als survivalkit?
Heel goed, maar geld is slechts een substituut voor goed
dat dag en nacht z'n werk doet hangend aan de deur en voor
het raam en aan…
Zwarte vogel
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
648 Ik stond erbij, ik heb de stoet
zien gaan
we keken, bogen en applaudisseerden
voor 't langgerekte lint van limousines
die dag werd de A2 een
Herebaan
een indrukwekkend lange
marche funèbre
Nog maanden later vond men
in de vlakte
in de ruïne van de zwarte vogel
wat relikwieën in het veld des doods
als laatste teken, doch geen…
een bed van schelpen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
773 wie zaten hier aan deze
diep gezonken tafel?
vulden zij zonder eind
tijd of vaste vorm
gedachten met water
en hun dromen met saudade?
voelden zij de
vervoering van het leven?
zagen zij het vuur
aan de nachtelijke hemel?
wisten zij van tirannieke goden
elementen die altijd gaande zijn?
dat oneindigheid slechts water was…
VURIGE OPSTAND
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 De dolle keizer Nero geeft opdracht
eigen stad Rome in brand te steken.
Mensen krioelen wanhopig, breken
hun huizen af, bestrijden de vuurmacht.
Rijken, bedelaars vluchten in eendracht
naar de stadsmuur, waarbuiten omstreken
heil beloven; gevecht doet hoop verbleken.
Plots voelen duizenden slaven wonderkracht.
Een lijfeigene grijpt naar…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Hoor de wind waait om het huis,
Regen slaat met kracht op de daken,
Mensen schuilen voor het weer,
Alle werkzaamheden buiten staken.
Het oude huis wankelt op z’n vesten,
Fietsers vliegen uit hun baan,
Vogels schuilen in hun nesten,
Lijkt wel dat de wereld zal vergaan.
Peter houdt zijn vingertje al bij ’t gat,
Vreest het land zal onderlopen…
De defensie rekening is onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
880 Volgend jaar wordt u gekort
Gekort op alle fronten
Merkwaardig dat de Kamer
daar nú niet over mort
De Kamer was er vlug mee klaar
Het was een hamerstuk
Bereid u voor op lastendruk
Tot 30 miljard méér per jaar…
ONTSNAPT AAN MOBY DICK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 De gehate Witte Potvis
laat het schip Pequod
van zijn belagers zinken
iedereen verdrinkt
alleen Ismaël redt zich
klimt in een drijvende doodkist
glijdt dagen en nachten
over slokgrage golven
niets dan zout water
mag hem tot voedsel dienen
haaien komen aangezwommen
hun bloeddorstige kaken
gaan begerend van elkaar
de ranke kist dreigt…
Orkaanwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 De zee brult op d’kusten aan,
Golven doen de schepen beven,
Vissen blijven rustig beneden,
Kijken het geweld kalmpjes aan.
Jan van Genten en ook albatrossen
Vliegen zwevend af en aan,
Walvissen en dolfijnen zoeken
Rustiger wateren om heen te gaan.
IJsbergen trekken zich nergens iets van aan,
Drijven waar de wind hen voert,
Kustbewoners…
Waar de wereld is
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
696 Terwijl hij met zachte wanhoop
vraagt waar de wereld is
wacht iemand op een nalatige trein
wankelen anderen door vergetelheid
niemand die in beweging komt
die hem in zijn armen houdt.
Terwijl oude bomen vallen
vraagt hij waar de liefde is
worden diepe wortels doorgesneden
buigen takken zich naar de aarde
wachten verborgen uitlopers
op…
De Balkan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
342 De Balkan
Erg wat daar is gebeurd
Het land was verscheurd
Vol ongeloof
Een oorlog was begonnen door het geloof
De Balkan
Bloedwraak was bijna een begrip geworden
Eindelijk is het verleden tijd dat mensen daar Moslims uitmoorden…
Ongeval
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 Waar ik drijf
Zwemmen mensen
Die daar dan sterven
Terwijl ik in leven blijf…
Moeder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
508 Twee takken als armen,
Onder een dicht bladerdak
Van donkre krullen,
Mij beschermend
Tegen het verzengende licht
Van armageddons vuur.…
Wereldeinde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 De hemel is stralend blauw,
maar de zon schijnt niet.
Wat krijgen we nou,
het regent dat het giet!
De natuur staat op z‘n kop,
klimaat wordt bedreigd,
broeigas vormt een strop.
Het wereldeinde hijgt
in de nek van de mensen.
Onze erfenis een wereldramp,
die wij toch niet wensen.
Stop met CO2 uitstootdamp!…
Einde der tijden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
222 De geest is uit de fles,
En ja, dan is de beer los,
Is er geen houden meer aan,
Staat de doos van Pandora
Wijd en wijdopen.
Waar moet dit heen,
En ja, hoe zal het gaan,
Breekt armageddon aan,
En staat de dag des oordeels
Reeds voor de deur,
Zal Gods toorn ons treffen?
Want dan, ja dan helpt zelfs daar
Geen lieve moedertje aan,
Dan…
Nepal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
208 nog niets wetend van al die doden
die nu nog ademen in de vlijende
wind die hen voortdrijft tussen
het onherbergzame van gaan en komen
en plotseling
hun vriend, statig majestueus rotsvast
wolkendrager, braakte plots een zee van
water dat alles wat voor iets staat
wegvaagt zoals dromen zich verplaatsen
in een tijdelijke herinnering
de…
Kwelling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
158 Achter haar gesloten ogen
Ziet zij caleidoscopische herinneringen
Van wat zij was vergeten,
Nu aan de vergetelheid onttrokken.
Alleen de vraag die haar kwelt,
Is of het herinneringen zijn,
Dan wel louter fantasieën,
Die bij haar willoos zijn gesteld.
Die kwelling speelt haar parten,
Weet zij mee geen raad,
Geeft haar heel veel smarten…
lichtinval
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
731 Mijn top zie je elke nacht, sterk verlicht
neerkijken naar telkens hetzelfde dag en dag
satellieten vliegen over me heen,
zoeken naar iets beters
een naam gaven ze mij, zijn ze wel zeker
flikkeringen elke keer, over en weer
snelheid per seconde, wie weet meer
Laat mij even, ’t is hier goed
wat daar gebeurt, ramp en spoed
kom niet terug…
oorlog
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
1.434 drie muggen zweven
zoemend rond het licht
een bloedplan voor hun leven
kranige krijgsdans: duik en drink
licht leidt af
mijn armen zwiepende takken
opdracht mislukt
ze zijn niet te pakken
boven bij de lamp
opnieuw het aanvalsplan
zoemende ramp
zo snel als je duiken kan
drie dikke beten
ontsieren en jeuken
drie zwijgende muggen…
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 vader schreeuwde voor zijn club als geen ander
het mocht niet baten
zijn club had hem in de steek gelaten
hij had niet zomaar een kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij nam de krant en de tijd
en was op iedere ramp…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 Verveeld en balorig
had de mens geen oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp…
Felis domesticus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 En muis in huis,
een ramp voor haar
maar ook de kat weet
dan van wanten.
Fijn, dat kat en muis samen
niet kunnen leven
en hij, de muizenjacht
niet zal verleren.
Een standbeeld voor wie
Felis sylvestris heeft gedomesticeerd.…
Welles nietes
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
754 In onze adem woont Gods Geest
Het is een ramp voor het verstand
Het is in een spagaat beland
Het voelt zich eenzaam en verweesd
Het wordt wanhopig en bevreesd
Negeert een uitgestoken Hand
In onze adem woont Gods Geest
Het brein zegt die tijd is geweest
Het hart zegt dat klopt van geen kant
Ik voel mijn hersens aan de tand
Die fluisteren daarop…
New York, New York
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
567 Zij deden het met bouwkavels,
overstegen titanic- en andere rampen,
zij prikkelen hemel en belangstelling.
Bruisend New York rapt een los ritme.
Het bloed stroomt er door de aderen
zoals treinstellen in de metro snellen.
Een mierenkolonie, wriemelend
tot vindingrijke kruisbestuiving.
Zelfs ‘s nachts brandt het licht!…
En feu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Een Parisienne is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand
De ramp dringt door tot ieder land
Er wordt geweeklaagd en gemokt
Hoe werd dit laaien uitgelokt
In dit naar Haar vernoemde pand?…
La vie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
423 In het museum staan we stil
bij de suppoosten: een gangster
een strandmeisje met slaapogen
en een net niet omvallende man
die opschrikt en weghinkt
naar de zaal met glazen grafstenen
We zien mensen somber
wachten, op het einde nog
genieten van een sigaar
de ramp lachend verdringen
aan de piano, bij hun man
schreeuwend hun gelijk halen…
Storm van stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 Hier keert het tij
en maakt slagzij
de maan schuift aan
en huilt een traan
Een schip vertrekt
armen zwaaien
harten vol heimwee
zee blauwe dagen
Een vogel neemt een bad
en strijkt zijn veren glad
de dag tast blind
een kind doet de was
De natuur komt nader
de tijd verdampt
langzaam maar zeker
steven we af op een ramp.…
Flipperkast
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 mogelijkheden
Overal waaien vlaggen
maar ik steek geen masten
van vastigheid om mij heen
Mijn werk en mijn relaties
zijn vloeibaar, mijn lot
ligt niet in mijn handen
ook niet in de lijnen
die waarzeggers lezen
Plezier voor mijzelf
idealisme voor allen
tussen de flippers en
de façades van de dag en
de dromen van de nacht
De flippers van rampen…
Palestijnse diaspora
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
348 Hamas ontketende de ramp,
Na decennia verzet
Tegen onderdrukkend juk
Van Israël, gesteund
Door bijkans d’ganse wereldmacht.
Nu Israël zonder scrupules
Gazanen stort in dood en verderf,
Door uithongering en geweld,
Klaagt de wereldmassa
Steen en been,
Wijl ’t wereldlijk gezag kijkt
Zwijgend
Wapens leverend toe.…
NOG
poëzie
4.4 met 5 stemmen
3.030 Dichten doe ik nog, maar als in droom,
In een droom waarover 't voorgevoel
Van te ontwaken in een werklijkheid
Die geladen is met ramp op ramp
Hangt als een zwaar onontkoombaar onweer
Dat in laatste stilt zijn donder uitbroedt
Over 'n lieflijk maar al rottend landschap.…
Apocalyps
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
2.461 De witte raaf, de grijze krater, de ijle damp
trok exploderend over de resten van het kamp
waarin geen hart meer klopte
het laatste leven stopte
zonder getuigen van de ramp.
De schepping nu weer woest en ledig
geen spoortje mens, volkomen vredig.…