24252 resultaten.
De mensen van voorbij
gedicht
3.9 met 52 stemmen
70.813 De mensen van voorbij
wij noemen ze hier samen.
De mensen van voorbij
wij noemen ze bij namen.
Zo vlinderen zij binnen
in woorden en in zinnen
en zijn wij even bij elkaar
aan ‘t einde van het jaar.
De mensen van voorbij
zij blijven met ons leven.
De mensen van voorbij
ze zijn met ons verweven
in liefde, in verhalen,
die wij…
Zeven jaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.054 Aan harde woorden heeft ze niets
Zij amper zeven jaar
Mama is blij boven in de hemel
Ze maakt er lekker eten klaar
Ze doet de was van engeltjes
En houdt de tuinen schoon
Ze eten gezellig met elkaar
Mama die is doodgewoon
Als ze 's avonds buitenspeelt
Dan kijkt ze soms naar boven
Ze zwaait en mama die zwaait terug
Of ze het nu wel of…
Uitgebloeid
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
2.948 Met madeliefjes in je haar
die stralen in de zon.
Je handjes zwart,
van papa helpen,
in de bloementuin.
Je oogjes staan zo vragend.
Je hoofdje naar mij opgeheven:
'Mama, ben ik lief?'
Je handjes wroeten in het zand,
jij, papa's kleine hulp.
Je kijkt omhoog,
nee, niemand ziet het.
De roos is nu van jou.
Langzaam loop ik
door het…
Sister Morfine
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.918 Je haren zijn niet meer
dan vlas
huid als glas
broos als perkament
doorschijnend als een schim
ben jij
terwijl je lacht
om een grap van mij
Laat ons lachen
en vergeten
want we weten allebei
nog even
en het leven
is voorbij…
ik kan sterren roven
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
1.692 moet ik nu
de kansen grijpen
met nova's naar
de zon gaan smijten
de maan verdampen
in mijn laatst kwartier
ik kan sterren roven
hun koude schittering
zonder scrupules doven
ik heb ze binnen
handbereik in de mij
nog toegemeten tijd
zal ik religies af gaan tuigen
tot de sluiers openwuiven
en de waarheid zichtbaar is
van hun leugens…
glijdt slechts naar lege huizen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.068 mijn voeten zijn
aan het ontsporen
het rechte pad
is te gebaand
ze doen alsof ze
niet meer bij me horen
hun stappen zijn
niet meer meegaand
ze aarden in
verschillende tijden
één loopt achter
de ander voor
heden wringt
zich tussen beiden
maar dan gaat de
snelheid weer teloor
ik wil vooruit
laat ze niet schuiven
hun scheve…
de wachtkamer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.546 je oogt verlegen
tongt een glimlach
die rood spreekt
een mond
vol kleine tanden
wacht de scherpe beet
je blik is zacht
ziet minder kleur
dan ooit gedacht
de zachte lijn
van je gezicht
schaduwt in het licht
je haar is zwart van
chaos in zijn pieken
er in kroelen is genieten
nog sluier je je angst
wacht gelaten op de uren…
Mijn leven als toneelspel
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.196 Bang voor mijn eigen gedachten
Vulde ik de dagen met wachten
Of ik een antwoord kon geven
Op de zinvraag van het leven
Helaas, het lukte me niet
En nu zit ik hier met mijn verdriet
Alleen en heel geheim
Want zo slecht mag ik echt niet zijn
Ik word knettergek van mij
En de rest van de wereld erbij
Daarom kan ik aan niemand
Laten zien…
Uitgeput
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.434 Doodmoe van het strijden
Van binnen doet het zeer
Zo moet ik mijn leven leiden
Ik kán gewoon niet meer.
Waarom zou ik ervoor gaan?
Morgen val ik toch weer
En sta ik nog eens onderaan
Nee, ik wil dit écht niet meer.
Ik kan mezelf niet uitstaan
Zet mijn leven op mijn kop.
Zo kan ik toch niet doorgaan?
Ik geef het op.…
je afgrondt me
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
859 het is zomer
maar je afgrondt me
met vergezichten die
de sneeuw verijzen
de gletsjers tussen ons
doen groeien in hun
eeuwige verblijven
ik pluk bloemen
en de kruiden die
zo heilzaam zijn
laat zinnen groeien
balanceer met woorden
op een nog niet
uitgesproken lijn
ben jij de rechter die
het evenwicht bepaalt
afgrond of de hemel…
was jij het kereltje
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.017 er is geen pijn
en nooit gemis
je bent zoals een ander is
jij hebt geen benen nodig
ze lijken eerder overbodig
en staan soms in de weg
van jongsaf aan
was jij het kereltje
dat aangaf wat je wilde
je schreeuwde niet
of gilde maar zette de
omgeving naar je hand
stad en land
heb je bezeild, je hoefde
niets meer voetstoots aan
te…
dreven op de schaduw
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
791 in je ogen zag ik hoe
gedachten dwaalden
in het niemandsland
zonder gids op nooit
betreden paden, geen
namen bij de hand
we dreven zonder zicht
op de schaduw van
het licht dat in de oude
wereld was gebleven
zelfs woorden hadden
hun betekenis vergeten
er was geen angst
het vreemde bleek
vertrouwd in het ervaren
ontmoetten ander…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 in de envelop
met randen donkergrijs
vind je nu mijn kaart
'hij is naar het paradijs'
mijn naam sierlijk gedrukt
nimmer zo aanwezig
ik kijk vanuit de wolken
ze zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een…
In deze nacht komt het...
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.892 In een zee van oneindig witte lakens
Te zwaar is het hart met al zijn kilheid
Voor dit lichaam gehuld in ‘t boetekleed
Parelachtige zweetdruppels banen zich
Over de klamme huid een kronkelweg
Leugenachtige fluisteringen proberen
Demonische verwarringen te zaaien
Maar het lichaam heeft het allang
Allang af laten weten in de strijd
Want de dood…
Morgen is iedere nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.023 Laat de nacht in het verleden
Morgen is er weer een nacht
Iedere nacht zie ik
een duizend mensen
Allen komen op me af gelopen,
komen mij mijn dood toewensen
Morgen is er weer een morgen
En elke morgen wens ik
een duizend dingen
Maar het meeste wens ik toch
dat ´t licht mijn dromen zal verdringen…
Scheuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.449 Geboren zou ik niet meer zijn dan
de schaduw die ik ben
in de woorden die scheuren
omdat ze overwinnen wat de stilte
nooit
zal kunnen baren
als
de liefde
voor de dood
mij slechts
eenzaamheid
schenkt.…
SLOTAKKOORD
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
2.351 Als je van te voren
zou weten
dat je leven ophoudt
door een moord
zou je dan nog een
leven hebben
als het eindigt
met zo'n slotakkoord
Wat gaat er in je om
als je een jongen
van zeventien jaren
ziet staan met een pistool
denk je dan:
Nu gaat hij schieten
hij schiet echt
die halve zool
Is dat het laatste
wat je kunt denken…
de grote winter pacificatie
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.154 in het winterbos
het laatste pak bladeren
op elkaar geplakt…
midden in het leven zijn wij door de dood omvangen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.964 media vita in morte sumus
gekraakt de allerlaatste roos die rood
op geel de ijsselstenen muur besloeg
de nacht zo streng en bitter van de dood
verwoestte weer wie tijd van leven vroeg
ik voel de oude worm hardnekkig knagen
ik voel hoe krom en slom hier gangen boort
die doorgedrongen tot de liefste lagen
gestaag verteert wat nog aan…
Oude gevouwen handen
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
2.297 Van een geheugen
Van duizend boeken
En levensvuur voor twee
Dat zijn jouw handen waarmee je alles hebt gegeven
Daarmee omsluit je de dood en het hele leven…
Pijnloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.290 Ze slaat haar ogen neer
overspoeld met verdriet
ze twijfelt nu niet meer
leven en dood staan quitte
Ze gaat zich overgeven
aan de hemelse pracht
naar het oneindige zweven
waar ze wordt verwacht
Ze kijkt niet meer om
niemand die om haar treurt
straks slaat de grote trom
en is het pijnloos gebeurd...…
Dag Guusje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.737 is er wel leven na de dood
al wordt dat eerst een hoop verdriet sussen
de ontstane leegte is onmetelijk groot
en die roos ligt voor altijd op haar kussen…
Verlossing
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
2.984 Strijden heeft geen zin meer
Je gevecht eindigt vandaag
Als vrienden nemen we afscheid
Leeggestreden lig je nu in afwachting
Van het moment van verlichting
Strijden heeft geen zin meer
Je leven is bijna gesmolten
Totdat de dood het overneemt
Langzaam versluieren je ogen
Je gaat naar de oevers van rust
Strijden hoeft niet meer
Je lichaam…
mijn laatste stap
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
2.263 het is de laatste regel
waarop ik loop
aan het einde wacht ik
even
dan stap ik op
naar het andere blad
met onbeschreven regels
onzichtbaar
in donker licht…
Ommekeer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.862 Er zijn nog steeds geen dagen
dat ik niet meer met je spreek
nog altijd dwaze vragen
waarom jij toen bezweek
Het landschap wordt wel lichter
nu zacht de tijd verstrijkt
ben nu een and’re dichter
vreemd hoe een dood verrijkt
De waarde van materie
vermindert elke dag
vooral nu ik veel meer zie
in elke blijde lach.…
Jouw naam
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
2.948 De stilte is nog vol van jou
schreeuwt ons heftig tegemoet
in de leegte die jij achterliet
en in het schrijnen van ’t verdriet
dat zich met pijnlijk missen voedt
en ik...pak machteloos mijn pen
kras zolang mijn vingers gaan
jouw naam op vellen wit papier
want dan ben je tenminste hier
bij ons...in dit bestaan
hulploos kijk ik wat er gebeurt…
Thuis gekomen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.429 Er was geen stervensangst, geen pijn.
God heeft hem zomaar weggenomen.
Zijn engelen zijn stil gekomen,
geen groet geen afscheid mocht er zijn.
Nu staan we bij zijn planken woning
zien voor 't laatst zijn lief gezicht,
waarop een glans van vreugde ligt
omdat hij "zomaar" Thuis mocht komen.…
Weg in het niets...
hartenkreet
4.7 met 21 stemmen
2.763 Ik sluit zacht mijn ogen,
en denk sterk aan jou.
Ik zie je verschijnen,
een heel sterke vrouw.
Ik kan gewoon niet geloven,
dat jij niet meer leeft.
En dat ik een kind ben,
dat geen moeder meer heeft.
Gesloopt door die ziekte,
verwoest en verrot.
Ook jij kon niet winnen,
ook jij ging kapot!
Niet langer meer praten,
of lachen om iets…
Sneeuwklokje
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
3.118 Schuchter werkt het prille groen
vanuit brekend zand naar ’t licht
waar het leven tot in volheid knopt
als serene schoonheid zich ontpopt
dat zich ned’rig naar d’ aarde richt
haar pracht buigt zwaar de ranke steel
en teer bloemt zij haar blad'ren wijd
die puur van kleur het hart ontbloten
wit/groen gerokt; de kern omsloten..
zaden voor ‘…
Ooit, mijn Engeltje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.198 Omdat het spreken nog altijd pijn doet
Morgen, ons Engeltje…
Net zoals de dag van vandaag, ook morgen
Zullen je groene oogjes en je onschuldige lach
Ons, vanonder je gekaalde hoofd, aankijken
En wij zullen vieren… stilletjes je geboortedag
Morgen, ons Engeltje…
Aan alles komt een einde
Dus ook… aan gemis
Als het ons bij jou brengt
Is de dood…