Alle inzendingen over de

22310 resultaten.

Sorteren op:

KUSTWACHT

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 800
Ik wikkel mezelf in water en word een golf. Verberg me in mijn rustige krul die statig groeit en langzaam valt en wordt tot schuim; zit niettemin te waken aan voet van vuurtoren van zestienhonderdvijftig, wit als de nu afwezige wolk. Ik ben in vogel grijs en wit, leeg me in de krachtige krijs van meeuw en schollevaar. In de uitgebloeide boerenworm…

Van alle reis terug nog voor de reis begonnen

poëzie
3.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.103
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen... Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd? - Alle einders zijn ontgonnen en elke tocht gemeerd. Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen, en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên? - o Dorre brand der ogen na nodeloos geween!... Geen bronnen meer, en geen stromen,…

Brief

poëzie
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.494
Ik schrijf u met een treurend hart: mijn maag, thans in een strik verward, die al de slimmigheid der art- senijkunst en aptekers tart, is krank, en gans en al bezeerd. Het stuiversbroodje, onverteerd, roept luid: 't is alles hier verkeerd! Terwijl 't kadet, het stuiverskind, zich even onverteerbaar vindt. De haas, de vlugge runderhaas, zegt…

scheiding

hartenkreet
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.323
Zie toch onder ogen geef op wat niet kan de droom is vervlogen wist je al zolang Toch de herinnering aan haar lach parfum, kussen, ogen die je hartslag het bloed gaf om te pompen deed je geloven er is er maar een waarin ik kinderen wil en zolang dat onbereikbaar is ga ik van bil tot bil!…

De wol en het lam, een fabel (La Fontaine nagevolgd)

poëzie
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 6.395
Zeg eens, krullebol, sprak een wolf tot een lam bij een beek: Waarom sta je daar zo te drinken alsof geen mens er naar keek? 't Wordt hoog tijd, dat ik eens kennis met je maak en wat nader spreek, En dat zal heel wat anders zijn, dan met rammetjes te vrijen. Wou jij nu hier het water bederven; dat zal ik niet lijen. Maar, Mijnheer! sprak het…

Gij spreekt geen woord, o vrouw...

poëzie
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.919
Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog. En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden, -maar sluit afkerig 't werend oog. Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren, en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond, -ik die me eens voelde een zelfde…

De springhengst in de klaverwei

poëzie
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.628
De Springhengst in de klaverwei Is in zijn amourettes vrij, De kater ’s nachts op ’t hellend dak Een gade zich kiest op zijn gemak De wakkere haan steekt nooit zijn neus Dan in het kipje van zijn keus, Terwijl de weegluis aan de wand Slechts Haar zijn woord en hart verpandt Wier beeld, als hij de sterfling beet, Zijn borst van wellust hijgen…

Angst en liefde...

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.254
Waar liefde aan angst wordt geketend daar zal puurheid verdwijnen daar kan twinkel in ogen niet schijnen De angst zal deuren van hart en ziel sluiten liefde zal zich niet meer vanzelfsprekend uiten, uiteindelijk verdwijnen Waar liefde door angst zal worden geregeerd is geen plek meer voor helder, oprecht voelen Deze angst zal de liefde…

Zwemmen (Mahler 3)

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik drijf: de Attersee rondom is glad, blank en donker Ik drijf: mijn oren aan een doop ten onder horen het gemompel van de aarde. Ik ruis mij uit het water, luister: wat dienen zich hier ongevraagd de prachtigste geluiden aan. Ik drijf in nijd: Waarom vonkt er uit het rondom van zon en avond bos en vogels zoveel muziek…

Rimpel

gedicht
2.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 9.713
Hij pakt zijn oude handen vast. Een rimpel naar de dood. Nooit meer wordt hij groot. Nooit meer wacht zij om de hoek. Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen. Slurp het gistend bier. Stil de honger in de maag. Want Op de kaaien liggen rood, de taaie haken van de dood.…

Goedheid, góedheid...

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.408
Goedheid, goedheid gelijk een zuster aan mijn zijde, hoe heb ik u verbeid, - die ik niet vrágen dierf, sinds, kommrend om mijn vreemd bestaan, mijn vader stierf, en uw gezoen, o lief, mijn dode liefde zeide... - Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg, en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam…

Hoffelijk gebogen...

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 807
Zes bladeren en 20 takjes staan in een vaasje dicht bij mij geur van de bloemen raakt mijn zintuigen laat ze, net als de bloem zelf doet, hoffelijk buigen laat mijn geest stralen Iedere lente verheug ik me weer op de Lelietjes der Dalen…

De moeder en de zoon

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 4.044
DE MOEDER Ik draag u aan mijn hart, al ben ik járen-zwaar. Voelt ge mijn adem als een vlamke op uw haar?... DE ZOON Ach, zwijg: ge zijt een vróuw langs lege levens-straten... DE MOEDER Hoe, heb ik niet mijn zoen op uw gelaat gelaten? DE ZOON Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tranen: zóut... DE MOEDER Mijn…

Op Leidse held.

poëzie
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.213
Wij waren drie broers; doch daar ik gesneuveld ben in 't beleg van Leien, Zo zijn we nu nog maar met ons beien.…

Gij zijt de goede vrouw

poëzie
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.699
Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, - Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden; Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht, En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht Van vredig leven en zich goed bemind te weten. Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…

Op het ontvangen van nieuwe haring

poëzie
2.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.145
O Haring, met uw pekelsmaakje, O hartverkneutrend zeeziek snaakje, Hoe dorstig, hoe gelukkig maak je De maag, die van uw lekkers houdt. Gij zijt een fraai en snoeprig visje, In 't keurlijk peterselie-disje, Een mals beet voor jong en oud. Geef andren spekstruif of pasteitjes, Of Franse lever-lekkernijtjes, Geef andren haas- of hertenbout…

Ik weet van wonen

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.840
Dat is waar ik vandaan kom: kanaalervaring, besef dat er poorten bestaan en daarna Ook later oude straten opnieuw met verbazing gezien: is hier iets gebeurd, een geboorte? Wonen van vroeger weten ervan achter de warmte van roze vulva’s rechtlijnig baksteen en muizenvallen.…

zachte sprong

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
Spring bij nacht en ontij in zee, pleeg zelfmoord. Koester zout als talkpoeder. Verzachten kan nooit pijn zijn ook als de ziel een huid is ook als de ziel van huis is en in zee springt Koester bij nacht en ontij de zachte sprong.…

De terugkomst van de zomer

poëzie
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.193
Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren, Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren. De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek; ’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek. Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer…

generatie

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.761
Ik zag je op die en die foto in mijn eigen gezicht er zijn spiegels die altijd liegen in elk tijdsgewricht…

De bloem of het ei

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Ik draag jou in mij als de dooier in het ei: jouw liefde zal mij omgekeerd ontplooien in een mei en laten kuiken. Op de verpakking staat: voor altijd houdbaar maar moet nog ontluiken als bloem.…

Staaltjes van ijdelheid

poëzie
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.680
Nos poma natamus. Zo hopen dwaze paardevijgen, Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan, In hun vermeet'le drekhoop-waan Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen En zweren, dat ze uit zwemmen gaan, Door al dat gaad'loos bluffen slaan Tot ooger glorie nog te stijgen, Een eretitel…

Onze Vesper

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 642
Ontwaak! De ochtend, in de schoot van de nacht Heeft het vuur ontstoken dat de sterren verdrijft Voor de verbeten zon die deze dag lacht En ons kloppende hart met liefde beklijft Aanschouw! Het geluk, de vred’ en de rust Van de zoete roes die ons nu doordringt En die onze voorhoofden zachtjes kust Met het leven waarvan onze liefde drinkt…

Een vogel

poëzie
3.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.925
Een vogel floot en deze stoorde Stilte met zijn ongehoorde Tintelende fluit. Die vogel floot voor zich alleen Uit hart en keel ten hemel heen Zijn hoog geluid. Een vogel kent geen roem of loon, IJdelheid niet. Dus fluit hij schoon Uit eigen lust. Als vogels zó fluit ik, een dichter, Maak het duister leven lichter, Rusteloos hart gerust.…

O Vrouwen-leed

poëzie
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.533
o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen, dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet: hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?... - Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind, - gij die, wen ge om 't gekreun…

Voorheen en Thans

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.987
Look here, upon this picture and on this. Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen Door 't ruisend woud het licht der maan. Hier zag ik Olga sidd'rend staan. Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen En snikte en vlood... Haar argloos wicht Is thans apteker te Maastricht. De torenspits, met mos omkleed, Die 't nesteke van 't…

1 Mei

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren dat we het hopen zijn vergeten; de veren zijn geschud, de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten. Dit hebben we te danken aan Heer Kok; van mij mag hij met kip in de wok.…

DE DICHTER

poëzie
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.412
Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld; de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten; geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten, rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt. Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte; geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt: het duister-wijs…

Christiaan Huygens

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 849
Alles weten de grenzen de lenzen zien de ruimte van de ouderdom de afstand tot de dood het leven slagadert zich voorbij hier zijn wij en daar waren: oneven waardetijd Ik hang mijn klok op in de kerk en slinger uur na uur en werk totaan mijn zerk mijn doodsbewijs en alles weten.…