22313 resultaten.
De groningse stadsduiven
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
935 Ze weten wat er in W.O. II aan de hand was
Vandaar zeker het idee: aan het gas
Jeminee; eerst jaren laten verslonzen
En dan dit besluit van die politiekbonzen
Of zijn duiven soms geen levende wezens
Die door God zijn geschapen
Waarom nu willens en wetens
Die beesten dood gaan maken
En dan dat bloemetje van de stadspartij
Ik kan er echt…
Mama
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.692 Mama,
ik hou van je.
Mama,
ik kon altijd bij je terecht.
Mama,
we waren een sterk team.
Mama,
ik zal je niet meer kunnen zien,
maar wel voelen, want
Mama,
ik draag je voor altijd in mijn hart.
Ik hou van je.…
God
poëzie
3.6 met 10 stemmen
8.586 Ik zeg niet: "Ik"; ik zeg aldoor maar: "Gij".
Waarom en wilt ge u niet in mij begrijpen ?
Ik, druif die in de zonne hangt te rijpen.
De zonne blind, waarin ik dij.
Van u bezeten, God, als van een vrouw bezeten.
En eeuwig leeg, o Vrouw, o God, van uw bezit.
o God, ge zijt in mijn verleden geweest
gelijk een vrouw op oud en gouden feest…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 Een man die, moe en levens-mat,
en liefde-leeg, en zorgen-zat,
zijn avond-maal bereidt:
hij roert de melk, en breekt het brood,-
waar hij van leven of van dood
verlangen kent, noch nijd;
- hij ziet de gulden hemel aan,
en voor zijn stoep de sparre staan
waar 't laatste licht in straalt
éen poze nog, éen warige poos,
'lijk in zijn hoofd…
De bekeerling zingt
poëzie
4.1 met 15 stemmen
4.360 Thans keer ik weer : mijn God heeft mij vergeven,
En Zijn genade wreekt de wegen niet,
Waarlangs ik zwierf bij spel en ijdel lied,
Zijn liefde doet mijn stervend hart herleven.
En als gij vraagt : hoe weet gij Zijn genaden,
Wie zeide u zeker, dat Hij u vergaf
Al ijdel dwalend langs zingende paden
Bevreesd voor aardse noch hemelse straf,…
Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
3.581 Aan u, die 'k heb bemind om 't water van uw ogen,
fontein die zindert in de zonne van de smart,
- gij die het martlen kent van 't dorre mededogen
en 't hunkeren naar de liefde in hoogmoed uitgetart;
Aan u, die 'k heb bemind om 't vlammen van uw handen,
- o vleiën om het vlees dat als een beek vervliedt;
o reiken van 't gebed dat slechts…
KUSTWACHT
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
800 Ik wikkel mezelf in water en word een golf.
Verberg me in mijn rustige krul die statig
groeit en langzaam valt en wordt tot schuim;
zit niettemin te waken aan voet van vuurtoren
van zestienhonderdvijftig, wit als de nu
afwezige wolk. Ik ben in vogel grijs en wit,
leeg me in de krachtige krijs van
meeuw en schollevaar. In de
uitgebloeide boerenworm…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen,…
Brief
poëzie
3.4 met 13 stemmen
3.494 Ik schrijf u met een treurend hart:
mijn maag, thans in een strik verward,
die al de slimmigheid der art-
senijkunst en aptekers tart,
is krank, en gans en al bezeerd.
Het stuiversbroodje, onverteerd,
roept luid: 't is alles hier verkeerd!
Terwijl 't kadet, het stuiverskind,
zich even onverteerbaar vindt.
De haas, de vlugge runderhaas,
zegt…
scheiding
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.323 Zie toch onder ogen
geef op wat niet kan
de droom is vervlogen
wist je al zolang
Toch de herinnering
aan haar lach
parfum, kussen, ogen
die je hartslag
het bloed gaf om te pompen
deed je geloven
er is er maar een
waarin ik kinderen wil
en zolang dat onbereikbaar is
ga ik van bil tot bil!…
De wol en het lam, een fabel (La Fontaine nagevolgd)
poëzie
3.9 met 21 stemmen
6.395 Zeg eens, krullebol, sprak een wolf tot een lam bij een beek:
Waarom sta je daar zo te drinken alsof geen mens er naar keek?
't Wordt hoog tijd, dat ik eens kennis met je maak en wat nader spreek,
En dat zal heel wat anders zijn, dan met rammetjes te vrijen.
Wou jij nu hier het water bederven; dat zal ik niet lijen.
Maar, Mijnheer! sprak het…
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.919 Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde
onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog.
En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden,
-maar sluit afkerig 't werend oog.
Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren,
en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond,
-ik die me eens voelde een zelfde…
De springhengst in de klaverwei
poëzie
4.4 met 8 stemmen
2.628 De Springhengst in de klaverwei
Is in zijn amourettes vrij,
De kater ’s nachts op ’t hellend dak
Een gade zich kiest op zijn gemak
De wakkere haan steekt nooit zijn neus
Dan in het kipje van zijn keus,
Terwijl de weegluis aan de wand
Slechts Haar zijn woord en hart verpandt
Wier beeld, als hij de sterfling beet,
Zijn borst van wellust hijgen…
Angst en liefde...
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
3.254 Waar liefde aan angst
wordt geketend daar
zal puurheid verdwijnen
daar kan twinkel in
ogen niet schijnen
De angst zal deuren
van hart en ziel sluiten
liefde zal zich niet meer
vanzelfsprekend uiten,
uiteindelijk verdwijnen
Waar liefde door angst
zal worden geregeerd
is geen plek meer voor
helder, oprecht voelen
Deze angst zal de liefde…
Zwemmen (Mahler 3)
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.002 Ik drijf:
de Attersee rondom
is glad, blank
en donker
Ik drijf:
mijn oren aan
een doop ten onder
horen het gemompel
van de aarde.
Ik ruis
mij uit het water, luister:
wat dienen zich
hier ongevraagd
de prachtigste geluiden
aan.
Ik drijf in nijd:
Waarom vonkt er
uit het rondom
van zon en avond
bos en vogels
zoveel muziek…
Rimpel
gedicht
2.5 met 19 stemmen
9.713 Hij pakt zijn oude handen vast. Een rimpel naar de dood.
Nooit meer wordt hij groot. Nooit meer wacht zij om de hoek.
Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend
De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen.
Slurp het gistend bier. Stil de honger in de maag. Want
Op de kaaien liggen rood, de taaie haken van de dood.…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 Goedheid, goedheid gelijk een zuster aan mijn zijde,
hoe heb ik u verbeid, - die ik niet vrágen dierf,
sinds, kommrend om mijn vreemd bestaan, mijn vader stierf,
en uw gezoen, o lief, mijn dode liefde zeide...
- Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg
voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg,
en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam…
Hoffelijk gebogen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
807 Zes bladeren en 20 takjes
staan in een vaasje
dicht bij mij
geur van de bloemen
raakt mijn zintuigen
laat ze, net als de bloem
zelf doet, hoffelijk buigen
laat mijn geest stralen
Iedere lente verheug ik
me weer op de
Lelietjes der Dalen…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE MOEDER
Ik draag u aan mijn hart, al ben ik járen-zwaar.
Voelt ge mijn adem als een vlamke op uw haar?...
DE ZOON
Ach, zwijg: ge zijt een vróuw langs lege levens-straten...
DE MOEDER
Hoe, heb ik niet mijn zoen op uw gelaat gelaten?
DE ZOON
Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tranen: zóut...
DE MOEDER
Mijn…
Op Leidse held.
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.213 Wij waren drie broers; doch daar ik gesneuveld ben in 't beleg van Leien,
Zo zijn we nu nog maar met ons beien.…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.
Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…
Op het ontvangen van nieuwe haring
poëzie
2.9 met 19 stemmen
3.145 O Haring, met uw pekelsmaakje,
O hartverkneutrend zeeziek snaakje,
Hoe dorstig, hoe gelukkig maak je
De maag, die van uw lekkers houdt.
Gij zijt een fraai en snoeprig visje,
In 't keurlijk peterselie-disje,
Een mals beet voor jong en oud.
Geef andren spekstruif of pasteitjes,
Of Franse lever-lekkernijtjes,
Geef andren haas- of hertenbout…
Ik weet van wonen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.840 Dat is waar ik
vandaan kom:
kanaalervaring,
besef dat er poorten
bestaan en
daarna
Ook later
oude straten opnieuw
met verbazing gezien:
is hier iets gebeurd,
een geboorte?
Wonen van vroeger
weten ervan
achter de warmte van
roze vulva’s
rechtlijnig baksteen
en muizenvallen.…
zachte sprong
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
832 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd
En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd
Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren,
Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren.
De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek;
’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek.
Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer…
Eigendom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Bewerk de aarde
hoewel de mollen graven:
wat toch is bezit?…
generatie
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.761 Ik zag je op
die en die foto
in mijn eigen gezicht
er zijn spiegels
die altijd liegen
in elk tijdsgewricht…
De bloem of het ei
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.209 Ik draag
jou in mij
als de dooier
in het ei:
jouw liefde zal
mij omgekeerd
ontplooien
in een mei
en laten
kuiken.
Op de verpakking
staat:
voor altijd
houdbaar
maar
moet nog
ontluiken
als bloem.…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Nos poma natamus.
Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel…
Onze Vesper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
642 Ontwaak! De ochtend, in de schoot van de nacht
Heeft het vuur ontstoken dat de sterren verdrijft
Voor de verbeten zon die deze dag lacht
En ons kloppende hart met liefde beklijft
Aanschouw! Het geluk, de vred’ en de rust
Van de zoete roes die ons nu doordringt
En die onze voorhoofden zachtjes kust
Met het leven waarvan onze liefde drinkt…