18195 resultaten.
Het gouden zwijgen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Het is licht ontwaken
in mijn slaap
raap bereid me
de runen van het pad
dat de leegte me
zal weerspreken
in het vaderhuis
het kruis sinds de verbanning
ben jij de koningin
zing verse hartenkreten
als mistige hoorn en
toorn in het netdichten
met de stille twijgen
in herfstlicht is het goud
te zwijgen.…
Ik zie haast niets...
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
619 Hoe graag wil ik
voor even in het licht
gaan wonen
en dankbaar zijn
om ogen die heel gauw
weer kunnen kijken.
Vijf dagen na een dubbele oogoperatie...…
Oktober(2)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
645 terwijl de maand langzaam vordert
voelt men de oktoberwind steeds harder
de winter schuilt reeds in de avond
de lucht barst van de kou
een langzaam landschap vult zich
met de humusgeur van bladeren en twijgen
over het vage zicht van vormeloze dagen
valt nog wat sporadisch licht…
Partnerlief
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
809 Zij pakt de dingen in zacht papier
vanwege breekbaarheid en houdbaarheid
zij wil schoonheid bewaren
Vermoeden dat niets blijft en vloeibaarheid
naar vastigheid verlangt als magma
om ook eens het licht te zien
Zij laat zich merken in haar strelen
met vinger, mond en voet en eigenlijk
met elk gevoelig plekje van haar zijn…
Wolkenpartijen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
601 De wolken schuiven
verder door het blauw
maar dan schuift
de hemel dicht
en wordt het donker
Maar toch wordt het
hierna weer licht!…
memorabel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de eerste steen
het eerste licht
de schemering
het duister
we vergeten snel
omdat het moet
zijn het nu blauwe
bruine of groene ogen
ontwaken
sluimeren
in eeuwigheid
aan de horizon
gloort een regenboog
geurig in kleurrijkheid
bereikbaar met open handen
op blote voeten
zoals het was…
dag liefde
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
768 zoals tijd
in het licht
vervliegt
zoals liefde
verschijnt
in het maanschijnsel
van de tijd
zie ik in het oog
van de regen
een zonneboog
vol geur
ruik ik
de regen
vol warmte
voel ik
de zon
regen en zon
breng mij terug
waar ik begon…
Onbevlekt
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
618 Ik zong mee
om zijn volgelingen weg te jagen
en
de schaduw van het beest
veranderde in het licht.
De gezichtloze verschijning
begroef ik
onder de heuvel van een onbevlekte droom.…
Het teer filigraan
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
566 het glas was gebroken
van iedere vorm
die ik had gegoten
gepolijst en geslepen
nu bruutweg gekloofd
de volmaakte facetten vergeten
het teer filigraan
in bewerking en setting
mocht niet langer bestaan
mijn glas brak in unieke
kleuren het licht maar is
door barbaren ten onder gegaan…
Angst
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
768 Maar als angst
haar vruchten blijft dragen
in het licht van de dagen
die zijn geweest
zal in de greep blijven
van haar triomftocht.
Ze zal zeggen:
‘laat mij het lied
maar zingen van pijn,
smart en onpeilbare droefheid’…
Volle Maan
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
457 Ongekend, dit zilveren licht.
Door het nachtelijk duister
klinkt een helder bericht,
zacht als flauwe fluister.
Maan en aarde zijn verbonden
in een eeuwigdurende wals.
Als planeten praten konden
reikte Moeder Aarde haar hals:
“Leve de Maan die niet voor de duisternis zwicht.”…
In mijn hart
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
635 In mijn hart, schreef ik verhalen
hoorde er ook mooie melodieën
als het licht me weer verwarmde.
In mijn hart zweefden akkoorden
ze dansten van vreugde, maar bij
het verdriet verstilden alle klanken.
In mijn hart klinkt nu een lied
vol met warme zachte tonen,
samenspel van het gelukkig zijn.…
Bestaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
594 In schaduw van mijn gevoel
straalt het licht van de maan.
Waar de uren in minuten
weg tikken naar eeuwigheid.
Besef ik dit is leven het is
een deel van mijn bestaan.…
Onbesloten
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
764 Met een afkeurende blik kijk je me aan
Wanneer ik je
Op je fouten wijs
Zachtjes streel je toch mijn hand
Wanneer ik ze
Over je heen laat gaan
Je ze laat weerstaan
Mezelf van je bestaan
verzekerend
Met een lichte duw en een lieve zoen
Ik heb je nooit werkelijk achterlaten
Zoals ik dat had moeten doen…
Flamingo's
gedicht
3.5 met 13 stemmen
7.813 Ze zijn er bijna niet
zoals heel slanke vrouwen
na heel licht verdriet.
Met hun poten als met een dun pincet
pikken ze preuts hun tenen
uit het water op, o, ze
zijn zo roze
als de gedachten van een maniërist.
Ze zijn vraagtekens achter al ons weten
en zo fraai dat we even
niet meer om een antwoord geven.…
Mysterieus
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Onder een deken van leugens
houdt de (ware) toedracht zich verborgen
zelfs de maan krijgt er geen vat op
ondanks haar sprekende verschijning
speels licht zij een tipje van de sluier op
doch niet te veel, blijft mystiek de voertaal
en straalt op haar mooist wanneer zij
hen in ultieme vervoering kan brengen…
ademtocht
hartenkreet
4.2 met 15 stemmen
864 Tussen ademtochten door
vloeit het licht
van de ochtend.
Omarmt de wind
mijn huid.
Als ik m'n ogen even sluit
voel ik je lippen
op de mijne,
hoor ik beloften zoet.
Je gedroomde aanwezigheid
wordt bijna tastbaar.
De ademtochten...
Ze snellen voort,
worden een verleden.…
Scheiding der geesten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
422 In het licht van het korte bestaan,
op de splitsing van wegen,
zo tegen het late uur,
moet ik kiezen waarheen te gaan.
Ik wil niet vertrouwen op de tast,
niet in getallen verloren gaan,
me niet binden zonder uitweg.
Tot mijn ogen er scheel van staan.…
los laten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.264 er ging een vogel weg
zijn vleugels ruisten zacht
in hun afscheid klonk de roep
van rust
nu leven wegvloog door zijn open raam
schijnt licht vanaf de achterkant
nooit meer vrolijk
lijkt het
uit zijn naam
verschijnt de eerste lente
in een tere bloem…
GROEI
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
827 Onder sneeuw en ijs verborgen
ligt de kiem voor de kracht van morgen
in het voorjaar zal alles weer groeien
opnieuw zal het mijn ogen boeien
Zo komen gaande het leven
verborgen talenten in zicht
de warmte zal de groei weer geven
vensters open, op weg naar het licht…
Terug in de tijd
snelsonnet
3.8 met 14 stemmen
1.190 'Neutrino's reizen sneller dan het licht'
Dat nieuws van CERN blijkt toch een bakerpraatje
De meting werd verstoord door een los draadje
Het tijdreis-perspectief raakt weer uit zicht
Maar Marcel kan zich als expert ontpoppen:
Zijn 'message from the future' bleek te kloppen…
Mijn wilde bloem
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
644 zij zijn gekweekt
om trots en schoonheid
uit te stralen
langstelig met
bloem en blad
in alle vorm en grootte
een plaatje voor het ogenblik
maar gaat daarna vervelen
zij zijn er met zo velen
ik wil jou
mijn wilde bloem
waarin het leven zichtbaar is
als worsteling
van licht en kleur
gekroond met overwinningsgeur…
Niemand kan jou helpen,
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 want iedereen die dat zou kunnen
heeft geen tijd, behoeft zelf hulp
Jij geboren in de gore goot,
die zoveel zelf verwierf
en anderen alles gaf,
staat opnieuw met lege handen,
zo klauwend naar het licht,
zo alleen in ’t peilloos donker,
zonder echo van een ander -
erbarmen wacht je na de dood…
Legde in groen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
608 het jonge blad
nam licht van de zon
legde in groen
het mozaïek van de lente
knoppen gesneden
in een variatie aan kleur
prematuur nog de geur
wachtend op warmte van heden
met een explosie
van schoonheid bloesemt
het land weer zijn dromen
in een schitterend reiken naar zomer…
In ochtendrood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 onhoorbaar
schudt de nacht
stukjes donker van de snaren
als het eerste licht
de schaduwen doet trillen
in aanzet voor het zonconcert
gelijkgestemd
in ochtendrood legt
de nieuwe dag haar uren bloot
ontwakend waaiert wind
de klanken rond van
deze schitterende morgenstond…
Bogen van hoop
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
487 Waar wolken treuren
in egale grauwheid
huilend tranen storten
als een lijdend
somber verdriet
troosteloos de einder
tot vaagheid verschiet
en de wereld
zoekt naar warmte
straalt toch licht
van de zon
in kleurrijke bogen
op donker verleden
hoop voor toekomst.…
Tovenaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
785 Als ik een goede tovenaar was,
liet ik de zon het Licht
over de Aarde brengen.
Ik zou een beschermende rol
willen vervullen,
wanneer het Juiste, het Goede overwint.
Ik zou de zon weer laten ondergaan
en wij zouden ernaar kijken,
wij zouden samen staan.…
Heerlijk high zweven (verkiezingen 2012)
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
646 Hoe heerlijk high voel ik me nu nog zweven,
zo licht in 't hoofd, zo stoned, zelfs zonder wiet
van zo veel beloften in de lach schiet,
al ga ik van de "trip" nu echt wel beven.
Kruis ik morgen op het biljet iets aan,
zie ik mij weer vier jaar in de kou staan.…
Ken je mij
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
599 ken je mij
wie ken je dan
zij die glimlacht
niet om te maskeren
maar om een draai te geven
aan 't leven dat zoveel drieten kent
waar zij zich niet door laat lijden noch verleiden
tot het absorberen van, verkiest zij het licht
dat zij met beide armen omhelst
het zo haar eigen maakt
vraagt zij zich af
ken je mij…
ten tekel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
772 niet het blauwe boven wit
of het grauwe onder groen
niet de vis die boven zit
of de steel onder een bloem
niet de flinter van een spicht
of de donder van de dag
niet het donkere van licht
of de glitter van uw lach
niet het kromme van de krakel
of het krikken van de krekel
niet de tenten van tentakel
of de hik verstappende hekel…