Alle inzendingen over vergeten

8450 resultaten.

Sorteren op:

Xantippes land

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 677
Ik haast me van tafel om beschaamd mijn jongenstranen te uiten Meisjesnamen vergeten, achtergebleven zonder baken…

Zolder

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 507
De vlizotrap naar onderen gelaten De zolder stap voor stap toen opgegaan Je wilt niet weten wat ik daar zag staan In verre hoeken en verloren gaten Versleten schoenen in diverse maten Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan De vlizotrap naar onderen gelaten Je wilt niet weten wat ik toen zag staan Een monty coat waaraan de motten vraten Wat…

Nog vragen?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 429
Het mijn en het dijn, verjagen de werkelijkheid wereld vergeten, versnipperd in schouwen zonder materie om herop te bouwen zonder ommekeer, rest alleen nog vertrouwen na afgesloten zoeken, enkel nog een weten van een lang vermoeid verleden.…

Onderbroek

netgedicht
2.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Samen in de keuken Voor het raam Fluisteren wij elkaars naam Met slechts onze onderbroek aan Bakken wij een eitje Het raam is beslagen Door onze warme adem Buiten razen windvlagen Op het schoolbord een hart Door jou getekend met krijt We raken elkaar voortdurend aan Het eitje is klaar Hongerig vallen we aan Het eten vergetend Vuur dat…

De vrije teugel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 596
Ik ben nog niet geheel besmet al denk ik af en toe temet dat ik ben afgestompt en slechts nog veertien zinnen schrijf heel keurig bij elkaar gestoken in een knellend lijf gehouden aan het metrum vijf; nou nee, vergeet het maar. Soms spring ik wel eens uit de band en heb aan regels schijt.…

De trap

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 789
ook al zit je in mijn hart, mijn geest zal je nooit vergeten ook al ben je niet meer hier ik zal altijd weten dat je op mij let omdat je dat altijd al deed als mijn lieve grote zus had ik een ladder naar boven klom ik zo omhoog om jou weer naar beneden te halen maar de hemel is verboden gebied voor mij wacht op mij als ik er kom vraag…

Het binnenste hart

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
je kunt slapende waken je vervelen en bier drinken een vogel leren vliegen een orkaan temmen en insnoeren in je week geworden ziel, je mag gerust liefhebben en op je bek gaan, vergeet niet te reizen naar de uithoeken waar niemand komt, de kroegen en kale vlaktes, de weelderige tuinen met vijvers, de plekken die je dacht ergens van te herkennen…
Iniduo14 augustus 2015Lees meer >

De stilte en de dood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 679
Met diep zwarte ogen zag zij mij aan die stilte van die grauwe herfstnacht Geen ster scheen in de hemel te staan ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht In ijzige stilte woekerde een woord; die toezegging jou nooit te vergeten Ik riep je, en wachtte op je antwoord jij die altijd in mijn hart had gezeten Met roestige woorden wees je mij af…
Ton Rijkers29 oktober 2015Lees meer >

wandeling

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
verborgen ongeluk in de verte de snelweg door het water in de mist was er opeens een doberman op ons pad vol hysterisch blaffen hij bewaakte een terrein en we zagen wel dat hij dat moest geen stil geluk bijna opgevreten liepen we er gewoon omheen een veerpont door het riet kwam voorbij het windstille water de hond alweer vergeten…

Mijn weg

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
Ik vergeet het andere maar blijf mijzelf trouw. Ik wil niet weten hoe het anders wezen zou.…

Bezoek

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
zij kijkt niet op wanneer hij liegt, zij is vergeten dat bij het vuilnis van de dag soms zilver wordt gevonden. of sleutels en een jas. oud brood dat zij in water weekt. in niets nog hier ligt zij in bed en luistert naar de dagen maar hoort alleen de stem van eeuwenlang geleden.…

Geboortebericht

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 876
Mensen moesten wachten ‘t Paradijslicht was gedoofd ‘t heeft aan Adams geslachten Zijn eigen Zoon beloofd God is ons niet vergeten we waren haast verloren maar waar de dieren eten is Gods Zoon geboren ’t lag gewikkeld in doeken als mensje, heel gewoon je kon Hem zo bezoeken de kribbe was zijn troon Handjes tegen baby’s mond eens…
Robert Doek19 december 2015Lees meer >

Bewolkte ogen*

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
betekent Rode Held gelegen op een hoogte van 1350 meter boven de zeespiegel in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen mooie kijkers die de wereld verlangden Daar die stad, ingesloten tussen zeer vers grasgroen en hemelsblauw Een land met stad die ik eeuwig nooit.... ...meer vergeet…

Onbegrijpelijk

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Hoofdletters bewust vergeten. Eindigen, daar waar lekenmensen, zinvol dóór zouden willen gaan. Wanneer ikzelf zo dóór zou gaan, zal ik nooit een prijs gaan winnen. Wat blijft is onbegrijpelijke angst, dat gewone mensen me begrijpen. Wat blijft is een diepe twijfel. Niet aan de zin van mijn leven. Wel aan mijn dichterlijk bestaan.…

Gadget

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.248
Ik ben je naam vergeten. En zomaar, vanuit de coulissen, treedt een echtpaar dat zich verplicht tot niets, een en al luister. Ik wil wel van deze wereld zijn, maar niet in het openbaar verscholen in schaduw, weggedoken tussen de jurken in mijn kast. Ik betast alle stoffen en probeer te raden welke mij het mooiste staat.…
Bernlef25 februari 2016Lees meer >

Spreken met vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 13.933
Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend zacht om te slapen, zacht om te vergeten: zand dat vervloeit en water, ongeweten, herinnering en droefheid voormaals onbekend. Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur en, rond uw eiland, het traagstromend water.…

Van alles

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 642
gevaar van vloeibaar Kwik voor de trouwring Die ik misschien ooit dragen ging, Van Immanuel Kant En zijn reine Vernunft, De sonnetten van Donne, Herbert, en die van Will De temps perdu van Proust, De zachte blijdschap van Reve, Een analyse moest ik geven Over Japan en de Tweede Wereldoorlog, Het verdrag van Yalta en niet Te vergeten…

Dageraad

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.677
Ik herken de melodie maar ben de woorden vergeten. In de mistlaag vlak boven de grond dwarrelt een ongrijpbaar alfabet, de letters zoeken een woord, een beeld dat past in de lege plekken van het huis waarin ik woonde. De stem van mijn vader ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…

Stilte als decor

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 425
ik wist het grote huis met vele hoge ramen waar als ik binnentrad de sfeer het ouderwetse van voorbije jaren had omdat de klokken waren vergeten het heden aan te geven zij tikten langzaam het verleden weg zonder dat er iets werd gezegd gebaren uit ervaren van voorheen hadden stilte als decor waarin het middagzonnetje scheen…
wil melker16 augustus 2016Lees meer >

Mijn lieve moeder

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 481
Mijn moeder, ik vergeet haar nooit weer Ik voel nog die hechte band met haar Maar helaas, ze leeft allang niet meer Mijn moeder, ze was me zo dierbaar. Mijn lieve moeder, de spil van het gezin O, zo zorgzaam en altijd aanwezig Moeder, ze maakte het allen naar de zin En was altijd met haar kinderen bezig.…
Fedde Nicolai4 september 2016Lees meer >

Kanarie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
verlangend aan het water lag je liep naar de vogel in de zilveren kooi die in de kroeg op tafel stond je vroeg of de kanarie kon zingen wist jij veel over liefde en klaagzang er hing geen antwoord in de lucht een tandeloos monster lag naast de kroegdeur te slapen maar je verlangde dat de vogel kon zingen over vogelpaleizen en vergeten…
mobar20 september 2016Lees meer >

Geschiedenis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
een mooie vlinder Die vliegt van bloem naar bloem Over het pad van gebeurtenissen Het pad dat leeft De geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren Een raadsel met antwoorden Die zich bevinden in ons verleden Een klok met jaren als cijfers Zo interessant dat de tijd vergeten…
Pablo-boss28 september 2016Lees meer >

Geen vliegangst

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 577
Echt vergeten, sorry hoor men had er zo zijn reden voor, en dat was, vliegangst.…

Mijn lieve moeder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
Mijn moeder, ik vergeet haar nooit weer Ik voel nog die hechte band met haar Maar helaas, ze leeft allang niet meer Mijn moeder, ze was me zo dierbaar. Mijn lieve moeder, de spil van het gezin O, zo zorgzaam en altijd aanwezig Moeder, ze maakte het allen naar de zin En was altijd met haar kinderen bezig.…

Blauwe ogen.

poëzie
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.392
't Was blauw, niet het blauw van vergeet-mij-niet, Bescheiden, zwijgend en bleek; Ook niet het blauw van lobelia's, Aan d' oever der rustige beek. 't Was ook niet het blauw van de zomerlucht, Schoon dit van de hemel vertelt, Zelfs niet van de lucht in het meer weerkaatst, Waar 't zacht in de golven versmelt.…

De val van Rome.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.919
Ik ben geen dichter, die zich voelt versmeten Uit vreemde wereld, die hij rijzen ziet, Haar herfstig-droeve aanblik wil vergeten En in gedroom naar d' oude tijden vliedt, Wie 't lijkt, als of geen schakel uit de keten Der Evolutie hem verbinding biedt Van Hede' en Toekomst en die toch, verbeten, Vloekt al wat d'Eeuw van 't Eertijds leven…
J.K. Rensburg20 november 2016Lees meer >

Droom van de witte akelei

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zij zei, onder dit gras-geruis Ligt nog haar vergeten huis Het wit geraamte van een muis. Zij zei, hoe hoog hier bomen staan Eens is het daarmee ook gedaan, Dan kunnen wij weer samengaan. Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan, Waar krijgt gij dit nieuwe leven van? Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.…

Het lot heeft een eigen stem

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Haar hand doet vergeten al die zorgen. Haar hand stelt gerust; en streelt vandaag hetgeen onveranderlijk is op die zekere morgen.…

schoon en vrij

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 615
in onze trots zijn wij vergeten waar de parel van ons wezen leeft zodat de maat waarmee wij meten louter onvolmaakte beelden geeft geen beloning kan ooit vergoeden dat wij ons menszijn ondergraven en daarom moeten wij verhoeden slechts onze eigen dorst te laven geef een ander wat u ook verlangt en plaats uzelf niet op de eerste rij reken…