3044 resultaten.
In memoriam matris (7)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
547 Moeder,
wij zijn zo moe.
De weg naar ‘t kerkhof
is zo lang
en wij zijn bang.
Reik ons de hand nog eenmaal
en help ons op uw laatste tocht.
De open groeve wacht
en dicht bijeen gedrumd,
geeft elk van ons
u nog een kruis.
Het teken dat gij ons leerde
in de blijde dagen
van ons kind zijn.…
In memoriam matris (8)
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 De nachten dat wij waakten
en je angst in tederheid
probeerden te verjagen,
zijn lang voorbij, mijn moeder.
De uren die wij telden
en telkens weer je hijgend vragen
“Hoe laat is ‘t kinderen?”,
helaas, het komt niet weer.
Nu ben jij tijdeloos geworden,
en wij, verbijsterd, niet begrijpend,
staren naar de klok.
En in ons hoofd de blijde…
In memoriam matris (9)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
578 De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.
Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.
Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek…
In memoriam matris (10)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
589 Ik zit nu in mijn cel
en hoor de regen op het dak
mijn eenzaamheid verinnigen,
zodat het plotse einde van de vlaag
me schrikken doet
en ik in de holle gangen van het huis
een naam verklanken moet
waarvan ik weet dat hij mijn hart
zozeer beroert dat even maar
de stilte draaglijk wordt.
Maar ook een woord
waarop nooit nog antwoord komt,…
In memoriam matris (11)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
522 Morgen ga ik naar het graf
van mijn lieve moeder.
Schreien kan ik niet meer
en reeds vervagen haar trekken.
De klank van haar woorden
dringt nog amper tot me door.
De streling van haar hand
is van mijn huid verdwenen.
De gang naar ‘t kerkhof
wordt steeds moeilijker.
Maar ik weet
dat ik blijven komen zal.
En telkens zal ‘t verdriet
dieper…
In memoriam matris (12)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
499 Toen in de nacht de regen viel,
de julinacht,
heb ik met nieuwe ogen
jou weergezien.
Een zomerwonder in de regen,
die statig nederviel.…
In memoriam matris (13)
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Je zei toch herfst?
Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.
Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.
Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij…
In memoriam matris (14-slot)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
582 Een iris bloeide
toen je stierf.
Je had ze zelf geplant.
Dit simpel gebaar,
een liefdedaad voor ons.
Dat is een jaar geleden reeds.
De bloemen bloeien talrijk nu.
Ze dragen in zich
de gedachte aan jou,
een zachte, blanke weemoed.…
dichter-itis
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
832 Alles komt uit mijn eigen brein
een waterval van woorden, net een fontein
of ik nu loop of zit op de fiets
het komt naar boven zo uit het niets
ik noem het zelf de dichter-itis
nee, het is geen ziekte of bronchitis
maar verslavend is het wel
woorden en letters op een vel
zo wordt een gedicht geboren
en iedereen mag dat ook horen
of kan het…
Ieders kruis
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
766 De eenzaamheid noopt ons tot nadenken
en leert ons, in onszelf gekeerd
wat de mens kan schenken
wat de wereld ons verleerd heeft door
misleiding, straf of schuld
Mens, zoekt naar de waarheid
en onderscheidt het goede van verkeerd
Weet wat u te wachten staat,
als het om beproeving, dood en ziekte gaat
Het kind in ons weet alles beter dan…
Gevaarlijk voedsel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
889 De 3 jarige Natalie Hayhurst lijdt aan een ziekte die honger naar schadelijke voorwerpen aanmoedigt (bron: nu.nl)……
De laatste tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 was er
al helemaal
niet meer bij
voorzichtig
voelen hoe
blij kan zijn
want plezier
en verstrooiing
is nog geen
koning in deze
negorij van ellende
we hebben het
voelen aankomen
wisten dat het
weer van slag was
vol extremen
ook bij planten
en dieren met groei
in vreemd gedrag
misoogsten
door woeste buien
en overstromingen
ziekten…
HOMO SCHAPIENS
snelsonnet
3.8 met 26 stemmen
2.137 Zijn ambtenarentaalgebruik is wollig,
zijn tempo traag, een slome slaapverwekker,
zijn regelfetisj meestentijds gemekker,
zijn logge kudde goeddeels overtollig.
Zijn blauwe tong ? Ach, zoiets komt aldoor
bij ambtelijke pennenlikkers voor.…
innig leven - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
719 vandaag vieren wij jouw jaardag
jouw kracht ook en jouw passie
waarmee jij strijd leveren blijft
uit jouw liefde voor het leven
de mensen ook om jou heen
die jij draagt en jou dragen
in tijden van wisselvalligheid
die onvoorspelbaar als het weer
dan weer heerlijk zonnig zijn
of als hagelstenen striemend
het gemoed belagen kunnen
wij wensen…
Respect; voor Lieke Marsman
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 Met in jouw kielzog een zeldzame vorm van
Een ongeneeslijke kraakbeenkanker
Een strijd, dapp're poëet, die jij helaas nooit kan winnen
Eindeloos wetenschappelijke arti-
kelen glijden onder jouw ogen voor-
bij, maar als een paal boven water staat dat
ONGENEESLIJK ZIEK
betekent dat je nooit
meer beter wordt
Van harte hoop 'k
dat het…
leef tijd - van harte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
644 het leven lacht en huilt
stormend heen en weer
slingert hoop en verdriet
als de klepel van de klok
van ongeloof tot kordaat
nooit te vergeten geluk
drupt angstige tranen
als plots het onzekere
de wandklok van leven
in schaduw vallen laat
de handschoen genomen
in zoektocht naar houvast
wordt de strijd gestreden
om dat te kunnen houden…
Dementie part ?
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.740 Dementie is een nare ziekte en een nog naarder
woord.
Jij en wij, kunnen en weten niet wat te verwachten
of je nog wel een beetje jezelf blijft.
Als jou in een vlaag van helderheid opeens weer
wat te binnen schiet,
dan gaat het niet over jou toch en is er niks met
je aan de hand.…
outsider
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.971 zo dwaalde ik door het dal
de vliegen afschuddend,
een ongeneeslijke ziekte.
mijn moeder van weleer,
op de trappen,
zong een vermaledijde melodie
bleek de blos van mijn wangen
blaren in mijn longen.
alles déjà vu
reutel ik de resterende dagen.
heb alles behalve dit ene.…
COPD
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
4.064 Een ziekte met een naam
maar zonder een gezicht.
Van buiten is niet te zien
wat het in mij heeft aangericht.
De vermoeidheid, de wanhoop,
het verdriet, de pijn.
Worden niet begrepen in een
wereld waar alles te zien moet zijn.
Ik lach, ik doe vrolijk,
niet altijd even oprecht.…
Doleus delict*
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.290 Als na ziekte
het herstel
door leugens de waarheid
de pas wordt afgesneden
zijn we verwijderd van
werkelijk elk normbesef.
Als een bond wel
staat achter
haar mensen, maar beslist
geen doorbraak kan forceren
dan is gerechtigheid
niet aanwezig. Wat een lef.
De dag dat ik
ga wreken
komt alsmaar dichterbij.…
ziek en zeer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
2.660 Als je het soms niet meer ziet zitten
Al zit je soms in een dip
Dat zal je moeten incasseren
Dat valt ook niet te leren
Dat komt zomaar op je pad
Je heb deze ziekte ook nog nooit gehad
Vecht terug naar betere tijden
Je heb de kracht in je om daar toch voor te strijden
Die kracht zit in je geest
Dat is bij jou zo je hele…
Hoefslag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.190 Een hoefslag dempt zich langs de poorten
langs fabrieken
in de goot
een bode van de groene zone
demonstreert het broertje dood
De dood maskeert de duizend gruwels
keert zich in
het giftig vel
onmachtig popt het broertje vlinders
die zich rijgen, wonderwel
Wonderwel, een put van ziekte
roert zich groen
een zucht van griep
het broertje…
Zoals je was
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
2.319 Vreemd
Je lachte naar mij
En begon toch
Onbedaarlijk te schelden
Ik moest weg
Met de meest vreselijke ziekte
Als dank kreeg je toch
Mijn lach
Een streling over je wang
Een kus
Dat past weliswaar niet bij mij
Maar kwaad op jou
Dat kan niet
Je weet niet wat je zegt
En
Weet niet wat je doet
Ik ben bij jou
En dat voelt goed
De dementie…
Niet om gevraagd
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
2.200 Vaak wordt de ziekte niet begrepen.
Het is gewoon lastig, je wordt een ander mens.
Ik heb er niet om gevraagd.
Het is niemands wens.
Mensen beoordelen wat je in staat bent te doen.
Ze zien niet de gevolgen hiervan.
Ik heb er niet om gevraagd.
Wie heeft voor de pijnen een goed plan?
Belangrijk is mensen die van je houden.…
in mezelf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.344 medicijnen
die toch niet helemaal
werken
eerst toch weer
durven hopen
diezelfde hoop
wordt nu weer afgenomen
bruusk en zonder waarschuwing
de ziekte laat weer
van zich horen
ik weet het wel
ik heb je wel gehoord
het liefst houd ik
mijn handen over mijn oren
mijn handen voor mijn gezicht
dan moet ik er niet naar kijken
en toch
houdt…
Muhammad ali
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
662 Ontnam de ziekte van Parkinson aan hem
zijn laatste kracht. Is hij gestorven
als die bokslegende voor wie slechts
onmacht gold voor een hogere macht.…
Nooit
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
989 Nooit
zal ik een ander kunnen vertellen
hét gevoel
dat maar aan blijft zwellen
Nooit
zal ik iemand duidelijk kunnen maken
hoe naar deze ziekte is
en die nooit zal staken
Nooit
meer vooruit, maar achteruit gaan
denken, weten, waarnemen, onthouden,
niet meer goed op je benen kunnen staan
Nooit
meer diezelfde persoon
die je graag wilde…
Horloge
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Jij bent voor mij als een
horloge
Altijd bij de tijd
van slechts puur goud
Geen blad-, geen nep-, maar
voldoende karaats
Jouw goede hart, uit
100% puur goud gegoten
Immer bij de tijd
Gezien het klopt
><
Titel: Horloge II
Vooralsnog ben ik in
deze tijd
Ziekte echter versnelt
mijn leven
Op weg naar een tijd
die voor eeuwig is…
Toeval
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 Is dit toeval
Wat jij met mij doet
Ik ben geen bal
Ook geen veevoer
Ik ben een ziel die is misbruikt
Ik gaf je mijn hart
Maar de pijn kwam eruit
Toen ik zat te wachten met smart
Gaf jij mij zoveel pijn erbij
Het maakt mij in de war
En alles wat je zei
Ziekte je me af of een of andere nar
Nu kies ik.voor mezelf
Ik moet wel anders…
HET LEVEN ZONDER HUMOR!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
637 Je wordt ook doorgaans niet schuddebuikend beter na ziekte
Ik kan het weten, behoorlijk ziek geweest met af en toe een glimlach
dat het beter wordt, dat ik beter wordt, dat ik beter zal worden!!!…