1461 resultaten.
Nachtkracht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
890 Ik houd van de nacht,
alles lijkt zo schitterend
zo onverwacht.
Lichten doemen op en lampen
gaan speels aan, gedachtes
aan wat ooit was,
ik laat ze met me meegaan.…
De stilte en het spreken
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
1.725 die ik niet stel
Ik zou iets kunnen zeggen
Over je schitterende ogen
Je schoonheid, je verschijning
Je prachtige haar, je lach
En verwoorden hoe lief je bent
Maar kijk mijn ogen spreken
Ik hou van je…
Bij kaarslicht
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.333 Ik mag niets zeggen
dus ik fluister woorden
In de schittering
die kaarslicht heet
Alles om ons heen
lijkt donker en verlaten
slechts een viool
speelt een zachte melodie
Je hand in de mijne verstrengeld
samengebonden, krachtig
je lacht van binnen
waar vlinders huizen
Elke kriebel of iets dat raakt
is heftiger dan ooit
maar in de kilte…
In de witte kamer
gedicht
2.9 met 38 stemmen
24.303 Toch heb ik je nog lief
maar doorheen de witte schittering
doorheen de witte kamer
der verbittering.
------------------------------------------
uit: 'Omgekeerde volgorde', 1961.…
precisie
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
689 in jouw sporen van schilderen
groeide alles open in beelden
van schitterbare precisie
er in zoekend de warmte van kleuren
waarin ogen gestreeld worden
ze trilde,ze kon zich niet stilhouden
er bleef geen stukje linnen bloot
waarin je me vinden liet in het geborene
verdampend in dromen van kijken
in waas van gezichten…
Groen gras
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.040 Toen was het gras nog groener
groen zoals in het begin van de lente
met ochtenddauw en bloemen
bloeiend te zien tot in de verte
En als je in het midden staat
wachtend op de zonneschijn
tot de zon weer volop straalt
dan wordt het leven weer wat verfijnd
Vol goud en zilveren schittering
over het groene gras
kunnen alle leugens vergaan als…
Kasteel
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.106 Gracieuze jonkvrouwen
in schitterende toiletten,
spelevaren op de vijvers.
Overvloedige banketten
bekronen trouwpartijen,
waaraan het landvolk zich vergaapt.
Herfst, winter.
Geschal van jachthoorns
begeleidt de vurige paarden.
De zenuwachtige meute rent voor ze uit.
De chasse à courre ontplooit zich
over de velden, de akkers.…
Phoenix
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Geef mij kracht en het vertrouwen
dat het vuur dat in mij woedt
in een schitterende uitbraak
alles in en met mij doet
wat ik kalmer niet kan vinden
en met rede steeds weer doof:
geef dat ik in mijn verzengen
als een Phoenix weer geloof.…
Hemelse kleuren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
562 Schitterend over parelend dauw
gevuld met smaragd en edelstenen
en aan de kim tegen somber grauw
een boog in prachtige kleuren.
Ik schilder mijn hemel azuren blauw
met schapenwolk en zonnestralen
zie hoe grauwheid over de kim verdwijnt
als de zon zelfs in mijn hart ook schijnt.…
Dodelijk ongeluk door monstertruck
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 Een schitterende zondag veranderde
in een regelrechte nachtmerrie
met een ongelofelijk kabaal
en waanzinnige herrie,
reed de truck het publiek in.
Een aantal doden te betreuren,
een aantal gewonden die vielen,
de berijder van de truck
zal niet snel van zijn netvlies
de ravage zien verdwijnen.…
Apathisch
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
523 De twinkeling in jouw ogen schitteren van het doek
dagen en nachten gaan zonder tijd langs mij voorbij
ik voel rondom mij de rillingen van kilte in mijn nek
met windvlagen door de hectiek in de maatschappij.…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht
zacht uitgespreid
tot een schitterend…
Zonneklaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
817 heimwee kan
frustrerend zijn
pijlen van
verdriet doorboort
het hart
overledenen groot
verlies geen
wederzien op
aarde dikke
smart
het waren
schitterende mensen
eervol/trouw
blijf bij
ons roepen
de omstanders
dit gevecht
is heftig
doch alleen
voor jou
kijk naar
het beeldschoon
zonnestraaltje in
jouw nabijheid
koester dit…
Warm donzig bloot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
392 zij draagt in pracht
van klederdracht
de herfstmand
met stralende lach
haar appelwangetjes
blossen zomerrood
een huid met nog
het warm donzig bloot
langgerokt schrijdt zij
langs hongerige ogen
die verlekkerd kijken
wat geuren beloven
een schitterend
assortiment van
een kwaliteit ook
dit jaar ongekend
een heerlijk defilé
van…
Ongekend geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
573 vaak kwasten
penselen randjes
verf tot eenmalig
ongekend geluk
waar verf onopzettelijk
pigmenten raakt
die altijd al contact
hebben gemeden
die nu onbekende
kleuren laten zien in
een onvoorspeld
schitterend vermengen
dat zijn de kleine
wondertjes die zich
op het witte doek in
alle stilte manifesteren
er zijn geen
tweede…
Puur genot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Er waaide een bijzonder
koude wind, maar het was
wel schitterend.
Een kitesurfer durfde het
aan om over de hoge
golven mooie sprongen
te maken.
Het is prachtig, hoe de zee
ademt en beweegt.
Alleen was ik er niet, dus
deelde ik samen met anderen
mijn blijdschap over al het
moois dat zich voor mijn
ogen afspeelde.…
schromelijk
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
648 gegund aan
alle hardwerkende
mensen een
schitterende reis
Thailand
HOHO geen
plezierritje olifant
laat je
vooral niet
verleiden door
die zogenaamde
innemende glimlach
van de
gids valselijk
charmant
vooraf worden
deze geweldige
dieren zwaar
mishandeld afschuwelijk
tafereel
wel een
goed bericht
namens de
reisorganisaties…
Slaperdijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Slaperdijk, schapendijk
aan het wad, er gebeurt niet veel
Grijs op grijs de trage adem
van dag en nacht, flarden
hartslagloos geruis en golven
krijsende meeuwen, zilver-
schittering over de zee
het slijmspoor van een slak
Nergens bloed, alleen wat veren
schelpen van vroeger leven
en stille zuchten uit het heelal
Zonder dijk zou…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de straat die jij
ondanks een schitterende…
Vuurwerk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 met
achterlating van
een kus door
de zwarte bruid
in de veelheid
van strelingen
maakte kleur geen
geen onderscheid
wel gaf het spel
van handen en
de intensiteit
van vingers en
duimen hun
geladenheid af aan
de polen van hun
voetzolen in het
bestrijken van
het lichaamsgebied
dat met kleurige
knetters en vonkjes
wolkjes schitterend…
Heet ijzig Zout.
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
733 Universum juicht en hemelen schitteren goud en briljant wereldwijd en veel hoger
Hagelwitte kattendons likt gretig mijn tenen en ronkt gelukzalig, vrede en Rust en sereniteit troef
Zwoel parfum gewonnen uit bloed kolkend, krijsend Stop
Zachtjes uitbreidend opgezwollen rookpluim overheerst Schitterende helblauwe azuren hemelen.…
wieg maar in lentes uren
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
882 ik zag je bloem
het korenblauw
tegen het grauw van
opgetrokken muren
je bloeide
daar alleen en
wortelde in puin
van het verleden
het armetierig groen
gaf toch een
schitterende bloem
halsreikend naar het heden
kom open maar
laat zon je warmen
draag vrucht in wind
en rust in sterke armen
wieg maar
in lentes uren
jouw groen…
Ruwe diamanten
hartenkreet
3.4 met 19 stemmen
1.878 Schitterend als diamanten,
zo blonken die ogen van jou.
Waarvan ik de scherpe kanten,
wel even afslijpen zou.
Ik heb me erin kunnen verdrinken,
tot op de bodem van je ziel.
Maar toen kreeg ik te horen,
dat je op iemand anders viel.
Opeens zag ik je ogen van een andere kant,
als van een ongeslepen diamant.
Ruw en zonder enige glans.…
Verloren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.225 de grote stroom
die nu onophoudelijk
over de rand verdwijnt
zand, droger dan de zon
verdragen kan
verliest haar grip
op de werkelijkheid
de grote vloed
die straten dansend stof
omringt, blote voeten
smelten glas
eerst delven, dan kloven en slijpen
tot de pijn boven komt
en schittering bekoort
blijf kijken
niet alleen naar de grote…
Als een bloem...
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.127 Als een bloem zou ik willen leven
bloeiend in al haar pracht en praal
Als een zonnetje zou ik willen leven
warmte gevend met haar zonnestraal
Als een waterval zou ik willen leven
meegaand met de wind
verkoeling gevend voor ons allemaal
Als de sterren zou ik willen leven
schitterend in de lucht
Als de maan zou ik willen leven
schijnend…
Leeslint
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
905 In de ogen van een spelend kind
schitteren wolken van licht, dromerig
in het gras, dronken als een vlinder.
Ik ken de taal van zwijgen
het geluk in de boeken van vroeger
en er is nog stof over, genoeg
om over te schrijven.…
Elke dag een nieuwe wereld
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
761 tuinmerel fluit in dialect
laat dames horen geen passant te zijn
die uit is op 'n wip, maar een
serieuze partner die de buurt kent
de merel fluit met zuivere luide toon
veel groter dan zijn verenlijf
de zon over de rand van de horizon
ziet het dagen in het oosten
hij denkt dat het zijn werk is
viert wedergeboorte van de wereld
met een schitterend…
De tijd staat even stil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.389 Ze langs zich heen zien glijden
als zwanen op dat meer,
gevolgd door 'n spoor van schitteringen,
getrokken langs hun zijden.
wie wil dat niet een keer?
Waarom nog langer kniezen,
blij wordt ieder die dat wil,
omdat hij zoveel mooie dingen
beleven mocht en kiezen,
de tijd valt daarvan stil.…
herfst
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
825 Langzaam trekt de zomer
haar groene kleed weer uit
en verwelkomen we de herfst
die zal schitteren als een prachtige bruid
gehuld in goudglanzend rood
en okergeel getint
brengt ze ons in vervoering
met haar kleurenpracht
tot ze haar kleed voorgoed
laat vallen
dat verwaait in de wind
en ze de aarde bedekt
met een zacht bladerentapijt
dan…
Smeltend zal je sterven
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
568 je schuift
het sneeuwgordijn opzij
treedt ijskoud op
in volle glorie
kristallen schitteren
op je japon
gedragen door de wind
je sprankelende lach is zon
je zweeft en
slecht in sporen
op de baan zien we
jouw ronde zwieren staan
ik weet je in mijn armen
zij zullen jou verwarmen
smeltend zal je sterven en
wij heel snel jouw lente…