inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 80.949):

In memoriam matris (13)

Je zei toch herfst?

Ach ja, de mooie kleuren,
het roestbruin en het geel,
het donkerrood der eikenblaren,
de wind, de mist, de plotse regenvlagen,
de specifieke geuren van november,
de innigheid der avonden.

Je zegt het wel,
maar sta me toe,
verdomme toch,
wat raakt het mij.

Mijn moeder is niet meer,
niet eens de zomer haalde zij.
En nog maar pas een kind.
Gegrepen door een auto,
zo heet dat dan.

Geloof me, vriend,
de herfst duurt lang,
te lang voor mij.

Schrijver: Gust Adriaensen
31 augustus 2023


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 84

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)