28262 resultaten.
Verder
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
585 De tijd
verdwijnt
geruisloosheid
valt binnen
je ogenblik
het traan
met de tikken
verdwijnt het
onverstoorbaar
als de tijd
is verder
veel verder
geruisloos
voor me uit
gegaan…
RAAD VOOR BELGIË
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
597 Ovale tafel
van Wijffels kan België
tot elkaar brengen.
Dan kunnen ze gaan
inventariseren en
elkaar waarderen.
Geen tegenstelling
maar samenstelling brengt de
mensen bij elkaar.
Dan zien ze elkaar
en horen elkaar spreken,
vullen elkaar aan.
Zo dragen ze bij
aan de Verenigde Staten
van onze wereld.…
Profetisch vers
gedicht
3.4 met 13 stemmen
4.415 Het lichte vers slaat danig aan het hakken
Een volrijm hamert op een halfrijm in
De vage titel ligt daar zwaargewond
Het schema neemt het vele wit te pakken
Een zin bestookt een afgebroken zin
Een paradox ligt bloedend op de grond
En humor snijdt een tweede laag in plakken
De muze Terpsichore verroert geen vin
De volta ramt bezeten in het…
Mais mais
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
812 op een zonnige zondag
gingen wij in 3 uur
op ontdekkingsreis
rondom ons huis
route zeven fietsend
met behulp van de
inmiddels beruchte
fietsknooppuntenkaart
in en rond Eindhoven
zagen wij moderne
stadswijken met idem huizen
en vele oude boerderijen
aardappelplanten in bloei
hele velden vol paarse…
Het kruinenpad
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
470 De wereld verandert doorgaans
niet in haar ondoorgrondelijke wegen
op de met kleur aangewezen paden
waar de aarde haar aanzien verbleekt,
Was het hoogste punt snel betreden
naar beneden aan het oog onttrokken
steunend een omhooggevallen bomenweg
met van die gezette kronkeltenen.
De kruinen alleen in hun bestaan
doen hun kop boven alles…
straatmadelief
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
704 bijna had ik het gedaan
en was ik op je gaan staan
het voetgangerspad
was van de regen nat
eerst rook ik je geur
en toen zag ik je kleur
je bent te ver van huis gegaan
hier hoor je immers niet te staan
je bent te teer en fijn
om hier alleen te zijn
heb je van de ondergang gered
en snel in het gras teruggezet
je bent me te lief
mijn…
Het woud
poëzie
2.0 met 3 stemmen
1.496 Donkre bomen uit mijn kostbaar woud,
Geboren naar de hemel op te schieten,
En uit uw waaiend koepel-dak te gieten
Koelte, waarvan de grijze aarde houdt,
Zoals een orgel zijt gij opgebouwd:
Pijpen van klank en fijne hoge sprieten,
Die uit hun steigering stemmen loslieten, —
Te roepen staat gij, klankenwachtend hout.
Des ochtends komt uw hemelse…
Adhesiebetuiging
snelsonnet
4.4 met 14 stemmen
958 Een Franse auto reed hem van de sokken,
maar hoe dan ook: hij ging gewoon van start.
Hij is een Zeeuw: standvastig, moedig, hard.
Zo scheiden zich de schapen van de bokken.
Sindsdien ben ik, het zij maar eens gezegd,
wel drieëndertig keer aan hem gehecht.…
In dozen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 Ik heb met ingehouden adem
zitten wachten
en me afgevraagd of jij
de dozen die we samen ooit nog vulden,
mee zou nemen langs het pad van populieren.
Toen de kiezels daar
langs kiezels schraapten
en de bladeren van de boom
en de kalender vielen
was ik verdwaald met die gedachte.
Zie mij.…
Afdak
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
505 Donderstraal
met hemels water
langs haar lippen
en haar schouders.
Druppelend
als tranen
op de dag dat zij haar vader liet.
Bloemen die langs paarden gaan
en dochters die met zonen vrijen.
De poederdoos nog in de tas gelaten
en de tas, blind, in de bus gezet.
Vlam, zucht, sigaret.…
Gebroken vleugels
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
623 donkerrood
is de dag waar het zand
scherper is dan glas
waar kale stammen
fel afsteken aan de horizon
verzonken in het eeuwige licht
gedwongen te buigen voor de nacht
nog kaler dan dorre aarde
is de wens
om een teken van leven
slechts schaduwen halen het water
waar dromen sterven
voor ze de ochtend zien…
weidebeekjuffer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
487 (bij een foto)
de libel laat zich
in een tedere greep
bij de staart nemen
weerloos tussen vingers
geeft het zich over
aan de mens
wanneer ik hem weer los
laat vliegt hij dankbaar
verder als een helikopter
na een kort oponthoud…
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Aan de Donge
neergestreken
tranen op de oever
en de snaren in de boom.
Muziekloos,
want hoe te zingen
van de liefde
en de vader van de tijd
als met de haast
en in het gedrang
bij de doldwaze dagen
het rood van de rozen
verdwenen is?
Gras als hoogpolig tapijt
kriebelend aan blote voeten.
Naakt en sprakeloos;
tong aan het gehemelte…
Haantjesged(r)ag
snelsonnet
3.2 met 12 stemmen
960 “Ik ben niets waard, dat is wat ze me zeggen.
Mijn jonge leven kent een pijnlijk slot.
Ik word versnipperd, zeg ik even bot,
omdat ik haan ben en geen ei kan leggen.
Gelukkig wordt er, hopelijk met spoed,
op plannen voor de combikip gebroed.”…
De kus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
675 In de schaduw van de sterrenkijker
met de rug in de wind
heb ik je gekust.
Je tiara in chocolade gesmolten,
je voeten op mijn schoot gelegen.
En ik hoorde zacht de regen,
langs dat immens grote raam
wegsterven.
Een paleis groeide uit de horizon,
een eenhoorn uit de regenboog geboren.
Daar, tussen slag en stoot
en op Pasen en Pinksteren,…
Vlerken
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.356 Nachtelik vliegen vogels van
de wilde wingerd weg
Schrikbeladen klapperen vlerken
dof
in deemstering
Knakgeluid van takken veelvuldig kort
ontsluieren vlerken
éen ogenblik
niet-herkenbare ruimten
de ruimte is van knakkende
vlerken
vol
Plotseling zijn vogels
schrikgeschud
ons
tot-dingen-gestolde Angst…
Zonder Julia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
623 Een duister brommen dat,
als teken aan de wand,
scheuren maakt.
Het raakt,
als de lepel in de koffie,
roerend.
Metaal en keramiek
als Romeo en zijn Julia.
"Suiker?"
hoort hij zichzelf vragen.
Het antwoord smelt al op zijn tong.
Het balkon
verlaten
in de zon.
De dagen in de vla verdronken.…
BIDDEN VOOR
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
732 ORA PRO
Bidden helpt dus niet
tenzij als overgave
aan het gebeuren.
Aan alle waanzin
en schitterende schoonheid,
aan god almachtig.
Aan lijden en dood,
aan alle stervelingen,
de vele hemels.
Aan de geliefde
van het moment, aan alle
geliefden hoe ook.
Aan iedere ontmoeting
met of zonder antwoorden.…
Kasteel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.771 Terwijl de eenden
langs haar muren zwemmen,
en geliefden elkaar nog bij de poorten eeuwig trouw beloven,
hoor ik zacht hoe zoonlief, amper vier jaar oud, tegen me zegt:
"Ik wil ook een kasteel, papa."
En ik herinner me hoe, jaren geleden,
iemand me zei:
"Het is een waterburcht."
En dat is het.…
Waterwegen
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
893 Aan de muur
hangt een waterval van indrukken.
De zon schijnt er dwars doorheen.
Een grote berg
van vertrouwen
kijkt uit over kleurige gezichten.
Afscheid speelt niet met herinneringen,
zij tellen de zegeningen
van een leven vol avontuur.
De muur is wit,
daarachter grenst een wereld van gevoel.…
Aan: Israel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
578 Nederzetting.
Ze zitten in zwarte kleden
op de grond.
Jammerklachten.
Geen water,
geen leven.
Maar de meester heeft een zwembad.
Daar,
waar dor en duister
nog écht dor en duister zijn,
happen wilde ezels
als jakhalzen naar adem.…
GEDULD
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
843 Tenslotte zullen
we geduld moeten hebben
met al die tobbers.
Ieder bedoelt het
wel goed, maar is niet altijd
in staat goed te doen.
Diep medelijden
heb ik met mij en ieder,
zelfs met de goden.
Zij kunnen blijkbaar
lijden en dood niet keren,
dat is wel jammer.
En wij maar hopen
op eeuwige zaligheid
en pure liefde.…
Deze straat
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
565 Vanmorgen is deze straat mijn gedicht.
De zon, die haar verlicht,
laat ik welhaast helemaal
buiten beschouwing.
Nee dan het onkruid dat tussen de tegels groeit,
tot tegen de bebouwing,
of het bruine gras langs het ongebruikte spoor.
Een stilte, met meeuwenkoor,
verdrongen langs een park gelegen.
Een verhuiswagen komt gehaast voorbij.
Dekveren…
Steunpakket
snelsonnet
3.8 met 20 stemmen
798 “Wanneer je twee getallen op wil tellen,
begin dan met het eerste, en – let op! –
het tweede komt er daarna bovenop.
Zo is de som eenvoudig vast te stellen.
Probeer het, Mark! Je hoeft niet op te geven.
En lukt het niet, dan bel je me maar even.”
Jan Kees…
Moulin de Beny
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
575 Mijmerend in de late middagzon
op een idyllische schommelbank
zie ik contrasten in het groen
schakeren met mijn kalm gemoed,
het klatert om mij heen..
een forel ontspiegeld het water,
scheutige oeverplanten omzomen
het zuivere in mijn gedachten,
de overweldigende 'stilte'
laat zich aangedaan meevoeren
met de liefde die ik liet stromen…
LIEFDE GENEEST JE
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
816 De zieke mensen
kunnen genezen worden
via de liefde.
Via ontmoeting,
persoonsgerichte aanpak:
wij houden van je.
Misbruiken je niet,
helpen je te genezen
van je eenzaamheid.
Het menselijke
ontmoeten van anderen
die van je houden.
Natuurlijk sterf je,
daar ben je sterfelijk voor,
maar je kunt genieten.
Van alles wat is,
ondanks…
@N.I.A.S.
gedicht
3.2 met 5 stemmen
15.686 Hoe de boomschaduwen over de grasmat
wandelen, rondom, onophoudelijk. Stil
staan als een beuk in het struikgewas. De wil
om te groeien is wet: van leven, maar wat
weten we van de vogels die tussen blad
en takken in ons nestelen? Is er pril
geluk dat nog uitgebroed moet? Het wil
hier aan de dag waar het strijklicht ons omvat.
Tussen ons…
Zacht valt de regen
poëzie
2.5 met 4 stemmen
1.135 Zacht valt de regen uit een hemel zonder pracht...
Die zich stil heeft betrokken met 'n water-zware vracht
Bij het komen van de nacht .
Geen ziet hoe het daalt uit dat duistre wolk-gespan,
Als de tranen stil geschreid van een hoge sterke man,
Die men voelen wel maar zien niet kan.
Langzaam zakt de stad in het duistren van de nacht.
Langzaam…
HOOR JE ME?
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
801 AANWEZIG
Je bent aanwezig
en hoeft niet meer te komen,
je bent er gewoon.
Als engel, duivel,
als mens, als god almachtig,
als mijn geliefde.
Al weet je het niet,
ik wens jou alle geluk
hier nu en hier na.
Volkomen liefde
voor jou en alle leven
zelfs voor de doden.
Aanwezig bij mij
ben jij het zoete geluk
van altijd samen.…
missen wat ik had
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
757 Met jouw gezicht
In m'n hoofd
Loop ik rond
In het stralende zonlicht
Verdrietig, maar ook blij
Want diep in mijn gedachten
Ben jij toch altijd bij mij
En dat geeft mij de moed om te wachten
Al is het misschien overbodig
En vind jij het absoluut niet nodig
Blijf ik zo rondlopen
En blijf ik eigenwijs hopen
Er is niemand op de aarde…