22310 resultaten.
Menadenzoon
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
136 Mijn goede vader, sprak Zeus
tot zijn zonen
Was in zijn jonge vermetele jaren
Een wonderkind, met op zijn hoofd slechts twee haren
Als teken van tijd en van wijsheid,
mijn zonen
Toch was zijn voorkomen niet meer
dan schijn
Zijn uiterlijk droeg hij dan nog wel
met verve
Zijn innerlijk zweeg, was steeds meer
gaan bederven
Wat hij deed…
Storing
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
121 Wat mij nou toch weer overkwam vanmorgen:
Doordat er technische problemen zijn
Kan zelfs een supermarkt als Albert Heijn
Al mijn artikelen nu niet bezorgen!
Ik schrijf, terwijl ik van mijn laatste brood hap
Dus nu maar een gedichtje zonder boodschap…
geveinsde onwetendheid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
65 Eirôn liep op haar stilste tenen voorbij
maar was zich niet bewust van het spoor
dat zij achterliet
aan ellende en diep verdriet
bij een deel van het koor
dat haar zowat niet begrepen had
toen zij het lied voorzong
over de sprong die zij aldoor maakt
als wrange wraak op kleinerende kaken
die zich onder gordels van draken
van dames…
protagonistengepronk
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
75 Alazôn daarentegen
kon de zware last van
een verzekerde grootsheid
zonder ezel zeer degelijk
pas na pas met veel kabaal
stuurse bergen overduwen
en de klare lucht duurzaam
bereiken waar uitgespuwde
wolken van kritiek nimmer
als één voortdurende stortregen
hem ieder uur zuur doorweekte
daar hij immers nooit bezweek
onder de brutaalste…
Durf te weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
51 Heb de moed
Om niet te weten
En stel je open
Voor het wonder
Van alles
En iedereen
Heb de moed
Om naar
Je eigen hart
Te luisteren
Je eigen
Weg te gaan
Zonder de leiding
Van een ander
Autonomie
Een handelen
Dat wordt gevoed
Door zowel
Je eigen verstand
Als je hart
DURF TE WETEN
Heb de moed
Van je eigen verstand
Gebruik…
Vind zelf je weg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
155 Vind zelf
Je weg naar binnen
Naar de diepe
Ontvankelijke scheppende Ik
Dan opent je hart zich
Voor anderen
Voor het andere
Nieuwe
Vreemde
Wonderlijke
Van alles…
zonder titel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
62 Lief kindje is in slaap gesust
in moeders armen
Het is zich van geen kwaad bewust
in moeders armen
Ach kind, hoe zal je leven zijn
in deze koude tijd
waarin de aarde lijdt
en mensen toekomst vrezen,
hun hart vasthouden
als ze aan morgen denken?
Ach kind, hoe zal het zijn,
opgroeiend tussen de rivieren
die zwellend buiten hun oevers…
Ziek
snelsonnet
4.4 met 8 stemmen
82 Ooit ging ik naar de Heineken-fabriek
Die tour is me bepaald niet goed bevallen
Want halverwege liep ik al te lallen
De dag daarna was ik behoorlijk ziek
Bij Grolsch heb ik me dus beperkt tot water
Maar het gevolg bleek érger dan een kater!…
Wazig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 Ik voel me
Vervreemd
Van mijn familie
Ik voel me
Vervreemd
Van mijn
Eigen kinderen
Afspraken
Worden
Vastgelegd
Zodat de
Feestdagen
Geregeld zijn
En ik
Voel me
Steeds
Op een
zijspoor
Staan
Nu dat de
Afspraken staan
Geeft wel
Rust
Maar mis
De connectie
Voelt alléén
En voel me
Wazig…
De Retrait
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
80 Dat wat Eirôn deed
één stap achterwaarts
op het schaakbord des levens
maakte dat het aanvalsplan
van Alazôn in zijn toren
met dat springende paard
en één vooruitgeschoven pion
onder druk van zichzelf
alsnog mislukken kon
Eirôn was niet bang
keuzes af te stemmen
op het aanbod van zetten
of de tegenstander
simpelweg verslaan
door…
in het felle spotlicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
12 “Wat is één jaar anders dan
de dertien manen die voorbijgaan;
hoe is de waarde in te schatten
van de jongste verrassing ooit zijn,
in het licht van de wetenschap
die immer achteraf doorpakt;
waarom eert men de doden vandaag
met een maskerade van oprechtheid;
en welke rol speelt u,
juffrouw Eirôn?”
“Deze herfst,
geachte heer Alazôn…
Zie je het voor je
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
12 Zie je het voor je
zo’n mythisch kasteel
op een Grieks eiland
in de Ionische Zee
die hoogtes, en wij
uitkijkend over hemels-
blauw water onder één
tijdloze zomerzon
en wij die ons gelukkig
mogen prijzen met
de verwaarloosbare kans
die het lot voor ogen had
kijk ons dan, daar
gearmd liggen in
de schittering als
vereeuwigde…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
Sonja Barend Award
snelsonnet
3.8 met 10 stemmen
17 De SBA ging naar Sven Kockelmann
omdat zijn interview meer dan gewoonlijk
een goed gesprek was en ook heel persoonlijk.
Ik schrik me daar toch wel de pokken van.
Men ziet, als ware het een heel groot wonder,
“de menselijke aanpak” als bijzonder.…
Ik, als dokter
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
9 Ik, als dokter
van Het Filosofische weliswaar
als hooggewaardeerde kenner
met een onderzoekende geest
in de belangrijkste gangen van
het huis
der medische wetenschap
ik zou tenminste moeten weten
hoe om te gaan
met een (neushoorn)virus
of zoiets dergelijks
dat zich
in mij genesteld heeft
voordat dit zich verspreidt
via mij…
Hack
snelsonnet
3.6 met 11 stemmen
79 Al smaakt mijn bier naar zoete limonade
Al woekeren de schimmels op mijn kaas
Al stinkt mijn melk naar zieke koeienblaas
Al kruipen uit mijn biefstuk straks de maden
Al brengt de hack-terreur de mens tot sterven
Dan nog laat mijn humeur zich niet bederven!…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 Straks komt de wolf nog
als een duveltje
uit de diepduistere nacht,
door het gat van
de openstaande tuindeur.
“Ja,
is dit wat we dan gaan doen?”, -
maakt het uit
wie van de twee sprak?
Eirôn en Alazôn leefden
onder het schuine dak
van stille woorden.
Híj begon –
in een opwelling?
met verschuiven van stoelen,
van vaste…
Cobra’s
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
62 Men arresteerde laatst in Dinteloord
een man die vuurwerk had in zijn garage
van uiterst illegale fabricage.
En veel! En van de allerzwaarste soort!
Waarschijnlijk werd hij toen behoorlijk driftig
en riep ‘Mijn cobra’s zijn totaal niet giftig!’…
Te gek voor woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
15 Wat het leven mij aan inzicht bood?
Héél veel! Maar ik heb dit uitgezonderd:
Nog nooit was ooit een gek zó groot
Of hij werd wel door een grotere gek bewonderd....…
"Vergeet het maar"
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
35 Het mooiste dat ons godsdienst bood,
(Hoewel niet allen 't accepteerden)
Was hemels leven na de dood,
Wat heel veel mensen toch begeerden.
Om paradijs te winnen moest men goed zijn,
Dat begreep de mensheid wel!
Want zondaars, die moreel bankroet zijn,
Gaan onverbiddelijk naar de hel!
De meeste mensen in ons hedendaagse leven
Geloven niet…
Pluk de dag!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Geniet van 't leven, optimaal,
Gezondheid en geluk zijn immers niet te koop!
Het leven, lang of kort, wordt elk van ons fataal:
Beschouw 't maar als een ziekte met een dodelijk verloop.....…
Rocket science
snelsonnet
4.0 met 11 stemmen
55 De helft van die raket is opgevangen!
Die Musk blijkt anti-wegwerpmaatschappij!
Ach nee, dat is gewoon naïef van mij
Want er zijn vast weer andere belangen
En komt zo’n oude spaceraket straks na
Dat hergebruik wel door de APK?…
geen wieken te bekennen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
61 “Och Alazôn,
jij probeert weer tevergeefs
tussen de vergane narcissen
hangend aan de waterkant
een vaste plek te vinden
zo ook jij wat opvangen kan
uit die poel van verderf;
mijn ijverige pogingen
in die dichtslibbende vijver
tot het droogleggen
van heldere emoties
vervormen in
gespiegelde stormen
vergezocht door
krakende,…
Adam en Eva (oftewel Hendrik en Nanna de Vries)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
8 Wij hebb' in 't paradijs gewoond,
Afgemeten dertig jaar;
Wij bleven van veel leed verschoond
En zijn nog altijd bij elkaar.
En elke morgen, met gezang,
Zijn wij door vogeltjes gewekt;
We kennen ieders lied allang:
Elk zingt, zoals gebekt.
De wolkenbanken hier benee,
Alsof 't nòg mooier kon,
Vormen een witte binnenzee,
Belicht door…
zonder titel
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
14 Soms blijven er gedichten drijven,
dan drijf ik op hun ruggen mee.
We varen samen richting zee
met om ons heen dolfijnenlijven.
Onze bestemming is de einder,
het land van zon en toverlicht.
Daar doet geen mens meer deuren dicht
en geen verlangen wordt er kleiner.
Maar soms ook zakt één door het ijs heen,
naar waar het donker is en koud,…
te laat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
17 "jij, Alazôn, hebt geen persoonlijkheid
die zich cancelen laat door een meute
op hol geslagen meelopers; jaknikkers
lach je vierkant uit in hun stijve nekken."
"Eirôn, jij kent mij verdomd goed, echter:
ook jij valt niet in één mand te vlechten;
jij wisselt elk zijspoor net zo lang om tot
jij weer vooraan stoomt, op volle kracht."
"Ach,…
16 en 19
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.515 We waren 16 en 19 in
de Gabriël Metsustraat,
Schilderswijk, Den Haag,
heilig oord.
Ouders staken
achterdochtig
uit voelsprieten
van zuivere liefde,
maar in die jaren
voelden wij alleen,
en vrijden rijkelijk.
We rookten, wierookten
in dat dubbel bovenhuis,
draaiden oudjes een loer,
want wij waren ware
liefde, konden zingen:
We…
Theresienstadt
gedicht
3.7 met 73 stemmen
20.564 Hitler gibt den Juden eine Stadt
Een stad waar allen
dood nog leefden
de levenden al dood
Kazernes overvol
hoewel steeds weer geleegd
in de gevreesde trein
met onbekend het doel
De broodwagen van
eenmaal per drie dagen
ook doodskaros
met menselijk jammerpaard
Alleenstaand een gebouw
(de schoorsteen immer rokend)
waarin luguber…
Het land van Maas en Waal
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.208 Herinner je:
net in het nekje van de weg
wat huizen verderop het
werken van het strak rode
gemaal gebouwd ten tijde
van ooit de depressie,
een uitzicht over magere
slootjes, griendgronden
en ander landelijk spul, te armelijk
voor een vrolijke vakantie.
Toch gingen wij steevast ieder
jaar: mijn vader telkens
meer gesloopt tot aan zijn dood…
Waarom verwijt ge mij
poëzie
3.7 met 18 stemmen
2.744 Waarom verwijt ge mij de paden te verlaten
die, van hun eigen blik verlicht, de mensen gaan,
De zee die klotst om haar zelf- en, zonder baak of bate,
weet in haar slappe kom haar eindloosheid te slaan.
Ik heb geen doel, mijn God, dan van uw wil geboden.
De zee slaat aan de maan de maat van alle tijd.
Ik ga geen wegen dan, misschien, de weg…