7602 resultaten.
Selma's lach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 We waren twee weken tezamen
in een huisje op een camping
in Ouddorp-aan-Zee,
waar we de kinderen vermaakten
met liedjes en Bijbelverhalen,
waar ik stiekem meesnoepte
van je lach naar de kinderen
en waar jij sokken breidde,
terwijl de drie heren bier en wijn
dronken, zich volop beschonken
de drie maakten een stoelenbouwwerk,
wat zij…
Lachen om onze dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Lachen om de dood,
maakt leven licht.…
De lach die nooit mocht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
716 ik zie weer de foto's
uit het huis van verleden
ze staan er goed op
in toenmalig zwartwit
pas later konden kleuren
dat podium ook weer betreden
het waren nuances
overheersend in grijs
de lach die nooit mocht
een jeugd die een snelle
volwassenheid zocht en zicht
op een plaats met gewicht
nu zomert lente het
winterse grijs snel voorbij…
De lach achter de sluier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Nu de herfst eindigt begint de winter
door bevroren gevoelens in de nacht
leeft jouw glimlach die mij ontwaakte
voor het altaar naar jouw lentedag.
Het beeld van kale bomen in de berm
toont het kleurloze gevoel dat ik zie
met emoties omringd op jouw lentedag
dat je het sprookje draagt als een illusie.
Al zijn wonderen nog…
een witte lach als vergezicht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
591 de ochtend huivert
fluistert dauw
herfst trekt draden
in het vroege licht
ze knispert met
bevroren vingers
in een witte lach
als vergezicht
klokken luiden
hun weemoedig tonen
gedachten dromen
in seizoenennostalgie
de wind is bezig
luchten op te schonen
bomen kleuren
in hun bladmagie
ik groet de zomer
in zijn vruchten
het rijpe…
foto's lachen onschuld
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
686 ik heb je jeugd gezien
foto’s lachen onschuld
maar uit de achtergrond
lees ik je zorgen in die tijd
ik heb je nooit benijd
we gingen vaak naar zee
het water prikte in je ogen
je rende door de branding
dook met golven mee
uitdrijvend tot hun stranding
zon weerkaatste in je blik
een lichte veeg van schaduw
waar ik verbazing zag
keek…
je vleugt een lach in het passeren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
598 hakken tikken spanning in de stilte
echo geurt je dichterbij
uitdagend kijk je naar de mannen
winnaars dromen zich al rijk
je blonde lach kleurt warmte
ogen zwierig in hun blik
handen zwaaien al je charmes
omdat hun wereld aan jouw voeten ligt
je vleugt een lach in het passeren
zie je wiegen uit mijn zicht
spanning wordt met een applaus…
lach vijgen uit de boom
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 reik mij je hand
in niemandsland
wordt niet gelogen
we zijn gevlogen
naar dit gele strand
en daar pardoes geland
ik lach vijgen
uit de boom en droom
jouw liefdeslied
je glijdt iets onderuit
zon bruint witte deeltjes huid
vogels klinken goddelijk luid
golven murmelen zacht
hun koren tot zwijgen wij geven
elkaar wat we…
een lach lichtte op in je groet
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
758 ik zag je lopen
in het donker verdwijnen
een lach lichtte op in je groet
je wilde geen kus
maar je ogen maakten muziek
van een honger die niet was te stillen
ze zongen akkoorden
die niemand ooit hoorde
van je blikken begon ik te rillen
ik trachtte met flarden geluid
jouw beeld terug te roepen
maar stilte klonk er hard bovenuit…
zag de tranen in je lach
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
817 we liepen over glas
likten elkaars wonden
wisten ons in pijn
en bloed verbonden
ik zag de tranen
in je lach en wist
hoe moeilijk je
het nu en eerder had
nam je koude hand
warmde die met liefde
je woorden kwamen traag
over gevoelens die je griefden
we hebben zand geschept
en naar de zee gedragen
het water stond nog laag…
je lach nam mijn gschenken
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.066 ik zag je als
een koningin
op het voetstuk dat
mijn liefde bouwde
je lach nam
mijn geschenken aan
je lichaam liet mij
verder gaan dan ooit
je zwaaide en keek om
zag oude volgelingen
draaide toen een slag
bleef liever die je was
het kind in je
is terug gekropen
ze kreeg de kansen niet
in onze zon te leren lopen…
je lach wiegde mijn zinnen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.263 je woorden zijn geboren
je liefde prenataal
ik mocht bij je ontsluiten
je was niet meer te stuiten
opende verbaal
je lach wiegde mijn zinnen
voeden kwam van binnen
lente dartelde terwijl
de stofen in het frisgroen
buitelden en tegenspartelden
we groeiden zomer
in een warm samenzijn
je nam de zon en zee
we dichtten waarheid in
de…
ogen spraken met een lach
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
903 samen in gedachten
zag het wachten in bewegen
ogen spraken met een lach
stilte bleef zo achterwege
eventjes de handen vast
in aandacht overwegen
een enkel woord of een gebaar
gaf richting aan hun leven
samengaan was sprakeloos
in weten wist geluid
een snel vergeten want
passie deelde dan de lakens uit
gevoelens paarden zich
tot…
in golven wiegt je lach
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.392 nog zomert het
in golven wiegt je lach
je ogen stralen branding
jij bent de warme zee
die ik deze nazomer zag
je kleurt zon in
zomerbruin, haar oogst
is voelbaar op het zand
waait nog groen in
goudkleur langs het duin
het blauw loopt vol
met zachte herfsttinten
geel dat zongerijpt
een koele ode klinkt aan
eerdere volheid in bezinken…
de tijd is slechts een lach
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.115 weer lopen
op de zwarte steen
los van alles
nergens heen
in het raken voel je
het verleden naken
kom geef je over
je bent te vaak alleen
voel me
vlij je neer, je ziel
heb ik al lang gemist
accepteer weer mijn gezicht
je hoort bij mij
deel de schepping
die we vroeger waren, kom
dan gaan we God ervaren
de tijd is slechts een lach…
parelde een hoge lach
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
994 in zacht geroezemoes
parelde een hoge lach
ik voelde dat je nader kwam
wist dat jij me zag
je liep mijn ogen in
gedachten vol met stilte
eindelijk weer samen
na eeuwen zonder namen
handen vonkten
in het tasten naar elkaar
we pasten in perfectie
liefdevol in elk gebaar
we zaten daar
waar tijd de hemel raakte
een woeste zee zijn…
ogen die je lach vertalen
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.861 weer zoeft het landschap
langs je heen, de zon,
een jaar geleden, scheen
uitbundiger en liefde
smeedde ons aaneen
nu zijn we weer
alleen, heeft ieder
zo zijn eigen leven
het geven aan elkaar
is tot herinnering verheven
je bent alleen op stap
naar woorden en gedichten
licht gebruind en knap
ogen die je lach verlichten
je straalt als…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
witte parels lachen
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
4.018 de huid kaatst luid
witte parels lachen als
het even kan breeduit
hun stemmen zijn muziek
herkenbaar is het ritme van
de oorsprong in de motoriek
hun rol is van oudsher bevestigd
door de schrift, in het bol van
ogen wordt het onderscheid belicht
drie koningen ontmoet de Heer
de sterre bracht ze weer van verre
ze kleurden slechts het…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
je lach is al verleden tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.046 het uitzicht
kijkt naar binnen
kleurt het behang
seizoenenlang met
licht uit het verleden
je hebt gebeden
dat je oud mocht
worden, hebt gestreden
voor de laatste jaren
rust en vrede
ogen dromen en
je lach is al verleden tijd
je handen spelen
achteloos met pluizen
de asbakken zijn vol
je vest van wol is zacht
net als je wangen…
maar als ik lach zie ik je rug
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.155 ik stop mezelf in een bal
en rol vlak langs je handen
je pakt me maar je koestert niet
en stuit me tegen wanden
je wilt mijn ogen wel maar
kaatst mijn blikken terug
ik speel met jou dat spel
maar als ik lach zie ik je rug
je stapt alleen de wereld in
met handen vol verlangen
je speelt altijd met tegenzin
want niemand kan je vangen…
Lach-of-ik-schiet-show
snelsonnet
3.4 met 12 stemmen
710 Zelfs op die avond, waarop humor mag,
Werd er geschoten, maar niet in de lach.…
Maar nu.
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.394 Maar nu, vandaag
heb ik mezelf opgericht
Ik lach om het duister
en ik lach naar het licht
want wat er ook speelde
en wat er ook was
het is niet belangrijk
het is niet van waarde,
er is maar één ding
dat telt:
jouw naam
heb ik elke dag,
elk uur,
iedere minuut en seconde,
heel zachtjes,
voor mezelf gespeld…
Gedicht van zilver
hartenkreet
2.7 met 25 stemmen
4.026 Zon en Maan
lachen elkaar toe
Pluis en Roos
buigen hun hoofdjes
op het ritme
van de wind
ik,
onweerswolk,
kijk afkeurend toe
hoe kunnen zij lachen
terwijl mijn hart
in tweeën is gescheurd
had ik je maar geloofd
dan konden we nu samen
verzilveren met de lelies…
afscheid
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
3.498 ik ving jouw kushand
met mijn ogen
en beantwoordde jouw zwaaien
met een zonnige lach
maar in mijn blik
leefde reeds de stilte
in de schaduw
van de dood
toen verlangen stierf
in 't weten
mijn hand had voor het laatst
jouw lieve lach
gespiegeld
in het kijken
van mijn ziel…
Leven afmaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
843 Ja, ik maak het af
zelf, zelfs mijn leven
want ik wil nooit meer leven
zeker geen eeuwig leven
en eeuwig branden in de hel
laat me niet lachen
lachen wat me bij het leven
wel is vergaan, opgegaan
opgebrand door de pijn
de pijn van het leven
de pijn die de dood zal doden!…
Vergeleken met toen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
502 glimlachend
wendde zij
zich af
weer had ze
in de spiegel
gekeken
zichzelf
vergeleken
met toen
naar een
oordeel werd
niet gevraagd
en toch
ontdekte zij
voordeelpunten
als reactie
op die lach ja
haar sterkste troef
ontwapenend
bij inzet en
afrekening
nog zwaaide spiegel
de lach terug in afscheid
met koesterende aai…
vriendschap geeft....
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.969 Vriendschap geeft
een stem aan de stilte
en een lach aan de afstand.…
[De herenboer giert]
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
801 De herenboer giert
en schreeuwend van het lachen
een hagel van meeuwen…