inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 81.831):

In memoriam matris (9)

De bloemen zijn verslenst,
de tranen reeds gedroogd.

Nu komt de droeve tijd
dat plots de lege plek
het hart beklemt.
Of het verlangen naar de woorden
die ik niet heb uitgesproken,
de niet geschonken tederheid,
een pijn verwekt
die me merken zal
mijn leven lang.

Of soms verwacht ik in de zon,
't vertrouwde beeld
van moeder op bezoek
en hoor ik de kinderen
haar blij begroeten.

Helaas, mijn lieve moeder komt niet meer.
Slechts weemoed is daarna mijn deel.
En in de stille avonden,
de herinnering aan lang vervlogen dagen.

Schrijver: Gust Adriaensen
27 augustus 2023


Geplaatst in de categorie: overlijden

3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 75

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)