2969 resultaten.
Droog
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
531 Op het strand van mijn gedachten
Lachen de kampioenen mij toe
Terwijl de zoogdieren de tepel
Van hun moeder tevergeefs zoeken
En het kinderknoeiend gelepel
Tot enthousiast volwassen
Gekir leidt maar zonder
Warm en hitsig
Gedonder in het vooronder
En ik me afvraag hoe
De bronstige avond
is verlopen in de kastcafés
De ruimte is gerond…
Met niets om het lijf
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
605 handen draalden
vingers wilden namen
schrijven in los zand
maar de wind
vertaalde hun verblijf
met niets om het lijf
wiste sporen van
elkaars kortstondige
zo passievol bekoren
het strand
na eb en vloed voelde
als opnieuw geboren…
En de zee was niet meer
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
643 De houten zee schep ik in blikken emmers
drenkelingen worden eruit gezeefd
sloepen en boeien werp ik terug
op de door eb schoongespoelde bodem
een zwoele bries blaast de kleuren droog
dolle meeuwen storten zich
op een zeekaart zonder water
duinen en dijken kijken werkloos toe
in het stuifzand dolen de schippers
er valt vers licht op eeuwenoude…
Het lied van de zomer
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
539 een handje vol zwart geel gebekt
floot uit zijn nest in het tederste groen
het hoogste lied van de zomer
woest sprong de hond zijn tanden gewit
naar de slapende kat en beet in de staart
van de zonnende dromer
we liepen met vrienden bepakt en bezakt
in het heetst van de stad over zinderende wegen
door zand naar het goudgele strand achter…
Er dauwde iets van spijt
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
707 de bloemen
in je ogen
was ik even kwijt
de felle zon
scheen ze te doven
er dauwde iets van spijt
zonder woorden
zijn we naar
de zee gegaan
de koelte
van de golven
heeft ons goed gedaan
de bloemen in je ogen
bloeiden weer het blauw
van schelpen op het strand…
kinderpaard
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
709 Hij, ik, het paard, het strand en
alles om ons heen,
de streling van de wind,
zo warm en licht en vrij,
zijn een.
De pony hinnikt
als we keren.
Mijn dijen klemmen
rond het in-uit
van haar ademhaling
als we versnellen,
draf en dan galop.
De paardenjongen rent en hijgt
zoals hij ’s nachts zijn lief berijdt.…
Zomerzoenen
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
549 Ze lagen minnekozend op het Groetse strand
Hij was verliefd op haar tot over beide oren
En zo te zien kon hij haar mateloos bekoren
Door ‘t strelen van haar huid met anti-zonnebrand
En met een rugschelp door een inktvis ooit verloren
Schreef hij als blijk van liefde uit de losse hand
Een hart met pijl en ~I Love You~ in ’t warme zand
Terwijl…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…
Nazomeren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
529 alsof het hoogseizoen
nog moet beginnen
ons dorp in zon en zeebad
het strand tot de laatste dag genoten
onverstoorbaar bloot en bruin
op slippers door reeds afgevallen blad
ons dorp is nog even badgast
morgenvroeg is weer fris september
en ben ik aangenaam verrast
dan verwelkom ik de mooie herfst
met haar kleuren en haar rust
dan…
Nudist
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 Alle hoop is nu op
jou gevestigd
de horizon komt dichterbij
toekomst wacht op niemand
nader je met iedere voetstap
blote voeten op het zand
strand ligt aan de zee
weids is jouw innerlijk verlangen
in de wereld zo naakt mogelijk te zijn
puur zoals het bestaan bedoeld is
ik zie je zwoegen, spieren kweken
ruimtelijk is jouw denken om jezelf…
De blanke duinen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 jeugd kreeg
weer de overhand
we speelden met het zand
als kinderen zo blij
jij was weer bij mij
in het springen over
golven nam ik je mee
naar de einder van de zee
het water koelde
in het diepe onze lijven
ik mocht het zout heel
teder van je lippen bijten
toen we droogden in
de volle zon keerde jij
je om naast strand heb ik…
Speel met mij
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
836 wil het kind
in je vragen
te spelen met mij
zomaar aan strand
ik heb een schepje
en jij toch
een emmertje
vlak bij je hand
gaan voor de zon
de sprong over golven
het worden bedolven kom
speel met mij in het zand…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Stuurloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Ik herzie mijn leven
Op een afstand
Voor een ogenblik
Slechts heel even
Het kruipt als los zand
Door mijn handen
En sluipt stuurloos
langs mijn benen
Verdwijnt dan vluchtig
Op een verlaten strand
Kriebelt plagerig
tussen mijn tenen
Ik herzie mijn leven
In een vogelvlucht
Voor een ogenblik
Slechts heel even…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 nog kleurt de zon
in de subtropen
waar witte huid
zich in het lichte
rood en later bruin
kan laten dopen
een warmtebad waar
lang op is gewacht
zij ontrafelt knopen
die wij in haast
en stress steeds
hebben opgelopen
gewoon wat strand
het gele zand de
groen en blauwe zee
ze murmelt rust in
kleine golven neemt
zacht je gedachten…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 Met jou in mijn gedachten, mijn voeten
in het zand, de zee hernieuwt mijn krachten,
een leeg verlaten strand, een zon die niet wil
schijnen, een schelp die open is, de krabben
die verdwijnen, naar eeuwig duisternis.…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden
wisten we het eb dichtbij
we wisselen in fasen
dragen samen de zorgen
in gaan als een paar
nooit is er rust op
het strand…
Uitwaaien
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 Konden we maar altijd hier op het strand zijn.
Ja of het nu eb is of toch vloed.
Bij die grote zee zijn dat voelt pas goed.…
Zeelucht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.001 In duzend stukkies vlieg ik door het zwerk.
Een hartklep hier, een dijbeen daar, straks leg ik nog het loodje!
Een pittig vrachtje plak- en puzzelwerk
voor strandwacht, eerste hulp en twintig naaisters, wat een zootje!
Zeewaardig, comfortabel, vast van koers en beresterk,
beloofde mij die handelaar, m’n grootje!
Ik heb me duid’lijk ernstig laten…
De mooiste
snelsonnet
3.6 met 8 stemmen
1.016 Hij staat dik honderd jaar in storm en regen,
Maar zijn rood-wit is Ameland nu kwijt.
Door ongekende creativiteit
Lijkt Ameland het aards niveau ontstegen.
Nu is bereikt waarnaar steeds werd gestreefd:
Dat Ameland gewoon de mooiste heeft.…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.
steeds dichter komt de rand
laat ze maar komen
de golven
Laat ze ons overspoelen
laat het toe, laat ze
haat ze, maar
laat ze komen
Het zout vermengd de tranen
hou ons vast
Niet meer voelen
Nooit weer........…
foto
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
568 verscheurde foto
ergens op het witte zand
liefde is gestrand…
We gingen horizonnen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
694 ik leg mijn hand
zacht op je stem
eigen me de tonen toe
verwarmend is je melodie
vibreer met je mee
en als mijn vingers
snaren raken voel ik weer
de branding van jouw zee
nooit liet jij mij
op het goudgeel stranden
een groene duin waaide
verkoeling naar ons twee
we gingen horizonnen
zoekend naar de symfonie
handen konden elkaar…
foto(haiku)
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
500 verscheurde foto
ergens op het witte zand
liefde is gestrand!…
gesprek met de zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
556 alleen jij en ik
een dierbaar moment
met jou die mij kent
gedachten razen
aflandige windkracht elf
wandelend met mezelf
ik heb je lief
je biedt perspectief
stelt gerust
alles mag ik achterlaten
je spoelt het weg
als ik je dankbaar gedag zeg
is de wind gaan liggen…
In memoriam Paul van Ostaijen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 Rozegeel en rozerood
als gij ziet dat zo de wolken zijn
aan de westerkim
grijsgrauw paarsgrauw
zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim
aan de westerkim als een gestrande boot
aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor
niet als een kanten gordijn van uw salon
maar als een vuile store op uw kantoor
neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…
naakt alledaags
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
698 golven
hoesten en proesten
verspatten de zee
proberen lachend
zwemmen te leren
zwaaien en nemen
je aandacht zo mee
dat is mijn strand
zo dicht bij de hand…
ogen diepten vergezichten
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
526 ik zag je lopen
in de duinen
wandelen op strand
ogen diepten
vergezichten
je vingers lagen
in mijn hand
we raapten schelpen
langs de vloedlijn
golven zongen
een verlopen lied
je hoefde me
niets meer te zeggen
keek intens verliefd
we zijn naar
huis gelopen
vlinders wolkten
met ons mee
we hebben van
elkaar genoten…
en doe de tijd voorzichtig uit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
618 schrijf met zand
ik kus je lippen in het zout
van samen drogen
opgetogen in het waterspel
breken de golven veel te snel
we dromen zon en kleden
ons met bruine kleuren
ik voel de spanning in je huid
en doe de tijd voorzichtig uit
ik heb je zeeën laten zien
bracht voor jou het water
in het eindeloze later
op het moegespeelde strand…