7854 resultaten.
Er is altijd een lichtpuntje
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.233 Geef nooit de hoop op, op meer geluk
het zal er zeker weer komen
Ook al zit je op dit moment even stuk
blijf geloven in je dromen
Als je weet dat je het niet verdiende
maar het gebeurde je dan toch
Blijf geloof houden in verbetering
betere tijden komen zeker nog
Als je nu misschien in een dip zit
weet dan dat je niet alleen bent
Soms komt…
bellen
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
1.128 Uitbundige hop
duizend bellen in teer groen
wiegelen klankloos…
Rusteloze grond
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
948 Koolzaad teken ik
tegen de weerschijn van de aarde
als eenzaam geel in ’t zand
ontkiemde in een grijze toplaag
die eeuwenlang geconserveerd lag
in het metersdiepe donker
gekanteld en gekeerd
draagt deze rusteloze grond
de zonzij van een natte lente
een solitaire plant
als brandstof
van een vreugdevol moment…
Droevig leven voor hoe lang?
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.138 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
Ontknopt
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
997 ik besmet besmeur verziek
laat me nu maar gaan
Dit is geen kalme zee
een drenkeling zul je zijn
gevangen in mijn doolhof
van voorgoed verloren
Dus ren nu het nog kan
bespaar jezelf de pijn
Doch dovemansoren horen
vaak dieper dan bedoelen
en blinde ogen kijken
veel verder dan we voelen
De warmte van je lach
ontknopt mijn stille hoop…
Ik probeer je te ontlopen.
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
924 Elke dag opnieuw blijf ik hopen,
op een lief gebaar van jou.
Gingen je ogen maar af en toe open,
zodat je kon zien hoeveel ik van je hou...…
Tranen
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
2.194 Donkere wolken
angstaanjagend
veroveren ze de hemel
verduisterd licht
alles donker
overspoeld met zoute tranen
Plots
een zonnestraal
aarzelend nog
tranen drogend met haar warmte…
lichtpunt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
812 op afstand beklijft de tijd
een droom die toekomst heeft
een duldzaam wakende ster
straalt hoop en licht, schenkt
verborgen werelden leven,
loutert de ziel tot bestaan.…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 42 stemmen
3.565 Druppeltjes regen op je gezicht,
de glimlach in je ogen
het klinkt als een gedicht
ik wil ze nimmer drogen.
Druppeltjes regen, een heleboel
kom bij me, kom toch hier
jij bent mijn levensdoel
ze worden mijn rivier.
Druppeltjes regen, laat ze niet gaan
druppeltjes regen van geluk
ga nooit bij ze vandaan
en maak ze nimmer stuk.…
ijskristallen....
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.444 het kraken der sneeuw
verwarde gedachten
voetstappen gaan
de eindeloosheid
waar ijskristallen
ramen schilderen
de dood ons groet
in bloemen van grijs
als dank aan het dromen
naar dierbaren toe
zij schenken ons tranen
in engelenwit
waar kraken gedempt
mijn voetstappen wist
ik volg jouw in dromen
geen weg terug…
Verbroken
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.123 Van ver voorbij de pijngrens
is een geucht vernomen.
In schier onmogelijke taal
gaat het gerucht
dat wat verbroken
of gebroken is
zijn eigen schoonheid heeft
en niet verloren is.
Dat staat vast,
onomstotelijk,
zegt het gerucht.…
Winter
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.131 Zolang er sneeuw is, is er hoop.…
Licht
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
3.190 Soms,
onweerstaanbaar,
breekt het licht door,
zoals een kind
geboren wordt,
onweerstaanbaar.
Geraakt worden ze
door het licht,
dat soms schijnt
in de duisternis
en dat door het duister
niet gevangen
kan worden.
Dan openen handen
en ogen en monden zich
en komt God aan het licht.…
Heel even
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.884 Heel even mocht het duren
Fragieler dan kristal
Als een engel die verschijnt
En weer verdwijnt in al haar kuren
Heel even mocht ik kijken
Naar een deel van het heelal
Als sterren in de nacht
Uit het zicht gebracht om te ontwijken
Heel even in jouw armen
Liefdevol en fijn
Passionele nachten
Die jij in mijn gedachten mag verwarmen…
Nutteloos
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.153 Iedere keer weer
een sprankje hoop
een goed gevoel
dat smaakt naar meer
en dan de twist
de dingen waar niemand
invloed op heeft
ze gebeuren beslist
Juist als je even voelt
ik zit op de rails
van het goede spoor zelfs
wordt je geluk onderkoeld
door een woord, verkeerd
een situatie, ongewenst
een verdenking, onterecht
het tij is…
Memento mori
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.101 ik heb geen streven meer
Verdriet, verdriet, verdriet…
Toen ik geboren ben
Had ik een hoop van hoop,
ik wist dat alles goed zou komen
ik had zo mooie zoete dromen…
Waar is dat alles nu?
Slapend dacht ik aan de dood,
Wie heeft mijn hoop vermoord?
Maar ik ken het antwoord……
Achterlaten
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.177 Een gewoonte,
zomaar een gebruik.
Je angsten laten varen,
door een luik.
Voor de laatste maal,
achterom kijkend.
De zon zien wegzakken,
een gezicht zo onbegrijpend.
Niet wetend,
wat de toekomst brengen zal.
Je tranen,
maken een waterval.
Verloren,
het zicht voor eeuwig verduisterd.
Enkel nog gehoor,
maar niet een die luistert.…
in verwachting
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.039 de roos
knakt op
twee balken
doornen etsen
de geest
de mens hoopt
op herleving
mijn hart
het meest…
Een waterzon breekt zich...
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
657 Een waterzon breekt zich
door wolken baan
en weer heb ik het teken dan
heel even toch verstaan:
er is hier nooit
ook iets
voorgoed gedaan,
altijd komt alles
weer opnieuw
en is er kans voor hoop.
De liefde wint het toch
als wij het maar geloven;
het onderste komt boven.…
Onbewuste werkelijkheid
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.840 door de soldaten
voor de ogen van die kinderen klein
oorlogen, nooit te rechtvaardigen
en toch zal het er altijd zijn
En ik zag in diezelfde dromen
twee kinderen spelen op straat
en geen van die beide weet nog
wat er in de wereld omgaat
Ze speelden, dansten en zongen
onbewust nog van elk kwaad
dromen, onbewuste werkelijkheid
maar ik hoop…
Woorden
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
2.047 Onmacht kleeft
als duister vleugels vouwt
om ademkilte nacht te dragen
ik kan niet anders
dan het doopsel van mijn pen
te laten vloeien
en hopen dat
ontloken woorden
morgen dagen…
Levenslang
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
695 Bij het hek
wachten ze op bezoek
de oude mannen
hun witte haren
in een krans
verre sterren
in hun ogen
langzaam schuifelen
ze `s avonds terug
naar het paviljoen
hun hoop op
morgen gevestigd
zo herhaalt zich
hun eentonig leven
zonder het te begrijpen
aanvaarden ze de
zinloze voorstelling
eens zal ze thuiskomen
ze weten het…
Nauwelijkse maan
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.301 met mededogen
Haar hoopt tot ooit weer groter pracht
Ik zag haar pas verscholen in de nacht
Ik ken haar, maar herken haar amper:
Een haar, haast niets, een sikkel, schamper
Als een achteloze schildersstreek
Ik veeg mijn tranen uit mijn ogen
Slik bewogen alles weg dat mij zo speet
En vat weer moed: de maan is
Flinterdun, als wegvallende hoop…
tot ’t woord ons raakt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
520 op lippen kleven woorden
door zwijgen belast
dichten wij - soms jij
soms ik
in vrije verzen
en tussen-
zinnen
overal
stoutmoedige sporen
aaneensluitende letters
boren diepe wonden
in borsten van lezers
tot de laatste adem
hun longen vult
- eenzaam wenen wij
soms jij - soms ik
en denken terug
aan die dagen
tot een gedicht…
uitzien naar morgen
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
1.131 ik zie uit
naar morgen
waar het licht
nog onbevlekt is
alsof ik
in de toekomst
word geborgen
een verwachting
zonder gemis…
De buik
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.099 Hier is het vooronder
de plek van het kleine bewegen
het snakken naar ruimte en lucht
met jouw ogen op mijn hielen
heb ik de vracht gelost,
de vingers zochten kieren van het luik
je stierf soms nachtenlang en
ik zong iedere avond weer dat lied
de klanken liggen in mijn
vlees verstorven zeg je
zwijg maar de tekens bedriegen niet…
...bijna herboren...
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.316 hoop bijna verloren,
gejaagd als een hond
nu bijna herboren,
maar nog niet gezond...…
Verlangen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.302 Kan ik leven bij de dag
en niet reiken naar de dag van morgen
omdat ik kijkend naar vandaag
genoeg heb aan mijn zorgen ?
Mag ik uitzien naar de dag
tastend naar de dag van morgen
en verlangen naar een moment
zonder al mijn zorgen ?
Ik wil uitzien naar de dag
hunkerend naar morgen
om te mogen leven in een roes
van die verdwenen zorgen…
Kinder-moord
poëzie
3.6 met 22 stemmen
4.722 Een vliegende gezwerm der engelen verkoren
Ontving de kleine hoop gepletterd en doorwond,
En nam de witte ziel van hare rode mond
Die stellend' onbesmet Gods aangezicht te voren.
Hoe kort was hare tijd in droevig tranen-dal!
Hoe groot is hare vreugd die eeuwig duren zal!
Hoe loven zij de Heer haar gonstige weldader!…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…