73 resultaten.
De naakte waarheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
387 Onder een tafel van glas
werden woorden begraven,
keurig gevouwen tussen servetten
en familiefoto’s waar iedereen lacht.
De vrede was van porselein,
glanzend, maar met haarscheuren
die alleen jij zag.
Elke glimlach was een voorzichtig evenwicht
tussen breken en blijven staan.
Ze noemden het liefde,
maar het rook naar angst
en het klonk…
De verhuizing
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
295 Dozen stapelen zich op,
maar sommige leegtes passen nergens.
Het mandje, het etensbakje,
het rode halsbandje –
alles mee naar zolder,
alleen herinnering blijft beneden.
Een teckel die niet meer springt,
een zoon die nooit meer zwaait,
en toch ademt het huis
in elk hoekje van verdriet.
Ze lacht bij het beeld van opspringende oren,
bij…
Melodie van de ziel
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
669 Hoe dan ook, muziek is mijn veilige haven,
de plek waar ik zonder oordeel kan zijn, waar ik mezelf mag
verliezen in de intensiteit van de verschillende klanken, en toch altijd weer
terugvind wat ik nodig had: heel, compleet en vrij, met elke noot die me heling brengt.…
De raaf kijkt mij aan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 De raaf in de vlier
houdt het langer vol dan ik
om elkaars ziel te ervaren
zonder te knipperen
Wat is het nieuws
dat ze bij mij komt halen
wat is het dat ze mij brengt?
Ik herinner mij
de Koningin Moeder, de glimlach
om haar vriendelijke woorden
dat tronen wankelen
door hun eigen groei
er komen treden bij
om met oudere knieën af te…
De recidivist (Een smartlap)
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 Vanwege heling, diefstal en wat brandkastkraken
stond hij als crimineel met regelmaat terecht,
verdween dan weer een aantal maanden in de hecht
en nam steeds voor met zijn praktijk te zullen staken.
Hij nam zich telkens voor de misdaad te verlaten
wat hem nooit lukte, hij ging steeds weer in de mist.…
herinnering die toekomst laant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
686 de laantjes van leven
waarin bij het verder gaan
zich geurend de liefde strooit
die om – voor en met elkaar
de armen spreiden tot zomereik
op de takken waarvan
van heinde en ver
zwanger de wolken
zwevend en dartelend
de schatten enten
die het leven kleuren doen
rond het bloeiend hof
lacht zich het leven aan
dankzij de kunde van heling…
De elementen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 een innerlijk gemis
totdat hij iemand tegenkomt waar hij verliefd op is
Deze persoon vult aan
wat bij hem weg is gegaan
Maar zonder dat hij dit weet
Maakt niet uit, hij voelt zich weer compleet
Hij geniet weer en leeft onbewust
en maakt zich niet ongerust
Tot het gemiste stuk
ook vraagt om geluk
Als dit tot hem is doorgedrongen
begint heling…
De wasmand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
587 Het is raar en eigenlijk wel onhandig, zo'n lief in het nieuws, want
waar een vriendin die gaat gewoonlijk stem en omtrek verliest
en je voor heling zoveel mogelijk het bestaan zonder verkiest
alvorens ze later in de herinnering weer tot leven komen mag,
zal jij nooit echt verdwijnen, langs blijven komen
met de stalen discipline van de wasmand…
Mijn goede vriend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 Hij is onbereikbaar, dag en nacht
een droom die me niet loslaat
We weten alles van hem
In zijn tuin vinden we iets
tastbaars, een ladder, ze daagt ons uit
Ik klim naar het badkamerraam
Binnen betasten we de kopjes
waaruit hij thee drinkt
maar niet met mij
We nemen foto's van ondergoed
passen hemden en houden er een aan
Het is niet…
Het kamerlid en de kerstretraite
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
668 “Ik was op zoek naar heling.
De non-dualiteit zorgt voor een struggle-vrij bestaan.”
“Dat klinkt soebliem”, zei babcia. “Waarom kijk je dan verdrietig?”
“Omdat het, babcia, handelt om een egoloze staat.
De eenheid kan alleen ontstaan als ik mijn ‘ik’ vernietig,
dus als ik mijn gevoel van ‘zelf’ voor eenwording verlaat.”…
Aan mijne landgenoten
poëzie
3.8 met 16 stemmen
5.386 Ja, dam en dijk bezwijke en zwicht',
Die broedermin treedt meer aan 't licht;
Tot heling aller wonden
Wordt zij getrouw bevonden.
Dankt allen God en weest verblijd,
Omdat gij Nederlanders zijt!
Laat nooit het bloed der Vaderen
Verbastren in uw aderen!…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
Gij weent
poëzie
2.6 met 9 stemmen
5.327 . -
Verrijzen zij, 't is niet tot heling; maar
Onwillig komen zij en traag voor brein en ogen;
Wreed - pijnlijk - met een barning als van vuur.
Dit alles voelt gij niet: - uw schreien
Is onbedwongen - 't is het middel der natuur
Tot sussing van uw smarte; - tranen leien
Die af; - o! mochten zij 't geheel!…