6455 resultaten.
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
860 Herinneringen verdwijnen in de kolkende rivieren
het water eist de ruimte op, dat het nodig heeft.
De een wordt slachtoffer, de ander overleeft
als Gaia vecht om de natuur te laten zegevieren.
De stilte van de berg, die een hoogtepunt bereikt
een ejaculatie van lava bedekt moeder aarde.
De werkelijkheid ondraaglijk, niets is meer wat het lijkt…
Mooie blanke waterlelie
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
672 Mooie
blanke waterlelie
schoonheid
van de natuur
Drijvend
op het water
overweldigend
en puur
Mooie
blanke waterlelie
lyrisch
als ik je zie
Omringd
door zoveel water
perfect
in harmonie…
Niagara
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
964 Ik voel zijn kracht
door mijn aders stromen
de hemel splijt open
mijn adem ontnomen
Een zilverkoor bestrijkt
het glinsterend watertapijt
over de rand naar beneden
een eeuwige strijd
Mijn beeldvermogen wordt gevoed
daar waar de aarde zucht
onder een diepe kleurengloed
de spiegel huwt de lucht…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
515 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
555 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Dag nacht!!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
604 ik groet de koning
met gebogen hoofd
een serene stilte
de stemmen geroofd
de zon nog onder
mijn ogen gericht
op de koning der bomen
nog buiten het licht
een aarzelend fluiten
heel even, heel zacht
betekend het einde
van de stille nacht
het koor zwelt aan
het duister verdwenen
de angsten ver weg
de wonderen beschenen…
drijft gedachteloos voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
769 ik huis in pluizen wol
hoor het oeverloos gemekker
ze maken me steeds gekker
en ratelen me horendol
woorden dansen op de hei
een lied dat niemand ziet
of hoort, de melodie wordt in
de wollen vacht gesmoord
de kudde blaat en drijft
gedachteloos voorbij
verzamelt zich al eeuwig
worteltrekkend in een rij
makke schapen achteraan
die…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
641 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
Juni
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
825 Juni,
in de wieg al beeldschoon
en buitengewoon
met 21 - als je huwt...
...tussen hagen seringen
en je bruidssluier lang
op het pad,
je boeket gemêleerd
van het fijnste, vanzelf
en natuurlijk pril blad
de lucht is voor jou
gedrapeerd in lichtblauw
en het goud
regent uit bomen
en
tekent…
Veilig in mijn bos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
737 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Oud hout
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.057 gebarsten lagen
van loodzwaar verven
gescheurde nerven
van oud hout
dat soms hoorbaar kreunt
van heimwee naar woud
dat ook in stormen dreunt
als één van hen gebroken
ter aarde komt en zucht…
Zij weten het
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.101 Sij witte it.
hy kin springe as in liuw,
slûpe as in gleone boarre,
him wrakselje út in aai,
beammen befrisselje en faaks
sels lôgje as in nije leafde
do soest him delhuffe kinne
mei ien poat,
of him fûl tebek sifelje,
ferdiggelje litte mei ien eachopslach,
of oprôlje as in slange.
Ja, en ek wol sêft útdôvje litte,
mar fêsthâlde?…
Ode aan de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
779 De eerste zonnestralen
Die mijn gezicht verwarmen
Wil ik binnenhalen
En heftig omarmen
Zij verwarmen mijn huid
Zij verwarmen mijn geest
Zij geven geen geluid
Maar zeggen mij het meest
Een nieuw begin, een nieuwe dag
Maar ook een dubbel gevoel
De zon schijnt en geeft een lach
Zonder zon is 'n dag kil en koel
Wanneer de zon er niet…
Mijn gele narcis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
674 Lang, slank en rank
Volledig en totaal
Als een van de velen
Maar jij springt eruit
Helemaal
Zoveel van hetzelfde
Maar jij bent uniek
Tussen al die anderen
De eerste die men ziet
Helemaal
Zet er honderd bij elkaar
In een grote groep
Kopjes dezelfde kant op
Dan straal jij iets uit
Helemaal
Zelfs tussen rode rozen
Zie je jou schitteren…
schuilen
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
883 ik loop gebogen
door de regen
mezelf beschermend
tegen de wind
en net zoals de
natuur tekeer gaat
zijn ook m'n gedachten
stormachtig getint
mag ik schuilen
in jouw armen
de warmte is me
alles waard
mag ik nog wat
langer blijven
tot de buien
zijn bedaard…
Voorjaar
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.024 Het leek heel even herfst, maar het is alweer voorbij,
Een paar dagen wind en regen, nu lijkt het weer op mei,
Na een aantal dagen temperaturen van twaalf graden en meer,
Schrok de natuur plotsklaps wakker en ging druk in de weer,
Het gras kreeg een kleur van opwinding en begon te groeien,
Overal zag je ineens diverse voorjaarsbloemen bloeien,…
Zomerzon
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
975 Als een moeder straal je op ons neer
Heerlijk vrolijk, en soms laaiend heet
Elke dag verschijn je weer
Totdat wij baden in het zweet
Tot in de late avond straal je van geluk
Beschermend als een melkgevende koe
Wij, lekker aan de barbecue
Met een biertje, worst en biefstuk
Op vakantie ga je met ons mee
Lekker in het binnenland
Maar natuurlijk…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
816 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
Zomer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
727 De frisheid en jeugdige dartelheid van de lente,
zijn nu voldragen, rijpe vruchten.
Wat even voordien nog een voorzichtige, tastende aanzet was tot;
is nu volgroeid.
Van hoog aan de hemel stuurt de zon haar levensbrengende stralen neer op het gretige, in volle bloei staand landschap, dat gulzig de zalige warmte opneemt.
Alles is op het…
Zomer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
682 Het is al weer bijna zomer
een bijtje vliegt verbaasd voorbij
Maar wat zou het bijtje wezen
is het een hijtje of een zij
Het is felgekleurd oranje
en dat is maar heel gewoon
Het is geneties zo gekleurd
en bovendien is het een kloon
Verder heeft het ook geen vleugels
maar een turbine op de rug
Daarmee raast het door de velden
naar Schin…
Regenboog
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
1.004 Als ballade aan de zon
in alle kleur getooid
Verschijn je aan de horizon
als de regen wordt verstrooid
Natuurlijk en fenomenaal
ben jij geboren uit de zonnestraal
Alleen kenbaar uit het juiste zicht
ben jij natuurlijk een gedicht…
Wilde Flora viert feest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.075 Wanneer de Blauweregen zacht
zijn druppels glanst aan Zonnedauw
walst sierlijk het Juffertje in ‘t Groen
met een rood blozende bol Pioen
die lacht naar de grote Bereklauw
Afrikaantje bespeelt als ‘n fanaat
een fijnbesnaarde Akkerviool
de ranke Florentijnse Lis
blaast trompet op een gele Narcis
de vrije Meiklokjes klinken frivool
Jonkvrouwviolier…
De waterlelie
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
860 Zie de lelie op het water
Dansend in de zonneschijn
Uit de donk're grond gerezen
Mag er in al z'n schoonheid zijn
Laat hij zien - ik mag er wezen
Uit de donk're grond gerezen
In de diepte stil gaan groeien
Laat hij zien - ik mag er wezen
Staat nu rustig blij te bloeien
In de diepte stil gaan groeien
Geworteld in de zwarte grond
Staat…
Zondagochtend
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
836 Dat zondagochtendse gevoel,
je weet wel wat ik bedoel.
De stilte, de zon,
de klokken die luiden.
En verder nog vrolijke vogelgeluiden.…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
842 soms wandel ik in grijze luchten
tesamen met de aarde geuren
van zwoele rotting zonder kleuren
dan breek ik stilte zonder zuchten
mijn stappen dragen dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren…
Dank voor stank
gedicht
3.0 met 28 stemmen
8.687 Wie tussen de rozen
knoflook plant
ziet zich beloond
met een rijkere bloei
en een krachtiger geur
van de rozen.
Een parfum, een kaas,
een pate, maar ook
een schilderij,
roman of gedicht -
ja, eigenlijk alles
wordt er alleen maar beter van
als het een beetje stinkt.
Natura Artis Magistra.
-------------------------------------------…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.006 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...
het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen…
Jaloers
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
915 Water in de zee
Mag ik bij je komen
Mag ik jouw vissen zien
En van ze dromen?
Wolken in de lucht
Mag ik met jou zweven
Mag ik jouw wereld zien
En genieten van dit stilleven?
Vogel op het land
Mag ik je aanraken
Mag ik jouw zachtheid voelen
En je mijn gelijke maken?…
blaadje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
738 het blaadje hangt hoog aan een tak
wat heen en weer te waaien
en samen met het bladerdak
draait het zich met groot gemak
zodra de wind gaat draaien
het blaadje leeft maar één seizoen
straks waait 'ie naar benee'
dat is gewoon wat blaadjes doen
maar nu is 'ie nog lekker groen
en waait met alle winden mee…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.039 Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer
zachtjes wiekend zonder geluid,
zonlicht spelend op de fluwelen huid
Ik stak mijn hand uit naar jou
maar jij vloog weer de ruimte in,
zonder doel zonder zin.
Fladderend voor een dag strijk je overal neer,
een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.
Vlinder ben je, vluchtig vliegend naar…