8450 resultaten.
Xantippes land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
677 Ik haast me van tafel om beschaamd mijn jongenstranen te uiten
Meisjesnamen vergeten, achtergebleven zonder baken…
Zolder
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
507 De vlizotrap naar onderen gelaten
De zolder stap voor stap toen opgegaan
Je wilt niet weten wat ik daar zag staan
In verre hoeken en verloren gaten
Versleten schoenen in diverse maten
Ze kwamen uit vergeten tijd vandaan
De vlizotrap naar onderen gelaten
Je wilt niet weten wat ik toen zag staan
Een monty coat waaraan de motten vraten
Wat…
Nog vragen?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
429 Het mijn en het dijn, verjagen de werkelijkheid
wereld vergeten, versnipperd in schouwen
zonder materie om herop te bouwen
zonder ommekeer, rest alleen nog vertrouwen
na afgesloten zoeken, enkel nog een weten
van een lang vermoeid verleden.…
Onderbroek
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.092 Samen in de keuken
Voor het raam
Fluisteren wij elkaars naam
Met slechts onze onderbroek aan
Bakken wij een eitje
Het raam is beslagen
Door onze warme adem
Buiten razen windvlagen
Op het schoolbord een hart
Door jou getekend met krijt
We raken elkaar voortdurend aan
Het eitje is klaar
Hongerig vallen we aan
Het eten vergetend
Vuur dat…
De Aardappeleters
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Van Gogh's mensenwereld nog niet vergeten.…
De vrije teugel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
596 Ik ben nog niet geheel besmet al denk ik af en toe temet
dat ik ben afgestompt
en slechts nog veertien zinnen schrijf heel keurig bij elkaar
gestoken in een knellend lijf gehouden aan het metrum vijf;
nou nee, vergeet het maar.
Soms spring ik wel eens uit de band en heb aan regels schijt.…
De trap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
789 ook al zit je in mijn hart,
mijn geest zal je nooit vergeten
ook al ben je niet meer hier
ik zal altijd weten
dat je op mij let
omdat je dat altijd al deed
als mijn lieve grote zus
had ik een ladder naar boven
klom ik zo omhoog
om jou weer naar beneden te halen
maar de hemel
is verboden gebied voor mij
wacht op mij als ik er kom
vraag…
Het binnenste hart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 je kunt slapende waken
je vervelen en bier drinken
een vogel leren vliegen
een orkaan temmen en
insnoeren in je week geworden
ziel, je mag gerust liefhebben
en op je bek gaan, vergeet
niet te reizen naar de uithoeken
waar niemand komt, de kroegen
en kale vlaktes, de weelderige
tuinen met vijvers, de plekken
die je dacht ergens van
te herkennen…
De stilte en de dood
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 Met diep zwarte ogen zag zij mij aan
die stilte van die grauwe herfstnacht
Geen ster scheen in de hemel te staan
ik huilde zacht, daar ik aan jou dacht
In ijzige stilte woekerde een woord;
die toezegging jou nooit te vergeten
Ik riep je, en wachtte op je antwoord
jij die altijd in mijn hart had gezeten
Met roestige woorden wees je mij af…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 verborgen ongeluk
in de verte de snelweg
door het water in de mist
was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er gewoon omheen
een veerpont door het riet
kwam voorbij het windstille
water de hond alweer vergeten…
Mijn weg
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
593 Ik vergeet het andere maar
blijf mijzelf trouw. Ik wil niet weten hoe
het anders wezen zou.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 zij kijkt niet op wanneer hij liegt,
zij is vergeten
dat bij het vuilnis van de dag
soms zilver wordt gevonden.
of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt.
in niets nog hier ligt zij
in bed en luistert naar de dagen
maar hoort alleen de stem
van eeuwenlang geleden.…
Geboortebericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Mensen moesten wachten
‘t Paradijslicht was gedoofd
‘t heeft aan Adams geslachten
Zijn eigen Zoon beloofd
God is ons niet vergeten
we waren haast verloren
maar waar de dieren eten
is Gods Zoon geboren
’t lag gewikkeld in doeken
als mensje, heel gewoon
je kon Hem zo bezoeken
de kribbe was zijn troon
Handjes tegen baby’s mond
eens…
Bewolkte ogen*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
556 betekent Rode Held
gelegen op een hoogte
van 1350 meter boven de zeespiegel
in tijd leek het land soms stil te hebben gestaan
misschien daarom soms haar bewolkte, bruine ogen
mooie kijkers die de wereld verlangden
Daar die stad, ingesloten tussen
zeer vers grasgroen en hemelsblauw
Een land met stad die ik eeuwig nooit....
...meer vergeet…
Onbegrijpelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
548 Hoofdletters bewust vergeten.
Eindigen, daar waar lekenmensen,
zinvol dóór zouden willen gaan.
Wanneer ikzelf zo dóór zou gaan,
zal ik nooit een prijs gaan winnen.
Wat blijft is onbegrijpelijke angst,
dat gewone mensen me begrijpen.
Wat blijft is een diepe twijfel.
Niet aan de zin van mijn leven.
Wel aan mijn dichterlijk bestaan.…
Gadget
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.248 Ik ben je naam vergeten.
En zomaar, vanuit de coulissen, treedt een echtpaar
dat zich verplicht tot niets, een en al luister.
Ik wil wel van deze wereld zijn, maar niet in het openbaar
verscholen in schaduw, weggedoken tussen de jurken in mijn kast.
Ik betast alle stoffen en probeer te raden
welke mij het mooiste staat.…
Spreken met vader
gedicht
5.0 met 1 stemmen
13.933 Vader, wij hebben u begraven en de grond erkend
zacht om te slapen, zacht om te vergeten:
zand dat vervloeit en water, ongeweten,
herinnering en droefheid voormaals onbekend.
Gij zult niet eenzaam zijn, maar slapen slapen
met sterren ’s avonds een onblusbaar vuur
en, rond uw eiland, het traagstromend water.…
Van alles
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
642 gevaar van vloeibaar
Kwik voor de trouwring
Die ik misschien ooit dragen ging,
Van Immanuel Kant
En zijn reine Vernunft,
De sonnetten van Donne,
Herbert, en die van Will
De temps perdu van Proust,
De zachte blijdschap van Reve,
Een analyse moest ik geven
Over Japan en de Tweede Wereldoorlog,
Het verdrag van Yalta en niet
Te vergeten…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 Ik herken de melodie
maar ben de woorden vergeten.
In de mistlaag vlak boven de grond
dwarrelt een ongrijpbaar alfabet,
de letters zoeken een woord, een beeld
dat past in de lege plekken van het huis
waarin ik woonde. De stem van mijn vader
ebt weg over vijvers. De leegte zoekt verder.…
Stilte als decor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
425 ik wist het
grote huis met
vele hoge ramen
waar als ik binnentrad
de sfeer het ouderwetse
van voorbije jaren had
omdat de klokken
waren vergeten
het heden aan te geven
zij tikten langzaam
het verleden weg zonder
dat er iets werd gezegd
gebaren uit ervaren van
voorheen hadden stilte als decor
waarin het middagzonnetje scheen…
Mijn lieve moeder
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
481 Mijn moeder, ik vergeet haar nooit weer
Ik voel nog die hechte band met haar
Maar helaas, ze leeft allang niet meer
Mijn moeder, ze was me zo dierbaar.
Mijn lieve moeder, de spil van het gezin
O, zo zorgzaam en altijd aanwezig
Moeder, ze maakte het allen naar de zin
En was altijd met haar kinderen bezig.…
Kanarie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 verlangend
aan het water lag
je liep naar de vogel
in de zilveren kooi
die in de kroeg op tafel stond
je vroeg of de kanarie kon zingen
wist jij veel over liefde en klaagzang
er hing geen antwoord in de lucht
een tandeloos monster
lag naast de kroegdeur te slapen
maar je verlangde dat de vogel kon zingen
over vogelpaleizen en vergeten…
Geschiedenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 een mooie vlinder
Die vliegt van bloem naar bloem
Over het pad van gebeurtenissen
Het pad dat leeft
De geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren
Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren
Een raadsel met antwoorden
Die zich bevinden in ons verleden
Een klok met jaren als cijfers
Zo interessant dat de tijd vergeten…
Geen vliegangst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 Echt vergeten, sorry hoor
men had er zo zijn reden voor,
en dat was, vliegangst.…
Mijn lieve moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
563 Mijn moeder, ik vergeet haar nooit weer
Ik voel nog die hechte band met haar
Maar helaas, ze leeft allang niet meer
Mijn moeder, ze was me zo dierbaar.
Mijn lieve moeder, de spil van het gezin
O, zo zorgzaam en altijd aanwezig
Moeder, ze maakte het allen naar de zin
En was altijd met haar kinderen bezig.…
Blauwe ogen.
poëzie
2.0 met 4 stemmen
2.392 't Was blauw, niet het blauw van vergeet-mij-niet,
Bescheiden, zwijgend en bleek;
Ook niet het blauw van lobelia's,
Aan d' oever der rustige beek.
't Was ook niet het blauw van de zomerlucht,
Schoon dit van de hemel vertelt,
Zelfs niet van de lucht in het meer weerkaatst,
Waar 't zacht in de golven versmelt.…
De val van Rome.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.919 Ik ben geen dichter, die zich voelt versmeten
Uit vreemde wereld, die hij rijzen ziet,
Haar herfstig-droeve aanblik wil vergeten
En in gedroom naar d' oude tijden vliedt,
Wie 't lijkt, als of geen schakel uit de keten
Der Evolutie hem verbinding biedt
Van Hede' en Toekomst en die toch, verbeten,
Vloekt al wat d'Eeuw van 't Eertijds leven…
Droom van de witte akelei
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.275 Zij zei, onder dit gras-geruis
Ligt nog haar vergeten huis
Het wit geraamte van een muis.
Zij zei, hoe hoog hier bomen staan
Eens is het daarmee ook gedaan,
Dan kunnen wij weer samengaan.
Ik vroeg: gij zijt toch dood, en dan,
Waar krijgt gij dit nieuwe leven van?
Zij zei, ’t is maar voor kort, mijn man.…
Het lot heeft een eigen stem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Haar hand doet vergeten al
die zorgen. Haar hand stelt
gerust; en streelt vandaag
hetgeen onveranderlijk is
op die zekere morgen.…
schoon en vrij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
615 in onze trots zijn wij vergeten
waar de parel van ons wezen leeft
zodat de maat waarmee wij meten
louter onvolmaakte beelden geeft
geen beloning kan ooit vergoeden
dat wij ons menszijn ondergraven
en daarom moeten wij verhoeden
slechts onze eigen dorst te laven
geef een ander wat u ook verlangt
en plaats uzelf niet op de eerste rij
reken…