Alle inzendingen over dode wind

24252 resultaten.

Sorteren op:

Het blond van je haar

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 589
heb bloemen gebracht op je graf jij liet het regenen om verdrogen te voorkomen nog staan ze daar in kleurige pracht ik wacht tot je komt uit jouw donkere nacht een straaltje zon laat het blond van je haar weer oplichtend dansen hoor nu je stem in de lach die je schenkt met het blauw van je ogen voor even bij mij in een…
wil melker29 oktober 2010Lees meer >

Hand op mijn schouder

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.150
Mijn liefde voor jou is oneindig; Dus ook nu de dood ons scheidt. Maar stuur me in Godsnaam een boodschap En doorbreek dan mijn eenzaamheid....…

In ontdekking van de hemel

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 641
stilte verwonderd leegte met werken gevuld raakbaar eigenwijs ongenaakbaar in scherp formuleren altijd jong erudiet en belezen zijn jeugd zat wat tegen flamboyant in optreden het lichte narcisme was deel van zijn flirt met ons heden in de wereld van mensen gaf hij zich bloot in geschenken waarvan hijzelf het meest genoot dood…
wil melker2 november 2010Lees meer >

Victoria

netgedicht
3.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.166
Waar wolken drijven en winden waaien, de druppels vloeien en takken graaien, dansen de tranen van wanhoop verbitterd. Haar beenderen schrijden zielloos langs het ongegraven graf, terwijl de stenen schallen en de bakker zijn brood niet lust. De lach van de raaf verstomt de klucht van de troubadour met eenvoud!…
Terry Islay2 november 2010Lees meer >

Twee vrienden

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.673
Hun glimlach verbindt de barstjes uit een lang en liefdevol bestaan Toch worden banden losser dan tevoren overeenstemming is een eigen weg gegaan hoeft niet te worden uitgesproken Lichte gebreken worden niet meer opgelapt met woorden of met eenvoudige gebaren een aanraking, het krullen van een neus Zij rouwen in het geheim over de jaren over…

Het ziekenhuis.

hartenkreet
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.067
Hier tussen de witte lakens liggen de zieken gevangen in hun bed, hun graf naar vrijheid te verlangen Wetend dat vrij zijn nooit meer kan want in het huis vol pijn en verdriet, kan men dat niet en tot het einde zien zij alleen nog maar het wit van de dekens en elkaar de zusters met pillen en hun woorden die hun verlangen willen…
sarissa11 november 2010Lees meer >

REQUIEM-GEDICHTEN-DRIELUIK

hartenkreet
3.0 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.946
doden dealen met de nabestaanden dealen met de teksten dealen met de muziek dealen met de dans dealen met de onderlinge samenz(h)ang en dat is dealen met het leven dat laat sporen na dat is niet mis een dodenmis voor deze of gene TRACES…

weet je nog?

hartenkreet
1.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.034
Weet je nog van jij en ik? Weet je nog dat we samen lol hadden? Weet je nog dat we samen ijsjes aten? Weet je nog dat we bij elkaar sliepen? Weet je nog dat we alles samen deden? Weet je nog dat je mijn vriendin was? en weet je nog... dat je nog wel in mijn leven was??…

Intercity

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Onafwendbaar naderen wij het onbekende doel dat in de sluier van de toekomst verloren gaat. Niet door berekening, maar op de tastzin van 't gevoel bespeuren wij wat ons daar te wachten staat. Engelen reizen met ons mee, wegwijzers van de geest; ze fluisteren ons hun zachtheid en hun dromen in. Wie als een engel de ogen van de ander leest…

Dovend tot zwart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 471
je weet van glas het breken van herfst de vrucht en luchten in rood van leven nemen en geven gebroken door dood je weet het licht dat er was dovend tot zwart…
wil melker24 november 2010Lees meer >

Dwars door me heen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
ik mijmer wat laat de wereld draaien volg het gewoonte pad ineens zien mensen me niet meer is geen ontwijken ze lopen dwars door me heen zonder op te kijken raken me voel het diep van binnen maar kan niets beginnen ben lucht voor hen maar zonder kan ik ook niet leven dus ik besta en ga gerustgesteld weer verder op mijn pad…
wil melker26 november 2010Lees meer >

adembenemend - haiku

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 507
dodelijk precies slaan uitgestrekte vleugels pijlsnel hun schaduw…

Zeepziedster met Parkinson

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 655
Bij het plukken van de hazelnoten bleef jij vastgevroren staan schoof op handen, knieën en voeten zelfs toen, kon jij niet verder gaan Het was moeilijk te geloven, dat jij voelde dat ik nog steeds van je hield Daarom sprak ik het hardop uit in kapitalen hoe pervers het lot van jou en mij kon zijn Ik op twee benen en jij…

Het lege huis

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 960
Ervaar jouw gevoelens in het lege huis met de kanker als een woeste vogel in een vogelkooi van ziek gevoelde dagen jouw uitgehongerde lijf lezend, in ziektebed, uit zelfbehoud muziek van doden, eerder gestorven dan de vrouw die je, geestgericht, liet blijven.…

Regenbehang

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 601
Jouw sterven is nog heel dicht bij me en lijkt langer te duren dan de dood waarmee je inmiddels vertrouwd bent ik heb de regen van het behang verwijderd bloemen op het balkon gezet om daar verder te sterven achter het regenbehang van de hongerwinter die jij voor me achterliet.…

Het hemelse kramen

netgedicht
1.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
wit sluierde langs muren golfde en danste in een maagdelijk feest jij bent er geweest deelde het hemelse kramen van plezier kleurde uit licht nuances in begroeten ontmoeten van leven dat brandend pigment gaf aan het intense nemen en geven zacht sluier je weg danst in het wit van de muren je oneindige uren…
wil melker9 december 2010Lees meer >

Anno 1946

gedicht
3.1 met 50 stemmen aantal keer bekeken 27.218
Er zijn veel te veel jonge doden Om ongestoord te kunnen dromen.…
Halbo Kool22 januari 2022Lees meer >

Poëzie is kinderspel

gedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 14.429
Over het krakende ei dwaalt een hemelse bode op zoek naar zijn antipode en dat zijt gij mogelijk dat men op zulk een kleine schaal niet denken kan het maakt nijdig of men is verveeld dus veel te veilig dan is men verloren voor de poëzie u rest slechts een troost ligt gij op sterven gij verveelt u dan ook niet en plotseling kan…
Lucebert22 augustus 2021Lees meer >

Drie verzen voor een dode I

poëzie
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.321
doden zijn ver en koud, en dichters eenzaam, maar zij beluisteren elkanders lied; ik zing en gij en ik worden opnieuw gemeenzaam; zegen — en vloek der verhovaardiging.…

Rembrandtcyclus 6: anno 1642: aan het sterfbed van Saskia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
Je handen voelen koud en huid kleurt bijna net zo als eens je bruidskleed liefde schonk ons dode kinderen, doch Titus onze zoon, jouw beeld kan mij gedenken wie jij waarachtig was mijn liefste je handen voelen koud en huid kleurt vrijwel evenzo… als eens je bruidskleed dat ik kuste weggegleden uit mijn handen naar de verf en op het…

Kille nacht

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.105
dat werd bedacht heeft hij op aarde ook écht vrede gebracht werd door ons onze Verlosser niet herkend stond hij dan niet als een heilige bekend hoe zit dat mam en ik vertelde hem toen zacht Hij was beslist een wondertje dat wij verrukt verwachtingsvol tegen ons hart hebben gedrukt blij met het kindje dat in liefde werd verwekt maar de dood…
sacrajewa24 december 2010Lees meer >

Ik wilde...

gedicht
2.2 met 159 stemmen aantal keer bekeken 33.170
Ik wilde bij de dood belet aanvragen, hij deed zelf open en hij liet mij in. 'Er lang omheen praten heeft weinig zin; ik kom hier', zei ik, 'om je uit te dagen'. Hij glimlachte: je komt dus uitstel vragen; kan ik je dienen, een glas port of gin? ''t Is mij hetzelfde', zei ik, 'schenk maar in'.…
Ed Hoornik1 januari 2011Lees meer >

bewaarheid.

hartenkreet
0.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.705
Het madeliefje dat jij plukt, Op een zachte lente morgen. Zal uiteindelijk zijn laatste blaadje, Laten vallen uit het borrelglaasje waarin het staat. Zo ook zal langzaam het vlees, Verdwijnen van jouw botten. Al liggend in je kist, Met mensen erboven denkend aan jou. Een mens een madeliefje. Zij de blaadjes, wij het vlees. Een in leven…
christian30 december 2010Lees meer >

Bloeddruk

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.447
nog even je bloeddruk, dacht ik... stond daar perplex je ogen open, mond halfdicht is dat slapen? wat deed dit raar vertel me dat het zo niet is wist niet wat zeggen, wou je toch aanraken voelde koud en warm aan begreep het niet gisteren was je anders alleen, geen familie het hoefde niet meer sterk genoeg voor eeuwige rust…
torromolinos30 december 2010Lees meer >

O, dood geheime nachtegaal

poëzie
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.699
O dood, geheime nachtegaal Die in de donkre hagen zingt Uw nooit ontraadselbaar verhaal Dat tot in ‘t diepst der harten dringt, En lokt ons beiderzijds van ‘t pad Over het dompe dove mos Voort van de wemellichte stad Naar ‘t ver en stil en duister bos, — Ik volg u, dood, zing gij mij voor, Ik zal niet talmen aan de zoom, Dat ik de laatste…

vergeef mij papa

netgedicht
4.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 680
geirriteerd open een scheldkanonnade volgde wegens mijn verstoorde, te korte nachtrust daar stond mijn vader met een mandje versgeplukte appels woest smeet ik de deur weer dicht zag hem hinkend het voetpad afstrompelen nooit zal ik het meer vergeten het was de laatste keer dat ik hem zag lieve papa kan je mij vergeven dat ik toen de dood…
JJ2 januari 2011Lees meer >

Nog voor de laatste snik

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 576
we zagen water van de rotsen druipen in ondergrondse meren door de regen buiten het monotoon getik zwol aan tot een geruis de vlakke spiegels rimpelden een schuimend witte kuif de lampen doofden ons geschreeuw door het flauwe schijnen werd de ruimte alsmaar kleiner pas in totale duisternis hoorden we na uren weer het monotoon…
wil melker6 januari 2011Lees meer >

Rembrandtcyclus 17: anno 1668: mijn zoon Titus is gestorven

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 522
Dit moet een boze droom zijn waaruit ik niet ontsnappen kan dit kan niet waar zijn je bent zo’n sterke man jouw toegewijde hart, dat kan toch niet begeven zijn, zoiets kan God niet doen, mijn zoon, zoiets doet vreselijke pijn is het waar, dat mijn handen nooit meer lokken kunnen strelen die ook bij Samson kracht gegeven heeft o Titus…

JEANNE & AMEDEO

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 722
Wegkwijnend naakt, dat lijdt aan verlangen Soepele lijnen, poëtische kleuren Hash, brandewijn, om zijn kijk op te fleuren En Montparnasse in zijn doeken te vangen Filosofie en gedichten aanhangen Verzen vergarend om zich op te beuren Tedere zuilen uit steen los te scheuren Steeds in gezelschap van Maldoror-zangen Zwijn zijnd plus parel…

Rembrandtcyclus 18: anno1669: mijn ontslapen leven

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 494
uw nachtelijke streling langs mijn voorhoofd stemmen overheen met penselen welke kleurenpracht in ogen mij tot liefdesafschrift heeft gebracht nimmer zal vervagen evenzeer wanneer uw bijzijn andere drijfveer wenst dan vermoeid poseren in mijn licht en leven al houd ik hier uw warmtestraling liefgevangen om mij heen beminde Saskia…