2435 resultaten.
MORGEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Nog
is het wachten
op lente
Houdt aarde
haar grootste schatten
-voor het menselijk oog-
verborgen
Bruin blad is
van oude lentes
kennen zucht,gekuch
van 'n late vorst
Misschien
morgen, morgen
mag ik....
lente verwachten?…
EERSTE GOUD?
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
571 Langzamerhand
vervaagt de prent
van winter
De sneeuwrand
van winter
door autoband gewist
Een list
van vorst
niet voor de hand
Ik heet
de hazelaar welkom
'het eerste goud'
van lente.…
HEK & DAM....
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Het hek
is van de dam
niet hier...
het staat er nog
Het hek
al stokoud
maar de dagen
nog niet zat
Het hek
houdt afstand
tussen mens
en dier
Van rundvee
en schaap
de lange stoeten
Het hek
houdt veiligheid
in het oog
schrik voor schrikdraad
Het is de dam
die het water
van de rivier
niet toelaat
Wij zijn toch
allen bang…
NAT UUR
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
825 We hebben
de auto geparkeerd
tegen de rafelranden
van de slingerende dijk
Je wilt
de wijk nemen
uit binnenshuis
en nauwelijks bewegen
Je kent de wegen
van en naar
de brokken
en klonten modder
Er is een rijk
aan vogels
die zwemmen of
in vlucht overvliegen
Met een kijker
kun je ze volgen
niet met
het blote oog
We houden…
Woonplaats
gedicht
3.5 met 8 stemmen
3.729 Ons houvast heet landschap. Wij planten
de dagen vol bomen en dromen van dijken
en duinen die als we er stranden nog lijken
op wat we bewaren. Wij sparen gedachten
en spannen steeds samen. Het noemen
van namen als vogel of wind overbodig
voor wie zal beamen dat alles wat nodig
is staat waar het hoort.…
WUIVEN.....
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
678 Ze wuiven
de rietstengels
langs de oevers
de wal,de kant
Geen enkele krant
heeft erover
bericht,de boodschap
van generlei waarde?
Maar...
wat -ter aarde-
is dat wel
of niet?
Het water
is in beweging
vloeit
en vliedt
Ongezien
wuif ik terug
en het riet
blijft mij groeten
Ze heeft
met me
de wind
mee.…
Zorg-rijk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
550 Zon aan de hemel
man en vrouw de oogst het land
twee in groots geheel.…
Herfst
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
511 Een kleurenpalet is neergestreken
bonte blaren aan de bomen
de zoete zomer is bijna geweken
de herfst zal zeker komen
Als door een kunstenaar
wordt het landschap bewerkt
met zijn penselen was hij daar
hij maakt de bomen winterklaar
Zodat de tere twijg kan groeien
de bloesemknop weer adem heeft
in het voorjaar opnieuw zal bloeien
zijn…
Laatste licht....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
567 Ik fiets
in laat zonlicht
langs de rivier
Zondag
in 'n vroege herfst
staat op 'n kier
Een kerk
luidt haar klokken
als met de hand
Wonderschoon
de stroom,het land
door dag vergeten
Bij mijn weten
schrijft een God
dit dicht.…
Regenbuien....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
637 Regen
hing er
boven de haven
van Honfleur
De donkere wolken
-blijkbaar-
nog niet klaar
voor het vallen
Deuren
van de hemelsluizen
nog
in het slot
Je schrikt je
kapot
als het dan
zover is
Het schijnend gemis
van paraplu en
regenjas
of cape
En alles wat
water heet
blijkt zich
samen te ballen
wij worden
werkelijk…
Maart
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
505 In de maartzon
zag ik je
wuivende haren
hoorde ik je
kleine schater
We liepen de
natte landen in
en stapten door
het oude bos
We liepen de
buitenhuizen voorbij
en stapten de
singels in
Je gaf me
je mandarijn
je gaf me
je lach…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Kolos was mijn naam
uit 't diepste van de aarde eens gewrocht
de handen groot, vol kracht en faam
en staande met de armen wijd geheven.
Beschutting bood ik wie het zocht
voor zonnesteek, of storm en regen
en vele wegen hebben naar mijn staat geleid
symbool van kracht en moed, om naar te leven.
En meende altoos er te kunnen zijn
als vorst…
Paardenmeisjes
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
909 Ik woon hier
op de mooiste plek
van de aarde
leef hier
tussen andere paarden
Ik woon in
Brabant
met zoveel
land af te grazen
voor ons,paarden
Ik woon
tussen
de paardenmeisjes
die niet van me
af kunnen blijven
Ik voel
hun zoete lijven
als ze me borstelen
met zorg mijn manen
.....kammen
Soms,heel soms
verberg ik
me…
Witvlokkig
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
620 er dwarrelt sneeuw
op winterschone bomen
naakt wacht de vroege lente
onder een vernuftig sprei
innig pluizig omarmt
het wit het onbeschutte
een gloed van liefde twinkelt
koddig op vogelveertjes
rondborstige klanken
treffen de stilte
hoop wikkelt zich om
uitlopende twijgen
smetteloos
alles zo wonderbaar
nu niets dan…
Wacht...
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
609 Wacht...
wacht nog even
op een teken
van leven
Wacht...
op lente
aan twijg van
boom en struik
Wacht...
op knoppen
ze komen plots
....onverwacht
Wacht...
op zon
die kiekeboe speelt
ons toelacht
zoals moeders
naar
hun kind.…
Het Kadaster
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.407 Verkaveld onder ‘t lage wolkendek
tot in de verste uithoek ingemeten
door paal en perk uiteengereten:
de delta
Hier ligt becijferd en beschreven
in meters, aren en hectaren
met hypotheken die ‘t perceel bezwaren:
het eigendom.
Alleen de wind heeft men nog niet gevangen
en ook de regen kent uw grenzen niet,
de vogels die in ‘t luchtruim…
Eenzaam?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
508 De scheepjes
liggen er
eenzaam
Geen tuigage
verankerd nog
aan winter
Wie bemint er
niet het varen
spelevaren?
De golfjes
bijna tot bedaren
alleen geluid
van water,wind
en
rillend zeil.…
als koe
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
523 zoals de schilder
zichzelf ziet als koe
de weide is het leven
waarop hij terugkijkt
waarin hij graast
en nog iets achterlaat
als bijdrage voor
de vergankelijkheid
de schilder is de kwast
en de penseelstreek tegelijk
hij klampt zich vast
aan z'n expressie
geeft gehoor aan drang
naar iets dat niet meer is
of het moet afscheid zijn…
Langs de oude IJssel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
718 We liepen
langs
schuchter groen
in onze wandelschoenen
Eenmanspaadje
aan
de Oude IJssel
lucht boven ons: loodgrijs
Waarin wakken
licht van lente
blauw van kou
van 'n vroeg april
Merels
lijsters,stil
of
van de wijs
Wind
wist niet
van wanten
bleef steken in z'n gril
Het scheepje
aan
de wal gebonden
droomde zich…
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.671 In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid
Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust
Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene.
Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens,
De flitsen over het wrange water van weleer,
En draagt de eigenschappen van hem
Die zelfs de pijnen van november schuwt.…
Landschap: bomen van licht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.433 Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken
van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken;
en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen
gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…
Vlinderen?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Ook
ik vlinder
maar wat rond
in tuin, in hof
Rond water
aan vijver
boven ven
en waterloop
Ik weet...
ik bof
ben meer
van lucht
dan van aarde
soms raak ik
van
de wijs:
Laatst
eindigde m'n reis
in laat middaglicht
-ik kon m'n ogen niet geloven-
achter
het glas
van 'n raam
met uitzicht
op 'n tuin, 'n hof.…
Plataan in Catalonië
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Vanaf de aanplant was er blad
van 't grootste tot de allerkleinste
onopgemerkt bleef het, in ieder jaar.
Naar stam en takken ging de aandacht uit
dragers van schaduw in de zomer
een koele plek voor rust,
of bij avond, feest te vieren.
Mensen, van jong tot oud
somtijds groot en sterk,
de boom hij zag ze, gaan en komen.
Seizoenen daarentegen…
aangeraakt
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
414 het verschil
tussen land en
lucht verdwijnt
op de kaart
alleen een
witte vlek
en nu op deze
loodwitte dag
wacht ik
op een teken
van je marmeren
gesloten ogen
het was een witte witte
dag toen sneeuw en
wolken elkaar raakten
en jij het verschil
niet zag je reisde
voor eeuwig af…
Jager & Jager
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
672 Zijn ferme vleugels brachten hem
op juiste hoogte, zoekend naar een prooi
het oog gericht op alles hem tot leven.
De cirkelgang steeds lager ingezet
een noodzaak brak de wet,
behoedt je zelf, een doel te zijn.
Zijn waakzaamheid nog amper ingedaald
de scherpte van een dof geluid
een golf die raakte, snijdend binnen.
En vallend zag hij…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Nog is
mijn kruin van herfst
is het laatste blad
niet naast m'n stam gevallen
Mijn figuur
krijgt dan
dat zotte, malle
de scherts van winter
Een kaalheid...
die me niet staat
mij ouder maakt
zo zonder enig jong blaadje
Ik krijg
een oud, bedaagd maatje
glans maakt plaats
voor dofheid
Het is nog
niet 'mijn tijd'
ik ben nog…
Open
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
648 Je opent
dat wat dicht heet
het landschap, de weg
waarlangs ooit bomen geplant
De kant als zoom
ermee gesierd
bomen in gelid
als een erewacht
En dan....…
Poort naar winter
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
726 Er verschijnen
poorten
poorten
in het landschap
De bomen
op rij
aan zoom en kant
van landelijke wegen
De wachters
mogen het goud
van hun straatje vegen
wind snelle trawant
De kruinen
verliezen -spilziek- hun kleur
blijven ontsierd
achter op hun post
Sneeuw zal
hun kreunen smoren
ijzig roepen ze
wat herfst
hen heeft…
Herfstspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Herfst
weerspiegelt zich
in de koele waterloop
Het zijn
de verstarde bomen
bomen zonder enig blad
De bomen op rij
-als tinnen soldaatjes-
bekijken zich
in het blauw van de stroom
Het is
echt een droom
hierlangs te lopen
m'n ogen als op steeltjes.…
Lichtval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 Soms
valt het licht er
zonder splinters
gruzelementen
Soms
staat het licht
weer op
poetst zich schoon
de aarde
van de duivel
of het stof
van een demon
Soms
valt het licht
samen
met een gedicht
dat zegt iets
van de dichter.…