2490 resultaten.
zomeravond
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
454 zomeravond is dwalen
achter de fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in samenhang luisteren
naar het suizen van banden
zonder angst als wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken.…
blauw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 wat is dichtbij
wat is ver weg
iemand dichtbij
wordt vermoord
iemand ver weg
wordt bewonderd
als ik door de vallei loop
langs de schaduw van dood
en ik val neer
tussen distels
terwijl wolken
donker trekken
over gras
en over vogels
zal ik weer opstaan
vergeet dat ik viel
vergeet dat er wolken waren
alles is nu zo…
Ik word één met de nacht
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
480 geestelijke pijnen
ondermijnen mijn kracht
hersenen kraken en rekken
lichamelijk verschijnen
krampen en spastische trekken
ik zonder mij af
wordt één met de nacht
het duivels gespuis
op mijn schouder gebied
inhaleer en… geniet
de rook maakt me wazig,
slaperig, slap
de pijnen verdwijnen
warempel
ik lach!…
Wieg
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 Langs het gordijn de streling
van de wind die mij omarmt
midden in het zonneraam
op de vloer van de kamer
mijn voeten op het tapijt
reiken diep in de aarde
mijn warmte groet de warmte
mijn adem kust de wind
.....Ik trek het bed in de zon
.....en wieg mij in welbehagen
.....languit en wijd geopend
.....glijd ik de wereld in…
moment van dromen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
633 bakken regen, nat vandaag
maar trek het je niet aan
sluit maar goed het raam
bespaar maar het geklaag
de herfst zal ons verlaten
koning winter klopt aan de deur
hopelijk een warme zachte
dan hoor ik niet te veel gezeur
maar iedereen mag hopen
dus kies ik voor de lente
een moment van zonnestralen
verzameld in mijn dromen…
Ik weet het niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
441 Trek hem er maar uit
Die stekker
Ik kan best nog dubbel zo lang mee
Maar ik heb geen zin meer...
Doei…
nachtzuster
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
619 nachtzusters zijn de liefste
ze sluipen geluidloos binnen
op rubberen zolen
het hoofdlampje om de nek
ze vervangen infusen
verbinden wonden
trekken bijna pijnloos bloed
en fluisteren in je oor
ze verzachten koorts
en verlichten pijn
ze schudden de dekens op
en verdwijnen
even geluidloos
nachtzusters zijn de liefste…
Herfstkleur
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
987 De zomer is voorbij
Vogels trekken weg
Dag duurt korter dan de nacht
En blaadjes pronken
Met hun nieuwe kleuren
Maar hoe fleurig het nu is
Straks is de wereld troosteloos
Met enkel kale bomen
En bruine bladeren op de grond
Het raakt me net zoals de dood
Ook ik val naar beneden
Als een blaadje op de hoop…
Geruwde wol
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 het schoteltje
bewoog op geruwde
wol wel geen grote
uitslagen het
kopje was nog vol
de houten
planken kierden
en de warmte
kraakte alle
kanten heen
zo ontspon zich
een licht gevecht
om wie er nu
de precieze
aandacht trekt
tot oma zich uit de
fauteuil verheft de
koektrommel
luchtigjes opent
met goedgeefse trek…
Lijm
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
61 ik trek je aan als oude jas
mijn favoriete drieseizoenenschut
vertrouwd verwarmend veilig
ruim genoeg voor twee
ik lees ons als een boek
ons rijmen en verhalen
van waren zijn en worden
van wijsheid en gevoel
ik zie mij in jouw spiegel
mijn vecht mijn slecht mijn echt
mijn zacht mijn kracht mijn lacht
ik berg je in mijn taal
met en…
Verledenspiegel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
988 Ik trek niet langer
aan de sleutel van het slot
het beheerst niet langer mijn leven
ik ga er niet aan kapot.
Je had het zover kunnen krijgen
en je was al een eind op weg
door liefde werd ik gevangen
en dat was voor jou de grote pech.…
DE ZONNEBLOEM
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.358 De roerende hand
Bestrijkt in ijle trekken
Het droge paneel.
De vaste verf wekt
In gulden beeld
Het tafereel der gouden bloem.
De zonnebloem
Tast de eeuwigheid.…
Geen cent te makken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
807 .'
Samen trekken ze de gevoelloze toeschouwer
over de drempel van hun blikveld
de dove hoort
de stomme spreekt
van een wonder.…
ontwaken
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.226 Met jou wil ik ‘s ochtends ontwaken
je lippen al vroeg op de dag smaken
Mijn handen op je warme zachte buik
terwijl ik met mijn ogen dicht aan je haren ruik
De warmte omringt mijn hele lichaam
je vingers bespelen me heel zorgzaam
Langzaam trek je me dichterbij
dit is een heerlijk moment voor ons allebei…
Voor Galil
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
566 Zieke geesten
dwalen rond
op een stukje
dorre grond
Roepend
het is ons
beloofd
maar geen
mens
die dat gelooft
Rovend, moordend
wet verkrachtend
ieder ander mens
verachtend
Trekken zij
hun droeve spoor
bidden zij
nog steeds
in koor
Aan een
strijdgod
uit het verleden
Heer verhoor
onze gebeden.…
Muze
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
499 Van alles wat bestaat,
ben jij graag bereid te vertellen:
die onvoorspelbaarheid, geen
onderdeel van een systeem te zijn;
dat zal ook meegeteld hebben:
onder beleg zal het zijn weg vinden,
zullen wij onvermoeibaar lering
trekken en elkaar versterken.…
Bedsokjes
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
520 Ooit was jij mijn winterdroom
ik kon mijn koude voeten warmen
in de holte van jouw knieën
heerlijk tegen je aan schurken
samen aan de erwtensoep
chocomelk met slagroom
jouw warmte in ons hemelbed
liet me blozen
maar ja, nu zo zonder jou
trek ik maar mijn bedsokjes aan
kruip ik onder een extra winters dekbed
van een wolliger schaap…
Tijden van weleer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
472 weer broedermoord
maar zij die aan
de touwtjes trekken
worden nooit gehoord
steeds genadelozer
wordt de strijd
het gelijk zal zegevieren
door de wapenkwaliteit
de tijden van weleer
keren in het oog om
oog en tand om tand
de mens heeft niets geleerd
democratie is slechts
een spel om naar te kijken
de macht blijft steeds bij hen…
Als ik schrijf
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
609 Trek mezelf naar het licht waar
ik de zon ontmoet die me met
een knipoog en een lach begroet.…
Weg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
829 Knokkeltenen
die drempels zoeken
en vallen
over horizon;
zij zijn als paarden die aan dode mensen trekken,
bizar.
Nog voor zij
volledig de andere kant op kijkt,
voel ik me al verlaten,
verloren als manke in een lopersland.
Mijn handen uren uitgestrekt,
maar uiteindelijk op mijn rug geslagen.…
Ja,
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
534 sprak zij zacht
ik ga nu maar
het opvanghuis
wacht
ik laat niets achter
en geef lucht en licht
door aan hen die nog
wachten voor de poort
langzaamaan verdwijnt
mijn naam in de grond
van iemands hart
ik blijf weg
tot de laatste
strofe toegedekt wordt
trek mij nu terug
achter mijn verzen
ooit gedrukt
om lief te hebben…
Sprint
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
534 Het heetste nieuws in deze koude winter
Dat komt vandaag alweer van de EN ES
Die in haar onnavolgbaar denkproces
Geen plee bestelde in de nieuwe Sprinter
Na WIKI zou dan ook de trein gaan lekken
Dus tijd om deze order dóór te trekken.
----
Op aandringen van de vakbond is de voorgenomen aankoop van dertig lightrail-Sprinters…
Slecht idee...
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
767 Na de beslissing van de Hoge Raad
ID kaarten gratis te verstrekken
Besloot Donner dit weer in te trekken
Daar het ten koste van miljoenen gaat
Schijnheilig deelde Minister Donner mee
Tsja…wie dit bedacht heeft? “Ik heb geen idee”
… Uiteindelijk besloot Minister Donner dat men toch maar weer moet betalen voor de ID-kaart……
Verdriet een stem
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 in de stilte
Van het klooster
Dat mij deze
Retraite bood
In mijn sobere cel
Mijzelf langzamerhand
Begon terug te vinden,
Was het dat
Ik als vanzelf
De woorden vond die
Mijn pen op het
Schrijfblok lichtjes
Vastlegde, en dat ik
Mijn verdriet een stem gaf
Die zacht vibrerend
Mijn vastgelopen emoties
Wist vlot te trekken…
Een wijde boog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 een deken van mist spreiden
over pleinen van lawaai, een cirkel
om verwaaide tonen trekken
bladeren doen luisteren
graven in ondergrond
en nevel met sneeuw bevlokken
we zullen nog water prevelen
afstanden verwerpen
tijd laten gaan om te rekken
in gerucht zonder gezicht
aan ons onttrekken
in niets dan lucht zonder gewicht…
Het kind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 genadeloos het kind
Uit mij weggevreten,
Het levend karkas
Dat overblijft levert
Voortdurend strijd met
De weerspannige werkelijkheid,
Waarvan niet veel meer overblijft
Dan een groot vierkant in het zwart
Dat mijn wereld verbeeldt,
En een grote zwarte zon
Waaruit licht gezonden wordt
Vanuit het donker dat gedurig
Aan mij blijft trekken…
Glans
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
499 Het graf ligt voor mij open
maar ik trek mij dat niet aan
ik loop er gewoon niet langs
voor nu grijp ik mijn kans en ga feesten
mijn leven vieren
blij dat ik er zijn mag
in een bootje de oceaan op varen
de wereld verkennen
hij is zoveel groter dan de achtertuin
laat ik het glas nu heffen
op een leven zo kansrijk
en op een gaan
even…
Opspattend wit
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
524 je raakt
ik voel je trek
en deining
jij wilt me terug
als voor de scheiding
je sist en rolt
het schuimtapijt
zacht neergevlijd
heel langzaam
voor me uit
ik vlucht
en zie een meeuw
opspattend wit
een felle schreeuw
tegen de blauwe lucht
ik wil
het donker niet
de diepte zonder zucht
heb al te lang gerust
mijn…
terugslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 in de binnentuinen van de herfst
trekken vogels terug naar huis, hun
vleugels ruisen zachte wind
onder te trage bomen
herfsttijloos en oude bladeren
herijken het gevoel
de waterloop van alledag
mag namen hebben en een lach
die zoemt rond oude wonden,
want
de toegezonden tijd
vermijdt
geen zorgeloze grappen…
Oneven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 eh, ik zou het eigenlijk niet
weten, niets rijmt op twaalf
ik heb er ook weinig trek in
we leven in maand dertien
na de stilte volgt een moeilijk
gesprek, over van alles wat
behalve de kern van de zaak
daarmee hebben we het gehad
ik richt mij woordblind tot u
er is nog een lange weg te gaan
ongeëffend over ongerijmd
u bent moeilijk…