Alle inzendingen over landschap

2435 resultaten.

Sorteren op:

MORGEN....

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 453
Nog is het wachten op lente Houdt aarde haar grootste schatten -voor het menselijk oog- verborgen Bruin blad is van oude lentes kennen zucht,gekuch van 'n late vorst Misschien morgen, morgen mag ik.... lente verwachten?…

EERSTE GOUD?

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 571
Langzamerhand vervaagt de prent van winter De sneeuwrand van winter door autoband gewist Een list van vorst niet voor de hand Ik heet de hazelaar welkom 'het eerste goud' van lente.…

HEK & DAM....

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Het hek is van de dam niet hier... het staat er nog Het hek al stokoud maar de dagen nog niet zat Het hek houdt afstand tussen mens en dier Van rundvee en schaap de lange stoeten Het hek houdt veiligheid in het oog schrik voor schrikdraad Het is de dam die het water van de rivier niet toelaat Wij zijn toch allen bang…

NAT UUR

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 825
We hebben de auto geparkeerd tegen de rafelranden van de slingerende dijk Je wilt de wijk nemen uit binnenshuis en nauwelijks bewegen Je kent de wegen van en naar de brokken en klonten modder Er is een rijk aan vogels die zwemmen of in vlucht overvliegen Met een kijker kun je ze volgen niet met het blote oog We houden…

Woonplaats

gedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Ons houvast heet landschap. Wij planten de dagen vol bomen en dromen van dijken en duinen die als we er stranden nog lijken op wat we bewaren. Wij sparen gedachten en spannen steeds samen. Het noemen van namen als vogel of wind overbodig voor wie zal beamen dat alles wat nodig is staat waar het hoort.…

WUIVEN.....

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 678
Ze wuiven de rietstengels langs de oevers de wal,de kant Geen enkele krant heeft erover bericht,de boodschap van generlei waarde? Maar... wat -ter aarde- is dat wel of niet? Het water is in beweging vloeit en vliedt Ongezien wuif ik terug en het riet blijft mij groeten Ze heeft met me de wind mee.…

Zorg-rijk

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 550
Zon aan de hemel man en vrouw de oogst het land twee in groots geheel.…

Herfst

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Een kleurenpalet is neergestreken bonte blaren aan de bomen de zoete zomer is bijna geweken de herfst zal zeker komen Als door een kunstenaar wordt het landschap bewerkt met zijn penselen was hij daar hij maakt de bomen winterklaar Zodat de tere twijg kan groeien de bloesemknop weer adem heeft in het voorjaar opnieuw zal bloeien zijn…
Elly Mans18 oktober 2015Lees meer >

Laatste licht....

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Ik fiets in laat zonlicht langs de rivier Zondag in 'n vroege herfst staat op 'n kier Een kerk luidt haar klokken als met de hand Wonderschoon de stroom,het land door dag vergeten Bij mijn weten schrijft een God dit dicht.…

Regenbuien....

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 637
Regen hing er boven de haven van Honfleur De donkere wolken -blijkbaar- nog niet klaar voor het vallen Deuren van de hemelsluizen nog in het slot Je schrikt je kapot als het dan zover is Het schijnend gemis van paraplu en regenjas of cape En alles wat water heet blijkt zich samen te ballen wij worden werkelijk…

Maart

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
In de maartzon zag ik je wuivende haren hoorde ik je kleine schater We liepen de natte landen in en stapten door het oude bos We liepen de buitenhuizen voorbij en stapten de singels in Je gaf me je mandarijn je gaf me je lach…

Blijvend van aard

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 542
Kolos was mijn naam uit 't diepste van de aarde eens gewrocht de handen groot, vol kracht en faam en staande met de armen wijd geheven. Beschutting bood ik wie het zocht voor zonnesteek, of storm en regen en vele wegen hebben naar mijn staat geleid symbool van kracht en moed, om naar te leven. En meende altoos er te kunnen zijn als vorst…
Evert de Boer29 december 2015Lees meer >

Paardenmeisjes

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Ik woon hier op de mooiste plek van de aarde leef hier tussen andere paarden Ik woon in Brabant met zoveel land af te grazen voor ons,paarden Ik woon tussen de paardenmeisjes die niet van me af kunnen blijven Ik voel hun zoete lijven als ze me borstelen met zorg mijn manen .....kammen Soms,heel soms verberg ik me…

Witvlokkig

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 620
er dwarrelt sneeuw op winterschone bomen naakt wacht de vroege lente onder een vernuftig sprei innig pluizig omarmt het wit het onbeschutte een gloed van liefde twinkelt koddig op vogelveertjes rondborstige klanken treffen de stilte hoop wikkelt zich om uitlopende twijgen smetteloos alles zo wonderbaar nu niets dan…
Hilly Nicolay15 februari 2016Lees meer >

Wacht...

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 609
Wacht... wacht nog even op een teken van leven Wacht... op lente aan twijg van boom en struik Wacht... op knoppen ze komen plots ....onverwacht Wacht... op zon die kiekeboe speelt ons toelacht zoals moeders naar hun kind.…

Het Kadaster

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.407
Verkaveld onder ‘t lage wolkendek tot in de verste uithoek ingemeten door paal en perk uiteengereten: de delta Hier ligt becijferd en beschreven in meters, aren en hectaren met hypotheken die ‘t perceel bezwaren: het eigendom. Alleen de wind heeft men nog niet gevangen en ook de regen kent uw grenzen niet, de vogels die in ‘t luchtruim…

Eenzaam?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 508
De scheepjes liggen er eenzaam Geen tuigage verankerd nog aan winter Wie bemint er niet het varen spelevaren? De golfjes bijna tot bedaren alleen geluid van water,wind en rillend zeil.…

als koe

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
zoals de schilder zichzelf ziet als koe de weide is het leven waarop hij terugkijkt waarin hij graast en nog iets achterlaat als bijdrage voor de vergankelijkheid de schilder is de kwast en de penseelstreek tegelijk hij klampt zich vast aan z'n expressie geeft gehoor aan drang naar iets dat niet meer is of het moet afscheid zijn…

Langs de oude IJssel

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 718
We liepen langs schuchter groen in onze wandelschoenen Eenmanspaadje aan de Oude IJssel lucht boven ons: loodgrijs Waarin wakken licht van lente blauw van kou van 'n vroeg april Merels lijsters,stil of van de wijs Wind wist niet van wanten bleef steken in z'n gril Het scheepje aan de wal gebonden droomde zich…

In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.671
In het liefdeloze landschap van mijn eenzaamheid Heerst geen beweging die mij bedaart, geen rust Die mij troost of afmaakt als een eerstgeborene. Hoogmoedig vertaalt mijn bloed de tekens, De flitsen over het wrange water van weleer, En draagt de eigenschappen van hem Die zelfs de pijnen van november schuwt.…

Landschap: bomen van licht

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.433
Landschap: bomen van licht, bij 't óp-stralende blaken van zonne-vlakken, in schettren, scherp, op de daken; en óm: de zware tocht van stromen, - wijde stromen gekomen tot een meer als van glooiënd goud-laken.…

Vlinderen?

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Ook ik vlinder maar wat rond in tuin, in hof Rond water aan vijver boven ven en waterloop Ik weet... ik bof ben meer van lucht dan van aarde soms raak ik van de wijs: Laatst eindigde m'n reis in laat middaglicht -ik kon m'n ogen niet geloven- achter het glas van 'n raam met uitzicht op 'n tuin, 'n hof.…

Plataan in Catalonië

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Vanaf de aanplant was er blad van 't grootste tot de allerkleinste onopgemerkt bleef het, in ieder jaar. Naar stam en takken ging de aandacht uit dragers van schaduw in de zomer een koele plek voor rust, of bij avond, feest te vieren. Mensen, van jong tot oud somtijds groot en sterk, de boom hij zag ze, gaan en komen. Seizoenen daarentegen…
Evert de Boer26 augustus 2016Lees meer >

aangeraakt

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 414
het verschil tussen land en lucht verdwijnt op de kaart alleen een witte vlek en nu op deze loodwitte dag wacht ik op een teken van je marmeren gesloten ogen het was een witte witte dag toen sneeuw en wolken elkaar raakten en jij het verschil niet zag je reisde voor eeuwig af…

Jager & Jager

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 672
Zijn ferme vleugels brachten hem op juiste hoogte, zoekend naar een prooi het oog gericht op alles hem tot leven. De cirkelgang steeds lager ingezet een noodzaak brak de wet, behoedt je zelf, een doel te zijn. Zijn waakzaamheid nog amper ingedaald de scherpte van een dof geluid een golf die raakte, snijdend binnen. En vallend zag hij…
Evert de Boer31 augustus 2016Lees meer >

Kruin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 589
Nog is mijn kruin van herfst is het laatste blad niet naast m'n stam gevallen Mijn figuur krijgt dan dat zotte, malle de scherts van winter Een kaalheid... die me niet staat mij ouder maakt zo zonder enig jong blaadje Ik krijg een oud, bedaagd maatje glans maakt plaats voor dofheid Het is nog niet 'mijn tijd' ik ben nog…

Open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
Je opent dat wat dicht heet het landschap, de weg waarlangs ooit bomen geplant De kant als zoom ermee gesierd bomen in gelid als een erewacht En dan....…

Poort naar winter

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 726
Er verschijnen poorten poorten in het landschap De bomen op rij aan zoom en kant van landelijke wegen De wachters mogen het goud van hun straatje vegen wind snelle trawant De kruinen verliezen -spilziek- hun kleur blijven ontsierd achter op hun post Sneeuw zal hun kreunen smoren ijzig roepen ze wat herfst hen heeft…

Herfstspiegel

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Herfst weerspiegelt zich in de koele waterloop Het zijn de verstarde bomen bomen zonder enig blad De bomen op rij -als tinnen soldaatjes- bekijken zich in het blauw van de stroom Het is echt een droom hierlangs te lopen m'n ogen als op steeltjes.…

Lichtval

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
Soms valt het licht er zonder splinters gruzelementen Soms staat het licht weer op poetst zich schoon de aarde van de duivel of het stof van een demon Soms valt het licht samen met een gedicht dat zegt iets van de dichter.…