2336 resultaten.
Verlichting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
511 Verlichting omarmd
het gedicht van de schaduw
in de schemering
nu woorden leven verzacht
en dauw verdriet illustreert.…
Als ongelovige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Als ongelovige,
zal ik in toeval nooit geloven.
Ik kan onmogelijk geloven,
in ons aller blinde lot.
Weet, geluid verspreidt zich in kringen.
Hoor, een koor begint zomaar Bach te zingen.
Door blind toeval of door het onbedoelde lot.
Hoe ik het als onwetende wend of keer,
steeds kom ik weer gelovig uit,
bij de aandacht van Zen.
Bij dat ongrijpbare…
Een moederhart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Bij ziekte en bij smart,
troost,
alleen een moederhart.…
Zo graag
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 Zo graag zou ik wat ware woorden vinden,
wat woorden die gaan troosten wie er schreit,
maar ach, die woorden willen maar niet komen
dus zwijg ik nu al maar een hele tijd.…
Crematorium
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.461 Je gaat er met de bus of tram naar toe
en volgt vandaar de richtingbordjes maar.
Gebeurt het goed, kom je er met een kerst-
gevoel of zoiets moois getroost vandaan.
Het is heel erg naar maar ook weer niet zo erg.
Bedenk bij onweerstaanbaar opkomend verdriet:
Die hebben ze - mij hebben ze nog niet.
-------------------------------------…
Tussen wieg en graf
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
484 Voordat we werden geboren,
kenden we nog geen verdriet.
Maar tussen wieg en graf,
zullen we verdriet ervaren.
Angst en pijn zal een deel,
van onze blijdschap zijn.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren leven.
Tussen wieg en graf,
moeten we leren geven.
Tussen wieg en graf,
en zullen velen vragen,
waarom ze hebben gehaat,
en wie hen…
Mijn kind
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
456 Wat een troost, dat te weten
Dat God mij nooit verlaat
Maar altijd met mij gaat
Hij zal mij nooit vergeten.
In vreugde, maar ook in verdriet
Wil Hij mij altijd nabij wezen
Zodat ik niets hoef te vrezen
God, die alles van mij weet en ziet.…
Lievelingsbloem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
892 De oogst is groot
aan dankbare herinneringen
die ons niet scheiden
maar ons binden
bij mij blijven
nu je fysiek afgescheiden bent
bloeien de herinneringen
aan jou, aan ons, aan elkaar
welig en tierig
jouw zo geliefde Oost-Indische kers
is mooi om naar te kijken en
lekker, gezond om te eten
ik zaai ze volgend jaar weer
omdat ook sterven…
De kater die ik mis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 Zoals alle mensen samen
onze mensheid vormen,
vormen alle levende katten
een onsterfelijke kattenziel.
Sinds mijn wijze kater dood is,
groet ik alle onbekende poezen,
omdat elke eigenzinnige poes
de kater voorstelt die ik mis.…
Onze tijd opnieuw
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 Omdat eens de dag zal komen,
dat wij niet meer samenzijn,
draag ik je vandaag op handen.
Gisteren, zoals elke oude dag,
is nietszeggend overleden.
Vandaag, zoals elke nieuwe dag,
zal niet vanzelfsprekend zijn.
Omdat eens de dag zal komen,
dat wij niet langer samenzijn,
draag ik je elke dag op handen.
Vandaag, zoals elke dag,
scheppen…
Kaas is religie
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
750 Kaas troost.…
Mijn zoon
gedicht
3.0 met 5 stemmen
5.377 Mijn zoon stormt door het huis,
een roffel op de trap. Hij is
zichzelf een motor. Het lied
dat in hem leeft ontsnapt hem
soms. Ik hoor hem zingen
op de gang en zwijg.
's Nachts is hij bang, hij twijfelt
aan zichzelf, aan ons, de wereld.
Ik neem hem in mijn arm
en zonder spreken vaag ik
de oorlog weg en kinderkanker,
mijn eigen dood, het…
Religie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 Is een ongekende bron van troost.
Is een wapen tegen eenzaamheid.…
Vriendschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
915 Onze oude kater was mijn grote vriend.
Met hem vergeleken ben ik nog klein.
Ik wil nog steeds worden, terwijl hij al was.
Nachtenlang heb ik met hem geschreven.
Mijn grote vriend is niet meer in leven.
Toch voel ik ons vannacht weer samen,
want zijn wijsheid liet hij bij mij achter.
Verstild is hij in mijn hart gebleven.…
Vredig
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
488 Hoe vredig kan het dwalen
tussen graven zijn
zoekend naar geliefden
de dood in namen uitgehouwen
verweerde muren omsluiten
liefdevol hun dierbaren
stille najaarswolken
hangen zwaar van regen
over aangeharkte paden
zelfs de stille wijsheid
van de oude bomen
traag bewegend in najaarswind
laat troostende woorden los
het zijn woorden…
Laat in de middag aan zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
744 ziekte, rouw, de strijd om het bestaan
hadden mij geraakt, maar niet getekend
nu slaat volwassenheid mij in 't gezicht
alleen de zee die werd verzilverd door de late middagzon
die mij heel even liet geloven
in een wereld zonder managers
de zee blijft ruisen in mijn oren…
Het geschenk van leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
497 nog langer zwijgen
met dit valse omhulsel
brekend
vermomd
sneeuwpoppen verrijzen
weet je
ondanks de vele
tegenstrijdigheden
een golf van liefde
harmonie en vrede
kruipt in 't hart
voorbij het gebroken licht
veel heb je me gegeven
bijna alles
dat het leven geweld
aandoet
zielsverwanten
zoals ik
geborgen
in armen die troosten…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Blijven zoals het vroeger was.
Zo zijn wij nog nooit gebleven.
Bladeren waaien van oude bomen.
Wij verliezen onze wilde haren.
Wat blijft en kan groeien is liefde.
Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen…
Onze horizon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Nabije troost.
Ver van onze angsten.
Ver van elk probleem.…
Dementie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
634 De nacht valt ook in mensen die
verbrokkelen in hun bestaan;
Herkenning gaat er langzaam aan
tot ze ook zelf het niet meer weten
wie ze waren, naam verloren
en de sleutel tot verstaan.
Toch blijft voelen, smaken, zingen
en de diepe kern van alle dingen.
Moeten we treuren om verlies of
dieper leren kijken wie ze waren?
Ze zijn nog steeds…
2017
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
571 Donald heeft onlangs Hillary verslagen.
Geert zal in het komend voorjaar,
zijn grote slag gaan slaan.
Het afgelopen jaar is moegestreden,
want ook jaren moeten sterven gaan.
De knoppen zitten al aan de kale bomen.
De donkere dagen worden alweer licht.
De zon is vanmorgen gewoon weer opgegaan.
Ook bezorgde mensen zijn vanmorgen,
wonderlijk…
Moedig zijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
773 Wanneer zwart,
niet langer zwart meer is,
maar nog zwarter blijkt te zijn.
Wanneer het licht,
aan het einde van de tunnel,
dooft.
Wanneer diagnose dood betekent.
Wanneer we pijnlijk sterven moeten.
Wanneer ons laatste oordeel wordt geveld.
Vertrouwen, tegen al ons denken in.
Dat wit zonder zwart niet kan bestaan.
Dat dood zijn de tegenpool…
Waarlijk léven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
443 Wanneer een mens moet wikken,
of wordt gewogen,
tussen kwaad en goed.
Wanneer een mens buigen moet,
of wordt gebogen,
tussen vallen en weer opstaan.
Wanneer een mens faalt,
of hopeloos verloren raakt,
tussen angst en moed.
Wanneer hij denkt dat hij sterven zal,
maar toch niet dood gaat,
te midden van hetgeen hij vreest.
Ja dan ervaart…
Gods armen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Wat een troost, om dit te weten
God, Hij laat ons nooit alleen
Hij slaat Zijn armen om ons heen
En zal ons ook nooit vergeten.
Onze Vader die in de hemel zijt
We willen U loven en prijzen
En U alle hulde en eer bewijzen
In ons leven, tot in eeuwigheid.…
Wees niet bang
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
528 Wat een troost om dat te mogen ervaren
Als we soms geen uitkomst meer zien
Het zelfs niet meer zien zitten misschien
Dat God ons dan ook moge bewaren.
“Wees niet bang, maar vertrouw op mij”
Zegt God, Hij wil ons nabij zijn in dit leven
En wil ons alles wat we nodig hebben geven
Hij maakt ons van zonde en schuld vrij.…
naamloos met tijd
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
685 De wereld en ik voorbij
gegaan geen weg terug
ik heb mijn eiland meegenomen
daarachter op het vasteland
mijn liefde achter gelaten
fluister het koesteren
volg mij tot in het sterke licht
van de zon en laat me daar
om elk zijn eigen weg te gaan
niet het snijden
maar het afgesneden zijn
daarom laat ik een hand achter
als licht spelend…
Mensen van vandaag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
795 Sigaren troosten,
mensen die genieters zijn.
Mensen van vandaag.
Mensen van de dag.…
Het bloedvergieten
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
642 Wij maken van de doden helden,
niet om hen te eren,
maar om onszelf te troosten.…
De bloemen had ik net weggegooid
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.725 ze kwamen niet uit, pas met
de stank van hun stengels kwam
een oude bekende
zonder sleutel het huis binnen
hij zei niets maar mijn vingers
gingen stinken alsof hij mij
een hand had gegeven, nu ik
niet meer alleen rook naar mezelf
was er hoop: als er stank bestaat
bestaat er ook niet-stank - roos en
lelie, boterbloem - zelfs een vertrouwde…
het onzegbare
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
648 het onzegbare
ergens hier, het waart in alledaagse gestaltes
daar schuift het in elkaar, de horizon
en elk herkennen is een vlakte
de poëzie,
het vreemde trekken aan het panorama
tot heuvels verheffen,
zich tot een berg strekken
je vindt er koffers en drama's
stoelen die een eigen leven leiden
en mensen die er liever op hun kop blijven liggen…