9250 resultaten.
Nachtbraker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 Oh begin van de nacht
Ik heb op je gewacht
Laat de dag nu beginnen
Laat mij de duisternis beminnen
Een tijd van rust
De telefoon blijft stil
Velen in slaap gesust
En ik die niet wil
Ontvlucht de realiteit
Morgen heb ik weer spijt
Na het verstrijken van de tijd
Weer ben ik verleid
Om tot het gaatje te gaan
Zie de zon aan…
Nazomeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
640 oh mocht het leven altijd geuren
naar mahonia en zoete wijn
zo zittend in de zonneschijn
ik zou nooit meer ergens over zeuren
wat chips muziek en een goed boek
twee wespen die mij totaal niet storen
ik kom tot rust voel mij als herboren
voor eventjes geen moederkloek
de klok tikt verder op weg naar vier
dan druppelt iedereen naar binnen…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je liefde af te geven
want God was tevreden
over je bewogen leven
lieve opa, rust…
Zondagse rustpunten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
505 En worden aan ons
op zondag in alle zorgvuldigheid
en rust geopenbaard. Het zijn die
cadeaus die ons tot een menszijn
dwingen. Veelal te lang onbereikbaar
in ons hart bewaard.…
Pelgrim, je ging op pad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
540 De eerste stappen zijn gezet
daar waar vrijheid
en rust samenkomen
in een ander bewustzijn.
Waar je gaat Na denken
zonder Vooruit te denken
waar dankbaarheid ontspringt
als een bron zuiver water
de weg vindt, vind jij het pad.…
Als
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Als mijn vrouwelijkheid kon praten
na een nacht niet met rust gelaten
dan zei ze, wat is het toch druk geweest
heb je veel binnengelaten,
vroeg ze, hoe mat je de maten,
heb je me uitprobeerd en gefeest,
als ze kon zingen,
zong ze een schitterend lied
over een heerlijk gebied,
er zacht binnendringen,
meedingen, omringen,
als ze zou dromen…
Wintertijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 ik neem ‘n boek dat ik lang geleden eens kocht
om mijn dag in rust en schoonheid af te sluiten.
’t is wintertijd! De deuren gaan vroeg op slot!
en gordijntjes dicht als ’t vriest achter de ruiten.…
Ook in je stem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 je scherpte aan
het glad en rond
bleef steeds meer staan
ook in je stem
liet jij de hoge
tonen iets meer vrij
je gebaarde sneller
in vaak ongedurig zijn
jouw haast voelde niet fijn
tot jij mij sneed
met je onzekerheid
wij waren samen kwijt
toch zijn wij
teruggegaan op zoek
naar waar het is ontstaan
de omslag waarin rust
door…
Erflater
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
526 heb respect
voor de
notaris
gewis
mensen emotioneel
binnenkomend wat
staat ons
te wachten
de overledene
rust in
ieder geval
zacht
enorme spanning
het staat
op ieders
gezicht te
lezen hij/zij
heeft toch
hopelijk aan
mij gedacht
de notariszak
wordt geopend
in dit
kantoor is
intense stilte
ontstaan
het voorlezen
van…
De verpakking
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
568 Op elke actie rust eens
de slijt.
Zo'n maatpak omspant het leven.
Verwarmt en beschermt een kloppende
hart. In het centrum van het leven
geeft het de standing niet te mooi
maar toch voor een ieder heel apart.…
omzomen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
530 bevrijd gaan en staan
of verwaaien met ruisend blad
hier vinden hersenhelften elkaar
strijkt licht elke schaduw glad
reiken zintuigen tot de evenaar
op 'n pad dat nergens naar gaat
tel ik gaandeweg mijn bomen
die zijn zich van geen tijd bewust
van alles dat uit absentie bestaat
hun diepte geworteld in dromen
geurig hout en eeuwenoude rust…
Smartphones
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
473 Ogen rusten koortsachtig,
geen oog meer voor de medemens.
Bereikbaar zijn is een grote
zegen, maar het verlangen tot
menselijke verbondenheid blijft
toch onze echte wens.…
Vaders armen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
763 gaven veiligheid en warmte
troostten bij verdriet
vertelden zwijgend veel
in vaders armen
voelde ik me altijd kind
ook toen de tijd
dat anders wist
maar
geborgen in zijn armen
zal ik nooit meer zijn
nu hij veel verder is
dan het bereik
want
vaders armen waren moe
het gewicht van levensjaren
werd teveel
mijn vader was aan rusten…
Genezen?
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
610 En zal niet eerder rusten,
voor hij ze heeft afgeslacht.
Maar wij kunnen hem genezen,
voor een terugkeer in de maatschappij.
Echt het kan, het is bewezen,
dus laten wij hem straks weer vrij.
En keer op keer worden wij bedrogen,
onze crimineel zo manipulatief.
Hoe groot het onvermogen,
van deskundigen, zo verschrikkelijk naïef.…
Zonder inspiratie...
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
766 Heel eigenzinnig liet ze me verstaan
dat ik haar af en toe met rust moet laten.
Ik smeekte haar, maar nee, het mocht niet baten,
ze vond dat ik 't gemis maar moest doorstaan.
Wie weet is het met 't dichten wel gedaan
nu zij me geen ideeën aan kan praten.…
Sneeuw
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
624 Op zijn weg in vrije val
dwarrelt daar een ijskristal
samen vormen zij een vlok
toen de wind hen samentrok
Vlokkenspel dat binnentreedt
vormen straks het witte kleed
kinderen met een hoop geschreeuw
spelen buiten in de sneeuw
Aarde ligt in ’t witte bed
om me heen een silhouet
van bomen in serene rust
dieren zijn in slaap gesust
Op…
Einder
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
791 Het spoor leek eindeloos door te lopen
zelfs voorbij de horizon
we konden hem lang volgen
maar plots was daar het einde
toch besloot hij verder te gaan
langs de rand en daar voorbij
in het duister voorbij de einder
konden we hem niet meer voelen
op die tijd op die plaats
daar vond hij rust
daar was weer licht
wij konden dat niet zien…
Waardering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
834 (die soms welverdiende en te lang uitblijvende
van een kind voor z’n ouders of andersom)
Waardering moet soms rijpen
als een druif aan z’n struik
De zon moet haar met
licht en warmte bestrijken
Dan in vaten liggen gisten
Rust het daar voorlopig uit
En dan na jaren van beklijven
proeven we wat we nog niet wisten
en niet zagen
Verblind…
Van sex tot sextig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.813 Een drang
die niet met het ouder
worden rust.
Mannen en vrouwen
het trekt elkaar aan.
Zodra de eros ontwaakt
ziet men de andere sexe
staan.
De sexuele tombola
van het aantrekken
en het platonisch beminnen.
Ontwaakt bij het jonge kind
en zal ook de nestor nog
wel zinnen.
De drijvende driften soms
innig bewaard.…
treinrit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Ik rijd door de brede vleugelslag
van de akkers die versnellen
als licht geveerde velden
in de lijn met de trein
de voren op het land zijn lange
slagpennen rulle veren het zand
bomen verglijden als hoog geplante
twijgen om licht aan te rijgen
mijn hoofd rust op een kussen van glas
ik ben me van geen kwaad bewust
zowel achter als voor…
Onze vruchtbare zaterdag.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
598 Maar weet je: goedkope stroom in ‘t weekend
dan kun je veel beter dit soort acties doen,
Je hebt een week, om uit te rusten!…
Vergeten.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
888 Ik ben zo bang, te vergeten
te verdwalen of zoek te raken
maar weten dat je me zoeken zult
brengt me rust, dus heb geduld!
Maak me rustig als dat moet
niet alles gaat dan immers goed?
Maar met hulp en liefde ja ook dat
komen we er samen wel toch, schat.…
Avond mijmering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 De zon trekt zich terug, de avondwind wakkert aan,
gele en paarse krokussen worden met rust gelaten,
het wel of niet aanwezig zijn van hommels en bijen
hebben zij voor mijn gevoel nog niet in de gaten.
Ik geniet na, mijmer over het gloren en het carillon.
Ik mijmer hoe de dag zo heel vredig begon.…
Zij droomt muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht
zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven
hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis
zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes…
eeuwig is de oogst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 ik denk niet aan jou
liggend in natte klei
op een verlaten kerkhof
ik zie jou lopen
op het pad daarlangs
tussen de populieren
op weg ben jij
naar het station
dat naar de overkant voert
een zomerse dag ooit
ontmoet jij mij daar
om mij weer te omarmen
ik denk aan jou
over een landtong lopend
vol rust in herinnering
ik zie ons…
vier de teugels van geluk - van harte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 het geluk met de jaren
brengt in losse deeltjes
het leven dat wij vieren
met momenten van rust en vrede
met brokjes ook van verdriet
de manier daarvoor te betalen
is het beste genieten
intens aandacht hebben
voor het iets en het niets
om van te houden om van te hopen
het geluk weet je
de weelde van voorspoed
van bof en welbehagen…
De eerste mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 zacht vluchten
dromen voor mij uit
ik hoed ze als
makke schapen
de wolletjes maken
nauwelijks geluid
ze lichten op
in ondergaande zon
hun vachten kleuren
fragmenten uit
delen van de dag toen
zon nog warmte had
nu ademen zij
wolkjes lucht waarin
fantasie creaturen op
de vlucht doet slaan
en dieren rusten gaan
in hun eerste slaap…
Water als ijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
409 niet meer
pas toen de
vroegste ochtenddauw
water minutieus deelde
zag ik het zonneblauw
begonnen handen
aan het kleurpalet dat
luchten weerkaatsten in
rimpelen beweging maakten
waar het leven
langzaam minder
helder werd door het
vertroebelen met emoties
pas na een lange
dag vol stress en haast
heeft water eindelijk
weer rust…
Voor Martin
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
825 Dus ook jij hebt nu ons aards bestaan verlaten
Het bericht kwam onverwacht verdrietig aan
Maar ieder mens gaat, dus ook jij
Want hoe kon ik denken dat jij de dans zou ontspringen
Juist jij
Had mogen blijven
Om deze planeet iedere dag wat mooier te kleuren
En dat heb je ook gedaan
In je onvergetelijke mooie bestaan
Rust nu zacht…
Draaicirkel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
665 Je kent de wet van kindsbeen aan
in speeltuin of de kermis zweef,
ook tolde je met armen wijd op eigen kracht
verloor het evenwicht en landde hard,
want dat orgaan is op zijn rust gesteld
maar even was je zelf het middelpunt met
vliedende kracht, helaas niet ván de aarde.…