402 resultaten.
ook het verval
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 het schrijnende verval van
een boeket zonnebloemen
moet van Gogh met een gevoel
van melancholie hebben opgescheept
doch dit weerhield hem er niet
van dit tafereel met sublieme
penseelstreken op canvas
vast te leggen voor de eeuwigheid…
Klein(e) kunst
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
852 Weemoedig klinkt geruis
mijn bloedbaan zingt
een verlangend lied
op 't ritme van de wind
door samenzang met regen
wordt melancholie
ritmisch weergegeven
in gedempte melodie…
kerstfeest
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
622 Nog sluimert melancholie in haar nevelbed
of romantiek hult zich in dwarrelende winterpret
De donkerte staakt zijn verzet tegen plaagstootjes van licht
en aarzelend tovert de wereld zich een nieuw gezicht…
ode aan de melancholie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
624 somber en wat te zwaar
maar ook hoe paradoxaal
iets van een oprecht verdragen
als bij een brok
in de keel die je maar
niet krijgt weg gedronken
wanneer melancholie
de kop op steekt kan je
er niet om heen
en misschien is het
maar beter zo…
net begonnen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
425 het begon nog maar net
de duisternis
toen een sperwer
door het bos jakkerde
geen blad bewoog
het begon nog maar net
de melancholie
ik liep op tenen toen
roerloze donkerte
het licht niet vinden kon…
Kaleidofonie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
481 Als de zoemer gaat is het
voorbij
het naseizoen van indian summer liefde
op bronzen vleugels van
melancholie
als kaleidoscoop in een
kakofonie
kleuren van de herfstzon die
mijn hart doorkliefde
Is zij nog steeds of niet meer
van mij?…
Wortels in mijn ziel
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
1.169 Berust in mijn gedachten
achterwege de lange nachten
van achter de coniferen
mijn hoofd aan het verweren
wortels in mijn ziel
verstrikt als een debiel
verweven in lange melancholie
was ik maar als A. Jolie…
groot gemis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
575 verdriet is melancholie
het chronisch besef
van vergankelijkheid
hoe groot de faam
of roem mag zijn
het is de tijd
die krijgt je klein
wat rest is straks
het groot gemis
verpakt in pijn…
de gevoelige snaar...
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
924 (libertango)
stemmig
als de cello
van Yo-Yo Ma
te merken hoe
het gevoel
wordt overrompeld
door wat melancholie
zoal losmaakt...
een brok wegslikken
en weten dat het leven
om je geeft
Lejo van Kuijeren…
autumnal
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
798 bijna onopgemerkt sluipt
herfst in mijn gedichten
tussen gevallen bladeren
zoek ik pasklare woorden
om mijn gevoelens te vertolken
met in mijn neus de geur
van vergankelijkheid vang ik
melancholie in tegenlicht…
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
669 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
Kleine sterke
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
265 Als ik haar zie is het vaak melancholie, ik temper niet maar moedig aan.
Tegen beter weten in haar binnenste vullen met een moedig en kwetsbaar bestaan.
Je bent sterk, probeer het maar, dit tegenover een wereld die nooit op die manier heeft bestaan.…
Rust.
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
564 Ongerijmde melancholie
door vage nachtgeluiden.
De roep van een nachtegaal
het zacht ruisen van de wind.
Geritsel tussen de struiken
als een rustig zacht gefluister.
Stilte, tot de nacht zijn taak
overdraagt aan de nieuwe dag.…
verlopen tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
482 alles wat voorbijging
en waar je met een gevoel
van warmte aan terug denkt
is louter melancholie
herinnering van lach en traan
en de pijn van dat het niet
altijd zo door kon gaan
de zwart/wit foto van voorheen
met kartelrand is nauwelijks
nog tegen de tijd bestand…
fernweh
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
611 de foto zegt eigenlijk genoeg
het gevoel evenaren van toen
dat gaat mij voorlopig niet lukken
veel is melancholie doch deze pijn
zit zoveel dieper zodat ik er misschien
maar eens een chanson de chagrin
over zou moeten schrijven
Lejo…
Inge Boulonois
snelsonnet
4.9 met 9 stemmen
878 Nu Inge Boulonois is overleden,
De Grande Dame van de poëzie,
Krijg ik gevoelens van melancholie,
Dan denk ik aan de tijd die is vergleden.
Aan Inge denken wij zoals het hoort:
Zij leeft postuum in al haar bundels voort.…
Opnieuw poëzie van Jean Pierre Rawie
snelsonnet
3.1 met 7 stemmen
1.349 En neigt u ook wel naar melancholie?
Dan hoort 'een nieuwe bundel van Rawie'
Bepaald niet tot de sombere berichten
Dus spoed u naar de boekhandel en vraag:
'De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag'…
altijd weer die woorden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
646 als de dichter om woorden
verlegen zit is het verdriet nabij
melancholie is de donkere inkt
waarin hij zijn pen doopt
natuurlijk komen er na
worsteling de woorden
maar weinigzeggende woorden
zonder warmte die niet
het ware verhaal vertellen…
natafelen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
690 de romantiek van
zo'n formicatafeltje
op drie poten
getekend door de tijd
zorgt het en passant nog
voor een vleugje melancholie
in kringloopwinkels kom je
ze af en toe wel eens tegen
tafeltjes afgedankt door
de één en wellicht nog
geliefd bij de ander…
onvoltooid
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.388 De melancholie behoeden
In welke taal dan ook.…
herfstsonate in melancholie
hartenkreet
4.5 met 12 stemmen
1.063 bij het waaien van
wolkenbrengende oostenwind
ben ik haast bang om te kijken
hoe het bladerrijk in de intense koude
wordt ontdaan van haar groene sappen
dit is echt doodgaan..
herfst omklemd in zacht geween
o wrede dood, hoe kon je…
het laatste zomerlicht zo verdonkeren
sterven in argeloosheid
sluipend door…
December melancholie
netgedicht
2.9 met 13 stemmen
1.782 melancholie
op tafel ligt alles klaar
de kerstkaarten
de postzegels, drie velletjes
mijn balpen
als altijd voel ik me wat verloren
op dit moment
tja ik heb drie adresboekjes
in mijn hand
ik kan me er niet toe zetten
om namen te schrappen
van hen die ik aan de dood verloor
dus zijn er altijd tranen
die weg geslikt moeten worden…
De melancholie van vergankelijkheid
netgedicht
2.2 met 43 stemmen
524 Herfstblad dwarrelt neer
fluistert zacht over de tijd
stilte omarmt land
Avond daalt neer over de
laatste glans van het bos, wind schuift
langs verweerde takken, en elk dwarrelend blad
fluistert over het zacht verglijden dat november met zich meebrengt.
Licht vervaagt sluipend
op natte paden, broos en onherroepelijk,
en ik blijf staan…
Mijn hand, jouw hand.
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
790 Neem mijn hand maar:
het is slechts
het slappe aftreksel
van een eens zo trots hart
Van een vat vol melancholie,
van zo veel passie
dat mijn huid er van knapte,
openscheurde
Nee,
die tijd
komt niet meer terug
Lag je warme hand
nog maar in mijn nek,
op mijn rug…
herfstpijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
631 alweer is het bijna herfst
bomen laten bladeren als tranen
het verdriet vermomd als melancholie
groeit als een gezwel in de kruinen
een boomchirurg met zorglijke trekken
wikt en weegt doch wanneer hij
zijn zaag tevoorschijn haalt
ben ik weg...…
Zomer
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
9.665 Horen
Spaanse schetsen
Roken
Amerikaanse sigaretten
Hollandse biertjes lessen
Onbenullig kletsen
Verlangen naar langer
Terwijl staren naar sterren
Gevoel van geluk
Melancholie tegelijk
Onderuitgezakt in tuinstoel
De koning te rijk…
Slordige notities 23
gedicht
2.6 met 31 stemmen
9.902 Het moet niet mooier gemaakt worden
dan het is, daar komt 't op neer
dat is de taak van de poëzie
die natuurlijk niet moet worden uitgeroeid
maar wel zoveel mogelijk in toom gehouden
net zo als de melancholie
de ironie en de sodomie
daar komt 't op neer
-----------------------
uit: Tirade nr. 200.…
opnieuw
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.103 in traagheid van gemoed
de diepte
het oog van de melancholie
en nog altijd
het verstilde reiken
naar de schoonheid
van een onbevangen jeugd
een bevrijding pas
aan de horizon van de utopie
maar desondanks
gaande door het leven
in de schaduw
gaande in weerklank
van het voortbestaan
steeds de lente opnieuw…
chanson d'antan
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
680 de oude zanger heeft
het in een chanson
over vergankelijkheid
die hem is aan te zien
de tand des tijds heeft hem
doorgroefd en getaand
maar zijn stem klinkt
nog als vanouds
het timbre maakt je
warm van binnen
en kent de kunst
van het ontroeren
melancholie ligt op de loer
om je te Aznavouren...…
zoektocht naar...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 tijdens een zoektocht naar warmte
heb ik de tederheid gevonden
nooit gedacht dat ik iets zou vinden
en dan tóch zomaar op een doodgewone
doordeweekse dag ergens in november
terwijl de melancholie van een herfstdag
op de loer ligt heb ik gevonden waar
ik eigenlijk niet naar heb gezocht…