24252 resultaten.
Het blond van je haar
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
589 heb bloemen
gebracht op je graf
jij liet het regenen om
verdrogen te voorkomen
nog staan ze daar
in kleurige pracht
ik wacht tot je komt
uit jouw donkere nacht
een straaltje zon
laat het blond
van je haar weer
oplichtend dansen
hoor nu je stem
in de lach die
je schenkt met
het blauw van je ogen
voor even bij mij
in een…
Hand op mijn schouder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.150 Mijn liefde voor jou is oneindig;
Dus ook nu de dood ons scheidt.
Maar stuur me in Godsnaam een boodschap
En doorbreek dan mijn eenzaamheid....…
In ontdekking van de hemel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
641 stilte verwonderd
leegte met werken gevuld
raakbaar eigenwijs
ongenaakbaar in
scherp formuleren
altijd jong
erudiet en belezen
zijn jeugd zat wat tegen
flamboyant in optreden
het lichte narcisme was deel
van zijn flirt met ons heden
in de wereld van mensen
gaf hij zich bloot in geschenken
waarvan hijzelf het meest genoot
dood…
Victoria
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.166 Waar wolken drijven en winden waaien,
de druppels vloeien en takken graaien,
dansen de tranen van wanhoop verbitterd.
Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf,
terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust.
De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!…
Twee vrienden
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.673 Hun glimlach verbindt de barstjes
uit een lang en liefdevol bestaan
Toch worden banden losser dan tevoren
overeenstemming is een eigen weg gegaan
hoeft niet te worden uitgesproken
Lichte gebreken worden niet meer opgelapt
met woorden of met eenvoudige gebaren
een aanraking, het krullen van een neus
Zij rouwen in het geheim over de jaren
over…
Het ziekenhuis.
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
2.067 Hier tussen de witte lakens
liggen de zieken gevangen
in hun bed, hun graf
naar vrijheid te verlangen
Wetend dat vrij zijn
nooit meer kan
want in het huis vol pijn
en verdriet, kan men dat niet
en tot het einde
zien zij alleen nog maar
het wit van de dekens
en elkaar
de zusters met pillen
en hun woorden die
hun verlangen
willen…
REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK
hartenkreet
3.0 met 21 stemmen
1.946 doden
dealen met de nabestaanden
dealen met de teksten
dealen met de muziek
dealen met de dans
dealen met de
onderlinge samenz(h)ang
en dat is
dealen met het leven
dat laat sporen na
dat is niet mis
een dodenmis
voor deze of gene
TRACES…
weet je nog?
hartenkreet
1.4 met 10 stemmen
2.034 Weet je nog van jij en ik?
Weet je nog dat we samen lol hadden?
Weet je nog dat we samen ijsjes aten?
Weet je nog dat we bij elkaar sliepen?
Weet je nog dat we alles samen deden?
Weet je nog dat je mijn vriendin was?
en weet je nog... dat je nog wel in mijn leven was??…
Intercity
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
582 Onafwendbaar naderen wij het onbekende doel
dat in de sluier van de toekomst verloren gaat.
Niet door berekening, maar op de tastzin van 't gevoel
bespeuren wij wat ons daar te wachten staat.
Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest;
ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in.
Wie als een engel de ogen van de ander leest…
Dovend tot zwart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 je weet
van glas
het breken
van herfst
de vrucht en
luchten in rood
van leven
nemen en geven
gebroken door dood
je weet
het licht dat er was
dovend tot zwart…
Dwars door me heen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad…
adembenemend - haiku
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
507 dodelijk precies
slaan uitgestrekte vleugels
pijlsnel hun schaduw…
Zeepziedster met Parkinson
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
655 Bij het plukken van de hazelnoten
bleef jij vastgevroren staan
schoof op handen, knieën en voeten
zelfs toen, kon jij niet verder gaan
Het was moeilijk te geloven, dat jij
voelde dat ik nog steeds van je hield
Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen
hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn
Ik op twee benen en jij…
Het lege huis
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
960 Ervaar jouw gevoelens in het lege huis
met de kanker als een woeste vogel
in een vogelkooi van ziek gevoelde dagen
jouw uitgehongerde lijf
lezend, in ziektebed, uit zelfbehoud
muziek van doden, eerder gestorven
dan de vrouw die je, geestgericht, liet blijven.…
Regenbehang
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
601 Jouw sterven
is nog heel dicht bij me
en lijkt langer te duren
dan de dood
waarmee je inmiddels
vertrouwd bent
ik heb de regen
van het behang verwijderd
bloemen op het balkon gezet
om daar verder te sterven
achter het regenbehang
van de hongerwinter
die jij voor me achterliet.…
Het hemelse kramen
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
651 wit sluierde
langs muren
golfde en danste
in een maagdelijk feest
jij bent
er geweest
deelde het hemelse
kramen van plezier
kleurde
uit licht nuances
in begroeten
ontmoeten van leven
dat brandend
pigment gaf
aan het intense
nemen en geven
zacht sluier je weg
danst in het wit
van de muren
je oneindige uren…
Anno 1946
gedicht
3.1 met 50 stemmen
27.218 Er zijn veel te veel jonge doden
Om ongestoord te kunnen dromen.…
Poëzie is kinderspel
gedicht
3.9 met 22 stemmen
14.429 Over het krakende ei
dwaalt een hemelse bode
op zoek naar zijn antipode
en dat zijt gij
mogelijk dat men op zulk een kleine schaal
niet denken kan het maakt nijdig
of men is verveeld dus veel te veilig
dan is men verloren voor de poëzie
u rest slechts een troost ligt gij op sterven
gij verveelt u dan ook niet
en plotseling kan…
Drie verzen voor een dode I
poëzie
3.7 met 6 stemmen
3.321 doden zijn ver en koud, en dichters eenzaam,
maar zij beluisteren elkanders lied; ik zing
en gij en ik worden opnieuw gemeenzaam;
zegen — en vloek der verhovaardiging.…
Rembrandtcyclus 6: anno 1642: aan het sterfbed van Saskia
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 Je handen voelen koud
en huid kleurt bijna net zo
als eens je bruidskleed
liefde schonk ons
dode kinderen, doch
Titus onze zoon, jouw beeld
kan mij gedenken
wie jij waarachtig was
mijn liefste
je handen voelen koud
en huid kleurt vrijwel evenzo…
als eens je bruidskleed
dat ik kuste
weggegleden uit mijn handen
naar de verf en op het…
Kille nacht
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.105 dat werd bedacht
heeft hij op aarde ook écht vrede gebracht
werd door ons onze Verlosser niet herkend
stond hij dan niet als een heilige bekend
hoe zit dat mam en ik vertelde hem toen zacht
Hij was beslist een wondertje dat wij verrukt
verwachtingsvol tegen ons hart hebben gedrukt
blij met het kindje dat in liefde werd verwekt
maar de dood…
Ik wilde...
gedicht
2.2 met 159 stemmen
33.170 Ik wilde bij de dood belet aanvragen,
hij deed zelf open en hij liet mij in.
'Er lang omheen praten heeft weinig zin;
ik kom hier', zei ik, 'om je uit te dagen'.
Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen;
kan ik je dienen, een glas port of gin?
''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.…
bewaarheid.
hartenkreet
0.8 met 8 stemmen
1.705 Het madeliefje dat jij plukt,
Op een zachte lente morgen.
Zal uiteindelijk zijn laatste blaadje,
Laten vallen uit het borrelglaasje waarin het staat.
Zo ook zal langzaam het vlees,
Verdwijnen van jouw botten.
Al liggend in je kist,
Met mensen erboven denkend aan jou.
Een mens een madeliefje.
Zij de blaadjes, wij het vlees.
Een in leven…
Bloeddruk
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.447 nog even je bloeddruk, dacht ik...
stond daar perplex
je ogen open, mond halfdicht
is dat slapen?
wat deed dit raar
vertel me dat het zo niet is
wist niet wat zeggen,
wou je toch aanraken
voelde koud en warm aan
begreep het niet
gisteren was je anders
alleen, geen familie
het hoefde niet meer
sterk genoeg
voor eeuwige rust…
O, dood geheime nachtegaal
poëzie
4.4 met 11 stemmen
2.699 O dood, geheime nachtegaal
Die in de donkre hagen zingt
Uw nooit ontraadselbaar verhaal
Dat tot in ‘t diepst der harten dringt,
En lokt ons beiderzijds van ‘t pad
Over het dompe dove mos
Voort van de wemellichte stad
Naar ‘t ver en stil en duister bos, —
Ik volg u, dood, zing gij mij voor,
Ik zal niet talmen aan de zoom,
Dat ik de laatste…
vergeef mij papa
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
680 geirriteerd open
een scheldkanonnade volgde
wegens mijn verstoorde, te korte nachtrust
daar stond mijn vader
met een mandje versgeplukte appels
woest smeet ik de deur weer dicht
zag hem hinkend het voetpad afstrompelen
nooit zal ik het meer vergeten
het was de laatste keer dat ik hem zag
lieve papa kan je mij vergeven
dat ik toen de dood…
Nog voor de laatste snik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 we zagen water
van de rotsen druipen
in ondergrondse meren
door de regen buiten
het monotoon getik
zwol aan tot een geruis
de vlakke spiegels rimpelden
een schuimend witte kuif
de lampen doofden
ons geschreeuw
door het flauwe schijnen
werd de ruimte alsmaar kleiner
pas in totale duisternis
hoorden we na uren
weer het monotoon…
Rembrandtcyclus 17: anno 1668: mijn zoon Titus is gestorven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
522 Dit moet een boze droom zijn
waaruit ik niet ontsnappen kan
dit kan niet waar zijn
je bent zo’n sterke man
jouw toegewijde hart, dat kan toch
niet begeven zijn, zoiets kan
God niet doen, mijn zoon, zoiets
doet vreselijke pijn
is het waar, dat mijn handen nooit
meer lokken kunnen strelen
die ook bij Samson kracht gegeven heeft
o Titus…
JEANNE & AMEDEO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
722 Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen
Soepele lijnen, poëtische kleuren
Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren
En Montparnasse in zijn doeken te vangen
Filosofie en gedichten aanhangen
Verzen vergarend om zich op te beuren
Tedere zuilen uit steen los te scheuren
Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen
Zwijn zijnd plus parel…
Rembrandtcyclus 18: anno1669: mijn ontslapen leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
494 uw nachtelijke streling
langs mijn voorhoofd
stemmen overheen
met penselen welke
kleurenpracht in ogen
mij tot liefdesafschrift
heeft gebracht
nimmer zal vervagen
evenzeer wanneer uw bijzijn
andere drijfveer wenst
dan vermoeid poseren
in mijn licht en leven
al houd ik hier uw warmtestraling
liefgevangen om mij heen
beminde Saskia…