36198 resultaten.
ze dronken hun lied
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
913 ik hoorde vanmorgen
het vogelconcert
heb even mijn bril afgezet
zag ineens hun geluiden
uit bolletjes zwart
veerden tonen die
wipten uit bomen
in een gezamenlijk bad
ze dronken hun lied
spetterden rond met
muziek in het licht van
de zon die dit alles begon
zij regisseert ook de koren
die uit de nacht zijn geboren
nog is de mens…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.138 De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…
Straatmadeliefje
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
1.088 met een ongekende elegantie
floreert zij
tussen het onkruid van de straat
glimlacht schalks
naar de volgende kikker op het witte paard
dromend dat ooit
de zon zal schijnen in dit beloofde land
en niet slechts de maan
die haar slavin maakt van de nacht
hopend dat wanneer
het eindelijk morgen wordt
ze deze rode schaduw van zich kan…
verlangen (2)
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
2.145 brandend verlangen
smeulende onrust
dampende woorden
vurige strijd
heet is de adem
van kokende sappen
warm in handen
bevroren in tijd
geef mij de zomer
de zon en de stranden
de zwoele verliefdheid
van twintig jaar jong
zand kruipend plakkend
op schurende lijven
parels van zweet
als eeuwige bron…
Noorderzon
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.325 De zon breekt door
Wanneer jij lacht
De wind draagt voor
Jouw woorden; zacht
Een wolk laat tranen
Om jouw verdriet
De maan ziet toe
Op hoe jij rust
De zee sust
Ruisend jou in slaap
De nacht raapt op
Wat jij vergat
En achterlaat
Dat fluistert ochtendstond
En morgenwind
Als ik je niet meer vinden
Kan…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
646 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
spin garen bij gevaren
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
864 een penseel
met zacht fluweel
van ochtendlicht
druppels dauw
in kristallijne vormen
spinnen in hun web
een prooi is vastgelegd
de trekdraad is ontzet
wordt opgeborgen
een natte veeg
het dode beest
is feest voor morgen
onder handen
drogen draden
schijnt de zon herstel
spin garen bij
gevaren, spanning
schildert zich heel…
Wolkenmassa
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.157 Mijn lijden verbleekt,
bij, hoe anderen moeten lijden
Míjn pijn verzacht,
als ik anderen zo zie strijden
Maar ooit zal de zon,
door de wolkenmassa heen,
U door zijn stralen
een nieuwe weg bereiden...…
Kringloop ...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
943 Vliegen als een vogel
de vrijheid tegemoet
over land en zee
verhalen vertalen
Wolken doorklieven
regen trotseren
zon koesteren
storm begroeten
Sneeuw bewonderen
woestijnen negeren
bergen vermijden
meren begeren
Vermoeid nestelen
"gezin" stichten
Uitvliegen
ervaring doorgeven
Kringloop van 't leven !…
Gelijk Pareltjes...
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.276 Gelijk pareltjes lijken de dauwdruppels
's morgens, op elk willekeurig blad
Verweven met wat zonnestralen,
zijn het net diamantjes op een presenteerblad
Zo glansrijk en zo wonderschoon
De dauw op alle bomen en het gras
Zo in de vroege morgen, totdat de zon
ze op doet drogen en je geen
dauwdruppel meer zag...…
hervonden geluk
hartenkreet
3.3 met 16 stemmen
1.591 tijdloos en zacht
hoopvol als jouw lach
tranen door verdriet
verlangen in een zucht
harten omsluierd
een liefde intens
waas van passie
gedragen door een wens
loop mee in dromen
reik naar de zon
ongrijpbaar verlangen
op zoek naar elkaar
oneindig diep
wensen bewarend
verstrengelde harten
in hervonden geluk…
verdwaald??
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.171 we liepen samen in de wolken
en aten broodjes in de zon
ik weet nog heel goed wat je zei
hoe je keek en straalde,
want dat was toen voor mij
totdat je wegging op een dag
je zonder woorden, zonder lach
mijn laatste hoop verslond
doch in mijn treurigheid daarna
toen ik mezelf vermande
op weg naar niets dan werkelijkheid
de weg terug, weer…
HERFST
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.146 vallende blaadjes
zijn geen dansende groentjes meer
De volle boomgaarden
zijn op vermageringskuur
De kwetterende wekkers
laten lege nestjes achter
De blote tenen worden
in dikke sokken verstopt
De barbecuegeur bij de buren
wordt ingevroren
De tuinslang sluipt langzaam weg
De kalkoenen van tante
worden alsmaar dikker
De wereld is de zon…
net alsof
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
1.428 net alsof de wind
haar woorden naar mij fluistert
ik hoor dat zo graag
net alsof de boom
haar handen wil verbeelden
ik zie dat zo graag
net alsof het riet
mijn lichaam wil omarmen
ik voel dat zo graag
net alsof het gras
haar geuren voor mij vasthoudt
ik ruik dat zo graag
net alsof de zon
haar warmte naar mij uitstraalt
ik wil dat…
Bloempje
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.433 Met de zon in mijn nek
ben ik hier
nog niet in bloei,
maar wel aanwezig
Hoe wordt ieder bloempje
mooier, ouder, wijzer?
Ik word groener,
maar wil presteren.
Ik groei door,
maar kom niet verder.
Ik ben een bloem
nog in de knop
Is er dan geen ander,
bloempje, plantje
of een boompje als het moet,
dat mijn blaadjes kan ontvouwen?…
HERFSTBELOFTES
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
826 Verkleumd in de nerven
van mijn blad
na blad
dwarrel ik met de herfst
gevangen in het zuchten
van het najaar
val ik weg
steeds verder
te moe om te houden
wat ik had
uiteen
binnenin
schrijf ik herinnering
in hout
uit
een nieuwe ring
die verhaalt
over zon en warmte
en betere dagen
onderteken ik
met nieuwe beloftes…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
veroordeeld
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
927 Terwijl ik andere lippen kus
en donkere haren streel
en de zon zijn best doet
om jou uit mijn hoofd te branden.
en jij ver weg bent
je lichaam geheel
zomers en zachtheid dat verwend
wordt door gebruinde handen.
We komen elkaar weer tegen,
veroordeeld tot jou zo lijkt het wel,
als mijn vrolijkste paraplu
in najaarsregen…
Zuiderbuurt
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
994 Een windvlaag veegt de blaadjes door de straat,
geeft zon een baan door vrij gevallen takken;
ontbloot de nerven in de stam die staat
vanouds tussen de wandelende hakken.
Ik slenter dromend, kramen schreeuwen luid,
het zachte licht doet onderhuids verwarmen;
ik laat me - met een visje onderuit -
maar door het ritselen der herfst omarmen.…
Machteloos
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.407 Ik zie de zon wegzakken in de zee.
En ik moet denken, denken aan jou.
Want je kon niet met me mee.
Het gaat niet helemaal goed met je.
En dat doet me erg veel pijn.
Het gaat thuis niet helemaal goed.
En dat is voor jullie allemaal niet fijn.
Je bent ook vaak verdrietig.
En in jezelf ben je boos.…
waaiende geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.142 langzaam opkomend
of ineens
plotseling daar
al dan niet
gepaard gaande
met warmte en kou
een gelukzalige golf
maakt zich
van je meester
en stijgt langzaam op
het laatste restje lucht
is er uit
vacuum getrokken
alleen op de wereld
in een zoemende wereld
groene velden
bloemenzee
aan zon geen gebrek
eens spat die bel uiteen
het…
En plots, zo stil en onverwacht...
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
977 En dan, ligt alles overhoop,
Een man zoekt naar zijn zonen,
Een vrouw houdt stil haar baby vast,
Die net is omgekomen……
Voor jezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.577 Aan de muur van mijn verlangen
hangt een foto van ons samen
ik zie hem in het maanlicht hangen
waar hij ooit zal vereenzamen
In het licht van mijn gedachten
schijnt de zon voor ons beiden
maar jij kunt niet langer wachten
op mooie en betere tijden
In de toekomst van mijn heden
ben jij je eigen weg gegaan
en al het moois wat wij deden…
zich wiegen in de wind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.271 ik zocht je
in het bloemenveld
je blauwde tussen groen
zo teer mijn kleine held
je zag de anderen
zich wiegen in de wind
hun kleur en harten
vol met voorjaarsgeur
je bloeide
op een koude plek
de hemel bleek een grauwe
vlek toen jij ontplooide
maar zon ontdooide
wat bevroren was
gaf jouw bloem het blauw
dat ik altijd in de verte…
De zee
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.259 Turend naar de eindeloze horizon,
genietend van de warme stralen zon.
Luisterend naar mijn innerlijke stem
laat ik mijn remmingen los.
Dromend over de dingen die ik voel
en ja de zee weet wat ik bedoel.
Het spel van golven, zee en wind
dat is wat ik het mooiste vind.…
Lichtlezer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
710 Je wees naar
nevelen voor de zon
waarin licht
met kleuren speelde
beweerde dat de wind daaruit
vergeten woorden spon
die jij verzamelde en las
wanneer je wolken droomde
ik keek
maar vond
een transparante maan
waarom de nacht
zijn vleugels vouwde
drijvende door zinnen
van oneindigheid
je lachte
sloot mijn ogen
en ik zag…
zinloos....
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
1.021 de man verhaalde van zinloos geweld
waardoor zijn zoon destijds
om het leven was gebracht
dat de dader inmiddels
alweer op vrije voeten liep
en van het gevolg dat het op
zijn gezin heeft gehad
doch bovenal van de pijn
die ze nooit meer
de baas zullen zijn...…
De nacht.
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.925 Zon, kom nu maar op!…
CHRONOGRAFIE
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.036 terwijl de zon
de laatste boomtop kust
laat ik de dag voor wat ze is
een eendagsvlieg
ik maak een onderscheid
tussen vlieg en mug
en meet de tijd af
aan de afstand die een vogel vliegt
en daarna rust
zolang is een dag
ik giet haar in brons
plaats een voetafdruk
in nat cement
en leg mijn hoofd neer
op een verenkleed
van dons…
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.
Wachtend,
op betere tijden.
Om je van de ketens,
te bevrijden!…