24252 resultaten.
ALS JACK & ROSE
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Maart, met vorst nog in de grond
En toch steek ik de loftrompet
Over het zanderige bed
Waarin jij eens je rustplaats vond
Ooit sloten wij een prachtverbond
Huwde jouw haiku mijn sonnet
Kwamen we samen in verzet
Tegen wat buiten ons bestond
Het strakke burgermansfatsoen
Kreeg op ons, vrijbuiters, geen vat
We bleven elkaar toegewijd
Straks…
Ziekte
poëzie
3.5 met 4 stemmen
2.269 Zó is het best, zó hoeft de strenge dood
Met zachte waan ons niet meer te overreden.
Men ziet in hem de laatste bondgenoot,
De ultieme vriend, die onz' vermoeide leden
In vage droom, bij 't kille morgenrood,
Voert naar een oord (men zegt: een oord!) van vrede.
1933…
Patatje oorlog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
655 Elke dag anders
daar en straks misschien hier
onder de schijnheiligen
er liggen veel burgers
in de massale doodvitrine
het is huilen
tranen zijn er niet voor niets
voeren emoties af
in ons paradijs der ontevredenen
zelfs onder het voedsel door.…
De klauwen gestrekt
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
466 je passeerde
in glijvlucht op
donkere orgelmuziek
viel met
bazuingeschal
als een steen uit de lucht
dook met
klauwen gestrekt
op de nek van de prooi
nog dwarrelen veren
het lied van de dood
rond die plek…
Waar hij lag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
548 hij viel
draaide
spiraalde
voeten gespreid
verwachtte
de klap
maar die
bleef nog uit
zag etages
passeren
fragmenten
van leven
steeds sneller
langs glas
de gil
uit het gras
er bloeien
nu bloemen
in de kuil
waar hij lag…
Geluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
892 Eenmaal de Dood in de ogen gekeken,
de spanning gesmoord, gezwicht en bezweken.
Het werkelijke genieten en ervaren van geluk,
een nieuwe pagina in een nieuw hoofdstuk.…
De Nachtschone
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.714 Niet veel meer dan 't verlangen om nog even
In een verlaten tuin, waar de avond grijst,
Te zien hoe de nachtschone in het lichtblauwe
Licht even bloeit en dadelijk verkleurt,
Aleer de dood mij nijdig toe zal snauwen:
‘Ga nu maar de ijskast in, het is je beurt.’…
Verloren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
684 innerlijk verscheurd
door gemaakte keuzes
die buiten hem lagen
heen en weer geslingerd
door het lot
zich afzonderend van
de wereld die aan
zijn voeten lag
koos hij 'n eenzame uitweg
~ hij werd maar 12 jaar ~…
Het rode gordijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 de messen zijn gewet
een laatste gebed
voor het werpen
zij is geen doel
maar haar aura
moet schitteren in licht
pijlsnel doorklieven
zij flitsend de lucht
in dodelijke vlucht
roerloos staat zij
tussen lemmeten gevangen
laat langzaam de armen hangen
onder daverend applaus
sluit ook voor haar
het rode gordijn
dan knikt haar…
Sonnet
poëzie
3.3 met 6 stemmen
1.156 Doch Mozes sterft, het hoogste was bereikt,
Aldus zal het geschieden met ons allen,
Als over ons de dood zijn schaduw strijkt.
Want hier staan wij slechts op om weer te vallen,
Zijn pas gelukkig als het leven wijkt
En vinden elders hoger welgevallen.…
voor niets
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
642 Dood
Postzegels verzamelen of kunst
Leren, leren lopen
Meubels kopen
Een passie, een hobby, een studie
School ál die jaren
Alles weten over geschiedenis, koken, wat dan ook
Hoogleraar zijn of kunstenaar of erg heel erg je best gedaan
Om iets te worden
Een kamp overleven een oorlog
Vechten om te overleven, 5 jaar in een cel
Lezen en lezen…
media vita
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 media vita
staande in de coulissen
de hoekige
neemt soms een loopje met ons
en laat zich niet afschudden
tekst in schilderij van
georges braque:
http://bit.ly/mtVdKf…
Zo vol van
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
878 jou ontmoeten en ontdekken
hoe je bent, de buitenkant
Iemand ontstaat uit de basis
van houding en er zijn
Hoe je uitbot in dunne takken
met rijpende vruchten daaraan
Herinnering aan bloemen en insecten
zij zorgden voor voortbestaan
Zachte romigheid van jouw dijen
kruis gevat in horige bilpartij
Jij bent door niemand te verklaren…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…
Doodgewoon een belletje
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.470 Een leven lang lief en leed
altijd was je er voor ons
Een thuis een vriend een pa
een voorbeeld voor ons allen
Ma nog ondersteunend
ook als zij het niet meer weet
Het lijkt nog gisteren
dat je naar de camping reed
Alles nu toch plotseling voorbij
na ma ook jij ons toch ook ontvallen
Zonder pa en ma voel me geen kind meer
ineens ben ik…
verdriet
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.680 het laaiende vuur
gevoed door jouw verlies
is zelfs niet meer te doven
met al onze tranen…
JIJ
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.661 Jij hebt
de snaar geraakt
die mij deed ontwaken
de eerste tonen
die ik hoorde
zacht van binnenuit
nu is het stil
jij bent gegaan
net zoals je kwam
een toon een echo
nog zacht voelbaar
hij is stil ...de dood.…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
Oude hand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
461 Zie het huisje in de regen
bomen bij de oude sloot
land voor oogst bewerkt
herinner me die dagen
dat we door de polder liepen
in mijn hart nog zoveel vragen
die in dromen verder sliepen
gevoel van jouw oude hand
die de brief had vastgehouden
berichten van het platteland
mensen die we blind vertrouwden
de ansichtkaart van toen
we…
Begraafplaats Wierum
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.701 Zo brons kan dood zijn.
De schelpen zijn een weg
naar Santiago de Compostela
hier in Wierum.
Onwennig liggen zij op
dit eiland zonder branding,
zonder zon. De gloedgele bol
is een roestrood hek, tralies
om het leven.
Mijn liefste!
Mijn medepelgrim van de Weg.
Bewonder mijn vleugels.…
Denk aan mij
hartenkreet
3.6 met 25 stemmen
2.152 Denk eens aan mij
wanneer ik niet meer op deze aarde ben
denk aan mij met een glimlach
op een mooie dag
als de zon dan eens schijnt
en pas laat achter de horizon verdwijnt
denk aan mij
op die dagen wanneer
de regen tegen de ramen tikt
en de bloemen verkwikt
denk aan mij
in die mooie nachten
als de maan
en de sterren lachen
denk…
Zoveel meer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
566 er is geen
laatste eer
maar zoveel meer
kan geen afscheid nemen
omdat jij niet uit
mijn blikveld bent verdwenen
zie je ogen
hoor je stem
voel je handen raken
we ademen
samen nog de lucht
genieten stilte en de rust
ik ben niet echt alleen
wij delen wat
het leven ons te geven heeft…
Knekel
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.950 hoofd dat mijn beenderas bevat voor later
spreek met een mond vol aarde van het leven
ik voel de zon en ja, ik blijf nog even
mijn ogen tranen maar ook dat is water
woorden bewogen door de wind - dat staat er
in elke beendervel volop geschreven -
vormen de liefste zin aan mij gegeven
zolang mijn schedelmond nog praat - ik schater
mij schuimend…
Lege dozen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
601 Van de zee altijd gehouden, van stormen
bliksems die in het water slaan
het verdomde zand dat er overvloedig lag
Even in de godin van de Stille Zuidzee
geloofd, met haar de liefdesdaad verricht
Het was niet de bedoeling dat jij met
de tienduizenden zou verdwijnen
even luchtigjes als de containers
de radeloze schepen overvallen zonder…
Mijn kijk
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
681 Ik kam je lange zachte haren
aanschouw gestaag het verlies
van jouw schoonheid die
jou jij maakt
zoveel jaren sierden ze jouw gezicht
zo vertrouwd het zijn wie je was
niet dat dit jouw zijn verandert
wel mijn kijk op het leven…
De opgeheven hand
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 nog zie ik
de opgeheven hand
kan er niet mee leven
zij blijft zweven
voor mijn geest en deelt
de wegen die ik neem
nooit frank en vrij
jij bent er in
verschijnen altijd bij
is het een waken
of daalt de hand
opeens in keihard raken
jij kon mij
geen vingerwijzing reiken
ging dood zonder om te kijken…
ZON OP HET PLATDAK
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.235 Vredige rust heerste rondom haar
ergens zong een vogel op een tak
Zijn lied raakte gevoelig de snaar
die iets in haar teer innerlijk brak
Tranen gleden over haar wangen
innerlijk voelde zij zich een wrak
Zij ging steeds intenser verlangen
wijl zij zacht tegen ’t steen sprak
Klanken zweefden uit haar mond
over heel het ongelijke oppervlak…
Of het zo moest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
479 Niet eerder zag ik een uitvaartkoets
zo zwart dat zelfs de fiere hengsten
onder hun dekmantel geween pluimden
roze boeketten en ballonnen
zwierden treurig rondom
de eiken rustplaats van het kind
hoorde het getrappel van de hoeven
dat raakte als een zerk
op de bodem van mijn ziel
toen ik intenser luisterde
heelde het geluid bewuster…
De structuur van ons bestaan
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.464 Als de dood het leven doet ontsporen
ontspoort de structuur van ons bestaan
doorbreekt dat alle grenzen van het heden
doet ons denken aan kort en lang verleden
waar vanuit wij verder mogen gaan…
VERGETEN LEVEN
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.658 Over zijn leven had 'n stoffige laag gelegen
van intrinsieke religiositeit en Godsverering
alles stond in het teken van Zijn Schepper
maar nog meer van Christus de Verlosser
door het kruis op Zijn Heilig Golgotha
en de uitstorting van Zijn Heilige Geest
Zijn zijn was Zijn Zijn!
Hij had sober geleefd, alleen en lang
intieme menselijke…