8623 resultaten.
te vroeg
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
733 haar voorkomen zo gracieus
tederroze het gelaat
zachtgroen de stralende ogen,
opwaaiend, speels, het gouden haar
maar het was haar oprechte ziel,
vol medeleven, die mij deed smelten
haar glimlach als de dageraad
stal mijn hart, die zomerdag
eenzaam in opgewekte menigten
is het gevlucht, m'n hart
ver weg, op zoek naar
die vergane tijd…
zonder haar
hartenkreet
3.9 met 39 stemmen
1.721 Genezing voor die eenzaamheid.
Zal dit gevoel weg gaan...?…
dranklied
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
2.518 laten we de eenzaamheid delen
als een fles goede wijn uit de Elzas
jij geeft de voorkeur aan witte
mij maakt het met jou niet uit
je mag triest naar me opkijken
dan grimas ik wel terug wij
jij en ik hebben het getroffen
wij hebben tenminste nog elkaar
nemen nog een beetje meer op
de gewone vraag van de handelaar
of het een onsje meer mag…
Een bron van inspiratie
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.319 ik vind haar overal in terug
in de uitdrukking op mijn gezicht
in de woorden die ik dicht
Overal laat zij zich zien
nergens ben ik alleen
zij is in ieder teder gebaar
ieder liefdeslied gaat over haar
De magie die zij uitstraalt
voelt goed aan
brengt haar
steeds dichterbij
maar die ene kus zou haar
volledig doen belanden
in de eenzame…
Gloed
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.469 De ochtendbries verwaait
de eenzaamheid
van de nacht
die je het gevoel geeft
verdwaald te zijn
in het dichte woud
buiten jezelf
waar krachten
strijden met je hart
het ochtendgloren
betovert de stilte
van de vroege ochtend
geeft inzicht in de passie
die op een dag
je hart doordringt
om eeuwig
te blijven
branden
een…
leven
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
749 genagelde handen
verkrampt op het ruwe hout
totale eenzaamheid
roepend in het duister
een bang kind
verlaten door god en mens
voor de nacht valt
maken ze hem los
na een dag van spot
en diepe pijn
de balsem geurt
handen zijn gevouwen
het leven ter aarde besteld
zal eeuwig vrucht dragen…
Sporen
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
835 Verkleurd blad
vochtig groen mos
talloos gesponnen webben
en
in grauwgroen uitgewoekerd graspad
een diepgetrokken
glad glanzend modderspoor
doorgelopen over verhard pad
en
in een smalle net uitgebaggerde
rechte sloot
zwemt een eenzame woerd
onwennig rond
sporen van vertrokken zomer
-van een nieuwe herfst!…
Gevaarlijke bekoring
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
494 Ik ben wie ik ben
dat wil ik nog zeggen
nu mijn vrienden zijn verdwenen
trek ik mij terug
in de gevaarlijke bekoring
van een emotieloze natuur
met een laatste peuk in mijn handen
toog ik mij naar de spiegel
om mijn ego te ontwaren
in diepere sobere kilte
ontvloeit mijn zaad
eenzaam uit mijn gedachten
in dit festijn van leegte
weet mijn…
Sara
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
917 ze kleurde al dat somber was
troostte, verwarmde, maakte blij
liep samen met mij ‘uit de pas’
vertrouwde blind en hield van mij
en het was zeker wederzijds
‘k hield van die lieve oude schat
loop nu de eenzaamheid voorbij
voortaan alleen ‘ons dagelijks pad’
opgedragen aan Sara de hond
juli 2009 © JS…
Veld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
498 hij overzag het veld
vanaf zijn schimmel
zag niets van belang
voor een gezonde man
twee mannen
samen
tja
twee vrouwen
komt voor
zijn vraag was
welke man hoort
bij welke vrouw
of andersom
maar dat bleef onbekend
hij was slechts de eenzame ruiter
op zijn paard van fatsoen
hinkend naar
naar de einder
van een doodsaai leven…
Nachtelijk gefluister
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
573 passie, hartstocht
liefde lust
de fluister
van de nacht
zindert ervan
maar ook tranen
van eenzaamheid
van pijn
van het niet willen of kunnen
aanvaarden
van radeloosheid
hangen wolkenzwaar
achter elke stralende ster
stroomt een rivier
van zilt en droef gemis
het maanlicht verzacht
waar de wind
aan het fluisteren is
zoveel gevoelens…
WINDSTILTE
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
561 Voortgestuwde wolken
Nooit een windstille dag
Scheren over de kale vlakte
Naar denkbeeldige hoogte
Om te eindigen in een tranendal
Keer op keer
Vraag me niet waarom
Het stellen is de oorzaak
De waaghalzen lijden
Zoekend naar windstilte
Eenzaam onder tegenwind
Alleen zijn leidt
Naar de windstilte
Daar waar het zaaien
Gedaan moet…
Vriendschap.
hartenkreet
3.8 met 37 stemmen
5.114 Ben je soms eenzaam?
Kom dan bij mij
en speel dan samen,
een spelletje met mij.
Ben je gelukkig?
Blijf dicht bij mij,
want het geluk wil ik ook met je delen,
delen is vrij.…
Verleden.
hartenkreet
3.2 met 20 stemmen
1.800 Waar eerst het verleden
een hoofdrol speelde
trok jij een streep
door het donker
het lijkt net of de dood
door jou werd verdreven
zomaar ergens tussen
tijd en ruimte
waar mijn gedachten
ook heengaan
ik verdwijn niet meer
op de golven van eenzaamheid
jouw ogen brachten mij terug
_in een stralende diepe rust_…
Stil en niks
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
977 Stil en niks
Gedachten gaan
Wil het niet maar het komt eraan
Gedachten die niet zijn te stoppen
Over eenzaam verdriet en pijn
Hou op en stop en laat me zijn
Over hoe wat en vooral waarom
Mijn stilte is weg gevuld met veel
Toe laat me los en laat me heel
Stil en niks
Gedachten gaan
Wees stil….stil…..stil.....stil….…
Dit leven
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
693 Woorden dansen
als vervreemde metaforen
wiegen eenzaam stilte
onder stadse avondregen
ritme zoekend
in waarde wegen
beelden van verzonnen vakantie
kraanvogels in het witte zand
avondzon en blonde stranden
misschien dat je terugkomt
in ‘t nog niet geschreven boek
maar vooralsnog
ben je verder weg dan toen
en alsmaar dieper in dit…
ik mis je
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
689 flarden grijze mist
dwalend, soms zwart
versperren de weg
naar herkenning
woorden, zijn leeg
vormen geen stroom
kabbelen weg
naar vroeger
de uitgestoken hand
zweeft doelloos
blijft steken als een
wapperend blad
kijken, en niets zien
luisteren, en niet
gehoord worden
maken de dagen
tot ongekende
eenzaamheid.…
Stem
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
516 Stilte van woorden die veranderen
en terugkeren
in beloftes
die ik met dromen vul
wanneer jij me vraagt
wat ik wil vinden
in de nacht
die ons laat verdwalen
met echo's en
de liefde die alles kleurt
en tekent wat we aanraken
en weer zullen verliezen
wanneer we ontwaken en alleen
onze eigen
eenzame stem
terugvinden…
bezinnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
597 met geur van zachte handen
komt eenzaamheid alsnog naar binnen
rakelt verdwaald verhalen op
vanuit een veelbesproken tijd
terwijl ik me had voorgenomen
mij op mijn woorden te bezinnen
het zwijgen toe te laten
als in de nacht een stil besluit
jij leerde mij dat kracht
kan liggen in 't niet benoemen
maar laat me nu dan nog ontdekken
hoe…
ruimte
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
723 Het verdriet van de liefde,
in eenzaamheid en in stilte.
Koesterend de vrijheid middels het niet dwingbare.
Zoekend naar antwoorden op onmogelijk beantwoordbare vragen.
De controle remt het onverwachte.
Het onverwachte geeft plotselinge ruimte.
Het verlangen daarna maakt strijdbaar
en maakt het moeilijkste te dragen.…
Warm en koud
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
882 Stilte die niets vraagt
of bedwingt dat niet kan dwalen in eenzaamheid
of gevonden geluk
van een man die zijn koude herinneringen aan de vroege dood
van zijn laatste liefde
vergeten wil,
zolang de warmte
van zijn gedroomde nacht
hem slechts de wens om weer
te ontwaken als een vertrouwde doodgraver
ontneemt.…
Akkerliefde
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
975 Het bleef bij eenzaam lokken,
op hun onderstel van stokken,
tussen welig tierend graan.
Latrelatie in de bloei
gesmoord door granen in de groei,
is de liefde stukgegaan.…
Toonloos vertellen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Ogen waarin de glans
Ontbreekt, haren
Dof van eenzaamheid
Sprankeling die al
Lang verloren ging aan
Oceanen van verdriet
Open blik die levens
Lang gesloten is
Leven gesloten ingericht
En stem die alle
Leven kwijt is
En als hij iets
Te zeggen heeft komt
Hij niet verder dan
Toonloos vertellen -
Toon van oneindige
Vergankelijkheid…
Dwaalritme van de halve maan
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
609 De halve maan dwaalt
eenzaam over zomervelden
zwerft in stilte
over onstuimige zee
onze meest mooie dromen
moeten het deze nacht
in bewondering ontgelden
en met die teloorgang
gaat alle schoonheid
in dat trieste ritme mee
naar een nieuw woordloos bestaan
een glorievolle letterloze waan
dwaalritme van de halve maan.…
MET STILLE TROM
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
517 Eens het donker is en koud
doet de stilte mij vaak pijn
Dan voel ik mij ineens oud
te moe om eenzaam te zijn
Als er stilte rond mij glijdt
lijkt de aarde zonder glans
In mij woedt dan een strijd
dan ziet de dood zijn kans
Eens ‘t eind voor mij staat
dan zie ik nog eenmaal om
Naar het goed en ’t kwaad
om te gaan met stille trom…
NA ZIJN DOOD
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
544 Bruusk weggevaagd haar
Fundament
Eenzaam in de krater leek ze
Kafka’s Kever, weerloos op
Zijn rug
De laatste eisprong ver voorbij
Restten haar huidhonger en dood
Hij had het zo beter gevonden
Zijn besluit stond immers vast
Te vaak zijn schild bekogeld met
Hard fruit…
Bladgeritsel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 Eenzaam gekozen
vogel vlucht weg.
Verschrikt door het donker
verstikt in zijn heg.
Naar boven! Naar boven!
Al vliegend voorbij
zichzelf in het heden
en scheerlings langs mij.
Gevleugeld gefladder,
geruisloos gezoem.…
Valentijn anders
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
815 je greep bloedt in mijn schouder
onder jouw weidse veren
balancerend
even nog die warmte in een scherpe groet
ik heb je diepe vrijheidsdrift verstaan
de ongebonden eenzaamheid begrepen
tussen regels door geweten dat liefde
ook betekent
los te laten
door te gaan
14-02-2016
*Voor H. Mac Donald en T.H. White…
In de verte....
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
564 In de verte
zie ik een licht
Ik ren er naartoe
maar ben net te laat
Het licht vervaagt
in de duisternis
Ik voel mij
machteloos
klein
en
eenzaam
Stemmen waar ik
overdag niet naar luister
Achtervolgen mij
in mijn dromen
Ik probeer rust te vinden
maar word steeds gestoord
door een achtervolgingsproces
van geluiden
Slapen…
Vervreemding
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
464 Vervreemding
is verwildering
woeste, nachtelijke ademtocht
je hebt haar lief
slechts in gedachten
onveranderde momenten
in toekomst
waar nieuwe dromen
slapen
komt ze terug
verschijnt ze
als nieuwe vervreemding
op een dag na een nacht
neemt ze eenzaamheid mee
in gevulde boodschappentassen
vervoert ze onbeschermde illusies
naar…