4410 resultaten.
tokkelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
455 zoals de meeuw zweeft
op heuvels van thermiek, hoog-laag
een vleugeldans,
abseilen naar beneden
waar een zee vol zilte dromen wenkt
gestage golven weemoed brengt
al naar gelang het tij
een zilveren vis juicht
in zijn sprong boven het water
waar hij vonken schiet en later
terug in zee
neemt hij de meeuw, de heuvels
en de dromen
met…
Gehoorzaamheid 1
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 Grommend geeft hij
Commando's
Binnensmonds klinken
Klanken koeterwaals
Uit de verweerde keel
Uit de verweerde mond
Hij raaskalt maar door
Niemand die het verstaat
En in al dat geraas
Was er geen hond
Die het verstond…
wederkerigheid
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
732 hij voelt dat ergens in of om hem heen
een nieuw gedicht zich wil manifesteren
het zoekt een mens met geest met hart en ziel
die klaarzit om 't in taal te condenseren
maar daarin schuilt ook de achilleshiel
gaat de essentie daarbij niet verloren
voldoet de brave dichter aan 't profiel
laat hij zich lokken uit z'n hersentoren
uit zijn gevangenis…
Doordacht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
508 ik dacht ze veilig te hebben gesteld
in het diepe, in het donkere
voor niemand toegankelijk
op een verlaten avond
raapte ik mijn kracht bijeen
om ze te verdrinken
nu de tijd rijp was
om ze onder ogen te komen
bleek de waarheid bevroren…
daarna is alles gebleven
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
635 zij stond er vaak
koeien vulden het landschap
en in de verte lag de stilte, net achter
de oude gracht
een kauw schreeuwde rauw
naar het schemerend boerenland
het deed haar beven
het voelde als sterven
moeizaam draaide ze zich om
stak de lampen aan
en in het licht
om haar heen kwamen zij:
de dreigingen, het verwijten
zijn vlugge…
heers en verdeel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 waar schone schijn spiegelt
kooit roddels zaaiend
heerszuchtig de leider
waarheid pikkend
bedriegt hij leugenend
de een met de ander
hooghartig en zwart
speelt hij zijn mensen
op tegen en uit elkaar
zo touwtjes trekkend
speelt koning heers
het marionet verdeel
waar zijn succes kraait
nestelt dit koekoeksjong
zich met andermans…
Wat er nog van over is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Mijn moeder had
Een stenen kind
Gebaard, dus moest ik
Het leven door met
Een hart van steen -
Nu mijn leven
Aan het einde komt
Is er van het
Innerlijk gesteente
Niet veel meer over,
Het is uitgebikt
Met woorden als beitels
En aangevreten door
De tand van de tijd…
Je naam heb ik in het zand geschreven
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
567 Je naam heb ik vandaag
In het zand geschreven,
Kind van voorbij, lief
Mensenkind van nu -
Je naam zal daar
Altijd blijven staan,
Geen wind of regen
Zal haar vervagen
Omdat ze geschreven
Is in het zandcement
Van de liefde
Die je kreeg,
Die je krijgt
En altijd krijgen zal…
Onderweg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
429 al lopende
verlies ik mezelf
geef ik mijn woorden
aan de wind
die mij de pas afsnijdt
onderweg naar daar
waar rust mij eindelijk
omarmen zal
moegestreden ren ik
mijn lot tegemoet
verlangend naar
waar de wereld stopt
met zijn…
Alleen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
539 vandaag was ik alleen
neen, niet alleen,
maar met mijn gedachten
ik was op weg
naar beelden in het verwachten
dichtbij een einder
die ook best nog veraf kan zijn,
dat is aan de machten
ik volgde de hoop in haar facetten
zij voedt de aderen
kan de geest verdraaien
de toekomst achteruitzetten
met de wind meewaaien
de adem pletten
maar…
Wachters
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 donkere wolken turen naar het woeste water
en als het dan dagen moet duren
dat stortregens
neerdalen en vogels tuimelen
in de mond van dolle hond met
schuimkoppen
rond de mond dan
verlangen we naar wachters op de muren
om te schuilen
tegen hun kloppend hart
als buiten licht en duisternis
elkaar bestrijden
angst zweet dat uitbreekt…
Toen de taal nog mens was
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
765 Toen de taal nog mens was,
Klanken werden aangeblazen
Door adem die uit de diepten
Van een levend lichaam werd
Voortgebracht,
Er woorden werden gesproken
Met toon en klank en kleur -
Toen het leven nog mens was
En ogen zagen wat er gebeurde
Was er een taal met
Reuk en smaak en geur,
Was ze onvergelijkbaar
Met die van vandaag…
Zonloos
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
499 ik ben jaloers
op regendruppels
die veinzen
jouw tranen te mogen zijn
onderweg naar morgen
ben ik jaloers
op het zonlicht dat
door jouw haar danst
wachtend op die ene dag
dat onze ogen elkaar ontmoeten
en ik nooit meer jaloers hoef te zijn
kijk de zon eens stralen…
Gewillig
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 ik ben de regen vooruit gefietst
niet dat hij mijn dromen ontnam
dat niet
nu ligt āie op de loer
waggelend met zān kont omhoog
negeer ik hem
draaiend aan mijn snorharen
tuur ik net zolang
tot de zon mij vangen wil…
zwerver
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
688 de dag is vaal
en de steen van stuurloos water
net zoals ik heeft hij
nog veel te ontvangen
maar net zoals ik
leeft hij van oude gedachten
ik kijk naar hem
en naar de tegenspraak
hij zwerft al een eeuwigheid
het is een lang verhaal
maar op een of andere manier
kom ik tot rust
flinterdun valt het zwarte zand
in het ijle
hij…
Er kruipen wormen door dit brein
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
531 Alleen in mijn gedachten
kan ik wonen, niets daarbuiten
geeft mij onderdak -
Ook al kruipen er wormen
door dit brein, en weet ik
niet wat ik ben vandaag -
zeiksnor of twijfelaar,
misschien wel zanger zonder
luisterend publiek.
Er kruipen wormen door dit brein
en misschien ben ik wel gewoon ziek,
wie zal 't zeggen?
Ik loop…
moordwijf
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
490 evenzogoed heel graag gezien
haar hakjes - klikklak monogaam in hun geluid -
gehoord nog voor ze langs
de randen van bewustzijn loopt
uitgerekend nu
uiteraard geen mens die er aan denkt
een blik waardig gunnen is
de bodem van fatsoen verkennen, maar
stiekem leeft er de nieuwsgierigheid van op
wauw...
kruipt uit de ogen van verlangen…
Waarom de tijd niet stolt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
579 Gestolde tijd
noem jij het moment
waarin alles samenkomt
waarop te lang al is gewacht,
waarin al wat beweegt
tot stilstand komt -
Maar tijd stolt niet,
Loopt als duinzand
tussen mijn vingers door,
Een zandloper die nooit
ophoudt met lopen,
die ontelbare korrels
laat voortbewegen op
de golven van de altijd
aanrollende tijd…
Levenshonger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Uit de stilte van verwachtingen
waarvan we zijn doordrongen,
om elke vezel te verleiden tot
het bloed druist door de longen
uit het uurwerk van de ziel, komt
de tijd voor wie de tijd is gekomen,
het vorige is al bijgezet, wordt het
jaar opnieuw in kaart gebracht, om
weg en doel te laten samensmelten, in
de revisie van het hart lijkt…
uitkijken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
514 voorbij de gekte
kijk ik naar een kleine stal
ik zie een kind
en het verval
van menselijke dromen
treed naar buiten
in de aangevreten vredigheid
van een goede wens
ach
we zijn maar marionetten
in de danse macabre van
het welzijn
van de mens…
Mijn veulens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 Alles wat geweest is heeft mijn
tijd beweend, het scherpste
bit verminderde mijn greep achter
wapperende manen en in de beugels
van de onbedwingbare veulens
van vermetelheid, aangelijnd in
strak gelid, gaf ik ze de sporen
van tegenstrijdigheid, ruimte
om te smoren in een tijdstraf
van ruimhartigheid bestijg
ik opnieuw de beugels…
Onwijs
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 zij legt de letters
naast zich neer
wijsheid glijdt
schaamteloos
van haar af
was deze er ooit
vraagt ze zich af
bij het rapen van
zakt de moed
haar verder
in de schoenen
druppels sieren
de ramen
niet haar wangen
al zouden
ze haar niet misstaan…
nabij het sacrament van mirakel
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
822 zij ziet de straten vollopen
en weer leeg
in de donkerte verdwijnen
neonlicht knippert
tegen de koude decemberavond
-vandaag zal er geen wonder gebeuren-
ze praat zachtjes verder tegen de oude katten
in de reeds kaalgeplukte kamer
elf uur
misschien is dit niet genoeg om te leven
en misschien is dit leven
een onversierde werkelijkheid…
Onbedwingbaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 zijn de tranen die
al dagen branden
om het gemis
het stille verdriet
verstrikt in een
kleurloos web
eenzaamheid wordt opgelepeld
het wachten blijft op
het nagerecht met een toef begrip…
Als ik tijd van leven heb
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Als ik tijd
van leven heb,
zeg je,
Wil ik naar
het buitenland,
op wereldreis
Naar Braziliƫ, Amerika
en minstens ƩƩn
van beide polen -
Jammer alleen dat
je geen tijd hebt
om te leven in het nu,
Dat je geen tijd
voor leven hebt…
Wat nu?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 toen ik het niet meer wist
ging ik naar de strekdam
wachten op de vloed
als altijd dreven wolken
boven mijn hoofd voorbij
in onaangedaanheid
ik luisterde naar golven
die beukten op de blokken
zij droegen mij
ik vroeg de vogels
die naar voedsel doken: "Wat nu?"
Zij schreeuwden slechts: "Mens, Leef!"…
robes van klimop
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 een ongehinderde dag
waarop vrouwen hoogstemmig
zingend wel en wee vereeuwigen
hun barensnood vol woorden
als vlinders rond het dak
waar kleine kindjes smakkend vragen om een
tepel melk, zoān dag
dat mannen hitsig tegen muren plassen
gemak zit in de wassen neus
van ruwe taal vol krachtige beweging
want ze dragen hun zachtheid in vereelte…
Te vroeg
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
484 ze snijdt het vet aan
en verdeelt eenzaamheid
over niet gedekte borden
omringd door stoffige
kandelaars die al even
geen kaarsen meer dragen
daar het vuur
te vroeg gedoofd is
al wat rest zijn koude lakens…
Bert groet de dingen, de planten en de dieren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 t Is elke dag kerst
in dit leven van mij
het licht wordt elke
morgen opnieuw in mij geboren
zo ook deze ochtend
waarop ook andere mensen
kerstmis vieren,
ik wandel met de hond,
adem de frisse lucht
en ik groet de planten,
de dingen en dieren -
vrolijk kerstfeest
zeg ik tegen de schapen
die bij de voerbak
langs het fietspad…
Soms
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Soms kijken onze gezichten
elkaar aan en lachen ze naar
elkaar. Andere momenten bijten
ze naar elkaar, beide gezichten
doortrokken van oorlog en pijn.
Nu zit ze op de bank met een
glimlach op het gezicht, voor
dit moment lijkt het vrede te zijn.…