1419 resultaten.
ruggen waren bruinverbrand
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 bos
het knagend nerven van het blad
door mieren op hun jagend pad
zet de zomer neer op mos
de bosrand loopt de hei voorbij
donkere akkers ploegen voren
met balen hooi en resten koren
verstrooid zijn daken van de boerderij
die zomer heb ik in mijn hand
haar geur gegrift in mijn geheugen
genieten deden we met volle teugen
ruggen waren bruin…
ploert de koperen dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
575 waarom kies ik
koelte als de zon
brandt op mijn huid
ik wil het bruine beest
dat eerst in wit weer
rood wordt als mijn thuis
maar feller ploert
de koperen dood, nog even en
mijn cellen hebben het begeven
daarom verdwijn ik af en toe
ben haar hitte zat en moe
duik de koele schaduw in
die zalig meekomt als jij schijnt…
samen kozen we pigmenten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
916 ik heb mijn kleuren neergezet
samen kozen we pigmenten
jij aardde meer naar grond
gekleurd door sedimenten
ik koos blauw
omdat het oceanen golft
maar strakkend voel je dan
de kou die onderhuids ook volgt
jij bruin en veel oranjerood
omdat je in de warmte van
de dag iets meer kan geven
dan je eigenlijk van jezelf mag
jij bent de…
in het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
556 veroordeeld tot inzicht
is mijn tijd van heden,
plots is er een grens gemarkeerd
naartoe het verleden
ik denk nog aan het dakterras
zo dicht en nabij jouw sterven
we teerden nog enkele keren
op de bruine buil die wij aanbeden
heb je het koud, vroeg je
en gaf een verbeeldende warmte
het hielp de kou van het moment
buiten, en buiten onze…
Grachten
hartenkreet
1.3 met 6 stemmen
581 Ik heb nog nooit op zijn grachten gevaren
Op het Amsterdamse water zijn grachten
Noch zout, noch bitter
Zoet, kleurt het water bruin langs de tweede kostverlorenkade
Het water nooit betreden, nooit geroken, geproefd
Zijn geur test mijn reukvermogen niet, langs de kade
Stuit genesteld op een bankje
Starend de korte golfjes zien
Die ik niet kan…
Nachtvriend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 Nu de nacht zwijgt in vergeten dromen
kom jij tot leven in het zoete duisteren
nachtvriend, jij bezoekt het liefdeshart
in de bruine kroegen van het leven
waar melodieën strijdliederen worden
en iedereen gelijk is voor elkaar
nachtvriend, jij bezoekt het liefdeshart
in de blonde duinen bij de zilte zee
waar melodieën strijdliederen worden…
HERFST
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
584 Bruin, oranje, rood en geel.
Ruik de geuren.
Sinaas, appeltaart en kaneel.
Proef van de overvloed.
Door de zomer voortgebracht.
's Morgens aan de horizon een rode gloed.
Door een onbekende schilder bedacht.
De natuur gaat in rust.
En wordt in de lente terug wakker gekust.…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want
het weer kiest
zijn eigen gezicht
uit de veelheid van
menselijke gedachten
het lijf wordt niet echt
bruin…
Oeverloos
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
144 Hier heb je onlangs de blauwe rivier ontmoet
met de beminde vrede van de ongetemde natuur
en beide bruine ogen open op de gevleugelde vogels
woeste weemoed had
geen schijn van kans
in de weidse felheid
door de overheersende zon
je bent een wilde
vreemdeling geworden
het water trekt zich
van de oevers terug
terwijl de zwoele wind…
Herfst
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
50 viel een eeuwigheid
nou ja spreekwoordelijk gesproken
uiteindelijk was het verzet gebroken
had het verloren van de tijd
nog maar een maand of acht geleden
sprong het fris en vrolijk open
kwam het uit de krap geworden jas gekropen
onder perfecte weersomstandigheden
sinds gister was het niet meer nodig
verkleurd dus nutteloos geworden
bruin…
Dweellocht der witte wieven
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.041 Telkens als ik daar toeven was
Tussen hei jenever en wollegras
Verscheen voor mij het ven de bente
Het veen het dal het zand ja Drenthe
Het bruine water vermengt zijn geur
Met zacht mos groen en bruin van kleur
Daartussen op een brede bentepol gezeten
Past de adder opgerold precies gemeten
De ringslang geelgroenbruin fors en lang
Lijkt…
Paddestoel
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.156 Je lichaam daaronder,
romig, met bruine sproetjes,
gevoelig voor beroering,
en het verborgen kleine knopje
waar je lijfje ophoudt;
dat trilt,
als mijn vingers het zacht omsluiten.
Ik pluk je,
voorzichtig,
maar zonder aarzelen,
en proef en ruik je geheimen
van zich openend paradijs.…
Mama!
hartenkreet
3.1 met 25 stemmen
3.380 Twee bruine ogen
een prachtig gezicht
Twee mooie kijkers
naar buiten gericht
Ze glanzen en stralen
en kijken me aan
Ze lachen en zeggen
ik laat je niet gaan
Ze hebben beschermd
gehuild en gewaakt
Die kijkers
ze hebben me heel diep geraakt
Als ik eraan denk
dat ze weg zouden zijn
Dan voel ik van binnen
een zeer diepe pijn
Daarom…
Herfst in aantocht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
966 Kleurenpracht van goud en bruin verschijnt.
De regen valt met striemende vlagen,
Niemand wil zich buiten wagen.
Ik zie al een schoorsteen die rookt.
De kachel wordt weer opgestookt.
Kastanjes barsten uiteen.
Een kind speelt ermee, alleen.
De zon probeert nog tevergeefs,
De aarde te verwarmen.
Want de herfst wil ons omarmen.…
Een vakantiedag
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
2.619 In de rugdrager ons jongste kind,
bruin koppie, rode wangen
door de zon gevangen.
Wat een fijn gevoel geeft dat.
Wij, samen, de zon, de zee, het strand.
De kinderen een lekker ijsje.
Wij koffie met gebak.
In de luwte van het paviljoen.
Uitrustend van het fietsen, prettig nietsdoen.
De meeuwen vliegen over het dak.…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
zon op haar heuvel
hartenkreet
2.6 met 9 stemmen
1.721 een brunette met ‘n euvel
lag haar venusheuvel
stiekem bij de Sint Jansbeek
te bruinen tussen de gladiolen
vóór de haagbeuk-haag
van de Begijnenmolen
in stadspark Sonsbeek
op het heetste uur vandaag
ze hoorde in de verte
donderen
uit richting Velp
ze zei ‘help
als het weer daar
gaat donderen
moet ik mijn heuvel
als de weerlicht…
de kleuren van de hemel
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
792 Rood, geel, oranje, bruin
en zelfs met kleuren,
waar er nog geen woord voor
uitgevonden is.
Je staart voor je uit en tracht het
op foto vast te leggen,
in je eigen geheugen.
Wanneer ik mijn ogen sluit,
zie ik in de verte de heldere,
blauwe lucht en daarna,
een uitspansel van nog niet uitgevonden
kleurenwoorden.…
Zondagmorgen
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.351 Je bruine ogen kijken me dan aan,
ik verdrink er helemaal in.
Maar nu is je hoofdkussen leeg
en ben ik weer bij het begin......…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
Kort lontje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
786 gisteren kwam er zo’n boer
met een bruine nee blauwe
tuinbroek tussen z’n benen
op mijn kleine zus afsjouwen
hij vroeg haar weg te gaan
op z’n boers zo lekker asociaal
zodat mijn zus er uiteraard
geen woord van kon verstaan
na een bijna tik en wat gescheld
van die boer dan met zijn vork
bemoeide ik me met die held
na mijn uitleg reed…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
Geheim agent
gedicht
3.1 met 68 stemmen
28.042 Zijn spierkracht, dat hij klein was, niet veel sprak,
zijn gladde bruine zolen heb ik zelf bedacht.
De rust waarmee hij alles met me deed
om me tot een bekentenis te dwingen.
Stroomstoot, ijslikeur, bamboe, valse hoop:
hij was een meester in het derdegraads verhoor.
Toen ik vertrok had ik gezworen wat hij wou.…
Oplichtend contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
411 zij heeft de
dag bekeken
het grijs met
dat van andere
dagen vergeleken
spectaculair waren
de verschillen niet
totdat je
op het eigen
beeld stootte
waar het grijs een
ander leven speelt
in de wondere
wereld van kleur
korte plukjes
met oplichtend
contrast alsof
de zon er nog even
vat op had tussen
zwart en licht bruine
herfsttinten…
Villeneuve
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 In de hangar van het harde licht
graait Amos met de graaienden
en zie: in de drom een vrouw
door Botticelli zelf zo bleek
en droef gebootst – de ogen
druppels van de glazen zee
Langs haar rode lange haren
loodst hij de wagen ziet
tegen haar borst geklemd
het stilgevallen kind
van celluloid en op de kar
de bolle bruine beer
Naast haar…
herfstvakantie
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.647 Wandelen in een
oranje-bruin bladerentapijt.
Blakend zonlicht die onze
gezichten weerspiegelen
tussen de kaal wordende
bomen.
Kuieren langs kronkelende
beekjes, gedachten door
het klotsende water
meegenomen.…
novemberstad
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
530 wat ik verwacht
van jou novemberstad
in je grijze mantelpak
is dat je je vele dagen
hult in diagonale regenvlagen
die al jouw ontblote bomen
meedogenloos onderstromen
en laten druipen van het nat
dat je straten zijn als hoogglanslak
met bruine bladeren regenzwaar
glimmend op je natte trottoirs
in je riolen woest gegorgel
van een onstuimig…
Fall [in love]
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
545 bruine bladeren fluisteren tegen
mijn oude schoenen het verhaal
van verval vermengt met regen
terwijl ik langzaamaan verdwaal
in mijn gedachten snijdt met vlagen
de grijze herfstwind, streng en guur
de twijfel los, stil valt het jagen
op het geluk van korte duur
de omhelzing van mijn wanen
zo verstikkend en doorvoed
wist jij tot kalmte…
Ode aan de eerste liefde
hartenkreet
3.9 met 11 stemmen
1.390 Vanavond droom ik niet meer van jou
Niet meer over je zoetgevooisde stem
Je bruine krullen en je gulle lach
Die leuke kuiltjes in je wangen
En hoe graag ik jou wel niet mag
Jij weet dat
Maar gelukkig met een ander ben je
Ver hier vandaan
In een wereld zo anders dan de mijne
Ik mis je
Weet je dat?…
- Achter Façades -
netgedicht
4.0 met 28 stemmen
819 Gruwelijke werkelijkheid achter
een lange bruine stenen gevel
onbeantwoorde berichten blijken
uiterlijk eenzaamheid, die geen meester kent.
Op het kermisplein dat "gruwel" heet
schuilt onkwetsbaarheid ironisch
smeekt meer macht om aandacht,
achter die geen enkele mildheid schuilt.…