Alle inzendingen over dode wind

24252 resultaten.

Sorteren op:

O Dood-zijn, liggend in een kist

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 5.008
'n Mens-leven is een heel traag sterven gaande Naar 't groot geheim, waarvoor elk wezen beeft, De dood, een grijns, die goedig steeds blijft slaande, Omdat de dood weet dat een ziel niet beeft Voor 't hoog-klaar triomfantelijkst Aanstaande, Daar al wat leeft waarachtig eeuwig leeft.…

gezwicht voor wankel evenwicht

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
steeds ben ik gezwicht voor wankel evenwicht loop op het slappe koord niet meegaan of akkoord een vangnet is voorhanden de rek is wel uit alle banden dan komt de val ik kan niet falen het is mijn enige salto mortale…

De eerste maal

netgedicht
4.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.453
komt gewis Hij treuzelt plaagt en lonkt Stelt de ontmoeting dreigend Nog even treiterend uit maar dan haalt hij uit en maait slaat ferm toe heel gewis want zeker is dat van uitstel geen ontwijken komen zal hem opzoeken gaat beslist soms beheerst onder gevoel van gemis maar een ding dat zeker is als je werkelijk sterft komt de dood…

Père-Lachaise

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 881
Driedimensionaal bezag ik de laatste rustplaats der doden. Hartje Parijs. Hier eindigde hun laatste reis. Steekt er wellicht soms iets kwaads in het virtueel een plek aanschouwen waar zoveel verdriet en leed en zoveel pijn is van wat ik niet weet van bekende en onbekende mannen en vrouwen. Hier rusten ze de eeuwige rust.…

Frankie

netgedicht
4.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.215
Mijn vriend Frankie nodigde zijn ouders uit om op vakantie te komen. Hij woonde in een prachtig huis aan het strand van Kao Lak. Op een zonnige dag (ze zaten net aan een ontbijt van toast en sinaasappelsap op de veranda) kwam er een golf en Frankie zag zijn ouders nooit meer terug.…

oogst dan onkruid

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Hein zeist steeds de mooiste bloemen zichtbaar in het gras hij reikt soms dieper oogst dan onkruid dat te veel aan het woekeren was ik kom niet in bladen haal geen krant en helemaal nooit het journaal maar ik droog mijn mooiste bloemen bundel ze nu allemaal die boeket ik gratis bied u thans de kleuren aan voor zij gaan…

mijn broertje Erik

hartenkreet
3.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.472
mijn broertje Erik is altijd hier dan hoor ik fluisterend zijn stem staat hij uren naast mijn bed hij kijkt naar mij, ik kijk naar hem een dood broertje is altijd triest zijn naam gebeiteld in een steen er moet een andere wereld zijn en Erik zweeft daar doorheen is de Dood weer onderweg voor een oude man met grijzend haar hoop ik dat hij…
erik20 juli 2006Lees meer >

NIJMEGEN 2006

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
WINDSTILTE NIET NOCH WEGEBBENDE POLSSLAG De brandweer geeft een alleraardigst feestje: ‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’ We moeten luisteren, hebben geen keus En in de tent zie ik een eng, zwart beestje Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer Vierdaagseloop; tropische temperaturen Geen fut om in het Sanadome te kuren Lezen in Houellebecq…

je geest is nu te lezen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
zwevend op ijle tonen van mijn lievelingsmuziek zie ik publiek de laatste eer bewijzen aan mij en haar verdriet familie vrienden en bekenden delen samen nog mijn sfeer nog even en ik ben herinnering als iemand die er echt voor ging ik zag je kijken toen je langs mij liep een nieuwe vrijheid in je ogen tikje schuldig omdat ik je zo verliet…

Voelde levend vingers sterven

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 650
in volgen omdat jij ineens verdwijnt in vreemde golven je koos voor eindig zonder hoop en zegende je nabestaanden een dokter die je leven nam zonder dat je op eigen pad de dood weer tegenkwam…

Samen één

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.933
een eenheid was gevormd zoals de zee met het strand en de deur met een dak zo kon ik bij je schuilen waar mijn ziel vertekend was blies je splinters even weg met jouw ogen van de dag zonder het licht van de nacht en door jouw haren te voelen was mijn kussen sneller droog zonder het gefluit in de ochtend en de wind vanuit het westen…
Meltem24 juli 2006Lees meer >

Portret

gedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.250
Een wraak is nu alreeds wat ik vertel, want als ik dood ben speelt men ook met mij. -------------------------------------------------- uit: Schrijlings op de horizon, Rijswijk 1941.…
L.Th. Lehmann30 september 2021Lees meer >

De Laatste Reis (Afscheid van een Reiziger)

hartenkreet
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.024
Veel heb ik gezworven, verre landen doorkruist. Mijn leven riskerend, reizend door berg en dal. Hier sta ik dan wachtend op m'n laatste reis, niet wetend wat er komen zal. Ooh edele zeeën, door schone rivieren gevoed Ooh waarde aarde, toon mij uw gemoed. Mijn leven geleefd, mijn paden bewandeld. Ontberingen doorstaan, beproevingen beproefd…

een woordloos verwensen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 533
nevels de mistige horizon kussen in de koude stilte van morgen voelde hoe onze banden braken toen jouw ogen mijn waarheid raakten doodlopend trok ik mijn cirkels recht kwam dwalend hard op mijn bek terecht woedend trapte ik jou van mij af terwijl ik nog altijd veel om je gaf verstikkende liefde een woordloos verwensen alleen dood…

rook stijgt vers gebrand

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 606
zon verregent goudgerand rook stijgt vers gebrand langs zwart gedolven aarde vernieuwend over leven in herschapen vast verband koffie wacht cake verkeuvelt in een traan de tissuelach verzacht verdriet het mompelen zwelt aan vergetelheid de werkelijkheid was even kwijt…

gieren van de straat

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 674
dat vreemde oog gericht op jou ontkleedt je met zijn blik verhangt citaten toont in kwetsbaar lijf zijn schijnbaar ongelijk vertederend zacht breekbaar wit gepikt en gevreten bloedloos gemaakt door gieren van de straat de kale nek van jaloezie ver uitgestoken in wat rest een bleke schoonheid rood verkleurd vertrapt als afval…

mijn sterke wereld was papier

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 648
koning schaak de weg terug was er niet vaak leunde tegen holle muren mijn sterke wereld was papier het leven aan mijn voeten was de hel maar dan wel hier ben verkracht door eigen woorden kaats in woede furie terug wilde heersen werd gevonnist door de ogen in mijn rug drie stappen nog dan ben ik daar mijn goot die overloopt van dood…
wil melker7 augustus 2006Lees meer >

een stil boeket van pijn

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 672
je kent mijn woord het spreekt soms lieg ik even om de waarheid te bewegen niet zo hard voor jou te zijn je hebt mij bloemen laten zien een stil boeket van pijn geleden door herinneringen die je slopen je ogen vragen wie ik ben mijn hand voor jou achter mijn rug breekt rozen de kleuren heb ik zelf helaas ook niet…
wil melker9 augustus 2006Lees meer >

Bloemrijk

netgedicht
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.487
De eerste breuklijnen worden zichtbaar en – de waarheid biedt niet altijd troost – overmorgen is verpakt in een vage belofte het leven is schaken in de schaduw waar het strijkend restlicht wordt geliefkoosd in uren van glas haastig afgestofte herinneringen herleven traag maar intens vluchten kleuren in warm zwart het sterven naast…
Kees keizer10 augustus 2006Lees meer >

verkeerd verloren

netgedicht
4.6 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.686
Een vriend die mij pas ontvlood Hoort nog lang niet in de dood Hij was een aardig heel goed mens Kende bij iedereen zijn grens Toch moest hij dapper gaan sterven Zodat anderen zijn ruimte erven Zo gaat het leven immers door Al stelt mij deze heengang zwaar teloor Want liever had ik dat men de echte bozen Naar eer en geweten juist eerder…
Rikus Kiers12 augustus 2006Lees meer >

stadsjutter

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 647
de oude kar kraakt in dezelfde voegen als haar duwer, ze smeekt om nieuw bloed, een laagje lak aan antiek, de toekomst is aan de jeugd, vers hout de zwoegende man vloekt op het weerbarstig hout dat gebarsten wielen blokkeert en zijn geleende schoenen spuwen op zijn verweerde blaren eigen vocht eerst schreeuwt hij en ploetert verder door…

Regen op Selwerderhof (Groningen)

netgedicht
5.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 917
Druipnat stond ze, alleen, voor het gazon, het regende nu reeds pijpenstelen, even geleden nog maar scheen de zon; de bui leek haar niets te kunnen schelen. Sterker nog, ze scheen het niet te merken, keek onbewogen naar de natte grond, tussen de matglimmende grijze zerken, naar waar iemand zijn laatste rustplaats vond. Was het de wolkbreuk…

De mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.635
de mens een echo in diepte, in leegte kaatst klank en weer kaatst trilling buigt vervormt verstomd…
Marc de Kok18 augustus 2006Lees meer >

Elegie

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 1.082
Een dode ooievaar hangt ondersteboven in een rol prikkeldraad. Op bizarre wijze verstrikt en droog gebloed, lijkt hij nog het meest op een verfrommelde landkaart: geronnen rivieren volgen het besmeurde relief van zijn veren. Uit een donkere plek onder zijn verwrongen nek groeien rode bloemen.…

licht valt gelig op je huid

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 586
kaarsen zijn voor je gaan branden licht valt gelig op je huid wierook zal je geur veranderen. de gekozen hymne weent voluit jij staart kijkt stil naar boven. geloken ogen je mond is dicht jouw vingers heeft iemand gebogen je lijkt wat somber bij dit licht je hoort ze praten mild van toon een hand een traan ze raakt je aan ze zeggen waarheid…
wil melker29 augustus 2006Lees meer >

door halfgoden in verval

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 656
adrenaline neemt de risico’s apart de spiegel kaatst beweging langs bewegging het pookje als pikkie in verheffing bewustzijn is vernauwd tot de cabine alleen de weg het razend remmen zijn in staat zijn zenuwen te temmen hij weet wat hufters gaan verdienen de saaie wereld wordt genomen door halfgoden in verval waar de goden wonen zijn de doden…
wil melker30 augustus 2006Lees meer >

sluiers van de schemer raken

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 560
ik word niet wakker meer heb het leven uitgeteld herrie schreeuwt vergelding in dromen over ruzie en geweld ze laten koppen rollen omdat diep van binnen iets beschadigd is waardoor de strijd weer moet beginnen ik wil ontwaken bomen en de hemel zien sluiers van de schemer raken kijken of ik deze dag verdien kus de eerste zonnestralen…
wil melker4 september 2006Lees meer >

bedoekt met lagen pijn

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 721
je springt zonder landen val is vlucht brekend uit banden ongewis de diepte voorbij nooit meer morgen niet weer keert het tij haat vloekt krijsend zijn beschuldiging schreeuwend ijlt bestorven lucht van rottend leed het onbestorven leven langs voorbij en valt en valt je lijf bedoekt met lagen pijn rood in doodgebloed verdriet…
wil melker6 september 2006Lees meer >

blijven over zonder haar

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 711
de kastdeur kraakt klok verstaat het tikken van zijn slag tijd telt uren rustig af op tonen van oneindigheid zon verschiet in kleur laat stofjes dansen in willekeur van lucht geur van lang geleden herinnert weer aan vluchtig ziekverdriet zijn stil gevangen in broos lijden lippen smakken in het delen van de dorst een zuster drenkt…
wil melker7 september 2006Lees meer >

toen ik de tower zag

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 700
ik vloog en wist dat ik zou sterven volgens allah's wil gingen wij als martelaar zijn koninkrijk beërven als helden van de dag was geboeid met onmacht tot reactie besefte snel de omvang van hun actie toen ik de tower zag al brandend na een eerste actie we rondden nog een keer in dodelijke zekerheid wist ik ineens de tweeling…
wil melker9 september 2006Lees meer >