12341 resultaten.
Borneo neushoorn
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
874 Bloedzuigers zitten vast in zijn huid
de koppen hebben zich diep ingevreten
totdat ze kloppend vol hun gastheer verlaten
Stel dat er nog twintig mensen waren
zou dat voldoende zijn om te blijven bestaan
of zou met dat aantal juist het uitsterven
beginnen onhandig en angstig in een groot woud
waar het kleine welig tiert en luid
Ben geen man…
De kortste dag - Deel 6
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.382 De nachtelijke hemel
Zwak lichtgevend
Onbewolkt bij heldere maan
De strepen op het wegdek
Die flitsend aan me voorbij gaan
Net als de filmbeelden
Waarin ik in gedachten
Terugkeer naar de afgelopen drie dagen
De tussenliggende nachten
Waarin we in elkaar’s armen lagen
De snelweg naar Nederland is leeg
Het hart is vol
En overschrijdt…
DOOF
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.247 Het is een simpel verlangen
van een onbedorven mens
die zingt vol overgave gezangen
maar heeft toch één grote wens:
contact maken met zijn Vader
gewoon goede vrienden zijn
want God is zijn slagader
elke dag weer zijn levenslijn.…
BNN de Nier
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.144 het eindresultaat is
een voldongen feit
donors geven zich
massaal op
en dat was de intentie
van de hele affaire
we hebben de mond vol
van naastenliefde
al dan niet gekerkt
maar als het op géven
aankomt
worden we gierig
dus hoe verbolgen
Nederland ook was
het resultaat
mag er zijn.…
Geluk
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
993 oogverblindende kleuren
Boven, op het zonverwarmde duin
tintelingen door heel mijn lijf
sta ik compleet verwonderd
Ik zie
de geestverruimende zee
het ruige tussenland
een magisch veldmozaïek
Ik ruik
heerlijk bedwelmd
alle geuren tegelijk
Het zout op mijn lippen
de zachte streling van de wind
Zoveel schoonheid samengebonden
mijn hart is nooit zo vol…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Zoveel flarden door mijn hoofd:
als wolken vol van wintervogels
dalend, stijgend, dan weer kerend,
roepend, krijsend.
Wolk van zorgen die mij van
mijn slaap berooft.
Zoveel golft er door mijn lijf:
onrust als een woeste branding
die te pletter slaat op steen
razend, ongenaakbaar en ontembaar.
Golven maken
dat ik wakker blijf.…
Echte gedachten?
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.228 In een wereld vol gedachten
zag ik geen schaduwen meer,
gingen ondoorziene krachten
als wilde beesten tekeer;
geduld werd schandelijke schuld.
De beelden schrompelden ineen,
stille gaten werden gevuld
met jammerklachten steen en been.…
Ik hou nog van jou
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.638 Ik hou dit echt niet vol,
Ik hou nog van jou.
Ik kan het niet,
Ik kan echt niet zonder jou,
Ik mis alles wat ik met je deed,
Ik hou echt zo van jou.
Ik zit de hele tijd te huilen,
Dit is niet wat ik wou,
Wat is er toch gebeurd,
Ik HIELD zo van jou.…
Intens verlangen
netgedicht
3.9 met 28 stemmen
2.557 liefdevolle blik
Vanzelfsprekend zo bovenop veel te dik
Hunkerend naar dat brute die vent in hem
Niet dat softe vragend met omfloerste stem
Nee, haar wil overweldigen dwingt te bukken
Haar kleren nat kussend van het lijf te rukken
En onder het afwassen van de vaat
Waarbij hij haar het afdrogen niet toestaat
Bedenkt zij de wildste dromen vol…
weesgegroeteke
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.087 vol van genade
de Heer is met U
Gij zijt de gezegende
onder de vrouwen
gezegend is Jezus
vrucht van Uw schoot
heilige Maria
moeder van God
bid voor ons
zondaars
nu
en in het uur
van onze dood
leegte en uitzicht
drachtige boomgaard
magere koeien
prikkeldraad
spert haar tranen
wees
wees
gegroet zonder vader
moeder,…
Puberteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
925 haren voor de ogen
buitenwereld dichtgeplakt
gesluierd onvermogen
’t koffer vol verlangen al gepakt
een sluik gordijn van koperdraad
je eigen koudeoorlogstaal
gepantserd schromen over straat
wattendot in roestvrij staal
wanneer zal de bloem ontwaken
die sluimert onder glimmend ijs
wanneer de rozenknop ooit blaken
wanneer zaad in plaats…
Wakker worden
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
965 Droomde jij ook
Over die velden vol leven
Het gewapper van kleuren
Door de zachte kus
Van de ruisende wind
Liep jij al zwierend
Onder de grote reuzen
In de koele schaduw
Van het dichte groen
Met een glinstering van licht
Bleef je drijven
Op het bed gevormd
Door eb en vloed
Waar tedere schuimkoppen
Je lichaam zachtjes streelden
Werd…
Geel gras
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
974 Het gele gras
Tikt zacht mijn hielen aan
Wil vertellen
Over zijn bestaan
Fluisterend over vandalisme
Van het vee dat nietsvermoedend
Familie onder zich vertapt
Schreeuwend en tierend
Omdat de wind niet weet
Dat hij zijn woorden immer steelt
Het gele gras
Praat over werelden hier ver vandaan
Vol groene scheuten en…
Wil mij niet meer…
koud
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.581 En wie zichzelf zo machteloos,
zo moe voelt en zo vol van zorgen,
Die troost Hij zo een moeder troost,
die houdt Hij in Zijn hart geborgen.…
soms is de nacht
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.330 soms is de nacht
heel koud en hard
je hoort zelfs het kraken
van de sneeuw op de daken
soms is de nacht
heel zwoel en zacht
je hoort dan de krekels
dat geluid is zo hemels
soms is de nacht
heel vol met gedacht’
de slaap wil dan niet komen
verloren zijn je dromen
soms is de nacht
heel goed en tracht
met duizend hete kussen
je verlangen…
Als heemlen blauw...
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.081 Om scherpe torens waait de wind,
vol hoog verlangen, wonder hopen.
Schouw op, mijn heerlijk zomerkind:
de grote zon bloeit open.
---------------------------------
uit: Meidoorn (1925)…
Mijn Droom-Wereld
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
1.233 Vol verlangen
blijf ik plakken,
weet dat jij
er óók zult komen.
Probeer vergeefs
je hand te pakken
maar besef jij bent daar
in mijn dromen.
Je bent er níet
en toch weer wél
in "stil gesprek"
hier zonder mond.
Hoop dat je ziet
dit is geen spel,
wou dat die plek
in 't echt bestond.…
Palimpsest
gedicht
2.7 met 79 stemmen
25.970 Ik noemde de liefde een 'zoete lege mand' en
een 'tweesnijdend zwaard';
ik had het over 'het hart vol krabben'
en over 'het verenverlies der engelen'.
Ik weet nu dat ik niet het recht heb
me zo over het onderwerp uit te drukken.
Het spijt me.
Kom je snel weer terug?
--------------------------------
uit: 'Woekering', 2005.…
Koninklijke Academie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
749 En altijd weer
nieuw, deze jonge
mensen met hun
vormentaal
uitje voor
het oog -
Een trui vol verhalen van
Zeeuwse vissers uit
een schroomvallig fotoalbum
Alles oorsprong
voor wat het is
in the eye
of the beholder
Een stoel
in een ruimte
met een andere
stoel
Een cape als
ruimte rond
de ruimte
van het lichaam…
Rade(r)loos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
700 Waar ijzervreten
vol vuur opgewonden
radertjes slijpt
dalen tanden
in verbeten knarsen
aan de lopende band
open dicht
open dicht
en jij ?…
Het orakel der wegen...
hartenkreet
4.4 met 40 stemmen
1.670 Daar sta je in vol ornaat,
de dirigent van de straat.
Jouw kleurrijke baken
weet me dagelijks te raken.
Met je spel van licht,
vervul je je ambtelijke plicht.
Gestreept in zwart en geel
lijk je wat irrationeel.
Toch kun je de heilige koeien
mateloos boeien.…
zakdoekentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
630 als een verdampte ijzer
die terug naar zijn bedding wil
september knibbelt al aan de dagen
gedempt en nevelig
jagen ze zwarte zwermen
zuidwaarts
luchten lijken hoger gespannen
van verwachting
de bomen, de bloemen zijn zomermoe
ze kleuren ingetogen
bruin en rood en paars
en wij wikkelen ons weer
in warme wol
en snutten zakdoeken vol…
je kathedraalt te lourd
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
788 ik bedevaart in vol vertrouwen
wierook gaat mijn handen vouwen
zag je beeld op sokkel staan
hoorde gaan van kreupelen en
blinden zij die oeverloos
geen weg meer konden vinden
je mantelt blauw met
in je ogen sterrenblinken
bent voor hen de liefdevolle vrouw
je kathedraalt te lourd
brandschildert licht van al
je goede werken in vele…
De grote oude eik
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
2.871 op de plek waar wij vroeger samen speelden
staat nog altijd de grote oude eik
in herfstig bladerdek zoek ik naar herinneringen
die jij en ik hier achterlieten
vandaag raap ik gevallen blaren, waarvan kleuren
verbleekt door de zon, waarvan kleuren
verwaterd door de tijd
met beide armen vol loop ik langzaam om de boom
mijn passen worden…
Salaam
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
714 Een slingerende bus
vol kippen
manden, tassen
vrouwen
en een enkele
bebaarde man
begeeft zich door
stoffig landschap
waar duizenden vragen fluisteren
in verte
de heilige stad Qom
een gouden koepel glanst
sprookjesachtig in opkomende zon
de temperatuur stijgt
naar veertig graden
bestemming
is bereikt
een man in zandkleurige…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
Liefdevol
hartenkreet
3.9 met 21 stemmen
2.172 woordjes wat zinnen
Omdat ik veel van je hou
Gewoon als blijk van liefde
Om de warmte die jij geeft
Wil je gewoon laten weten
Dat jij in mijn hart zweeft
Gewoon enkele coupletjes
Over wat jij doet met mij
Gevoelens die je mij geeft
Maken me gelukkig en blij
Gewoon nog even vertellen
Hoe jij mijn leven hebt verijkt
Mij laat stralen vol…
betovering
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
1.133 ik laat mijn woorden achterwege
geef ze aan onzichtbaarheid
en lees
boomgaarden
vol vruchten, voorzichtig geknipt
uit bruin papier
en uit jouw poëzie, diep in het glanzen
van sneeuwwitte schors
in het weten dat, nog anders
dan de dag of de nacht,
jouw zoekgeraakte bloei
zoveel meer mengt
met bloesems
dan rondgezonden…
Koop sfeer in dennengroen
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.872 koop sfeer in dennengroen
een boom om op te tuigen
met slingers van herinnering
de geur van vroeger weer te ruiken
zie knusheid
in het licht van kaarsen
beloften wiegen in hun vlam
sneeuw ontdooiend aan de laarzen
krijg honger van een
etalage vol met overvloed
het schreeuwend duur verstilt
het wild gevild de wijn is goed
we spreken…
Pavane pour un enfant défunt
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.107 Toen we
jou gedachten
jij
ons koningskind,
verdronken
in de rivier der stilte,
restten ons enkel
bittere tranen
en een droom
vol nachtbloemen
Want je sliep al zolang
En de roep van het leven
kon je niet meer wekken
Helaas
Je rustte eindeloos mooi
met gesloten ogen
En in onze herinnering
klonk je lied
zo kristalhelder
zo bronnenklaar…