750 resultaten.
kinderen dansen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.432 de kinderen dansen
kijk, ze zijn er weer
een specht die tikt
hun tijd voorbij
de honden janken
daar, in de hoek
van deze grote tuin
waar wij eens spraken
ze zingen, ze springen
raken de lente
gevoelige antennes
ik zie ze wel
kinderen dansen
tuin wacht
ik wacht
waar wij eens spraken…
Exit-liefde
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.171 Gisteren zei je dat het niet hoefde
vandaag vond je dan weer van wel
kan jij dan echter niet begrijpen
ons leven wordt een ware hel
Altijd luisteren naar gefluister
buren die hun gangetje gaan
wanneer ik doof ben en niet luister
zie ik jou ook niet meer staan
Het leven is een hel geworden
een droef en uitzichtloos bestaan
sleur is als…
was de hel ontstegen
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
501 ik heb een paradijs gedroomd
jij was de hel ontstegen
we zochten heel voorzichtig
in elkaar naar nieuwe wegen
het groeide in ons allebei
gaf zonlicht aan de dagen
maakte teksten in ons vrij
door blikken vol met vragen
we gaven schoonheid aan elkaar
in het versieren van de uren
de fundamenten waren klaar
alleen het mocht niet langer duren…
vrijheid blijheid
hartenkreet
3.1 met 20 stemmen
2.337 Bevrijd uit die teerput
dat jij een relatie noemde
Mijn vleugels spreidend in de schone lucht
Genietend van elke seconde
vrijheid
blijheid
Ontsnapt aan jouw klauwen
die mij steeds weer
terugtrokken in die teerput
nu voorgoed
buiten bereik
Genietend van elke seconde
vrijheid
blijheid…
Hart
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.533 De zon zakt als een
gouden bol in het water
Ik denk aan later
Ik kijk naar de lucht
mijn hart is op de vlucht
Het zit klem
bij hem…
Er was eens
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
670 Schik de geplisseerde rok
om je ronde buik
gaap, omdat ik je verveel
moe bent of onderweg
Het regent hagelstenen in mijn hoofd
het onweer is niet ver meer af
Jij hebt je rubberlaarzen aan
ik ren uit alle macht, omdat ik
nog niet vliegen kan, zweven desnoods
Als je me inhaalt, mijn teerbeminde markiezin
hertogin van Carabas…
- Onomkeerbaar -
hartenkreet
3.6 met 44 stemmen
1.682 onomkeerbaar pijnlijk zijn de noden,
de enige reden waarom wij nog leven
onomkeerbaar wetend dat deze reis,
een onmogelijkheid is om verder te zoeken,
onomkeerbaar wordt afgespeeld
aan hen die achterblijven een gevoel,
onomkeerbaar zijn de doden
onomkeerbaar een laatste zucht,
een allerlaatste blik in jouw gezicht
levenslang, voordat de…
loslaten
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
1.514 Hoe kan ik je los laten?
Als ik je al zolang niet meer heb gezien
Jouw lichaam niet heb kunnen voelen
Omdat wij niet meer samen konden zijn
Hoe kan ik je laten gaan?
Als je niet verdwijnt uit mijn gedachten
Waar je op de meest ongemakkelijke momenten
Verschijnt zonder waarschuwing vooraf
Hoe moet ik verder leven?
Als ik niet meer een geheel…
kleur van mijn dag
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.156 wat is de kleur van jouw dag, vroeg jij
ik keek en zag oranje rood
warm als onstuimig verlangen
zich badend in een zonnig vleugje geel
hongerig naar lijf en liefde
wat is de kleur van mijn dag
vraag ik vandaag aan mij
terwijl in late schemering
een leisteengrijs vermoeden
opdoemt langs de vloedlijn van voorbij…
Pijntjes van Watou
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
668 Woorden slechts
hoe we samenkwamen
onafwendbaar uiteengingen
zoals wolken in het hemelruim
om zichzelf te zijn
Regels vonden we niet
misschien daartussenin
het betrachten van de juiste afstand
overeenkomsten ontdekken
tussen de verschillen
Waar we zijn geweest
die plaats bestaat niet meer
de tijd nog wel zo lang
als een herinnering…
- De Straten van papier -
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
830 De straten vol van eendracht en vuil papier,
afgedankt het nieuws lekt versplinterd..
dozen vol met zwarte poëzie, bronnen van proza
vreemde boodschappen hebben aandeel
en spelen ter introductie muziek,
het krantenpaleis klaagt ver van hier
snippers dwarrelen dan als kleine blaadjes,
..rondgeslingerd oud papier.
Ik tel de jaren, die mij…
- Regendagen -
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
946 Als ik jouw moed niet had,
als mijn hele wereld wrang aan dingelen lag
en het licht was donkere tussenruimte,
puntige golven zonder enig gevoel,
zoals een gouden malle streep van licht
lichtere zijstrepen,
matglanzende regen met structuur
die mij aan het huilen maken,
zonder keelgeluid barst mijn krachtig hart,
zonder balken heeft geen…
- Al hield je mij -
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
906 Al gaf je mij je leven,
jij zou niet kunnen geven
want het gedoseerde nemen,
het nemen staat niet vrij, en
engelentongen hebben tijd.
Al zweeg je en jij keek,
jouw mond hij zou mijn woorden weten
met defensiever zekerheid, doorzien
mijn lippen jouw perfekt verraad.
Al hield je mij met koestering,
en dacht je aan geborgenheid,
teruggehouden…
Moeilijk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.067 Moeilijk om zoveel jaar achter te moeten laten.
Jaren van liefde, warmte, vertrouwen, twijfels, ontdekken, discussies, leren en dromen.
Dromen van een leven met iemand die zo veraf en toch zo dichtbij staat.
Moeilijk om alles wat er nog samen te ontdekken valt op voorhand al te moeten vergeten.
Vergeten hoe het voelt om bij elkaar weg te kruipen…
Granieten Hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
697 Oh help hij rolt
tikt nog enkel
recht en vooruit
dit hart van steen
Een granieten slag
slaat hij op ‘t
stort beton, om
stil mij te zijn
Wachtend op een
barst maar erin
een wederklop
die schopt en slaat…
TOT TRANEN KWAMEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
808 In mijn hart klonk steeds het lied
van het meisje dat ik zo beminde
Over liggen tussen ‘t ruisend riet
waar het lief ons zeer verblindde
In mijn hart klonk zacht een lied
van de dagen zo bomvol dromen
Over dagen in het verre verschiet
vol beekjes die er zacht stromen
In mijn hart klonk een teder lied
van ‘t lief dat mijn hart bewoont
Hoe…
TEGEN MIJN WIL
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
767 Verdorde bladeren onder mijn voeten
ritselden krakend door het nachtelijk kil
Ik zou mijn lieve schat thans ontmoeten
het schijnt echter dat zij dit niet meer wil
Gedroogd traanspoor over mijn wangen
en mijn ogen zo lange reeds uitgeweend
Sterven doe ik van onvervuld verlangen
naar een lief, wier hart lang is versteend
Zachte schreden door…
Verder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 De tijd
verdwijnt
geruisloosheid
valt binnen
je ogenblik
het traan
met de tikken
verdwijnt het
onverstoorbaar
als de tijd
is verder
veel verder
geruisloos
voor me uit
gegaan…
SCHERVEN RAPEN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
850 Als het zo meteen donker is
hoor je enkel nog mijn stem
Zeggend dat ik je enorm mis
wetend dat jij maft met hem
Als je je strakjes triest voelt
denk jij enkel maar aan toen
Wetend dat je lief is bekoeld
sedert onze allerlaatste zoen
Als je aanstonds zacht huilt
denk jij steeds weer aan mij
Hoe jij mij zo hebt ingeruild
toen je viel voor…
EEN DRUPPELTJE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.058 Als in een droom zweefde jij voorbij
een droom die enkel eventjes duurde
Jij morste een druppel liefde voor mij
en kroop terug achter het ommuurde
Als in een illusie laveerde je langszij
een illusie dewelke iets utopisch had
Je fluisterde stil wat woorden tot mij
en ging met al dat ik aan liefde bezat
Als in een visioen wist ik jou vlakbij…
VERDRONKEN IN VERDRIET
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.142 Zachtjes tikt de regen op mijn ruit
en mijn ogen tranen zacht hun lied
Je liefde duurde één jaar, hooguit!
toen kwam de tijd van het verdriet
Duizenden druppels op mijn raam
zonder iets van onderling verband
In de aanslag schrijf ik jouw naam
Waarom toch is je liefde gestrand?
Wachtend in zo stille eenzaamheid
waar de regen alsmaar tikken…
De lelie en het mes
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
680 als tederheid is uitgeteld
in de goed ommuurde hof
en de man zijn vonnis velt
huilt de vrouw van Willendorf
zetel van de ziel is zij
nu gaat hij alleen op pad
speer en roede houdt hij bij
wie heeft haar ooit lief gehad?
bliksems slaan op ’t middaguur
vernietiging van al wat was
paars gekleurd het zonnevuur
de open schaal vol bittere as…
Een doel verder...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.283 Ooit had ik een mooi doel,
het kwam op mijn zeldzaam pad,
zal ik stoppen of doorgaan ?
zonder nadenken, enkel gevoel.
Ontsprongen kracht van de zon,
in passie, genegenheid zo warm,
vele mooie werkelijke dromen,
vanuit mijn ziel, de eeuwige bron.
Afstand en tijd liet zich bedwingen,
donderwolken schoven stil nader,
een denken liet alles…
Herfstval
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
611 Die morgen waaiden de bladeren
als vlinders, bevlekten de bodem
om de aarde te bedekken
paddenstoelen te beschutten
tegen de belofte van de kou
de winter uit het noorden
Kracht zuigt zich uit het blad
spaart zichzelf in het sap
Het stroomt langzaam op weg
verdikt zich in de wortels
herinnert zich het groen
het wit van sneeuw en ijs…
Liefdedroom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
814 Jij
verbetenheid breekt open
je levensvocht spat uit je
gapende wond
rode vlek
Dank
scherpe randen van de wereld
samen met
Liefde
diep weg opborrelend
velt je
je stroomt weer
Jij oude bekende
grimmigheid
glimlachend
Liefde
zo krachtig breekijzer
samen met wereldse scherpte
schept helderheid
verbreekt knellende liefdesband…
Silencio!
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
807 Van oude liefdes moet men zwijgen,
wat eens zo brandde, is nu as.
En of men toen gelukkig was
of wat gewenst werd niet kon krijgen,
blijf woorden niet tot zinnen rijgen
het is banaal en geeft geen pas:
van oude liefdes moet men zwijgen
wat eens zo brandde, is nu as.
Het heden weer met ooit bedreigen,
niet zien wat is, maar steeds wat was…
Sonnet
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.123 We waren eigenlijk al tijden
geen stel meer maar nog wel tezaam
en wie van ons nog monogaam
was, was bepaald niet te benijden.
De korte tijd van ons bestaan
kon ik jou en jij mij wel lijden
om zo de leegte te bestrijden;
het was goddank ook snel gedaan.
Ach, zo’n verzuurd retrospectief
maakt wat ons pijn deed beter draagbaar,
al blijft…
Spijt
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
708 Jij bracht mij weg in de nacht en jouw spijt
zeulde koffers naar het laatste perron.
Het was een feit, de terugweg was al kwijt,
toen jij besloot dat deze reis begon.
Jij hield mij vast, zoals jij dat niet kon,
terwijl de reis in volle vaart verliep.
De aantrekking, zij is er, gaat nog diep,
maar ontladen zal zij jouw hart niet meer.
Jouw…
BITTERE ROZEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 De bos rozen die jij mij gaf
ze zeggen mij nu niets meer
Ze verwelken op mijn graf
en zien vandaar op mij neer
De mooie woorden van jou
zijn door de wind gedragen
Ze spraken over jouw rouw;
kunnen mij nu niet behagen
Die mooie dingen die je zei
zeiden dat liefde mij omgaf
Ze bedoelden nu ben je vrij
en ze lachen boven het graf
De bos…
In woord en gedachte ( R. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
921 In woord en gedachte
heb jij mij doen verraden.
In woord en gedachte
mislukte ik, tel ik niet mee.
In woord en gedachte
zal jij je daarom verliezen
in jouw diepe, onrustige
wateren ... los van mijn zee.
In woord en gedachte blijf ik
me desalniettemin verbonden
om jou, met jou
voelen ... ergens goed voor je bedoelen.
In woord en gedachte…