720 resultaten.
om te snijden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
586 jij klaagt
over stekende pijn in je rug
mijn neus bloedt
alsof
de besteklade wat leeg
eet wel alleen
zonder vlees vanavond…
jij ook hier
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 al wandelend
door de uithoeken
in m’ n hoofd
verbaas ik mij
steeds weer
over al die bekenden
die ik er tegen kom
spiegels vol…
enig
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
563 net even anders
dan de gemiddelde mens
is zo gek nog niet
[senryu]
foto: Martien Montanus…
beschaving
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
621 ondanks dat we ons
tegenwoordig scheren
tot binnen de bikinilijn
wordt hier en daar
de schaamstreek
toch steeds groter…
Morville
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
563 (Het gehuchtachtig kleine dorpje Morville ligt in Lotharingen (la Lorraine). Zijn naam leent zich uitstekend voor de associaties in het gedicht.)
Hier overdenk ik mijn bestaan,
in Morville, op een bank.
Gierzwaluwen gaan af en aan.
Agnostisch zeg ik dank.…
De bel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
576 De bel gaat en ik denk: De bel!
Jammer, maar ik geloof het wel.
Ik blijf hier, in mijn kamerjas.
Nooit zal ik weten wie het was.…
Tic
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
759 Ik heb iets stoms, een rare trek
weet ik veel, iets met structuren
had iedere gek niet z'n gebrek
zo ieder mens z'n kuren?
Nou, ik heb ook iets,
iets met bomen en voren en Op-Art figuren.
Zo’n Anton Kers gevoel,
als je begrijpt wat ik bedoel
Gebiologeerd, geobsedeerd
door rijtjes, ruitjes, rondjes, blokjes,
stipjes, streepjes, lijntjes…
Mes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
726 Men schrikt van het gezicht dat aan haar hoofd kleeft
haar wezen moet daaronder nog wel zijn
geen tekens meer van sporen die de tijd geeft
de lippen groot, de ogen net te klein.
Verdwenen nu de frisse doodgewoonheid
de basis voor het eens zo trots gelaat
die kracht gaf aan haar schitterende schoonheid
haar trekken plooien als een slecht gewaad…
Klaar voor wat.....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
691 Zie vlaggen slingers wapperen
in oranje van straten huizen daken
gehangen in trance door volwassenen
die dof ogend elk ongeloof laken
Dagen vol éénrichtingsverkeer
voerden ieder voor zich gewillig tot passie
kuddes klinkklaar blerrend achter 't kassie
Kom jongens maak ze gewoon weer
Maar je ziet nu dat Duitsers Denen
zich er, beter ook…
In onschuld
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
551 zij schreven
in onschuld hun namen
op ijs van de ramen
keken door mist
die bomen berijpte
met ijzige hand
voelden de kou
in het sombere grijs
van daarbuiten
moment van besef
zonder een woord
werd het feest voorgezet
hun wereld was fijn
maar werd te klein
om het groot te negeren…
Dag van de Stilte - Triptiek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 Stilte 's nachts is zwart
zuivert zinnen van hun tuig
vrij spel voor dromen
---
Stilte is aarde
waar klank op bloeit en ver sterft
zie al dat onkruid ...
---
Stilte is er steeds
overdag hoor je haar niet
vandaag stil genoeg?
----------------------
haiku triptiek
28 oktober 2012
dag van de Stilte…
Airmiles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
561 de wereld ligt aan mijn voeten
mijn schoenen onder de stoel
licht loom bewegend laag, in lijn
ruis en grom maken horen traag
mijn gedachten
reizen
razen
bont
en kronkelend
rond
en rond
bouwen een
cumulus van airmiles…
In de leemtes van mijn gedachten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
525 in de leemtes van mijn gedachten
spinnen woorden als boemerangs rond
kleuren vele vermoedens het zicht
rollen zinloze zinnen over de grond
een spel van onbegrepen krachten
maar soms flitst dan dat hemels licht :)
en al dat spinsel zonder rede
nestelt zich als stenen in een muur
op het scherp van de gulden snede
en zo wordt een leemte plotseling…
De wijze man volgens Zhuang Zi
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
905 De wijze man leeft in het leven.
De wijze man leeft buiten het leven.
De wijze man leeft in de dood.
De wijze man leeft buiten de dood.
De wijze schrijver zoekt een ander voorzetsel.
Hij denkt aan ´door je tranen heen lachen´.
De wijze man lacht door zijn tranen heen.
De wijze man leeft door de dood heen.
Hij gebeurt door het Gebeuren.…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
Laat mij niet onvoltooid achter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Wij spelen met letters
De letters van het alfabet
Bouwen met woorden
Onze vleugels verstrengeld in elkaar
Om de zon in haar naam
Laat mij deel van je blijven
Laat mij niet onvoltooid achter
Bemin mij
Laat mij drijven op de golven van je hart
Dan zal ik je dragen
Met het blauw van mijn naam.…
Nepprooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Hoe de valkenier met zijn loer draait
Om zijn roofvogel terug te lokken
Horzels bijten niet
Mensen ook niet, hooguit in een mooie rode appel
Honden bijten wel, "niet allemaal"
Alleen de valse honden die scheuren het vel van je botten
Dazen die bijten ook
Ik denk aan de tijd
dat ik voer in een bootje
Op een meertje over de larven van…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 van toen,
van jou spreken de muren
donkere woorden
sinistere wolken gezichten
verbergen de zon
de hersenen gekraakt
overweldigd door emoties
en de gevoelens van andere mensen om ons heen
heen en weer geslingerd
een leeg gezogen
brok ellende
lage trilling in de kronkels van een cobra huid
vechten om te overleven
telkens weer,…
Mijn muze met mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 Kwaad waar geen kruid
Tegen gewassen
Door rode schedel kieren
Naar binnen gedrongen
Om moedeloos van te worden
Uitgehongerd tastend zoekt hij zijn weg
Door het donkere struikgewas
Hij wil verboden vruchten plukken
Likt zijn lippen vol welbehagen met zoete tong
Voor de speech
Niet meer urenlang in stoffige kamers
Zoeken naar woorden…
spiegeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 de spiegeling van haar
ziel reflecteert
niet in haar ogen
een waas van
ontoegankelijkheid
verhindert een klare kijk
op wie ze is
ze ziet het niet
totdat ze plotseling
ontwaakt
en weet dat het de ander
is die zichzelf
spiegelt in haar…
Slangen op de Denneweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Van Multiplex, ijzerwaren
verf en lewisplaat
maakt zij schepen
van kippengaas en foto's
slangen, die ik
voor wolkenkrabbers hield
in kronkelende vormen
als penissen van zoogdieren
er een op die van een varken leek
een ander op het bobbelig orgaan
van een kleurige neushoorn
In de achtergrond speelde iemand
op een Bulgaarse…
Blue Monday
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Vandaag heb ik veel naar mezelf gekeken,
Dat moest ik doen van Jean-Pierre van de Ven
Omdat ik op ‘Blue Monday’ depri ben.
Persoonlijk is mij daar niks van gebleken.
‘Blue Monday’ draai ik nu van good old Fats,
Jean-Pierre, nog wel bedankt voor je gezwets!…
“ En nog horen ze mij niet “
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
551 onhoorbaar schreeuw
ik het de wereld in
nadat het nieuws
tot mij kwam
een groot acteur is
niet meer daar depressie
hem de das om deed
een onzichtbaar lijden
zo ver weg en toch
zo dichtbij
dat diepe gevoel
van ongelukkig zijn
waart namelijk
ook in mij…
Wie weet mag 't zeggen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
488 Hoe vertaal je verdriet
het gemis in alle kleuren
het regent doorzichtige tranen
evenals de mijne
de dood heeft huisgehouden
het raakt, het raakt diep
het zet me
met mijn beide benen
op de grond
het confronteert me
met mijn eigen sterfelijkheid
met het achterlaten van
met het grote onbekende
is 't 'n groot zwart gat
waar ik vanaf kinds…
Onderweg
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.115 Doelend op waarheen
vraag ik me af of
de marathon levensecht
niet enkel een rondje blok is
dat nergens toe leidt
Als je tenminste
the road not taken
inderdaad weerstaat
onderweg
Heiligt soms het middel
het doel
van onderweg zijn?
Van weg zijn?
Van zijn?…
Met lege handen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
527 het maakt niets uit
hoeveel lentes jouw leven telt
want plots is zij weer
dat kleine meisje
dat kleine meisje
vol hunkering naar
daar staat ze…
Zonder mij
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
604 Ik wou een verbintenis zonder mij
hij voelde zich verbonden
ging en nam mij mee
nu ik mijzelf verloren heb
het daglicht niet voor handen is
scheur ik het donker uit mijn zien
en mijn gezicht verbleekt
ik had de liefde niet begrepen…
Dicht op mijn huid
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
511 Mijn gedachten, ze verdwalen
kijk, ik loop een eindje met me mee
en merk hoe ik dicht op mijn huid
steeds verder weg dool
mijn gehoor verzwakt
waar mijn stem steeds luider
en luider wordt
ik versta mij niet
dus maan ik mij tot stilte
maar de stilte is niet niets
die geef ik door aan mij
ik doe een stapje terug
waar ik de nooit…
Dictatuur
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
586 Ik ken geen plek, waar ik kan schuilen
Ik weet niet waar ik veilig ben
Ik weet niet hoe ik mij moet gedragen
Ik weet niet of ik mag zijn wie ik ben
De mens wilt orde, de mens wilt tucht.
De staat wilt gelijkheid onder zijn burgers.
Massa en uniformiteit
De burger, echter, wilt iets anders.
Hij streeft naar individualisme en zeggenschap…
Hoe doof is de wereld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
524 waarin zielen niet gehoord worden
ook al schreeuwen ze nog zo hard
zelfs zij die zwijgen zijn overgeleverd
aan de rechteloosheid die hoogtij viert
daar waar vrede geen grondrecht is
maar een woord op een stuk papier
waarvan de waarde allang verstreek
hoe blind zijn wij, die onze ogen sluiten
voor een hele generatie wiens leven
voor altijd…